روز 28 اسد و یا 19 آگست مصادف است به سالروز استرداد استقلال افغانستان که ازین روز بعنوان یک حماسه ای تاریخی و روز ملی افغانستان تجلیل میگردد.
این روز تاریخی به قیادت شاه امان الله غازی، زعیم جوانفکر و روشن ضمیر افغانستان بارشادت و پایمردی ملت و توده ای مردم، در 19آگست سال 1919 میلادی رقم خورد و افغانستان از زیر سیطره ای مستقیم هند بریتانوی رهائی یافت و دارای استقلال سیاسی شد

شکی نیست که خودگذری و رشادت مردم افغانستان در برهه های زمانی مختلف بدخواهان این سرزمین را در باطلاقی گرفتار کرده اند که یا در آن فرورفته اند و یا ازین حفره ای هولناک پا پس کشیده اند چنانچه قشون استعماری بریتانیای کبیر در جریان جنگهای استقلال کاملا در گودال فرو رفت و ارتش سرخ شوروی سابق پا پس کشید و شرایط امروز ارتش امریکا و سایر کشور های زیدخل نیاز به توضیح ندارد.
بعد از حصول استقلال، روزنه ای امیدی برای ترقی و انکشاف اجتماعی و اقتصادی کشور باز گردید ولی بعد از مدت کوتاهی این روزنه کوچک به واسطه ای کسانیکه در تاریکی زندگی کردن خو کرده بودند مسدود گردید و ازآن ببعد تا امروز مسدود باقیمانده است و تمامی تلاشها برای باز کردن دوباره ای آن تا هنوز بی ثمر بوده است.
مردم افغانستان با وجودیکه قربانیهای فراوانی در راه استقلال کشور و آزادی خود تقدیم نموده اند ولی هیچگاهی استقلال نداشته اند و همواره غیر مرئی در اسارت بیگانگان بوده اند. فقراقتصادی و فرهنگی و عدم رشد آگاهی سیاسی، همیشه برگ برنده ای بوده است که قدرتهای ذینفع از آن بعنوان ابزار به دام انداختن افراد با نفوذ مذهبی و قومی و حتی گروه های مبارز سود برده اند.
با تأسف که در طول تاريخ معاصر افغانستان کمتر به منافع ملي توجه شده ويا اصلاً يک تعريف مشخص از منافع ملي وجود نداشته است . حرکت هاي داخلي ايجاد شده اکثراً با حرکت هاي خارجي و يا تحت حمايت آنها قرارگرفته که درنتيجه منافع ملي افغانها دراين آميختگي ها صدمه فراوان ديده است . وسرانجام ميتوان گفت که بین حرکتهای داخلی و تحرکات خارجی پیوسته یک وجه مشترک وجود داشته که همانا تامین منافع بوده است ولی در دو جهت متفاوت که افغانها مادام الوقت به منافع شخصی و گروهی خود ختم کرده اند و لی خارجیها منافع ملی خود را در نظر داشته اند.
افغانها در طول زمان به شجاعت خود در میدان جنگ فخر فروشی کرده و آنرا به رخ دیگران کشیده اند ولی از معانی دیگر شجاعت بیخبر مانده اند زیرا معنی شجاعت به کشتن بی موجب مردم خلاصه نمیگرددبلکه ابعاد وسيعتر دیگرهم دارد.
شجاعت تنها دشمنی ورزی، انتقامجوئی و کینه توزی نیست بلکه کنار آمدن‏، همدیگر را تحمل کردن و به حقوق دیگران احترام گذاشتن نیز نوعی از شجاعت است، همه چیز را برای خود خواستن و دیگران را از حق شان محروم کردن بز دلیست نه شجاعت.
بیرون رفت از اوضاع پیچیده ای سیاسی کنونی نیاز به شجاعت از نوع دوم دارد که امیدواریم دست اندر کاران عرصه سیاسی افغانستان گوشه ای چشمی به این شجاعت نوع دوم هم آب دهند و کشور را از بحران بیرون آورند.
انجمن افغانها روز خجسته ای استرداد استقلال میهن را به قاطبه ای مردم افغانستان تبریک و تهنیت عرض نموده و برای همه آرزوی موفقیت دارد.
خ.ف. شعبه فرهنگي انجمن افغانها

يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا كُتِب عَلَيْكمُ الصيَامُ كَمَا كُتِب عَلى الَّذِينَ مِن قَبْلِكمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَی

اي کسانیکه ایمان آورده اید فرض گردانیده شد بر شما روزه  ( ماۀ رمضان) آنچنانکه بر کسانیکه قبل از شما بودند فرض گردانیده شده بود، تا پرهیزگار شوید. ( سوره البقره آیۀ  ۱۸۳ قرآنکریم )

غرض ديدن اوقات نماز به لينک زير کليک کنيد

http://www.islamisktforum.se/Ramadan%202011.pdf

ماه خدا در راه است و همه ای مسلمانان انتظار مهمانی خدا را دارند و درین ماه همه ای بینوایان از سفره ای باز خداوند اطعام میشوند. روزه یک آموزه ای دینی است و تمرینی برای بهتر شدن و پیمودن راه تعالی و کمال روحی. روزه اثبات اراده ای انسانی است که خداوند از بدو خلقت در وجود آدم دمیده است و با روزه گرفتن انسان توانستن خود را ثابت میسازد و در جاده ای اراده و اختیار نحوه ای راه رفتن خود را به نمایش میگذارد. روزه فقط پرهیز نیست بلکه پرهیز و انجام در کنار هم ارزش پیدا میکند زمانیکه یک روزه دار به نواهی خداوند عمل میکند اوامر را نیز اجرا نماید

ماه رمضان ماه تزکیه و تهذیب است و ماهی است که درآن قانون مدون خداوند نازل شده است و در این قانون مدون یعنی قرآن همواره بر عمل و عمل و عمل تاکید شده است. نفس روزه گسترش پاکی و درستکاری در جامعه است و معیار مسلمان بودن قرار گرفتن در مسیری است که در کتیبه ای نزول یافته  در ماه رمضان روشن شده است.

آیا روزه بستن دهان و باز گذاشتن زبان است؟

بسیار اند کسانیکه دهان را میبندند و هر آنچه در زبان شان میآید نثار مردم میکنند و حتی از تهمت و افترا در حق مردم ابا نمیورزند.

آیا روزه امساک در روز و افراط در شب است؟ کم نیستند کسانیکه در جریان روز از خوردن و آشامیدن پرهیز میکنند و هنگام افطار خوان فرعونی پهن میکنند در حالیکه همسایه ای آن نان خشک برای افطار ندارد.

آیا روزه با نفرت پراگنی و کینه توزی و خشونت ورزی همخوانی دارد؟ آیا کسانیکه زیر پوشش اسلام و بنام دفاع از اسلام مسجد را انفجار میدهند و نماز گزاران را بقتل میرسانند و انسانهای بیگناه و بیخبر را ناگهانی در ورطه ای هلاکت قرار میدهند روزه دارانند؟

آیا کسانیکه حتی از تربیونهای تبلیغ امور دینی بر مخالفین خود میتازند و بر دیگران برچسبهای واهی میبندند امامان دین و مروجین روزه داری اند؟ در حالیکه خود روزه ای زبانی را رعایت نکرده اند.

امروز وطن و وطنداران ما قربانی اعمال کسانی اند که به ظاهر ادای نمازگزاران و روزه داران را به نمایش میگذارند اما در واقع دشمنان اصلی دین و دینداری همین ها اند ولی اعمال خود را به دیگران نسبت میدهند و در جهت تحقق اهداف شان ار هیچ عمل خشنی دریغ نمیورزند.

بامید روزیکه جامعه ای روزه دار و مسلمان با وقار عرض اندام نماید انجمن افغانها حلول ماه مبارک رمضان را به همه ای دینداران واقعی تبریک و تهنیت عرض نموده و ورود این ماه پر برکت را خیر مقدم میگوید.

حسین کاظمی چندین‌بار در گذشته با خطرهای مشابهی روبرو شده بود. شاید از همین‌رو با وجود جراحت‌های متعدد گلوله‌ها در بازو و پاها و تصویر مرد مسلح خشن در ذهنش، بر بستر شفاخانه لمیده و هنوز هم تبسم برلب دارد.

پناه‌جویی از کشور افغانستان که دو سال قبل در کشور ناروی پناه گرفت، یکی از ده‌ها تنی است که در اثر حمله‌ی مسلحانه مرگباری که در کمپ جوانان و نوجوانان به وقوع پیوست، جراحت برداشت. در اثر این حمله 86 تن کشته شدند که اکثر آنان را نوجوانان پایین‌تر از 20 سال تشکیل می‌داد. یک مرد نارویژی( بنام اندرش بيهرنگ بريويک ) با دیدگاه ضدیت با حضور مهاجرین، به عنوان مظنون این حملات دستگیر شده

است. در این حمله شمار زیادی به علت غرق شدن در آب، تا هنوز مفقودالاثر‌اند

Flydde från kriget – sköts på Utøya

حسین کاظمی 19ساله در یک گفت و شنودی که با وی دو روز پس از حمله‌ی مرگبار انجام گرفت، چنین گفت: «من خطرهای زیادی را در افغانستان تجربه کردم. اما شاید این بدترین تجربه‌‌ای است که در تمام عمرم داشته‌ام.» با این وجود وی هنوز دیدگاه مثبتی در مورد کشور دومی دارد و می‌گوید بسا مسایل خوبی را در این کشور فرا گرفته است.

شمار زیادی از مهاجرین و فرزندان مهاجرین در کمپ حضور داشتند و در جشنواره‌ی سالیانه‌ی فعالان حزب کارگری لیبرال شرکت کرده بودند. کاظمی اظهار داشت که گلوله‌باری درست پس آن آغاز شد که مسابقه‌ی فوتبال میان فعالان کشورهای افغانستان، گرجستان، کردهای اهل ترکیه و عراق، سریلانکا، سومالیا، لبنان و کشورهای دیگر، به پایان رسیده بود.

دولت لیبرال کشور ناروی یکی از حامیان اعطای پناهندگی به پناه‌گزینان کشورهای جنگ‌زده است. این موضوع به‌صورت ‌عتاب‌آمیزی در شبکه‌های آنلاین از سوی «اندیرس بیرینگ بریویک» یک ملی‌گرای نارویژی 32 ساله که مظنون حملات مرگبار در ناروی خوانده می‌شود و دیدگاه مبنی بر پاک‌سازی اروپا از حضور مسلمانان دارد، بازتاب یافته است.

کاظمی اظهار داشت که ظاهرا چنین نمی‌نمود که مرد مسلح یک طیف مشخص مردم را هدف قرار دهد. «این‌طور می‌نمود که وی می‌خواست همه را به قتل برساند. هیچ‌کسی از گلوله‌باری وی در امان نماند.» اظهارات کاظمی را  که دوستش از زبان دری برگردان می‌نمود جریان حادثه را چنین شرح داد. کاظمی در طعام‌خانه‌ی کمپ بود که ناگهان صدای رگبار و به تعقیب آن صدای شیون و فریاد را از بیرون طعام‌خانه شنید. عده‌ای دیگر با آگاهی از موضوع خودشان را به‌روی زمین انداختند. وی افزود: «من نیز خودم را به پایین افگندم، اما بی‌آن‌که به موضوع پی ببرم.» در این حال بود که وی مرد مسلح را دید. مردمان اطراف در اثر گلوله‌باری به زمین افتیده بودند. سپس وی با سرعت خودش را به جمعی از نجات‌یافتگان پریشان‌حال رسانید که در قسمتی از بیرون جنگل گردآمده بودند. این جمع درحالی‌که از فرط خستگی به نفس زدن افتاده بودند، در قسمت سنگی ساحل رسیدند که یکی از دوستان کاظمی متوجه وی گردید که هدف گلوله‌ای قرار گرفته بود. کاظمی به گفته‌هایش چنین افزود: «پایم کاملا خونین بود. اصلا متوجه نبودم. فقط و فقط می‌کوشیدم زنده بمانم.» برای کمک‌های عاجل وقت نبود. مرد مسلح به تعقیب آنها پرداخته بود و پیهم از دهانه‌ی تفنگش گلوله می‌جهید. جوانان دو راه بیش نداشتند: یا این‌که در پس صخره‌ها خودشان را پنهان می‌کردند و یا این‌که خودشان را به آب سرد استخوان‌سوز می‌انداختند و با عبور از دریاچه‌ای به طول 600 متر، خودشان را به ساحل آن‌سوی دریاچه می‌رسانند. کاظمی نخست خودش را در عقب صخره‌ای پنهان نمود، اما همین که رگباری از گلوله‌ها سنگ‌های اطرافش را نشانه بست، خودش را به آب انداخت، هرچند وی هیچ‌گاهی آموزش شنا ندیده بود.

مرد مسلح پیهم گلوله باری می‌کرد. اجساد روی آب شناور شده و اطراف کاظمی را پر کرده بودند و خون‌شان آب را به رنگ سرخ تیره درآورده بود. وی به‌صورت تخمینی 20 تن از دوستانش را که کشته شده بودند و یا در حال جان دادن بودند، در اطرافش به‌روی آب شمرد. وی کوشید تا در همان حال خوابیده بماند. به زودی توجه مرد مسلح به سوی دیگری از ساحل معطوف گردید، آن‌جایی‌که شماری دیگری از جوانان می‌گریستند و فریاد بر می‌آوردند. اما پس از مدتی گلوله‌باری به آن صوب، صدای فریاد‌ها به خاموشی گرایید.

پس از نیم ساعت دیگر که کاظمی خودش را به مردگی زده بود، پولیس با کشتی‌ها فرا رسیدند تا مرد مسلح را دستگیر کنند.

لبخند درخشنده‌ی کاظمی بیانگر صحتمندی وی است، به وی برادر و دوستش کمک می‌کنند. وی محتاطانه با دستی که جراحت برنداشته، روجایی را کنار می‌زند تا دو زخمی را که در بالای زانوانش و یک زخم دیگر را که در قسمت ساق پایش، که محکم بانداژ پیچ شده‌اند، به‌من نشان بدهد. بازوی دست چپش را نیز گلوله‌ای به‌صورت سطحی خراشیده است.

کاظمی اظهاراتش را چنین پی می‌گیرد: «داکتر به‌من گفت که به زودی می‌توانی قدم بزنی، اما امشب نیاز به یک جراحی دیگر دارم. احساس می‌کنم نیرومندم.» وقتی از وی پرسیدم: آیا اکنون نیز فکر می‌کند که
کشور ناروی یک محل نامناسب و پرخشونت برای زندگی کردن است، وی با اندوه «نه» می‌گوید و می‌افزاید که در زادگاهش در شهر شمال‌غربی هرات چندین‌بار از حادثات مشابهی جان به در برده است و هیچ شکی وجود نداشت که از حمله مرگبار ناروی نیز جان سالم به در ببرد. «یک بار زندگی می‌کنیم و خوبی‌ها و بدی‌ها یکسان دم راهمان سبز می‌شوند. زندگی چنین است. مملو از پستی‌ها و بلندی‌ها. در یک محل پرمخاطره همیشه اقبال زنده ماندن وجود دارد و در یک جایگاه امن همیشه ممکن است به قتل برسی. این تقدیر است که نمی‌شود از آن رهید.»

http://www.8am.af/index.php?option=com_content&view=article&id=20717:1390-05-03-16-24-18&catid=3:2008-10-31-09-37-07&Itemid=554

لینک فلم تظاهرات برای جلوگیری از دیپورت محمد توسلی از سويدن به ایران

http://www.youtube.com/watch?v=4gga6ULr21Y

با اندوه فراوان اطلاع يافتيم که محمد هاشم وطنوال عضو ولسي جرگه افغانستان ( قبلاً مسکون شهر مالموي سويدن ) با مشاور رئيس جمهور وچند تن ديگردر منزل جان محمد خان مشاور رئيس جمهورواقع کارته چهار کابل توسط تروريستان به قتل رسيدند

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

انجمن افغانها در سويدن عميق ترين مراتب تسليت خويشرابمناسبت وفات مرحوم محمد هاشم وطنوال  به  اعضاي خانواده ،سايراقارب ودوستان مرحومي ابراز داشته واز خداوند متعال براي مرحومي   طلب آمرزش نموده و جايگاهش را در بهشت برين تمنا مينمايد

معلومات بيشتر را در سايت بي بي سي مطالعه کنيد