
http://www.youtube.com/watch?v=dcLMH8pwusw

http://www.youtube.com/watch?v=dcLMH8pwusw
چنانچه تمام وطنداران ما میدانند که در کشور سویدن نظر به کشور های دیگر پولدار شدن کمی مشکل تر است ، زیرا مالیات به حدی بلند است که نمی توان مقداری از پول ماهانهً خویش را ذخیره نمود و یا سرمایه گذاری درست و حسابی کرد.
بنأ بنده یک تعداد نظرات شخصی خویش را به دسترس هموطنان خویش قرار میدهم و امیدوار هستم از این طریق کمکی برای عزیزان خویش کرده باشم. قابل یاد آوری است که این برنامهً من هفته وار به نشر خواهد رسید و در هر نشریه من یک یا چند راه پولدار شدن به دسترس شما قرار خواهد گرفت.
تا جاییکه من اطلاع دارم تعداد زیاد وطنداران ما از کشور ایران آمده اند، در آنجا اکثرأ کارهای ”ساختمانی” را مانند؛ کاشی کاری، رنگمالی، لین دوانی برق، نل دوانی و امثال این انجام داده و بلدیت دارند، لهذا این مشوره من مخصوص این تعداد از وطنداران من است.
دوستان!
شما اگر چهار دوست پیدا کنید که در رنگمالی، کاشی کاری، نل دوانی و سیم دوانی برق بلدیت داشته باشد می توانید با هم یک گروپ را تشکیل دهید. میدانید چی باید کنید؟
بلی، شما باید یک مقدار پول سر به سر نموده و همچنان یک مقدار از بانگ قرضه بگیرید و بعدأ یک اپارتمان که مثل خرابه باشد بخرید. (منظورم از خرابه این است که یک تعداد اپارتمان هایی وجود دارد که در وضعیت بسیار خرابی قرار دارد، در این صورت چنین اپارتمان ها را می توان به قیمت بسیار ارزان خرید.) همینکه اپارتمان را خریدید، شما که کارکشته هستید و هر کدام می دانید چطور اپارتمان را بازسازی نمایید باید سرسام آور شروع به کار نموده و به زودی اپارتمان را تنظیم و تزئین کنید، در این مدت شما مبلغی پول برای مواد ساختمانی مصرف خواهید کرد و همچنان وقت خودتان ضایع خواهد شد، اما در مقابل قیمت اپارتمان دقیقأ بلند میرود. بعد از اتمام کار دوباره اپارتمان را بفروشید.
امکان زیاد میرود که شما مفاد هنگفتی کنید و بعدأ همینطور به خرید، بازسازی و فروش اپارتمان ادامه دهید؛ یقین دارم که بزودی صاحب پول بیشماری خواهید شد.
به امید موفقیت شما عزیزان!
(م.ع) ویس ویسی
مسئول بخش انتگراشون انجمن افغانها
وکليپ هاي ديگر اين جوانان
http://www.afghanskaforeningen.se/2009-02-15-19-15-58/profile.html?userid=845
Den 30 november 2010 spelade afghanska ungdomar volleyboll match med 39 ungdomslag i Filipstad

Den 24 april 2010 spelade några afghanska volleyboll lag i en afghanska turneringen i Borås

KABUL.Kulturarvet kan tyckas vara en bisak i ett land som genomlidit tre decennier av krig. Men i ett gammalt fort i Kabul förs afghanska traditioner om smyckestillverkning, krukmakeri och trähantverk vidare till den unga generationen.
Publicerat i dag. 15:35

De senaste 30 åren har varit svåra. Det fanns inga möjligheter att tjäna pengar, och på grund av krigen klarade vi inte att lära upp våra unga. Hade det fortsatt så i ett par år till hade vi kanske förlorat detta kulturarv, säger Abdul Azim, 62, guldsmed i Kabul.
Nu kan dock krisen vara avvärjd, för guldsmeden försöker föra det traditionsrika afghanska hantverket vidare till nästa generation afghaner.
Runt Azim står en handfull ungdomar som lär sig att förvandla ädelstenar till smycken. De är studenter vid Turquoise Mountain Foundations institut för afghansk konst och arkitektur. Institutet är en lugn oas belägen i ett gammalt fort. Där lär sig lite över hundra unga afghaner smyckestillverkning, kalligrafi, krukmakeri och trähantverk – konsthantverk som har långa traditioner i landet.
– Detta är en viktig uppgift i Afghanistan, eftersom vi försöker rädda vår egen kultur, säger Ghulam Mobim, 22, en av många studenter i ett klassrum där det putsas på silverringar och monteras ädelstenar på nästan färdiga halskedjor.
I ett land där utländska och afghanska biståndsarbetare hela tiden talar om att bygga skolor, vägar och hälsocentraler är det få som tänker på att bevara den traditionella konsten.
Mitt i en krigszon kan det kanske verka vara mindre viktigt, i varje fall i jämförelse med alla andra problem i en tid som mest handlat om att överleva. Men Khan Etebari, talesman för Turquoise Mountain Foundation, anser att kulturarvet är centralt för den afghanska identiteten.
– Det är detta som ger oss en identitet. Kanske är folk mer upptagna av att bygga vägar och annat, men detta är det som gör oss till afghaner, säger han.
Arbetet som konsthantverkare brukade gå i arv. Kunskapen och tekniken fördes vidare från far till son i generationer.
– Årtiondena av krig fick folk att tänka: vad är vitsen med att kunna skära i trä? Låt mig hellre lära mig något som ger mig ögonblicklig ekonomisk vinst, säger konstnären Amananullah Mojadidi.
Lärarna vid institutet för afghansk konst och arkitektur bekymrade sig över de dåliga tiderna, men gläds nu åt en framtid som kanske blir ljusare.
– Under talibanregimen kollapsade detta totalt. Många flyttade och ingen hade råd med trähantverk. Men nu kommer den yngre generationen igen, säger träslöjdsläraren Syed Jan, 55.
Han är omgiven av en grupp studenter som förbereder sin examen. Bland detaljrikt dekorerade möbler arbetar de på trästycken som i framtiden ska pryda afghanska hem.
Krukmakaren Jawid Ahmad Mansoori, 31, som utexaminerades förra året gläds åt att det hantverk som hans familj har levt av i generationer nu ser ut gå mot en ljusare framtid:
– Återupplivandet av den afghanska traditionella konsten är viktigare än andra utvecklingsprojekt. Genom detta kan vi återskapa vår identitet och kanske vårt land. Om vi däremot förlorar traditionerna får vi aldrig tillbaka dem.

نتونیو گوترس، کمیسر سازمان ملل متحد در امور پناهندگی به مناسبت شصتمین سالگرد تأسیس ”کمیساریای عالی امور پناهندگی” (UNHCR) از همه کشورهای جهان خواست که در یاری به انسانها برای کاستن از دردهای فرار و آوارگی سهیم باشند. او طی سخنرانی در مقر کمیساریای پناهندگی در ژنيو ابراز تأسف کرد که امروزه علل فرار و آوارگی انسانها از زمان امضای پیمانهای بینالمللی و تأسیس این مؤسسه بیشتر شده است.
به گفته آقای گوترس: «وظیفه اصلی کمیساریای عالی امور پناهندگی حمایت از مردمی بوده است که بر اثر جنگ یا سرکوب و تعقیب از میهن خود فرار میکنند. اما امروزه مشکلات دیگری مانند فقر سنگین به خاطر تغییرات جوی عامل فرار و آوارگی مردم است. جامعه بینالمللی باید برای یاری به این مردم آماده باشد.»
کانونهای بحران
منشور ”کمیساریای عالی امور پناهندگی” در ۱۴ دسامبر ۱۹۵۰ به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسید. وظیفه اولیه این مؤسسه یاری به آن گروه از مردم اروپا بود که در جریان جنگ جهانی دوم و سالهای پس از آن، از زاد و بوم خود آواره شدند. اما حوزه فعالیت این نهاد روز به روز وسیعتر شد. برای نمونه در جریان بحرانی که در سال ۱۹۵۶ به دنبال حمله نیروهای ”اتحاد شوروی” به مجارستان برای سرکوب جنبش مردمی این سرزمین بروز کرد، عده بیشماری از مردم میهن خود را ترک کردند.
عبور از مخاطرات مرگبار برای رسیدن به اندکی آسایش. پناهندگان افغانی در ساحل ایتالیا
در سالهای دهه ۱۹۶۰ در جریان مبارزات ضداستعماری در آفریقا تودههای بیشماری از مردم آواره شدند. در دهههای بعدی آسیا و آمریکای لاتین از جنگها و بحرانهای سیاسی به لرزه افتاد. امروزه ”شورای عالی پناهندگان” به میلیونها انسان فراری و بیخانمان در سراسر جهان یاری میرساند.
سپاه آوارگان در سراسر جهان
طبق آمار ”کمیساریای عالی امور پناهندگی” امروزه حدود ۴۳ میلیون نفر در جهان از زاد و بوم خود فراری شدهاند. در آغاز قرن بیست و یکم فرار امواج انسانی نظیر آنچه در افغانستان و سومالی پیش آمد، در سطح جهان قابل تکرار است. سالگرد تصویب ”حقوق پناهندگی” فرصتی است که همه دولتهای جهان به وظایف خود آگاه شوند.
مدیر ”كمیساریای عالی امور پناهندگی” پس از اشاره به چالشهای بزرگی که امروزه در برابر این نهاد قرار دارد، گفت: «تلاش ما برای بسیاری از مردم به معنای زندگی به جای مرگ، آسودگی به جای سختی و اضطراب، تندرستی به جای بیماری بوده است. ما به دلایل زیاد به کار خود میبالیم، اما هنوز مسائل زیادی هست که ما را متأثر میکند: دلایل اصلی بحرانهای اجتماعی و سیاسی هنوز حل نشده باقی ماندهاند. بنابرین در سالهای بعد همچنان وظایف سنگینی در برابر ما قرار دارند.»
AA/FW
روز سهشنبه (۱۴ دسامبر ) سالروز تاسیس کمیساریای پناهندگان سازمان ملل متحد است. آنتونیو گوتِرس، کمیسار سازمان ملل متحد در امور پناهندگی، در
سخنرانی به مناسبت این روز در مرکز این سازمان در وین خواستار توجه بیشتر به معضل پناهندگی در جهان شد
منبع :ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد