یکتعداد زیاد خانوده های افغان در اعتراض به تصامیم اداره مهاجرت سویدن از تاریخ نهم جولای بدینسو در شهر استاکهولم درمیدان به اسم ” نورا بانتوریت” Norra Bantorget تحصن مینمایند . انجمن افغانها در سویدن از تمام هموطنان عزیز تقاضا مینماید تا از این تحصن خانواده های افغان که در حالت بی سرنوشتی با شرایط دشوار زندگی مینمایند حمایت نمایند.
بخش فارسی|دری رادیوی سویدن با شماری از تحصن کنندگان و فعالان حقوق پناهجویی در محل برگزاری این اعتراضها در نورابانتوریت گفتگو کرده است. معترضان خانوادههایی هستند که در سال ۲۰۱۵ وارد سویدن شده اند و از چهار سال تا کنون با دریافت پاسخ رد از سوی اداره مهاجرت در وضعیت بیسرنوشتی قرار دارند. پلیس مرزی سویدن به دلیل تفاهمنامهای که میان افغانستان و سویدن وجود دارد نمیتواند این خانوادهها را به صورت اجباری اخراج کند و از سوی دیگر اداره مهاجرت با کاهش کمک هزینههای ماهیانه پناهجویان، تلاش دارد تا این خانواداهها را وادار به بازگشت داوطلبانه کند.
این خانوادهها معترض هستند که شرایط امنیتی افغانستان بد است و اینکه کودکان شان پس از سالها زندگی در سویدن آماده بازگشت به افغانستان نیستند. معترضان میگویند بازگشت به افغانستان باعث خواهد شد که با خطرها و تهدیدهای جدی امنیتی مواجه شوند.
بنیامین فیضی، فعال حقوق پناهجویی و یکی از هماهنگ کنندگان این تحصن به رادیوی سویدن میگوید که معترضان تلاش دارند مردم و نهادهای سیاسی و اجرایی سویدن را متوجه شرایط بد شان کنند و خواهان پذیرش عمومی خانوادههای پناهجویی هستند که برای سالها در وضعیت بلاتکلیفی مانده اند.
رادیوی سویدن در گفتگویی که چند قبل با یکی از کارشناسان اداره مهاجرت داشت در مورد شرایط امنیتی افغانستان از دیدگاه اداره مهاجرت از او پرسیده بود. شل تری تورویک که از نزدیک با شرایط افغانستان آشنایی دارد در پاسخ به این پرسش گفته که ممکن است شرایط امنیتی افغانستان از دید بسیاریها دشوار باشد و اما در دیدگاه اداره مهاجرت نسبت به شرایط امنیتی افغانستان در این اواخر تغییر خاصی ایجاد نشده است. اداره مهاجرت تغییر جدی امنیتی را از زمان خروج بخش عمده نیروهای خارجی در ۲۰۱۴ مورد توجه قرار داده است و پس از آن شرایط را میشود بد و با ثبات تعریف کرد و تغییر جدی در اوضاع عمومی امنیتی وارد نشده است.
منبع:
https://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=7261514
این خانوادهها معترض هستند که شرایط امنیتی افغانستان بد است و اینکه کودکان شان پس از سالها زندگی در سویدن آماده بازگشت به افغانستان نیستند. معترضان میگویند بازگشت به افغانستان باعث خواهد شد که با خطرها و تهدیدهای جدی امنیتی مواجه شوند.
بنیامین فیضی، فعال حقوق پناهجویی و یکی از هماهنگ کنندگان این تحصن به رادیوی سویدن میگوید که معترضان تلاش دارند مردم و نهادهای سیاسی و اجرایی سویدن را متوجه شرایط بد شان کنند و خواهان پذیرش عمومی خانوادههای پناهجویی هستند که برای سالها در وضعیت بلاتکلیفی مانده اند.
رادیوی سویدن در گفتگویی که چند قبل با یکی از کارشناسان اداره مهاجرت داشت در مورد شرایط امنیتی افغانستان از دیدگاه اداره مهاجرت از او پرسیده بود. شل تری تورویک که از نزدیک با شرایط افغانستان آشنایی دارد در پاسخ به این پرسش گفته که ممکن است شرایط امنیتی افغانستان از دید بسیاریها دشوار باشد و اما در دیدگاه اداره مهاجرت نسبت به شرایط امنیتی افغانستان در این اواخر تغییر خاصی ایجاد نشده است. اداره مهاجرت تغییر جدی امنیتی را از زمان خروج بخش عمده نیروهای خارجی در ۲۰۱۴ مورد توجه قرار داده است و پس از آن شرایط را میشود بد و با ثبات تعریف کرد و تغییر جدی در اوضاع عمومی امنیتی وارد نشده است.
منبع:
https://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=7261514
اداره مهاجرت میخواهد زلمی وفا را که مدت 15 سال در سویدن زندگی کرده ، به افغانستان دیپورت کند.
زلمی وفا در ماه مارچ سال 2004 در کشور سویدن درخواست پناهندگی کرده بود اما تقاضای پناهندگی او رد شده بود . او هربار که درخواست بررسی مجدد داده، از سوی اداره مهاجرت و محکمه مهاجرتی پاسخ منفی گرفته است. علت های اصلی رد درخواست او در عدم تسلط بیان درست و عدم انتقال صحیح خطرات بسیار جدی در انتقال آن از زبان دری به سویدنی بوده که باعث عدم درک صحیح اداره مهاجرت از خطرات جدی او شده است. وی در تمام این ۱۵سال هیچ دوسیه ، شکایت و خلاف و جریمه ای هم نداشته است.
او اکنون درنظارتخانه اداره مهاجرت برای دیپورت به افغانستان نگهداری میشود. وی از ترس بازگشت و خطر جانی و تهدیداتی که شده، در شرایط روحی بسیار بدی قرار دارد. گفتنی است که او در سویدن ازدواج نیز نموده ولی دوسیه پناهندگی همسرش هنوز بررسی نشده است.
انجمن افغانها در سویدن به این تصمیم اداره مهاجرت و پولیس سرحدی بشدت اعتراض داشته و از آنها میخواهد که حکم اخراج زلمی وفا را متوقف کند واو از نظارتخانه اداره مهاجرت آزاد گردد.
ادارۀ امور مهاجرت سویدن تصمیم گرفته است تا دو فرزند کوچک، پنج ساله و پنج ماهه را از مادر شان جدا ساخته و از سویدن اخراج نماید.
جواهر رضایی 20 ساله همراه با شوهرش محمد که 24 سال عمر دارد و دو فرزند شان علی اصغر 5 ساله و بنیامین 5 ماه در شهرLessebo (لیسیبو) زندگی میکند.
جواهر متولد افغانستان است ولی بعداَ به ایران فرار نموده است. دلیل فرار او از افغانستان این بود که خانوادۀ جواهر میخواسته تا او با یک مردی که توسط آنها انتخاب شده بود، ازدواج نماید.
جواهر در ایران با محمد ملاقات کرده و با او ازدواج نموده است.
در سال 2014 علی اصغر نخستین فرزند آنها تولد گردید. زندگی در ایران دشوار بود و به همین دلیل آنها در سال 2015 به سویدن آمده و درخواست پناهندگی نمودند. اما این درخواست آنها رد گردیده و آنها در این مورد خواهان تجدید نظر شدند.
بعد از آن که به تاریخ اول جولای سال 2018 ”قانون جمنازیوم” به منصۀ اجرا گذاشته شد جواهر توانست اجازۀ اقامت در سویدن را بدست بیآورد. این اجازه نامه برای سیزده ماه و الی اواسط ماۀ دسمبر سال روان اعتبار دارد. اما محمد شوهر جواهر و علی اصغر پسر آنها در سال 2017 جواب رد دریافت نموده و در مورد شان حکم اخراج صادر شد.
جواهر و محمد پنج ماه قبل صاحب فرزند دیگری شدند که بنیامین نام دارد. آنها امیدوار بودند تا بنیامین بتواند به دلیل پیوند با مادرش اجازۀ اقامت دریافت نماید. اما یک هفته قبل به آنها اطلاع داده شد که درخواست بنیامین نیز رد گردیده و او نیز باید کشور را ترک بگوید.
جواهر میگوید:
ـ من زیاد متاثر شدم. برایم خیلی عجیب بود. زیرا من فکر نمی کردم در زمانی که درس میخوانم آنها فرزندانم را از کشور اخراج کنند.
ـ من تهدید شده ام. خانوادۀ من در افغانستان نمیدانند من در کجا هستم. من از آنچه ترس دارم که در صورت برگشت من به افغانستان برایم اتفاق خواهد افتاد. من می ترسم و جرئت نمی کنم (به افغانستان) برگردم.
این خانواده به دلیل پیوند مادر با پسر پنج ماهه اش تقاضا اجازۀ اقامت نموده اند. اما بر اساس برداشتی که ادارۀ امور مهاجرت سویدن از ”قانون جمنازیوم” دارد در این قانون موقت کدام اساس یا دلیلی وجود ندارد تا بنیامین (پسر پنج ماۀ خانواده) بتواند به دلیل پیوند با مادرش اجازۀ اقامت دریافت نماید.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) رییس بخش در ادارۀ امور مهاجرت میگوید:
ـ ما میدانیم که این خانواده در شرایط خیلی دشوار قرار دارد. اما آن طوری که ما قانون را تفسیر میکنیم نمی توانیم به جزء از همین تصمیم اتخاذ شده، تصمیم دیگری بگیریم.
به باور ادارۀ امور مهاجرت هیچ یک از اعضاء این خانواده در ارتباط به کشور شان یعنی افغانستان، نیاز به محافظت (پناهندگی) ندارند.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) میگوید
ـ جواهر بر اساس ”قانون جمنازیوم” اجازۀ اقامت را بدست آورده است و ما چنین ارزیابی میکنیم که او در کشور خودش نیازمند محافظت نمی باشد و این موضوع به این معنی است که اعضاء دیگر خانواده نیز نمی توانند به دلیل پیوند با جواهر اجازۀ اقامت دریافت نمایند.
به باور ادارۀ امور مهاجرت اخراج این کودک پنج ماه در مغایرت با کنوانسیون حقوق کودکان قرار ندارد.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) در این مورد میگوید:
ـ از آنجایی که مادر کودک نیازمند محافظت و پناهندگی نمی باشد بناَ او میتواند همراه با کودکانش به افغانستان برگردد. همچنان چون پدر خانواده دارای اجازۀ اقامت در سویدن نمی باشد و چون این پسر پنج ماه همراه با پدر و برادر بزرگترش اخراج میشوند بناَ ما فکر نمی کنیم این تصمیم ما در تضاد با کدام کنوانسیون قرار داشته باشد. برخی ها فکر میکنند ما یک خانواده را متلاشی میسازیم در حالی که آنچه را ما انجام میدهیم تفسیر قانون است.
جواهر در مورد این تصمیم ادارۀ امور مهاجرت تقاضای رسیدگی مجدد را نموده است. قرار است این موضوع در محکمۀ ادارۀ امور مهاجرت مورد بررسی قرار بگیرد.
جواهر میگوید:
ـ نمیدانم چه واقع خواهد شد اما امیدوارم تجدید نظر نتیجۀ مثبت بدهد. آنها میخواهند پسرم از من بگیرند این خیلی دشوار احساس میشود. او صرفاَ پنج ماه عمر دارد.
(هانس بووینگ) Hans Bouveng ضمن استقبال از این اقدام خانوادۀ مذکور که خواهان تجدید نظر شده اند میگوید:
ـ من هرگز با کدام قضیۀ مشابه برنخورده ام. ما بر مبنای ”قانون جمنازیوم” تصمیم میگیریم. این قانون با شتاب فراوان ساخته شده است و میتوان این موضوع را مورد سوال قرار داد که آیا ”قانون جمنازیوم” این چنین شرایط را پیشبین بوده که میتواند اتفاق بیفتد. به همین دلیل خوب است که این موضوع در محکمه مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرد.
ترجمه و تلخیص از احمد ضیا دانش
منبع خبر
https://www.expressen.se/
جواهر رضایی 20 ساله همراه با شوهرش محمد که 24 سال عمر دارد و دو فرزند شان علی اصغر 5 ساله و بنیامین 5 ماه در شهرLessebo (لیسیبو) زندگی میکند.
جواهر متولد افغانستان است ولی بعداَ به ایران فرار نموده است. دلیل فرار او از افغانستان این بود که خانوادۀ جواهر میخواسته تا او با یک مردی که توسط آنها انتخاب شده بود، ازدواج نماید.
جواهر در ایران با محمد ملاقات کرده و با او ازدواج نموده است.
در سال 2014 علی اصغر نخستین فرزند آنها تولد گردید. زندگی در ایران دشوار بود و به همین دلیل آنها در سال 2015 به سویدن آمده و درخواست پناهندگی نمودند. اما این درخواست آنها رد گردیده و آنها در این مورد خواهان تجدید نظر شدند.
بعد از آن که به تاریخ اول جولای سال 2018 ”قانون جمنازیوم” به منصۀ اجرا گذاشته شد جواهر توانست اجازۀ اقامت در سویدن را بدست بیآورد. این اجازه نامه برای سیزده ماه و الی اواسط ماۀ دسمبر سال روان اعتبار دارد. اما محمد شوهر جواهر و علی اصغر پسر آنها در سال 2017 جواب رد دریافت نموده و در مورد شان حکم اخراج صادر شد.
جواهر و محمد پنج ماه قبل صاحب فرزند دیگری شدند که بنیامین نام دارد. آنها امیدوار بودند تا بنیامین بتواند به دلیل پیوند با مادرش اجازۀ اقامت دریافت نماید. اما یک هفته قبل به آنها اطلاع داده شد که درخواست بنیامین نیز رد گردیده و او نیز باید کشور را ترک بگوید.
جواهر میگوید:
ـ من زیاد متاثر شدم. برایم خیلی عجیب بود. زیرا من فکر نمی کردم در زمانی که درس میخوانم آنها فرزندانم را از کشور اخراج کنند.
ـ من تهدید شده ام. خانوادۀ من در افغانستان نمیدانند من در کجا هستم. من از آنچه ترس دارم که در صورت برگشت من به افغانستان برایم اتفاق خواهد افتاد. من می ترسم و جرئت نمی کنم (به افغانستان) برگردم.
این خانواده به دلیل پیوند مادر با پسر پنج ماهه اش تقاضا اجازۀ اقامت نموده اند. اما بر اساس برداشتی که ادارۀ امور مهاجرت سویدن از ”قانون جمنازیوم” دارد در این قانون موقت کدام اساس یا دلیلی وجود ندارد تا بنیامین (پسر پنج ماۀ خانواده) بتواند به دلیل پیوند با مادرش اجازۀ اقامت دریافت نماید.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) رییس بخش در ادارۀ امور مهاجرت میگوید:
ـ ما میدانیم که این خانواده در شرایط خیلی دشوار قرار دارد. اما آن طوری که ما قانون را تفسیر میکنیم نمی توانیم به جزء از همین تصمیم اتخاذ شده، تصمیم دیگری بگیریم.
به باور ادارۀ امور مهاجرت هیچ یک از اعضاء این خانواده در ارتباط به کشور شان یعنی افغانستان، نیاز به محافظت (پناهندگی) ندارند.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) میگوید
ـ جواهر بر اساس ”قانون جمنازیوم” اجازۀ اقامت را بدست آورده است و ما چنین ارزیابی میکنیم که او در کشور خودش نیازمند محافظت نمی باشد و این موضوع به این معنی است که اعضاء دیگر خانواده نیز نمی توانند به دلیل پیوند با جواهر اجازۀ اقامت دریافت نمایند.
به باور ادارۀ امور مهاجرت اخراج این کودک پنج ماه در مغایرت با کنوانسیون حقوق کودکان قرار ندارد.
آقایHans Bouveng (هانس بووینگ) در این مورد میگوید:
ـ از آنجایی که مادر کودک نیازمند محافظت و پناهندگی نمی باشد بناَ او میتواند همراه با کودکانش به افغانستان برگردد. همچنان چون پدر خانواده دارای اجازۀ اقامت در سویدن نمی باشد و چون این پسر پنج ماه همراه با پدر و برادر بزرگترش اخراج میشوند بناَ ما فکر نمی کنیم این تصمیم ما در تضاد با کدام کنوانسیون قرار داشته باشد. برخی ها فکر میکنند ما یک خانواده را متلاشی میسازیم در حالی که آنچه را ما انجام میدهیم تفسیر قانون است.
جواهر در مورد این تصمیم ادارۀ امور مهاجرت تقاضای رسیدگی مجدد را نموده است. قرار است این موضوع در محکمۀ ادارۀ امور مهاجرت مورد بررسی قرار بگیرد.
جواهر میگوید:
ـ نمیدانم چه واقع خواهد شد اما امیدوارم تجدید نظر نتیجۀ مثبت بدهد. آنها میخواهند پسرم از من بگیرند این خیلی دشوار احساس میشود. او صرفاَ پنج ماه عمر دارد.
(هانس بووینگ) Hans Bouveng ضمن استقبال از این اقدام خانوادۀ مذکور که خواهان تجدید نظر شده اند میگوید:
ـ من هرگز با کدام قضیۀ مشابه برنخورده ام. ما بر مبنای ”قانون جمنازیوم” تصمیم میگیریم. این قانون با شتاب فراوان ساخته شده است و میتوان این موضوع را مورد سوال قرار داد که آیا ”قانون جمنازیوم” این چنین شرایط را پیشبین بوده که میتواند اتفاق بیفتد. به همین دلیل خوب است که این موضوع در محکمه مورد بررسی و ارزیابی قرار بگیرد.
ترجمه و تلخیص از احمد ضیا دانش
منبع خبر
https://www.expressen.se/
اداره مهاجرت برای جواهر رضایی 20 ساله که مادر دوطفل است ، اقامت موقت براساس قانون جمنازیوم اعطا کرده اما برای دوطفل خرد سال (علی 5 ساله و بینیامین 5 ماهه ) و شوهرش فیصله اخراجی صادر کرده است . قرار است دو طفل با پدر و بدون مادر به افغاستان دیپورت شوند.بیشتر در سایت روزنامه اکسپرسن بخوانید:
Bröderna Ali Asghar, 5 år, och Benjamin, 5 månader, utvisas till Afghanistan – med sin pappa men utan sin mamma.
– Jag trodde aldrig det här kunde hända, jag är väldigt ledsen och förvirrad, säger mamman Javaher Rezai, som har tillfälligt uppehållstillstånd genom gymnasielagen.
Migrationsverket menar att det inte finns något annat sätt att tolka den nya lagen.
20-åriga Javaher Rezai bor i Lessebo, sydöst om Växjö, tillsammans med sin man, 24-årige Mohammed och sina två barn, Ali Asghar, 5, och Benjamin, som precis blivit fem månader gammal.
Javeher föddes och bodde i Afghanistan, men flyttade från landet till Iran, eftersom Javahers familj ville gifta bort henne till en man familjen valt ut, enligt Javaher.
– Jag ville inte gifta mig med den man som min familj hade valt, säger Javaher och fortsätter.
– Så jag flydde.
Att stanna i Afghanistan, ett land där hederskulturen är djupt rotad och finns inom alla etniska grupper i landet, var inte ett alternativ för Javaher.
Hoppades hitta stabilitet i Sverige
Javaher bodde några år i Iran och där träffade hon Mohammed. 2014 föddes familjens första son, Ali Asghar. Men livet i Iran var svårt och den nyblivna familjen hade hört talas om Sverige, ett land där de hoppades kunna utbilda sig.
– Vi tänkte att Sverige skulle ge oss ro. Jag trodde att vi skulle få ett stabilare liv i Sverige, säger Javaher.
De kom till Sverige 2015 och ansökte om uppehållstillstånd. Till en början fick hela familjen avslag på sina ansökningar, men överklagade.
Men när gymnasielagen trädde i kraft, 1 juli 2018, kunde Javaher söka – och beviljas – uppehållstillstånd för att studera i 13 månader. Ett tillstånd som gäller fram till och med mitten av december i år.
Mohammed och sonen fick däremot avslag på sina överklaganden 2017 och har sedan dess ett utvisningsbeslut mot sig, men stannat i Sverige i hopp om en lösning.
بتاریخ های 10 و11 ماه می 2019 انسامبله عمومی سازمان پیکوم(PICUM) در بروکسل تدویر یافت که از طرف انجمن افغانها جناب ویس عزت معاون انجمن افغانها در سویدن درآن اشتراک ورزیده بود.
نماینده انجمن افغانها در سویدن در مجمع همکاری بین المللی در مورد مهاجرین بی اسناد (غیر قانونی) صحبت نمود و مختصراپیرامون آن بدین شرح گزارش میدهد:
انجمن افغان ها برای پیدا کردن شبکه های بیشتر، ایجاد مشارکت و کسب اطلاعات در مورد وضعیت مهاجرین بدون اسناد (غیرقانونی)، در شهر بروکسل حضور پیدا کرد. انجمن افغان ها در این مجمع عمومی کشور های اروپا توانست صدای مهاجران بدون اسناد افغان را برساند. انجمن افغانها در مورد مراقبت های بهداشتی، حق مسکن، دفاع از حقوق و بسیاری از مسائل دیگر با سازمان های مختلف بحث کرده و به پیشرفت هایی دست یافت..
نماینده انجمن افغانها در ملاقات های جداگانه با چندین سازمان فعال سویدن نیز داشت، با انها توافق صورت گرفت که انجمن افغانها یک رابط خوب بین مهاجرین افغان و ایشان خواهد بود. لینک های صفحات این سازمان ها در متن انگلیسی درج گردیده است و شما میتوانید با ایشان در تماس شوید. بقیه معلومات را در گزارش ما که به زبان انگلیسی نوشته شده است بخوانید:
PICUM: Platform for international cooperation on undocumented migrants
Afghan Association in Sweden
10—11 May 2019 was the PICUM General Assembly in Brussels and Afghan association which is a member of this platform needed to attend in the meetings. The purpose of attendance was to come together to engage, strategize and mobilize to improve the situation of undocumented migrants across Europe and beyond.
The Afghan association was there to find more networks, build partnerships and gain vital insights on the situation facing undocumented migrants, while it also shared the problems that Afghan undocumented migrants are facing every day in Sweden. The following topics were discussed:
- Access to healthcare
- Access to Justice
- Undocumented Children, Families and Youth
- Communications
- Right to shelter
The Afghan association has manifested that Migration Agency (MA) in Sweden takes a very long time to process the asylum cases. As soon as an asylum seeker receives its last information about deportation, MA takes their LMA card, cuts the monthly payments, the shelter and even health care rights. Regarding to the health care, since July 1, 2013, undocumented migrants has a subsidized right to health care, according to “Law (2013: 407)”. However, it is too slow and does not cover the ordinary sicknesses.
Afghan undocumented migrants are going through a high depression, several individuals have committed suicide and/or suicide attempts. While lack of shelter, healthcare and food have brought huge negative and destructive impacts on them. There are both individuals and families whom are afraid of contacting any kind of government authorities because they believe it would result to their deportation and thus they cannot go to schools, health clinics and so on.
In different meetings we talked about undocumented migrants’ severe necessities. We stressed that they are in need of psychosocial support, migration counseling, community information, contact with authorities, shelter, language teaching and financial support.
Afghan association had extra meetings with some active organizations in Sweden who were also present in PICUM. We made an agreement that we can guide the Afghans to contact them and together try to support those in need.
Hereby, under each headlines you can find a reference for your specific need. These organizations can even help with limited financial support and residents in emergency and exceptional cases.
- Advocacy and shelter
In cases of advocacy and shelter please contact the following:
- Ahmad Zaki Khalil: in charge for migration questions in the Afghan association:
http://azkonsultia.se
- Caritas Organization gives psychosocial support, migration counseling, community information, support to contact with authorities, language teaching and a limited shelter and financial support.
Afghan association had a specific meeting with two organization from Nederland and Greece about the shelter for undocumented migrants. Some following meetings will take place soon in order to find a solution for the problem.
- Health care
- Red Cross and Rosengrenska Organizations gives health care supports.
https://www.redcross.se/kontakt/
In conclusion, the Afghan association attended the PICUM general assembly in order to bring the voice of Afghan undocumented migrants to an international platform. We discussed the health care, right to shelter, right to advocacy and many other issues with different organizations and came to some progress, which will be followed in the future.
Regards
Afghan Association
Vice chairman: Wais Ezat
قادر امیری مردی که به جرم قتل خانمش، مرضیه امیری دستیگر گردیده بود توسط Södertörns tingsrätt(محکمۀ ابتداییۀ سودر تورن) به 18 سال زندان و اخرج عمری از سویدن محکوم گردید.
مرضیه امیری برای آخرین بار به تاریخ 17 مارج 2016 زنده دیده شده بود. دو ماه بعد بقایای جسد او در یک زمین باتلاقی در منطقۀ Hökarängen (هوکرینگین) در فاصلۀ چند صد متری منزل او یافت شد.
بررسی های پولیس همیشه در اطراف شوهر او، قادر امیری که 41 سال عمر دارد، می چرخید.
بر اساس اقامۀ دعوا، قادر در همان روزی که مرضیه ناپدید گردید نخست او را خفه نموده و سپس جسدش را مخفی کرده است.
قادر در سال 2011 همراه با خانم اولش به سویدن آمد. اما سه سال بعد دوباره به ایران رفته و با مرضیه امیری به عنوان خانم دومش ازدواج نمود. مرضیه نیز بعد از ازدواج به سویدن آمد و خودش را 16 ساله معرفی کرد. در حالی که معلومات بدست آمده نشان میدهد که او 19 سال عمر داشته است.
مرضیه در یک HVB یا (خانه برای اقامت و مراقبت) در شهر استکهلم جاگزین گردیده بود. او در آنجا برایش دوستان همسن و سال خودش را یافت که از آن جمله یکی هم دوست پسرش بود.
البته صرفاَ یک عدۀ محدودی از موضوع ازدواج او آگاهی داشتند.
شوهر مرضیه حاضر نبود از او دست بردارد و بر اساس بررسی های که در ارتباط به این قتل صورت گرفته است قادر در آخرین روز زندگی مرضیه، 200 بار برایش زنگ زده بود.
بعد از یافتن شدن جسد مرضیه پولیس هر چه بیشتر بالای قادر مشکوک گردیده و نامبرده در 22 جون 2016 در غیابش به سطح جهان تعقیب پولیس قرار گرفت. او دو سال بعد در حومۀ شهر تهران دستگیر و به سویدن سپرده شد. بررسی ها در ماۀ جنوری تکمیل گردیده و علیۀ او اقامۀ دعوا صورت گرفت. زمانی که نامبرده توسط محکمۀ ابتداییه مجرم شناخته شده بود برای اجرای معاینات روانی به طب عدلی فرستاده شد. در آنجا افراد متخصص به این نتیجه رسیدند که نامبرده از کدام مریضی جدی روانی رنج نمی برد. اکنون حکم محکمۀ ابتداییه صادر گردیده و نامبرده به 18 سال زندان و اخراج عمری از سویدن محکوم گردیده است.
در حکم محکمه گفته شده است ”این محکمه در هنگام بررسی در کنار دیگر مسایل این موضوع را نیز در نظر گرفته است که مقتول خیلی جوان بوده و در موقعیت صدمه پذیر قرار داشته است.”
خانم Feryal Mentes قاضی محکمۀ ابتداییه در کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت ” سارنوال ادعا نموده بود که قاتل برای اجرای این قتل دلایل ناموسی داشته است . اما محکمۀ ابتداییه بر اساس بررسی های صورت گرفته به این نتیجه نرسید که بتوان چنین نتیجه گیری نمود”.
ترجمه از احمد ضیاء دانش
منبع خبر:
به ابتکارانجمن افغانها در سویدن یک بحث پیرامون تثبیت هویت در پروسه پناهندگی در کشور های اتحادیه اروپا وبخصوص سویدن از طریق فیسبوک افغانهای سویدن به رو زیکشنبه مورخ 7اپریل 2019 بطور زنده پخش شد . در این جروبحث ها جناب نیما رستمی حقوقدان ، وکیل و متخصص در امور مهاجرت ، جناب نصیر عطا حقوقدان وکیل و رئیس دفتر وکالت ( Ata&Co) در شهر لندن ، جناب پوهنیار بصیر دهزاد سابق استاد فاکولته حقوق پوهنتون کابل و در حال حاضر معاون انجمن حقوقدانان افغان در اروپا و جناب زلمی رزمی رئیس شورای مهاجرین افغان در المان شرکت داشتند واین برنامه توسط جناب نسیم سحر رئیس انجمن افغانها در سویدن گردانندگی میگردید. این برنامه بیشتر از دو ساعت ادامه یافت و به سوالات زیاد پناهجویان افغان پاسخ داده شد.
نیما رستمی :
در مورد تثبیت هویت مهاجرین افغان در سویدن
اداره مهاجرت طبق وحدت رویه (حکم دادگاه عالی مهاجرت)[محکمه مافوق مهاجرتی ] تنها روش اثبات هویت را از طریق پاسپورت صادر شده از طرف مقامات ذیصلاح کشور فرد پناهجو می داند. باور اداره مهاجرت بر این است که برای صدور پاسپورت به تذکره نیاز است. یعنی مقام صادر کننده پاسپورت امثال پولیس و سفارت های افغانستان پاسپورت را بر اساس تذکره صادر میکنند. متاسفانه در صدور تذکره نواقص زیادی وجود دارد. طبق اطلاعات موجود و تحقیقاتی که اداره مهاجرت در این مورد انجام داده است در افغانستان سیستم ثبت احوال نفوس منظم و یک دستی و در همه نقاط افغانستان وجود ندارد و تذکره بر اساس اطلاعات موثقی صادر نمیشود. بنابراین صدور پاسپورت هم که بر اساس تذکره صادر شده است دارای اعتبار قوی نیست و هویت فرد مهاجر دارنده پاسپورت را ثابت نمی کند.
در ارتباط با مفهوم هویت باید اشاره شود که دادگاه (محکمه)عالی مهاجرت سویدن مهمترین مشخصه های هویت را از جمله نکات زیر میداند:
- نام
- نام خانوادگی (تخلص)
- تاریخ تولد ( روز, ماه و سال)
- محل تولد
- دارا بودن عکس دارنده مدرک ( سند)
- محل صدور
- ارگان صادر کننده
- و اطلاعاتی از این قبیل
در حال حاضر در پاسپورت های الکترونیکی این استاندارد رعایت می شود. علیرغم رعایت این استاندارد در صدور پاسپورت اطلاعات مهم یعنی تاریخ تولد, روز و ماه بر اساس تذکره است که یک تاریخ تخمینی میباشد. واما در ثبت و احوال نفوس افغانستان اطلاعات بیومتریک نفوس افغان ها ثبت نمی شود و دارای استاندارد قابل قبول بین المللی نیست.
در این اواخر تصمیمات اداره مهاجرت در مورد پاسپورت های الکترونیکی مختلف بوده است. منتهی دیدگاه رسمی اداره مهاجرت در این مورد عمدتا مثبت بوده است و بر این باور است که پاسپورت های الکترونیکی هویت را به صورت صد در صد ثابت نمی کند ولی آن را احتمال (sannolik) می کند.
در مورد مسئله هویت ، کیس های مهاجرین افغانستان را به سه کتگوری عمده تقسیم مینماید:
۱. اقامت پناهندگی
- افرادی که دارای نوعی مدارک ( اسناد) هویت هستند.
- دارای هیچ مدرک ( سند) هویتی نیستند.
- قبل از ورود به سویدن ، دربرخی از کشور های شنگن با هویت مختلف درخواست پناهندگی کرده اند.
- افرادی که اصلا در افغانستان بدنیا نیامده اند و دارای مدرک (سند) هویتی و یا کارت اقامت در کشور همسایه هستند.
این گروه معمولا در اثبات هویت خود دچار مشکلات زیادی هستند و حتی اگر پاسپورت الکترونیکی هم تهیه کننده اداره مهاجرت در بعضی مورد هویت آنها را قبول نمیکند.
۲. هیچ سابقه مهاجرتی در سویدن ندارند و از افغانستان درخواست اقامت بر اساس پیوند خانوادگی و یا درخواست اقامت بر اساس کار میکنند. این کتگوری معمولا در اثبات هویت خود مشکل ندارند و اداره مهاجرت پاسپورت الکترونیکی آنها را قبول میکند.
در میان این کتگوری افرادی هم هستند که مقیم خارج از افغانستان می باشند و دارای تذکره غیابی هستند و یا در بزرگ سالگی تذکره آنها صادر شده است. این گروه با توجه به اینترویو(مصاحبه) که انجام میگیرد در برخی موارد حتی پاسپورت الکترونیکی آنها مورد قبول واقع نمیشود.
۳. کیس های تابعیت
در کیس های تابعیت اداره مهاجرت مدارک ( اسناد) هویتی را که بعد از سال ۱۹۹۲ به بعد صادر شده است اصلا مورد قبول نیست.
با توجه به وجود تعداد زیاد مهاجرین افغان در اروپا و با توجه به سیستم صدور مدارک در افغانستان و امکان سر شماری و آمارگیری امیدواری بر این است که در آینده کیفیت کنترول و صدور تذکره ها تغییر کند و یک سیستم استاندارد و قابل قبولی ایجاد شود که مشکل تثبیت هویت برای مهاجرین افغان حل شود.
از طرفی هم طبق گزارش سالانه (۲۰۱۸) موسسه بین المللی شفاف سازی ، کشور افغانستان جزء ۱۰ کشوری است که فساد اداری در ان بسیار گسترده است. این مسئله تا حدود زیادی به اعتبار بین المللی افغانستان لطمه زیادی وارد کرده است و اعتبار مدارک ( اسناد) , مخصوصا مدرک هویتی که از طرف مقامات کشورافغانستان صادر می شود را ساقط میکند و تمامی زحمات افراد خیرخواه هم عملا نتیجه محسوسی در پی ندارد.
نیما رستمی
وکیل و متخصص در امور مهاجرت
^^^^
دفتر وکالت جناب نصیر عطا در لندن ( Ata&Co)
http://www.atalaw.co.uk/?fbclid=IwAR2HADh9-N-J-7XrsAQiTtjp85xqDEVSji3xlFLKw0tixH58vqPh2N2ssL0
بحث پیرامون مساله ”هویت ” در پروسه پناهندگی
http://www.afghanskaforeningen.se/2019/04/06/%D8%A8%D8%AD%D8%AB-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86/
یکی از اجزای مهم دربررسی دوسیه های پناهندگی مساله تثبیت هویت متقاضی پناهندگی است. هویت برطبق مقررات جاری در بخش پناهندگی یعنی نام ، تاریخ تولد ( روز ، ماه و سال ) و شهروندی ( تابعیت ) شخص متقاضی است. تثبیت هویت هم از طریق اسناد هویتی صورت میگیرد که برای پناهجویان افغان این هویت ذریعه تذکره تابعیت و یا پاسپورت تثبیت میشود.
در کنوانسیون 1951 ژنیو و پروتوکول سال 1967 که اصول ومعیار های حقوق پناهجویان بیان شده وبرطبق آن در کتابچه رهنمای کمیشنری عالی ملل متحد در امور مهاجرین تذکر رفته که متقاضی باید اطلاعات و توضیحات رضایت بخش در مورد خودارائه نماید و تلاش نماید تا اطلاعات خود را ثابت کند . در کتابچه رهنما همچنان تذکر گردیده که متقاضیان پناهندگی در اکثر حالات بخاطر فرار از آزار واذیت تنها ضروریات اساسی خود را با خود میگیرند و در اغلب موارد اسناد هویت را باخود نمی داشته باشند.
ازاینرودراین زمینه پناهجویان افغان در اروپا با دو مشکل روبرو اند : 1 ـ برخی پناهجویان افغان فاقد اسناد هویتی اند . 2 ـ برخی دیگر که اسناد هویتی دارند مورد پذیرش ادارات مهاجرتی برخی کشور های اروپایی و از جمله سویدن به دلایل جعلی بودن و روش صدور آن مورد قبول قرار نمیگیرند.
دیدگاه اداره مهاجرت در مورد اسناد هویتی افغانستان
_________
اداره مهاجرت در گزارش لیفو موضوع افغانستان (Lifos temarapport) – پیرامون شهروندی، ثبت احوال نفوس و اسناد هویت که به تاریخ 24 جنوری 2018 نشر شده تذکر میدهد که کاستی های عمده در ثبت احوال نفوس افغانستان بمشاهده میرسد. در میان سایر موارد، به نظر می رسد که هرگز کدام سرشماری کامل نفوس صورت نگرفته است و احصائیه نفوس بر اساس برآوردها بنا یافته است.
ادارۀ مهاجرت (سویدن) چنین ارزیابی میکند که عدم موجودیت یک احصائیه قابل اعتماد و همچنان شکل صدور اسناد هویت افغانی هنوز هم نمیتواند هویت دارندۀ اسناد مذکور را تا آن حدی ثابت بسازد که برای اثبات هویت شخص برای گرفتن تابعیت سویدن بدان نیاز میباشد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
انجمن افغانها در سویدن این معضله را با اداره مهاجرت و سطوح مختلف دولتمردان افغان از سفارت افغاستان در استاکهولم گرفته تا رئیس جمهور کشور مطرح کرده ولی تاکنون به حل عادلانه آن فایق نشده است . ازینرو این معضله را با برخی نهاد های مدافع حقوق پناهجویان افغانها و حقوقدانان مطرح مینماید و تلاش میورزد که از یکطرف روشن گردد که آیا تمام کشورهای اتحادیه اروپا با اسناد هویتی افغانها برخورد واحد دارند ویا این برخورد در کشور های مختلف متنوع میباشد و از جانب دیگر راه های حل برای این معضل جستجوشود . بدین منظور قرار است روز یکشنبه مورخ 7 اپریل 2019 به ساعت 18.00 به وقت اروپا ( لندن 17.00 ، فنلند 19.00 ) یک برنامه زنده با حضور حقوقدانان و کارشناسان مجرب در بخش پناهندگی از طریق فیسبوک افغانهای سویدن پخش گردد. از تمام افغانهای عزیز میخواهیم که اگر سوالاتی در زمینه داشته باشند آنرا پیش از پیش مطرح نمایند.
آدرس فیسبوکی مان : افغانهای سویدن
https://www.facebook.com/121226484580698/posts/2142339975802662/
https://www.facebook.com/Saharmnasim/
اشتراک کنندگان گفتگو وبحث :
جناب نصیر عطا
نصير عطا، بنيانگذار Ata&Co، تحصيلات خويش را در پوهنتون کابل، پوهنتون ”وست منستر” (University of Westminster)، و کالج حقوق لندن (College of Law London) تکميل و از سال 2004 به اين سو به عنوان حقوقدان ايفای وظيفه کرده است. وی بيش از هفت سال، تا اپريل 2013، برای شرکت حقوقی Wilson Solicitors LLP کار کرده است. نصير در ماه اگست سال 2009 موفق شد، پس از تکميل موفقانه دوره عملی، صلاحيت کامل وکيل دعوی را کسب کند و در عين زمان عضويت کانون وکلای بريتانيا را حاصل نماید. نصير در بخش های مهاجرت، پناهندگی، حقوق اداره و قوانين اتحاديه اروپا تخصص داشته در ده سال گذشته به انبوهی از قضايا در اين بخش ها رسيدگی کرده است.
وی همچنان در موارد فراوانی از مشتريان در دعاوی شان عليه بازداشت غير قانونی نمايندگی کرده از دانش وسيعی در نمايندگی کردن از زندانيان خارجی و مشتريانی که به جرايم جنگی و جرايم عليه بشريت متهم شده اند برخوردار است.
جناب نیما رستمی
نیما رستمی در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه استکهلم در رشته حقوق فارغ التحصیل شد و از همان سال به عنوان وکیل شروع به کار کرد . وی عضو کانون وکلا در سویدن می باشد و تخصص ایشان در امور مهاجرت و خانواده است. نیما رستمی همواره در پیشبرد دوسیه های(پرونده های) مهاجرتی افغان ها فعال بوده و در مورد پرونده های( دوسیه های ) مهاجرین افغان اطلاعات کافی دارد. وی در حال حاضر بخاطر ادامه تحصیل در شهر سانفرانسیسکو امریکا بسر می برد.
جناب پوهنیار بصیر دهزاد
پوهنیار بصیر دهزاد سابق استاد در فاکولته حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل، فعلن معاون و سکرتر مسئول انجمن حقوقدانان افغان در اروپا، از 17 سال بدین بدینسو فعال حقوق پناهجویان افغان در کشور هالند، از 20 سال تا اکنون سابقه کاری بحیث کارشناس تخصصی و با راجستر رسمی کار شناسی تخصصی در اداره بخش حمایت حقوق اطفال در کشور هالند و شش سال سابقه کاری بحیث کارمند حمایت حقوق ( وصایت حقوقی ) اطفال بی سرپرست پناهجو در هالند ،در موسسه نیدوس .
جناب زلمی رزمی
– آقای زلمی رزمی کارمند اسبق کمیته دولتی رادیوتلویزیون و سینماتوگرافی ، از سال ۱۹۹۰بدینسو در آلمان زندگی میکند . از سال 2011 بدینسو رئیس شورای مهاجران افغان درآلمان بوده واین شورا درسال ۱۹۹۳ ایجاد و ثبت راجستر درمحاکم آلمان میباشد . آقای زلمی رزمی یکی ازبنیانگذاران آن شورا بود و همچنان ازسال ۱۹۹۵ الی ۲۰۱۱ بعنوان سردبیر و مدیرمسوول نشریه تصویرارگان نشراتی شورای مهاجران افغان بود . در سال 2011بحیث رئیس همین شورا انتخاب شده است.
گرداننده : نسیم سحر رئیس انجمن افغانها در سویدن
زمان : یکشنبه مورخ 7 اپریل 2019 ساعت 18.00 وقت اروپا ( 17.00 وقت لندن و 19.00 وقت فنلند )
افغانهای سویدن
https://www.facebook.com/121226484580698/posts/2142339975802662/
یکمرد 48 ساله (افغان ) همسر خود را پیش چشمان اطفالش چندین بار به ضرب چاقو زد
انگیزه قتل : آن خانم با مرد دیگر دیدار میکرد و میخواست از شوهر خود جدا شود
اکنون رضا ابرهیمی 48 ساله از طرف محکمه (Vänersborgs tingsrätt) به 18 سال زندان و اخراج از سویدن محکوم شده است .
محکمه این مطلب را درنظر نمیگیرد که این قتل را میتوان بعنوان یک قتل ناموسی تثبیت نمود.
اولین زنگ خطر حوالی ساعت 01 شب مورخ 9 جولای به دفتر پولیس رسید . این زنگ یک طفل بود که در آن صدای گریه و فغان بگوش میرسید. لطفا … لطفا پدرم پدرم ، مادر مرا بقتل رساند . لطفا !
پولیس و امبولانس به منزل فرستاده شد و طفل این خانواده بازهم الارم فرستاد که آنها تلاش نمودند تا مانع پدر شوند تا مادر را به ضرب چاقو نزند . وقتی گزمه به اپارتمان واقع ( Mellerud) در منطقه (Dalsland ) میرسد ، خانم 35 ساله جان داده بود .
در ماه نومبر ( 2018) سارنوال اتهامات را علیه مرد 48 ساله مطرح نمود . از جریان صحبت با دوستان ، اقارب ، اظهارات در سند رسمی و اسناد اداره مهاجرت یک تصویری از این خانم را به نمایش میگذاشت که زندگی این خانم مهر فشار ناموسی را بازتاب مینمود. این مرد برعلاوه قتل همسر ، به دو مورد سوء استفاده علیه اطفالش نیز محکوم گردید .
روز سه شنبه فیصله محکمه صادر شد . رضا ابراهیمی به هجده سال زندان و اخراج از سویدن از طرف محکمه (Vänersborgs tingsrätt) محکوم شناخته شد. او برعلاه به پرداخت غرامت به اطفال خود به مبلغ میان 60000 و 77000 کرون محکوم شد و بازگشت او به سویدن ممنوع گردید.
سارنوال ادعا نمود که این قتل ناموسی بودولی به باور محکمه ابتدائیه این را نمیتوان ثابت نمود .
در اینمورد دو عضو هیئت قضایی اختلاف نظر داشتند.
” در حکم محکمه آمده است که ” رضا ابراهیمی به یکبارگی تصمیم میگیرد که (XX) را بقتل برساند و این در نتیجه یک دعوای لفظی صورت گرفت. ازینرو این کاملا ممکن بوده که رضا ابراهیمی انگیزه ناموسی برای قتل او (خانمش ) نداشته است ” .
اما دو عضو هیئت قضایی فکر مینمودند که انگیزه قتل ناموسی موجود بوده است . توماس الوو (Tomas Alvå) قاضی در این دوسیه میگوید که من ویک نفر از هیئت قضایی فکر نمی کردیم که انگیزه قتل ناموسی وجود داشته باشد. این دیدگاه های متفاوت پیامد در قضیه را تغییر نمیداد زیرا در هر حالت جزای آن 18 سال زندان میبود .
تهدید خانواده
چندین شاهد میگویند که وقتی این خانم که بین سالهای 15 الی 16 عمر داشت مجبور شده بود که با رضا ابراهیمی در افغانستان ازدواج نماید . آنها در سال 2016 یکجا با چهار طفل شان در سویدن تقاضای پناهندگی دادند .
اطفال در تحقیقات اظهار میدارند که پدر شان چندین بار خانم خود را با خشونت مرگبار تهدید کرده و اطفال بین آنها می ایستادند تا اورا ( پدر شانرا ) متوقف سازند.
یکی از اطفال در تحقیقات پولیس اظهار نموده بود که ” یکبار او ( پدرش ) یک گیلن بنزین را به خانه آورد و تصمیم داشت تا تمام اپارتمان را حریق نماید و تمام ما را بسوزاند و خودش به افغانستان فرار نماید”
میخواست آزاد زندگی نماید
یکی از دوستان این خانم در تحقیقات پولیس میگوید که ” او ( خانم مقتول ) از طریق آشنایان خود با یکمرد نو آشنا شده وبا او روابط را قایم نموده بود . او میخواست که از شوهرش جدا شود و زندگی ازاد داشته باشد مثل زن های سویدنی.
کنترول رضا بالای همسرش افزایش می یافت و سال گذشته در روز قلب ها برای خانم خود گفته بود که به زودی او را بقتل خواهد رساند. او در تحقیقات پولیس میگوید که او چگونه شماره تیلون خانمش را تبدیل میکرد ، سیم کارت را نابود مینمود و تماس های او را با مردان محدود میساخت . در ارتباط مستقیم به قتل ، اوداخل دستکول خانم خود را می پالد و در آن پوقانه (کوندوم ) را پیدا مینماید.
او همچنان اولاد های خود را به جاسوسی مادر وامیداشت تا آنها با استفاده از تیلفون مادر پیامهای جعلی به مردی روان کنند که فکر مینمود دوست پسر(pojkvän) خانمش باشد .
”میخواست حیثیت خانواده را احیا نماید”
مرد در جریان تحقیقات اولیه از ارتکاب جرم انکار مینمود و میگفت که چیزی از این حادثه را به خاطر ندارد . در معاینات روانی طبی نشان داده شد که او کدام مشکل جدی روانی ندارد .
سارنوال کارین پیدرسن (Carin Pedersen) میگوید که ” به باور من هدف از استفاده از خشونت حفظ و اعاده حیثیت خانواده بوده است . این گفته براساس اطلاعات که از جریان تحقیات دوستان و اشنایان مقتول بدست آمده و همچنان از گزارش رسمی که او از نزد متخصصین در زمینه سفارش داده بود حاصل شده است ” .
خانواده قبلا یک فیصله اخراجی از اداره مهاجرت دریافت نموده بودند . اکنون این اداره اخراج اطفال را به افغانستان متوقف ساخته است. پدر در زندان باقی خواهد ماند تا وقتی که او از سویدن به افغانستان اخراج اجباری گردد.
سارنوال کارین پیدرسن ((Carin Pedersen) ) طی یک ایمیل به روزنامه افتون بلادت مینویسد که تاهنوز وی تصمیم نگرفته است از فیصله شکایت نماید ویا خیر( درخواست تجدید نظر نماید ویا خیر) .
او مینویسد که ” در بسیاری بخش ها محکمه ابتدائیه مظنون را به همان شیوه که من میخواستم مجرم دانسته است . من باید خاطر نشان سازم که محکمه ابتدائیه فکر نمیکند که انگیزه ناموسی مظنون تثبیت گردد و ازینرو او را به جریمه زندان کوتاه تر نسبت به اینکه من پیشنهاد نموده بودم محکوم ساخت . من به زودی تصمیم خواهم گرفت که تجدید نظر این حکم محکمه را نمایم ویا خیر.”
منبع خبر : افتون بلادت
ترجمه از ن س