Afghanska Föreningen – Sida 205 – انجمن افغانها در سویدن

کوتاه شدن زمان انتظار پناهجویان

Kortare väntan på asylbeslut

بر اساس گزارش ادارۀ کل امور مهاجرت در نیمۀ نخست سال جاری زمان انتظار پناهجویان برای دریافت پاسخ به درخواست پناهندگی‌شان کوتاه‌ترین موعد ممکن در ۲۰ سال اخیر بوده است. بر اساس این گزارش میانگین زمان انتظار پناهجویان در شش ماه اول سال جاری ۴ ماه و نیم بوده

گزارش رادیوئی کوتاه شدن زمان انتظار پناهجویان

ادارۀ کل امور مهاجرت با بکارگیری منابع فوق‌العاده موفق به کم کردن زمان انتظار پناهجویان برای دریافت پاسخ شده است. الیزابت بکت‌من مدیر اجرائی این نهاد در این زمینه می‌گوید

«پناهجویان باید سریعا از وضعیت پروندۀ ( دوسيه )خود باخبر شوند. رسیدگی به پرونده‌های ( دوسيه هاي )ساده‌تر می‌تواند سریع‌تر انجام شوند. البته پرونده‌های( دوسيه هاي ) پیچیده‌تری نیز هستند که کار ارزیابی و تصمیم‌گیری را دشوار می‌کنند. که برخورد به این پرونده‌ها نیز با بکارگیری منابع درست باید تسریع بخشیده شود.»
توسعۀ کار بر پروندۀ پناهجویان در ادارۀ کل امور مهاجرت از سال ۲۰۰۸ آغاز شد. در سال گذشته پناهجویان برای دریافت پاسخی به درخواست پناهندگی خود بطور میانگین ۶ و ۸ دهم ماه انتظار کشیده‌اند. این زمان همانگونه که پیشتر گفته شد در سال جاری به کمی بیش از ۴ ماه رسیده است. به گفتۀ الیزابت بکت‌من، ادارۀ کل امور مهاجرت در دو جهت مشغول رسیدگی سریع‌تر به درخواست پناهجویان است، یکی کار بر درخواست‌های تازه‌ای که می-رسند و دیگری رسیدگی به پرونده‌های قدیمی‌تر. مدیر اجرائی ادارۀ کل امور مهاجرت می‌گوید:
«هدف از این فعالیت به صفر رساندن زمان انتظار پناهجویان برای دریافت پاسخ است. وقتی که پروندۀ جدیدی به این اداره می‌رسد سعی می-شود که بجای قرار دادنش در بایگانی، سریعا به آن رسیدگی شود.»
به گفتۀ الیزابت بکت‌من تسریع پروسۀ رسیدگی به پروندۀ پناهجویان ایمنی قضائی چنین پرونده‌هائی را به خطر نمی‌اندازد بلکه برعکس وقتی پرونده‌ای طولانی‌مدت در انتظار رسیدگی قرار می‌گیرد خطر این وجود دارد که وضعیت پناهجو در طول زمان تغییر کند و این امر به نوبۀ خود می‌تواند رسیدگی به پرونده را پیچیده کند.
همزمان با کوتاه شدن زمان رسیدگی به درخواست پناهجویان، شمار پرونده‌هائی که پاسخ مثبت دریافت می‌کنند نیز افزایش یافته است. ۴۱ درصد از پرونده‌هائی که در نیمۀ نخست سال جاری مورد رسیدگی قرار گرفته‌اند، پاسخ مثبت دریافته‌اند. میزان چنین پرونده‌هائی در سال گذشته، ۳۳ درصد بود. یکی از علل این امر بیشتر شدن شمار پناهجویان سومالیائی است که بر اساس آمار ۷۰ درصد از درخواست چنین پناهجویانی پاسخ مثبت می‌گیرد. به گفتۀ مدیر اجرائی ادارۀ کل امور مهاجرت پروندۀ این پناهجویان نمونه‌هائی‌اند از پرونده‌های غیرپیچیده به این دلیل که می‌دانیم وضعیتی دردسرزا در بیشتر نقاط سومالی حکم-فرماست.
الیزابت بکت‌من تأکید می‌کند که هدف نهائی دولت در رسیدگی به درخواست پناهجویان رساندن موعد انتظار به کم‌ترین زمان ممکن است. مدیر اجرائی ادارۀ کل امور مهاجرت به اینگرید فورش‌بری خبرنگار دسک خبری رادیو بین‌المللی سوئد می‌گوید:
«نظر ما که شدیدا بر آن کار می‌کنیم از این قرار است که از آغاز سال ۲۰۱۱ پرونده‌های قدیمی مورد رسیدگی قرار گرفته باشند و از آن پس تلاش خود را صرف پرونده‌های جدید کنیم.»
او می‌افزاید
«و وقتی به همۀ پرونده‌های قدیمی رسیدگی کردیم، مطمئنا به هدف خود که حداکثر موعد انتظار پناهجویان ۳ ماه باشد، خواهیم رسید.»

taher.jambarsang@sr.se

منبع : سايت پژواک

کندی در پیشرفت نظام پناهندگی اتحادیه اروپا

تلاش های اتحادیه اروپا برای ایجاد یک نظام مشترک پناهنده پذیری به کندی پیش می رود. این نظام قراراست ازسال ۲۰۱۲ در تمام کشورهای این اتحادیه به اجرادرآید، اما مذاکرات پیرامون آن هنوز به نتیجه ای نرسیده است

EU-kommissionär Cecilia Malmström. Foto: Scanpix

صدای سسیلیا مالمستروم

سسیلیا مالمستروم، مسئول امورمهاجرت و پناهندگی در کمیسیون اتحادیه اروپا، وضعیت پیش آمده را دشوار توصیف می کند. او به وجود اختلاف نظرهایی میان برخی از کشورهای عضو اشاره می کند و می گوید که وضعیت می تواند دشوارتر شود. بااین حال او باتوجه به خواستی که برای پیشبرد این مسئله وجوددارد، اظهارامیدواری می کند که مذاکرات دراین مورد تا پاییزبه نتیجه برسد.

یکی از دشوارترین مسائل درمذاکرات، دورشدن از مبناهای تعیین شده درمورد درخواست پناهندگی دراولین کشور دراتحادیه اروپا ست که پناهجو به آن واردمی شود.
Tobias Billström Foto: Patrick Sörquist/Scanpix توبیاس بیلستروم، وزیرامورمهاجرت دراین مورد می گوید که دشواری دراین است که بتوان دکمه ی توقف را برای بازگرداندن پناهنده ای از کشوری دراتحادیه به کشوراولی که به آن واردشده و باید در آنجا به درخواستش رسیدگی شود، فشارداد. او می گوید که دررابطه با این موضوع و کشورهایی مانند یونان و مالت، مذاکراتی درسوئد انجام شده است

Tobias Billström Foto: Patrick Sörquist/Scanpix

صدای توبیاس بیلستروم

بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا خواستار بازگرداندن پناهجویان خود به کشورهای دیگرهستند، اما سوئد می خواهد دیواری بلند دربرابراین گونه موقعیت ها ایجادکند.
به گفته ی وزیرامورمهاجرت، توبیاس بیلستروم تنها باید درشرایط واقعا ضروری چنین امری روی دهد. او می گوید که درشرایط کنونی تعداد زیادی پناهجو درمدت زمانی محدود به یک کشوروارد می شوند. او به این امر نیز اشاره می کند که پرسش اصلی درمورد چگونگی کارکرد این سیستم و متناسب شدن آن با نیازها و خواسته های کشورهای عضو، درصورت تصویب طرح، کماکان بی پاسخ مانده است

صدای توبیاس بیلستروم

محمدعقیلی

منبع : سايت پژواک

Afghanistans öde diskuteras i Kabul

Uppdaterat i dag. 16:22. Publicerat i dag. 16:22

En tydlig körplan för Afghanistans framtid ska skissas fram under tisdagens internationella givarkonferens i Kabul. Om allt går som deltagarna hoppas ska den afghanska regeringen så småningom kunna bli herre i sitt eget hus.

I Kabul har invånarna fått ledigt och de flesta stora vägarna är avstängda inför konferensen som samlar över 40 utrikesministrar, däribland Carl Bildt. Med deltagare som FN:s generalsekreterare Ban Ki Moon och USA:s utrikesminister Hillary Clinton är mötet ett givet mål för motståndsgrupper.

Mötet är det fjärde i raden om Afghanistan, men det första som hålls på plats i landet. Tusentals poliser, soldater och underrättelseagenter har kopplats in och om allt klaffar vore det i sig en framgång för ett Afghanistan på väg mot eget ansvar.

http://www.dn.se/nyheter/varlden/afghanistans-ode-diskuteras-i-kabul-1.1140002

افغانستان قرارداد سه جانبه را تمديد نميکند

انجنير عبدالرحيم معين وزارت امور مهاجرين و عودت كننده گان در” کانگرس بين المللي مهاجرين افغان ” اعلام داشت که براي وي اخراج اجباري مهاجرين افغان قابل پذيرش نبوده وازينرو وي مخالف تمديد قرار دادسه جانبه ( ميان افغانستان ، سويدن وکميشنري عالي ملل متحد در امور پناهندگان ) ميباشد . او همچنان با ايجاد پرورشگاه در کابل غرض جابجا سازي مهاجرين زير سن مخالفت ورزيد

Kongress16

در« کانگرس بین المللی مهاجرین افغان » که از 13 الی 16 جولای 2010 در شهر مسکو دایر گردید، برعلاوه شخصیت های علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، مسّوولین اتحادیه ها، انجمن ها و کانون های اجتماعی افغانی در کشور های مختلف ، يک هیأت از مقامات دولتی جمهوری اسلامی افغانستان ( 4 سناتور و 4 عضو ولسي جرگه پارلمان ، معين هاي وزارتهاي امور مهاجرين و عودت کنندگان و امور سرحدات اقوام و قبائل) اشتراک داشتند.
نماينده انجمن افغانها در سويدن نيز در اين همايش بزرگ اشتراک داشت و ضمن صحبت پيرامون معضلات پناهجويان وپناهندگان افغان مقيم سويدن از معين وزارت امور مهاجرين درباره چگونگي تمديد قرار داد سه جانبه ميان سويدن ، افغانستان و کميشنري عالي ملل متحد در امور پناهندگان ؛ در مورد اعمار پرورشگاه براي اطفال پناهجوي تنها ( بدون سرپرست ) در کابل ، سوالاتي نمود که آقاي انجنير عبدالرحيم معين وزارت امور مهاجرين و عودت كننده گان اطلاعات مفيد و موضعگيري آن وزارت را بيان نمودند.
معين وزارت امور مهاجرين و عودت كننده گان تذکر داد که او مدت 6 ماه منحيث سرپرست وزارت امور مهاجريت وعودت کنندگان افغانستان ايفاي وظيفه نمود. او درين مدت قرار داد سه جانبه را با کشور ناروي با ضميمه جديد تمديد کرد. اما کشور ناروي بدون درنظرداشت ضميمه قراردادسه جانبه به ديپورت پناهجويان افغان ادامه داد . به عقيده آقاي انجنير عبدالرحيم ديپورت پناهجويان افغان توسط کشور ناروي تخطي صريح از قرارداد سه جانبه بود که ايشان خواستار متوقف شدن آن گرديد . او خاطر نشان ساخت که در ضميمه قرارداد تذکر رفته بود که کشور ناروي در صورتي ميتواند که پناهجويان افغان را ديپورت نمايد که درخواستي پناهندگي آنهارا بادر نظرداشت اوضاع کنوني مورد بررسي مجدد قرار دهد . اما ناروي چنين نکرد و قرارداد فاقد اعتبار شناخته شد.
در مورد تمديد قرارداد سه جانبه با سويدن پرنسيپي مطرح ميگردد و آن اينکه تقاضاي پناهندگي تمام افراديکه در معرض اخراج اجباري قرار دارند بادرنظرداشت اوضاع فعلي کشور مورد بررسي مجدد قرار گيرد . درصورتيکه بازهم به تقاضا نامه هاي پناهجويان پاسخ منفي داده شود ، بايد آنها شامل يک کورس مسلکي غرض دريافت کار در افغانستان گردند و صرف درينصورت ميتواند مسئله اخراج متقاضيان پناهندگي افغان مطرح گردد . انجنير عبدالرحيم معين وزارت امور مهاجرين و عودت كننده گان تاکيد نمود که ايشان با اخراج اجباري افغانها مخالفت ميورزد .
معين وزارت امور مهاجرين و عودت كننده گان با اخراج اطفال پناهجوي بدون سرپرست مخالفت شديد ورزيد وطرح کشور هاي سويدن ، ناروي و انگلستان غرض اعمار پرورشگاه براي پناهجويان زير 18 سال افغان که بدون سرپرست ميباشند ، غير قابل قبول خواند . به قول ايشان افغانستان طرفدار اعمار پرورشگاه هاي بزرگ در پنج نقطه افغانستان براي اطفال بدون سرپرست در افغانستان بوده که در آن ميتوان از اسکان پناهجويان افغان زير سن بدون سرپرست مقيم کشور هاي مختلف مطرح باشد . اين پيشنهاد مقام وزارت امور مهاجرين و عودت کنندگان طرح خوبي است اما گمان نميرود که کشور هاي متذکره از آن حمايت نمايند
ن. س

لينک هاي مرتبط درين زمينه

حکومت سويدن در نظردارد تا اطفال پناهجوي تنها را به افغانستان برگرداند

بریتانیا برای کودکان پناهجوی افغان 'مرکز اسکان مجدد' ایجاد می کند

Självmordsattack i Kabul

Publicerat i dag. 10:24

En cykelburen självmordsbombare sprängde sig på söndagen i luften på en gata full med folk i centrala Kabul, Afghanistan.

Somliga rapporter talar om fem sårade, andra nämner fyra dödade och ytterligare sårade.

Attacken inträffar två dagar innan dussintals utländska dignitärer, från FN :s Ban Ki-Moon till USA:s Hillary Clinton, kommer till den afghanska huvudstaden för en konferens om landets framtid.

http://www.dn.se/nyheter/sverige/sjalvmordsattack-i-kabul-1.1139369

Bakslaget

Kriget i Afghanistan. USA satsade allt på att göra staden Marja till en förebild för hur landet ska byggas upp. Men strategin har misslyckats, och nu ökar talibanernas terror. Terese Cristiansson och Jonte Wentzel har rest i regionen där få västerlänningar sätter sin fot i dag.

Publicerad 2 juli 2010 Text: Terese Cristiansson/Afghanistan Foto: jonte wentzel

Mushtarak-operationen i Marja skulle bli de internationella truppernas början till slutet i Afghanistan – tack vare den bejublade coinstrategin som ska vinna afghanernas hjärtan. Men kriget i Afghanistan har kört fast.

General Stanley McChrystal har fått sparken och civilbefolkningen i Marja vittnar om värre terror än någonsin.

Abdul Ghani håller sig om handleden. Han har nyligen skjutits med tre skott av talibanerna. Hans ögon är svarta av ilska.
– Varför har de tagit den lilla frihet vi hade? Skulle det inte vara tvärtom? säger han och syftar på de internationella trupperna.

Vid hans sida sitter Amir Jan och Khudaidad. De är rädda, men vill berätta.

– Vi måste. Vad har vi att frukta? Döden? Vi har ju ändå inget liv längre, säger Khudaidad.

De tre männen kommer från Marja, ett område i provinsen Helmand i södra Afghanistan som blivit känt för talibaner och opiumodlingar, och där den rekordstora militära operationen Mushtarak ägde rum i februari.

Mushtarak var tänkt att bli president Barack Obamas, general Stanley McChrystals och general David Petraeus storslagna entré med den omtalade counterinsurgency-strategin, på militärspråk coin-strategin, som tillämpats i Irak och som kort innebär att militären blandar säkerhetsarbete med biståndsprojekt.

– Counterinsurgency-strategin har som uttalad målsättning att bygga upp en fungerande och legitim statsapparat och att skydda civilbefolkningen – till skillnad från konventionell militärstrategi handlar den inte i första hand om att militärt bekämpa fienden, förklarar Caroline Holmqvist-Jonsäter som just skrivit sin doktorsavhandling på ämnet tjugohundratalets krig vid King’s College i London och som dessutom har bott i Kabul.

Mushtarak skulle sedan bli dörröppnaren till en liknande operation i grannprovinsen Kandahar och sedermera en snabb biljett ut ur Afghanistan.

Men just nu går kriget inte mot fred.

Natos talesman brigadgeneral Josef Blotz har i och för sig sagt under en presskonferens att det måste bli värre innan det blir bättre och att trupperna gör de framsteg ledningen räknat med.

Men faktum är att juni har varit den blodigaste månaden sedan kriget startade 2001. Kandahar-operationen som skulle ha inletts i juni skjuts ständigt upp. Och i förra veckan avskedades general Stanley McChrystal efter att tidningen Rolling Stone publicerat kontroversiella citat om Obamaregimen. Enligt en artikel i The Independent kan avskedet också ha berott på att McChrystal i en färsk rapport slagit fast att kriget kommer ta många år, vilket inte alls passar Obamas plan att dra sig ut ur Afghanistan senast till presidentvalet 2012. Att McChrystal dessutom för några veckor sedan kallade Marja – som skulle bli USA:s succéoperation – för en blödande tumör, har sannolikt också försvårat relationerna med Obama.

Flera generaler och även Pentagon har den senaste veckan hävdat att McChrystals avgång inte kommer att ändra strategin i Afghanistan eller ändra USA:s engagemang. Men att världens största amerikanska militärinsats plötsligt stod utan den ledare som tidigare pekats ut av Obama som Afghanistans Messias, har skapat turbulens och många frågor. President Karzai vädjade till och med om att McChrystal skulle få stanna på sin post.

Så vad händer nu med Marja – de internationella truppernas väg ut ur Afghanistan?

I februari, veckorna efter att amerikanska och brittiska soldater intagit Marja och grannområdet Nadali, hissades den afghanska flaggan vid guvernörshuset i centrala Marja.

– Vi har segrat över talibanerna, de svarta. Nu börjar friheten, förkunnade afghanska och amerikanska generaler sida vid sida med guvernören Gulab Mangal.

Sedan skulle nästa del i coin-strategin ta över. De militära hjälmarna skulle tas av och soldaterna skulle vinna hjärtan med hjälp av pengar, humanitärt stöd och återuppbyggnad.

Men när vi sex månader senare besöker Helmands och Marjas granndistrikt Nadali möter vi ilska, trötthet och rädsla. Vi kan inte åka in i Marja eftersom det är farligt för lokalbefolkningen att träffas oss där, utan vi tvingas i stället möta Abdul Ghani, Amir Jan och Khudaidad några kilometer från deras hem. Khudaidad berättar att hans hus besköts ett par dagar tidigare. Hans två kor dödades och hans fru skadade armen.

– Förr var vi fattiga. Nu är vi ännu fattigare, skadade och lever mitt i en eldstrid, säger han.

Abdul Ghani nickar och visar åter sin handled med tre nyläkta ärr. Han lyfter sedan sin skjorta och visar ett två decimeter långt ärr och berättar att han hade varit på besök hos sin syster vars hus ligger bakom en av de amerikanska vaktposterna i Marjas centraldistrikt. När han kom tillbaka hem väntade talibanerna.

– De var arga för att jag närmat mig de internationella styrkorna och sköt mig. 200 meter utanför den militära basen i centraldistriktet har varken den internationella eller den afghanska militären kontroll.

På sjukhuset i Lashkar Gah möter samma förtvivlan. På bara en timme träffar vi fem patienter från Marja-området, en av männen har förlorat sitt ben och tioåriga Tila ligger med benet omlindat efter att ha hamnat mitt i en skottlossning.

– Jag skrek till soldaterna att jag bara hämtade vatten, men de slutade inte, säger hon.

Några kilometer bort från sjukhuset finns ett flyktingläger med familjer som flytt från Marja. Åttabarnspappan Mohammad Tran bor sedan några dagar i ett tält med sina barn och getter. Alla hans grödor har förstörts av militära fordon och familjen har inte längre något att leva av. De var tvungna att ta sina saker och fly till Lashkar Gah, Helmands provinshuvudstad.

De har inte tagit emot den ekonomiska hjälp som militären erbjuder som en del av coin.

– Nej, vi kan inte ta emot deras hjälp för då skjuter talibanerna oss, säger Khudaidad.

Det finns i dag inga tecken på att de internationella styrkorna har eller håller på att vinna civilbefolkningens hjärtan i den krigsdrabbade provinsen. Enligt Mahmoud, chefen för säkerhetspolisen i Helmand, har det framförallt begåtts två misstag i Marja.

– Först grips civila för att vara misstänkta talibaner. De internationella styrkorna kan inte se vem som är taliban och inte, de förstår inte vår kultur. Ett annat problem är att gränserna är helt öppna. Av 232 talibaner som vi lyckats gripa är tretton från Pakistan men inget görs för att stoppa dem vid gränsen. Det tröttnar folk på.

När vi konfronterar guvernören Gulab Mangal med uppgifterna, säger han först att situationen i Marja är bra. Men efter en stund nickar han. Det finns problem kvar att lösa, bland annat behöver de fler poliser och få fler civila på sin sida.

– Men det tar tid. Nästa steg är nu att registrera vapen och dela ut till lokalbefolkningen så att de kan skydda sig själva, säger han.

Är inte det militären och polisens uppgift?

– Jo men det är bara för en kortare tid, sen kommer vi ta tillbaka vapnen igen, säger han.

Marja är ett tydligt exempel på att coin inte är den succé som man förväntat sig, eller åtminstone att det tar betydligt längre tid för soldaterna att vinna afghanernas förtroende än vad man räknat med.

Caroline Holmqvist-Jonsäter vid Utrikespolitiska institutet menar att strategin i grunden innebär att militären tar sig an uppgifter som traditionellt set
t ligger utanför dess verksamhet.

– Målen som satts upp under coinstrategin låter oantastliga i teorin men är mycket svåra för militära aktörer att uppnå i praktiken, säger hon.

Hon säger också att diskussionen kring coin i grunden handlar om vad militära styrkor kan och ska göra. Det går inte att tvinga fram förtroende bland lokalbefolkningen eller varaktig förändring vad gäller samhällsstyrning.

Thomas Ruttig, som driver Afghanistan Analysts Network, menar att de internationella styrkorna väntat för länge med att vinna hjärtan. 2001 var afghanerna positiva, men i dag ifrågasätter de syftet med den internationella närvaron.

Det finns också mer grundläggande problem. Enligt en källa med insyn i coin-utbildningen är strategin på en häpnadsväckande låg nivå samt utgår från västerländska värderingar. Han ger som exempel att när US Army ska utbilda den afghanska militären, Ana, i coin och försöka beskriva hur de ska infiltrera civilbefolkningen refererar de till filmen »Dansa med vargar«.

– Ana sitter ju som frågetecken och undrar om de måste dansa med vargar. Det är anmärkningsvärt att man inte nått längre än så i utbildningsfasen. Och att man ska lägga ner vapen för att få folks förtroende känns inte direkt nytt. Det har andra nationer sysslat med i evigheter, säger han.

En annan orsak till att det är svårt att få afghanernas förtroende är sannolikt att de världspolitiska ledarna ständigt talar om när och hur man ska lämna Afghanistan i stället för att diskutera vad och hur man gör på plats. President Obama sa tidigt att han hade som mål att dra ut trupperna 2011, vilket han flera gånger fått släta över med att alla trupper inte ska dras tillbaka samtidigt. Nyligen gick Englands nye premiärminister David Cameron ut och sa att de brittiska trupperna ska lämna landet inom fem år. Detta sprider sig som en propagandaeld ner till afghanerna i byarna som ställer sig frågan varför de ska stötta de internationella styrkorna när de ändå ska lämna landet. Då står de ju ensamma kvar mot talibanerna om några år. Att de ska skyddas av den afghanska regeringen tror ingen på, de flesta menar att den kommer att falla i samma ögonblick som Nato och USA drar sig ut.

Men om coin hittills inte varit lyckosamt så långt, kommer man att ändra strategi nu när McChrystal är borta? Står kriget inför en vändpunkt?

Varken Thomas Ruttig eller Caroline Holmqvist-Jonsäter tror att Stanley McChrystals avgång kommer att ändra något. General David Petraeus som ersätter honom månar om coinstrategin.

– Det är synd för nu hade varit en tidpunkt att fundera över vad man bör göra, varför och hur, säger Thomas Ruttig.

Han tror att den afghanska regeringen och de internationella styrkorna måste hitta andra samtalsvägar till såväl talibaner som civila, i stället för att militärer ska försöka köpa deras kärlek. Återuppbyggnad ska hjälporganisationer syssla med eftersom de vet vad de sysslar med. Men det viktigaste är att afghanerna får frågan hur de vill ha det.

– Nu krävs det framför allt mycket tålamod för att få tillbaka det förtroendet som fanns från början. Och man måste komma ihåg att alla stora förändringar kommer att komma från afghanerna, säger Ruttig.

Skottskadade Tila, 10, uttrycker sig enkelt:

– Jag vill inte att de internationella människorna ska åka. Jag vill ha skola och sjukhus och det kan de bygga. Talibanerna kan inte bygga något. Men jag vill inte bli skjuten.

USA och Storbritannien har krigat i Afghanistan under nio år, ändå finns i dag inget som tyder på att freden är ens i sikte. Och i takt med att orsaken till kriget, terrorismen, flyttar till Pakistan och länderna runt omkring kommer det att bli svårare att motivera.

http://www.fokus.se/2010/07/bakslaget/

گزارش از کانگرس بین المللی مهاجرین افغان

« کانگرس بین المللی مهاجرین افغان »، از 13 الی 16 جولای 2010، در شهر مسکو دایر گردید. درین کانگرس، شخصیت های علمی، فرهنگی، سیاسی و اجتماعی، مسّوولین اتحادیه ها، انجمن ها و کانون های اجتماعی افغانی در کشور های مختلف اروپا، آسیا و امریکا و همچنان هیأت بلند پایه از مقامات دولتی جمهوری اسلامی افغانستان حضور بهم رسانیده بودند

گزارش تصويري

درین نشست مهم، اشتراک بیشتر از 300 نفر از شخصیت های متنفذ جامعه ی افغانی مقیم فدراسیون روسیه، نیز چشم گیر بود.

همایش مذکور، که به ابتکار « اتحادیه ی سراسری افغانهای مقیم فدراسیون روسیه » و بنابر فیصله ی مورخ 29 جولای 2009 « کنفرانس صلح و ثبات در افغانستان »، منعقده ی شهر مسکو به راه انداخته شده بود، وضع مهاجرین و پناهنده گان افغان که در کشور های مختلف اقامت دارند، مورد بحث و بر رسی قرار گرفت. دلیل اساسی مهاجرت افغان ها ، وضع نابسامان سه دهه ی اخیر، باعث آن گردید تا بیش از 5 میلیون مهاجر در کشور های مختلف جهان، 2 میلیون بیجا شده گان داخلی را ببار بیاورد.

اشتراک کننده گان همایش مذکور، ایجاد نهاد بین المللی مهاجرین افغان تحت نام « اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان » را، به اتفاق آرأ پایه گذاری نموده، طرح اساسنامه ی آنرا تصویب کردند.

کانگرس مذکور، این نکات را جزء اهداف خود قرار داده است:

· متحد ساختن تمام مهاجرین و نهاد های اجتماعی آن ها، در یک نهاد بین المللی.

· همآهنگ ساختن فعالیت نهاد های اجتماعی افغان های مهاجر در کشور های مختلف.

· همکاری با سازمان های ملی و بین المللی مهاجرین.

· تلاش به خاطر صلح و وحدت ملی و دفاع از منافع و اعتبار افغانستان در سراسر جهان.

در بخش دوم کار « کانگرس بین المللی مهاجرین افغان »، مسایل تشکیلاتی مورد بحث قرار گرفت که مطابق اساسنامه، روَ سای انتخابی تمام نهاد های اجتماعی افغانی مقیم در کشور های مختلف و یک عده از شخصیت های سرشناس فرهنگی و اجتماعی را به اتفاق آراُ به عضویت کمیته ی اجراییه توظیف نمودند.

تشکیلات کانگرس بین المللی مهاجرین افغان:

· اختر محمد صافی، به حیث رئیس

· حفیظ الله حازم، به حیث معاون

کمیته ی اجراییه، از نماینده گان کشور های مختلف:

· آلمان، عبدالسمیع رفیع صافی

· هالند، حفیظ الله حازم

· سویدن، محمد نسیم سحر

· بلجیم، صلاح الدین صمیم

· انگلستان، هارون یوسفی

· اوکراین، پاچا کریمی و شیر محمد سرشک

· تاجکستان، عبدالله

· قزاقستان، محمد داوود

· پاکستان، اسدالله دانش

· پاچا کریمی، مسوول مالی

· عبدالفغور لیوال، نماینده ی کانگرس در افغانستان

کمیته ی تفتیش

· عبدالقدیر میرزایی

· عبدالرحمان هوتکی

· محمد عوض

در روز دوم کار کانگرس، کمیته ی اجراییه ی اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان و هیات اشتراک کننده ی جمهوری اسلامی افغانستان در کار کانگرس، در مرکز مطبوعاتی، ”ریا نووستی” طی کنفرانس مطبوعاتی در رابطه به ایجاد نهاد بین المللی مهاجرین افغان معلومات داده و به سوالات خبرنگاران پاسخ ارائه نمودند. درهمین روز، اختر محمد صافی، رئیس اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان و عده ی از اعضای هیات اشتراک کننده از جمهوری اسلامی افغانستان با آقای « بره دافکین الیکسی نیکولایویچ » معین وزارت خارجه فدراسیون روسیه ملاقات نمودند. درین ملاقات، معین وزارت خارجه ی فدراسیون روسیه، ایجاد اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان را یک گام نیک تلقی نموده، از همکاری دوامدار کشورش به مهاجرین افغان مقیم در فدراسیون روسیه وعده دادند. وی نیز، خواهان گسترش همکاری ها میان کشورهای افغانستان و روسیه گردید.

به تاریخ 14 جولای، رئیس، معاون و عده ی از اعضای کمیته ی اجراییه ی اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان، با رئیس نماینده گی کمیشنری عالی ملل متحد، خانم ( گیشی کارین بروک) در امور پناهنده گان در فدراسیون روسیه ملاقات نمودند و موصوف آماده گی دوامدار خویش را در حل مشکلات جامعه ی مهاجر افغان در فدراسیون روسیه، از طریق همکاری با اتحادیه ی سراسری افغان های مقیم فدراسیون روسیه اعلام نمود.

عده ی از اشتراک کننده گان کانگرس بین المللی مهاجرین افغان، به تاریخ 16 جولای، با آقای حفیظ الله عبادی، سرپرست سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان در مسکو، در مقر آن سفارت ملاقات نمودند. سرپرست سفارت، ضمن صحبت، حمایت اش را از ایجاد اتحادیه ی بین المللی مهاجرین افغان و اتحادیه ی سراسری افغان های مقیم فدراسیون روسیه اعلام داشته، وعده سپرد تا هر نوع همکاری لازم را با اتحادیه ی بین المللی مهاجرین انجام دهد.

سربازان سويدني مستقر در افغانستان و مقررات نظامی جدید

سربازان سوئدی(سويدني ) مستقر در افغانستان امکان طرح‌ریزی عملیات خود و در صورت ایجاب، اختیار استفاده از خشونت را بدست آوردند. روز گذشته، راپرت، برنامۀ خبری تلویزیون سويدن این موضوع را فاش کرد که سورکر یورانسون فرماندۀ نیروهای سويدن مستقر در افغانستان مقررات جدیدی را به سربازان سويدني عضو نیروی ایساف ابلاغ کرده است. بر اساس این مقررات سربازان نه تنها به منظور دفاع از خود بلکه در موراد دیگر نیز برای اجرای طرح‌های خود می‌توانند از سلاح‌های مرگ‌بار استفاده کنند

Den svenska styrkan i Afghanistan har fått nya insatsregler, uppger SVT:s Rapport.

I början av mars i år efterlyste den tidigare chefen för den svenska Afghanistanstyrkan, Christer Tistam, mer befogenheter att använda våld.

Svenska styrkor får använda dödligt våld

آندرش لیندستروم: مقررات با کار نیروهای سوئدی در افغانستان متناسب شده…

لارش اولی: شرط من این است که با دست باز بازی شود و صریحا بگویند که چرا مقررات را عوض کرده‌اند؟

آندرش لیندستروم مسئول عملیات سربازان سويدني در وزارت دفاع کشور در گفتگو با تلویزیون سويدن گفت که در فصل بهار با فعال‌تر شدن نیروهای مهاجم، دامنۀ خشونا در افغانستان گسترده شد اما از تغییر مقررات نیروهای سوئدی مستقر در این کشور حرفی به میان نیاورد. او گفت نه می‌تواند این مورد را تأئید یا آن را تکذیب کند و افزود:
«مقررات با کار نیروهای سويدني در افغانستان متناسب شده و این نیروها همان مقررات ایساف را دبنال می‌کنند. ما در مورد محتوای آن به دلایل امنیتی نظری نمی‌تواینم بدهیم چون در این صورت دشمن از رمزهایمان آگاهی بدست می‌آورد.»
اختیار تازه‌ای که به نیروهای سوئدی برای استفاده از خشونت داده شده لارش اولی رهبر حزب چپ سوئد را رنجانده است. او به راپرت، برنامۀ خبری رادیو سويدن گفت:
«شرط من این است که با دست باز بازی شود و صریحا بگویند که چرا مقررات را عوض کرده‌اند؟ علت تغییر چه بوده؟ آیا می‌توان با این مقررات به سويدن به عنوان کشوری جنگ‌طلب نگاه کرد؟ تفسیر من چنین است!»

taher.jambarsang@sr.se

منبع : سايت پژواک راديوي سويدن

نظريان شما افغانهاي عزيز پيرامون حضور نيروهاي نظامي خارجي بطور عام و حضور نيروهاي سويدن وديگرکشور هاي سکانديناوي بطور خاص در افغانستان

Våldsam dag i Afghanistan

Fem amerikanska soldater dödades på lördagen i Afghanistan, enligt den Nato-ledda Isaf-styrkan. Tre av dem dödades i östra och två i södra delen av Afghanistan.

En sjätte amerikansk soldat miste livet i en explosion, men den händelsen beskrivs som en olycka.

Hittills i år har 352 utländska soldater dödats i Afghanistan.

På lördagen medgav Isaf också att de internationella styrkorna nyligen skjutit ihjäl sex afghanska regeringssoldater av misstag i provinsen Paktia, söder om Kabul.

I Mazar-i-Sharif, där svenska afghanstyrkan har sin bas, demonstrerade hundratals afghaner på lördagen mot president Hamid Karzai och Isaf sedan amerikanska styrkor dödat två människor och gripit tre i en gryningsräd i utkanterna av den nordliga staden.

http://svt.se/2.22584/1.2072867/valdsam_dag_i_afghanistan&from=rss?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Svtse-Utrikesnyheter+%28svt.se+-+Utrikesnyheter%29