درمورد پناهجويان افغان

وزارت کشور ایران اعلام کرده است که ۹۰۰ هزار پناهجوی غیرقانونی در ایران حضور دارند و باید تا سه ماه دیگر زمینه را برای بازگشت خود و خانواده های شان به افغانستان، فراهم کنند

محمد تهوری، مدیرکل اتباع بیگانه در وزارت کشور ایران در یک گفت وگوی اختصاصی با خبرگزاری مهر گفته است که سرپرست خانواده های افغان بدون هراس از ابطال کارت اقامت خود در ایران می توانند، در مدت سه ماه آینده به افغانستان بروند و در آنجا شرایط را برای بازگشت و زندگی خانواده های خود فراهم کنند

این مقام ایرانی گفته است، برای هر فردی که به صورت داوطلبانه بخواهد به کشورش بازگردد، ۱۵۰ دلار از سوی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان داده خواهد شد و اسباب و اثاثیه آنها نیز تا مرز افغانستان و ایران منتقل خواهد شد

قرار بود در پایان سال ۲۰۱۱ میلادی، اجلاس چهار جانبه، ایران، پاکستان، افغانستان و ژاپن با موضوع بررسی وضعیت پناهجویان افغان و پاکستانی در توکیو برگزار شود.
اما آقای تهوری گفته است این اجلاس در توکیو برگزار نخواهد شد و قرار است در یکی دیگر از کشورهای آسیایی برگزار شود.
بازگشت پناهجویان افغان از ایران در سالهای گذشته از جدی ترین مشکلات دولت افغانستان بوده است.
ادامه نا امنی و بیکاری از مهم ترین عواملی است که سبب شده است که شماری از افغانها نتوانند به کشور خود باز گردند

در نخستین سالهای بعد از سقوط طالبان، شمار زیادی از افغانها از ایران و همچنین از پاکستان باز گشتند و بیشتر آنها در شهر های هرات، کابل و مزار مقیم شدند. اما روند بازگشت آنها به دلیل عدم فرصت های کاری و ادامه نا امنی متوقف شد.
در افغانستان وزارتی به نام ”وزارت امور مهاجرین” وجود دارد و کار این وزارت سازمان دادن به امور پناهجویانی است که از کشورهای دیگر به افغانستان باز می گردند.
این وزارت بارها اعلام کرده است که در هماهنگی با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد تلاش می کند زمینه را برای بازگشت شهروندانش از ایران و افغانستان فراهم کند اما از کشورهای میزبان از جمله ایران و پاکستان، خواسته است تا فراهم شدن شرایط برای بازگشت همه این پناهجویان، مدارا کند

http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2011/12/111219_l09_afghan_refugies_in_iran.shtml

تعداد پناهجوياني که بايد از سويدن اخراج شوند به يک رقم درشت 18000 نفر ميرسد که حدود 7000 آن توسط پوليس شناسايي گرديده است. طبق اظهارات پوليس در”ويسترا يوتلند” دوسيه هاي اخراجي آنعده پناهجويان که اخراج آنها

دشواربوده بسته ميشوند و بعوض آن پناهجوياني که اخراج آنها ساده وبدون درد سر بوده دراولويت قرار داده ميشوند. متأسفانه اين کتگوري اولويت داده شده که ساده ديپورت ميگردند ، پناهجويان افغان هستند  

برنامه راديويي ” کاليبر ” در يک گزارش مفصل از وضعيت پناهجوياني سخن گفته که به درخواست پناهندگي شان پاسخ منفي داده شده ولي بآنهم تاهنوز از سويدن اخراج نگرديده اند ويا در حقيقت از آنهايي حرف زده که حق اقامت نداشته اما نميتوان آنها را نيز اخراج کرد. در اين برنامه از 18000 پناهجوي بي سرنوشت در سويدن نام برده شده است که 7000 اين پناهجويان محکوم به اخراج ، توسط پوليس شناسايي شده و پوليس ميداند که آنها در کجا زندگي ميکنند اما متباقي آن بصورت مخفي در سويدن زندگي ميکنند . طبق اظهارات پوليس در”ويسترا يوتلند” دوسيه هاي اخراجي آنعده پناهجويان که اخراج آن دشواربوده بسته ميشوند و بعوض آن پناهجوياني که اخراج آنها ساده وبدون درد سر بوده دراولويت قرار داده ميشوند. متأسفانه اين کتگوري اولويت داده شده که ساده ديپورت ميگردند ، پناهجويان افغان هستند
مهمترين موانع اخراج پناهجويان عبارتند از : عدم تثبيت هويت ـ نداشتن اسناد هويت و عدم پذيرش برخي کشور ها ازپناهجويان در معرض اخراج به اينکشورها.
پوليس اوپسالا ميگويد که آنها يک ونيم سال تلاش بخرچ دادند که يک پناهجو به اسم احمد فواد نبيل را به دو کشور عراق وايران ديپورت کنند ، اما نتوانستند. به دليل اينکه هم مقامات عراقي و هم مقامات سرحدي ايران از پذيرش احمد فواد نبيل که خود را اتباع اين کشورها قلمداد کرده بود ، امتناع ورزيدند ونبيل دوبار به سويدن همراه پوليس برگشت نمود و اخراج نشد.
و اما افغانستان که ظاهراٌ قرارداد دوجانبه وسه جانبه را نيزبا سويدن ندارد تمام افرادي را که به زور وجبر به آنجا توسط پوليس سويدن ديپورت ميشوند ازجانب مقامات سرحدي افغانستان با پيشاني بازپذيرفته ميشوند و حتي اتباع بيگانه. درآنجا نه نيازي است به سند هويت ونه پاسپورت و ورق عبوري صادر شده از جانب قونسلگري هاي افغانستان . اين عمل حاکميت ملي آن کشور را زير سوال قرار ميدهد وتصور ميشودکه اين کشورهاي خارجي اند که تصميم ميگيرند. اما به قول يک ديپلومات افغان تا زماني که تفاهم ميان دو دولت نباشد و موافقتي در مورد پذيرش فرد ديپورت شده از مجراي ديپلوماتيک انجام نگيرد، ديپورت امکان ناپذيرميباشد. پس يکنوع معاملات عقب پرده وجود دارد ، پس اين وعده هاي دروغين براي چي ؟ به اين وعده ها توجه فرمائيد
در سال 2009 آقاي دکتور اسپنتا وزيرامور خارجه همان وقت افغانستان به سويدن تشريف آوردند ودر يک ملاقات با افغانهاي سويدن وعده دادند که قرارداد سه جانبه ميان افغانستان ، سويدن و کميشنري عالي ملل متحد در امور پناهندگان را تمديد نکنند و همزمان مخالفت شانرا با اخراج اجباري پناهجويان افغان ابراز داشتند . آري ، او قرارداد را تمديد نکرد و از اخراج کتلوي افغانها جلوگيري بعمل آمد . در آنوقت اعتراضات خود افغانهاي سويدن در قدم اول خود پناهجويان افغان نيز بسيار شديد بود. نمونه آن مارش اعتراضيهء هفت روزه دوصد کيلومتري از نورشوپنگ تا پارلمان سويدن ، تظاهرات ، اعتصابات غذايي ، تحصن ها و مصاحبه و مقالات که توسط انجمن افغانها با نشرات داخلي وخارجي انجام يافت ، تاثيري خود را بر توقف اخراجي ها گذاشت . آقاي جاويد لودين سفير آنوقت افغانستان در اوسلو از تمام خواست هاي پناهجويان افغان حمايت نمود. اما امروز وضعيت ديروز نيست ، در افغانستان مثل سابق فساد اداري به اوج خود رسيده و دولتمردان افغان در پي حفظ کرسي هاي خود اند، حاکميت ملي نيز با چالشهاي فراواني روبروست . در اينجا هم با تأسف فراوان پناهجوياني اند که قصدندارند که از حقوق شان ازمجراهاي اعتراضي دفاع شود و خود شان دراين راستا پيشگام گردند و حتي به فراخوان انجمن افغانها که مدافع حقوق آنهاست لبيک بگويند. پس همان ضرب المثل معروف صدق ميکند که ” هم آسياب کنداست وهم گندم نيم تر ” . گفتني است که به تاريخ 24 نوامبر 2011 ، آقاي دوکتور جماهير انوری وزير امور مهاجرين وعودت کنندگان افغانستان همراه با آقای احمد جاويد مجددی مستشاروزير مختار سفارت کبرای افغانستان مقیم اسلو به سويدن تشريف آوردند و بانمايندگان نهاد هاي افغانها در استاکهولم ديدارکردند. در اين ديدار ازوزير مهاجرين وعودت کنندگان افغانستان خواهش بعمل آمد که قرارداد سه جانبه را با سويدن امضا نکنند و هم اين پيام افغانها را به حکومت افغانستان برسانند که از پذيرش افراد ديپورت شده به زور خودداري نمايند و در حقيقت به همان تفاهم سري ومخفي خود با کشور سويدن در قبال پذيرش پناهجويان افغان خاتمه بدهند ، اما با صد افسوس ميتوان اظهار نمود که در موجوديت همين تفاهم مخفي وسري گرفتاريها ، دستگيري ها وتوقيف افغانهابعد از تشريف آوري اين هيئت و حتي مصاحبه آقاي آقای احمد جاويد مجددی مستشاروزير مختار سفارت کبرای افغانستان مقیم اسلو با راديوي پژواک در مورد اينکه ” عدم امکانات پذيرش اين پناهجويان توسط افغانستان و موجوديت شش ونيم مليون مهاجر در خاک پاکستان وايران ” به شدت ادامه
دارد و اخراج پناهجويان افغان توسط پوليس سويدن در اولويت قرار گرفته است .
توبياس بيلستروم وزير مهاجرت سويدن بر شدت اخراج پناهجويان تاکيد ميورزد و خاطر نشان ميسازد که اين وظيفه سه اداره يعني اداره مهاجرت ، پوليس سرحدي واداره خدمات مجرمين است که ديپورت پناهجويان را عملي نمايند. اما پوليس سرحدي از اداره مهاجرت انتقاد ميکند که اين اداره دوسيه هاي پناهجويان را بدرستي مورد رسيدگي قرارنداده وقبلاٌ دوسيه هاي اين پناهجويان در معرض اخراج حدود 40 الي 45 صفحه را تشکيل ميداد ، ولي امروز حدود 20 صفحه را ميسازد . کمبوديهاي جدي عمدتاٌ در زمينه هويت و عدم موجوديت اسناد سفر وجود دارد که در عملي ساختن آن دشواريهاي جدي بوجود ميآيد. ازينرو پوليس سرحدي نيز آن دوسيه ها را بسته کرده و تا اينکه آن دوسيه هامشمول مرور زمان گردند ودر نهايت بي اعتبار شوند( يعني بعد از سپري شدن چهارسال دوسيه هاي قبلي بي اعتبار شناخته ميشوند وپناهجويان ميتوانند درخواست تازه ارائه کنند ) . اما ميکائيل ريبنويک رئيس بخش حقوقي اداره مهاجرت ميگويد که پوليس حق ندارد اداره مهاجرت را انتقاد کند و نبايد کدام تصميمي در زمينه اتخاذ نمايد وبايد وظيفه خود را انجام دهد.
گفتني است که بعد از تغيير قانون در سال 2006 ، امکان شکايت از حکم اخراج يعني موانع اخراج از قانون حذف شد و اکنون اين اداره مهاجرت است که به تنهايي در مورد امکان اخراج ويا عدم موانع اخراج به کشور هاي مختلف تصميم ميگيرد و در چنين تصاميم فاکتور ” همکاري نمودن ” نقش داشته اما اينکه چي همکاري نمودن است ، قابل بحث وتأمل ميباشد. برنامه کاليبرانتقاداتي را اززبان پوليس سرحدي درمورد” سختگيري بيمورد ويکجانبه ” اداره مهاجرت به اصرار اخراج پناهجويان نشر کرده است . همزمان مدافعان حقوق پناهجويان نيز از سختگيري بيحد اداره مهاجرت وکمبوديهاي جدي در اتخاذ تصميم اخراجي پناهجويان و دشواريهاي عملي ساختن اخراجي هاسخن گفته اند و اين حالات را گاهي به ” برزخ ” وگاهي به” کچ 22 ” ( شکست قطعي ) تشبيه کرده اند. و چهار سال را سالهاي برباد رفته ناميده اند.
در برنامه کاليبر از دشواريهاي اخراج به کشور هاي ايران ، عراق و سومالي سخن زده شده اما از افغانستان وپناهجويان افغان هيچ تذکري نرفته ، زيرا هر روز يک افغان درکارش ، در خانه اش ويا در بازار توسط پوليس گرفتار ميشود و هرهفته پناهجويان افغان متولد هرنقطهء افغانستان ولو مناطق ناآرام وبا موجوديت ”درگيريهاي نظامي ” به مفهوم حقوقي آن وجود داشته باشد ، که اخراج به همچو مناطق در تضاد آشکار با قوانين سويدن قرار دارد ، بازهم ديپورت ميشوند . اين افراد گويا به مناطق امن در افغانستان و در زيرنام برنامه به اصطلاح ” مهاجرت داخلي ” اخراج ميشوند. عليرغم اينکه کميشنري عالي ملل متحد در امور پناهندگان باديپورتهاي اشخاص بدون داشتن شبکه اجتماعي در مناطق به اصطلاح ” امن ”مخالفت ورزيده است . قرار است دراين روز ها يک خانواده خلاف کنواسيون اروپايي از هم جدا شوند . شوهر به افغانستان وبقيه اعضاي خانواده به روسيه اخراج شوند.
اداره مهاجرت ، پوليس و اداره خدمات مجرمين سويدن اخراج پناهجويان افغان را در اولويت قرار داده زيرا اين ديپورتي ها بدون دردسر ،بدون خرچ اضافي و بدون برگشت عملي ميشود و پلان داده شده اخراج پناهجويان بلاتکليف و بدون سرنوشت توسط وزارت مهاجرت به حساب اخراج پناهجويان افغان تحقق مي پذيرد و رقم اخراج شدگان بالاميرود. اجراکنندگان اخراجي ها مانند سه سال قبل در شب سال نو به خانواده هاي پناهجويان افغان تحفه هاي سال نواهدا مينمايند وخود اين سه نهاد تحفه هاي کرسمس دريافت خواهند نمود و مانند سالهاي گذشته با نوشيدن شامپاين جشن خواهند گرفت. اما مسووليت اخلاقي در برابر اين پناهجويان که از مرگ و بخاطر زنده ماندن فرار کرده اند و تارسيدن به سويدن زندگي شانرا نيز در قف دست گرفته بودند ، فراموش مينمايند وهرگز دراينمورد نمي انديشند که در عقب اخراج هر پناهجونه تنها زندگي او بلکه زندگي يک خانواده گره خورده است.
به عقيده ما درخواست پناهندگي يک حق انساني است و مبارزه براي بقاي خود جرم نيست ! همه حق دارند اقامت داشته باشند جائيکه آنها زيست وکار ميکنند
من اميدوارهستم هم دولتمردان افغان درمورد سرنوشت پناهجويان افغان احساس مسووليت نمايند و با تفاهمات پشت پرده در مورد پذيرش بدون قيد وشرط پناهجويان در معرض اخراج اجباري وداع نمايند و هم پناهجويان افغان با فشردگي شان از حقوق پناهندگي شان دفاع نمايند.
!اخراج پناهجويان افغان از سويدن بايدعاجل متوقف شود

نسيم سحر
استاکهولم 14 دسامبر 2011

***

لينک هاي مرتبط

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=1316&artikel=4848598

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=1316&artikel=4848598

Fler blir kvar i Sverige trots utvisningsbeslut

http://www.afghanskaforeningen.se/index.php?option=com_content&view=article&id=1945:2011-11-17-20-55-03&catid=45&Itemid=91

http://www.afghanskaforeningen.se/index.
php?option=com_content&view=article&id=1957:2011-11-28-20-41-59&catid=40&Itemid=46

http://www.afghanskaforeningen.se/index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=45&Itemid=91http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=4840375

! چه کسانی مسئول قربانی شدن پناهجویان هستند؟

اخراج پنج پناهجوي افغان از سويدن

طبق يک اطلاع موثق ، امروز پنجشنبه مورخ 15 دسامبر 20011پنج نفرپناهجوي افغان از سويدن اخراج شدند . اين پناهجويان افغان ذريعه يک فروند طياره چارتر ( دربست ) ساعت 14.30 به طرف به دوبي پرواز نموده وسپس ذريعه شرکت هوايي صافي به کابل ديپورت خواهند شد. يکي ازاين پناهجويان داراي خانواده بوده و پوليس در نظر دارد که اعضاي خانواده ايشانرا به کشور روسيه ديپورت نمايد

 هشتادوپنج کشور و ۱۵ سازمان بین المللی در کنفرانس آینده ی افغانستان که روزگذشته در بن در آلمان برگزارشد شرکت کردند. دادن کمکی چند میلیاردی درطول ده سال پس از خروج نیروهای خارجی درپایان سال ۲۰۱۴ به افغانستان ازجمله توافق هایی بود که دراین کنفرانس به دست آمد. نیازدولت افغانستان برای بازسازی کشورشدیداست و به تخمین بانک جهانی به حداقل ۵۰ میلیارد کرون درسال احتیاج دارد تا بتواند به سرمایه گذاری درکشور و تجهیز ارتشی با ۳۵۰ هزارنیرو که جانشین نیروهای بین المللی شود، اقدام کند. باوجود وعده های کمک بین المللی به افغانستان وهمچنین باوجود دشواری های پناهجویان افغان درکشورهای دیگر ازجمله سوئد ، مهاجرت و پناهندگی شهروندان افغانستان به کشورهای دیگر روبه افزایش است. هفته ی گذشته وزرای مهاجرت افغانستان و سویدن دراستکهلم دیداری داشتند

 برای شنیدن گزارش مکمل این دیدار به فایل صوتی زیر مراجعه نمای

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=4840375

گزارش از همايون مروت ، منبع سايت پژواک

مرحوم مير عباس صفري، پناهجوي افغان که بتاريخ 27 ماه مي 2009 در سلول توقيف يافلي( ياولي ) خود کشي کرد. جسد مرحومي بعد از يک سال ، در سالگردمرگش يعني 27 ماه مي 2010 ساعت 12.00 بعد از ظهر در قبرستان يافلي( يولي ) به خاک سپرده شد

 اکنون از طرف چهار محصل فلم مستند در مورد مرحوم ميرعباس صفري ساخته که در يک تلويزيون محلي به نمايش گذاشته شده است 

غرض تماشاي فلم به عنوان زير کليک کنيد

I tryggt förvar

انجمن افغانها در سويدن نيز چند مطلبي پيرامون مرگ ميرعباس صفري نشر کرده که توجه تان به آن جلب ميگردد

لوحهء مرگ مير عباس صفري

مرحوم ميرعباس صفري بعد از يکسال دفن گرديد

تعدادپناهجویان افغان در سویدن افزایش چشمگیری یافته است. تا کنون بزرگترین گروه از پناهجویان در سویدن، از کشور سومالی بود که اکنون ک پناهجویان از افغانستان، بیشترین تعداد پناهجویان در سویدن را دارا شده اند. از ماه جنوری تا اکتبر سال جاری، بیش از ۳۳۰۰ پناهجو از افغانستان به سویدن، پناهنده شده اند. این رقم به نسبت سال گذشته یک افزایش ۷۴ در صدی را به همراه داشته است. به گزارش ت ت، از هر ده پناهجو ی افغان، چهارنفراز کودکان تنهای پناهجو هستند که ۹۶ در صد ازآن ها اجازه ی اقامت دریافت می کنند  از کارشناسان مربوطه، دلیل این امر را وخیم تر شدن شرایط امنیتی در افغانستان می داند

منبع : سايت پژواک

يک حادثه دلخراش که در کمپ پناهنده های زیر سن در شهر مالمو کمون اسلوف رخ داده که باعث کشته شدن یکی از هموطنان ما شد
يک جوان 16ساله که تازه اقامت دریافت کرده بود.منتظر ترانسفیر ازکمپ که قبلا زنده گی میکرد بود
شنبه مورخ 15 اکتوبر   2011جوان تازه به امید رسیده افغان ( 16 ساله )که در ساختمان پنج طبقه ای زنده گی میکرد .در منزل دوم همین ساختمان منتظر یکی از رفقای خود بود که دو جوان یکی با تابعيت البانیایي و دیگری سویدنی وارد ساختمان میشوند بلافاصله بالای هموطن ماوشما شلیک مکنند، باتاسف که به چشم اين جوان افغان 16 ساله اصابت میکند . موضوع به پوليس اطلاع داده ميشود ، بعد از چند لحظه پولیس و امبولانس به منتطفه میرسد و او را به شفاخانه منتقل ميکنند . اما با تأسف که بعد از چند روز در حالت کوما به تاريخ 14 اکتوبر جهان فانی را وداع گفته و به جهان ابدیت پیوست
روحش شاد و جنت فردوس برین برای ایشان تمنا میکنم و از خداوند برزگ برای بازمانده گانش صبر جمیل آروزو میکنم
با دورد بی پایان
حامد قیامی

16-åring dog av 
skott i huvudet

Av Lennart Andersson 25 OKTOBER 14.52 (UPPDATERAD 14.53) 

Den 16-årige ensamkommande pojke som skottskadades vid ett drama på flyktingboendet Husaren i Eslöv förra helgen har avlidit av sina skador.

Samtidigt har förhören lett till att en tredje misstänkt gärningsman gripits och begärts häktad.
Det bekräftar polisinspektör Karin Anvedal Malm vid polisen i Lund för tidningen.

Pojken hamnade av en ren slump i vägen när två narkotikapåverkade yngre män trängde sig in på boendet, som finns samordnat med vårdcentralen Kärråkra och ett äldreboende vid samma namn.

Han sköts i huvudet när han råkade komma förbi, en annan boende där rispades med kniv.
Männen, en 19-åring från Eslöv och en 21-åring från Malmö, sitter häktade för bland annat mordförsök sedan i torsdags. 
Redan i fredags begärdes en tredje man, en 21-åring från Eslöv, häktad för medhjälp till mordförsök. Rubriceringen där ändras nu också så att han misstänks för medhjälp till mord.

Den 16-årige ensamkommande flyktingen sköts i ansiktet. Polisen lämnar inte ut några detaljer, men han har legat nersövd mesta delen av tiden på Lunds lasarett.
Den tredje mannen misstänks ha försökt knivskära en person inne på boendet för ensamkommande flyktingbarn, uppger han.

با وجود شرایط بحرانی و وجود نا امنی فزاینده درافغانستان، هستند پناهجویانی که با مشکلات جدی برای دریافت اجازه ی اقامت درسويدن

 ((.این درحالی ست که به گفته ی   کارل بک سلیوس از حقوقدانان اداره ی کل امورمهاجرت، درسال ۲۰۱۰ حدود سه چهارم  یا ۷۵ درصد پناهجویان افغان( اکثريت آنها پناهجويان زير سن ـ سايت افغانها)  به دلیل وضعیت موجود درافغانستان جواب مثبت دریافت کردند.او می گوید: بسیارمهم است که به شرایط کشوری که پناهجو از آنجا آمده توجه شود.امید صدیقی و همزی او شجیه حدود چهارسال است که باسه فرزندشان که همه درسويدن متولدشده اند، دراین کشوربه سرمی برند. بنا به گفته ی شجیه، زمانی که او ۸ سال بیشترنداشت، پدرش او را به مرد متاهلی فروخت و دردوازده سالگی، هنگامی که متوجه شد که قراراست او را به زودی به ازدواج آن مرد درآورند، با  کمک همسایه ی خود که اینک همزی اوست، ازافغانستان به پاکستان گریخت. آنها پس ازتحمل مشکلات زیاد سرانجام موفق شدند خودرا ازراه ترکیه به سويدن برسانند و اینک بیش از چهارسال است که دراین کشورزندگی می کنند و حکم اخراج دریافت کرده اند. آنها بایکدیگرازدواج نکرده اند، اما صاحب سه فرزندشده اند و این، یکی ازدلایلی ست که به گفته ی آنها درصورت اخراج به افغانستان، باعث مرگشان خواهدشدروبرو هستند

امید صدیقی و همزی او شجیه عنوان می کنند که اداره ی مهاجرت ازآغاز به سخنان آنها و علت فرارشان از افغانستان توجه درستی نکرده و وکیلی را نیزکه دراختیارشان گذاشته، هرگزبه درستی آنها را درجریان اقداماتی که دربرابر پاسخ منفی اداره ی مهاجرت انجام داده، نگذاشته است. گفته ی آنها شجیه تا کنون چند باراقدام به خودکشی کرده و پزشک معالج او نیز توصیه کرده است که وی باید زیرنظر روانشناس قرارگیرد. آنها اما می گویند کسی وجود ندارد که آنها بتوانند این امر را با او درمیان بگذارند.
کارل بک سلیوس ازاداره مهاجرت ضمن اشاره به این که پناهجویان تنها از دولتمردان خود نمی گریزند ودربرخی موارد به دلائل مختلف، توسط برخی ازمردم آن کشورنیزمورد تعقیب و آزار هستند، می گوید که این پناهجویان می توانند درسوئد از نهادهای ذیریط کمک بگیرند.
امید صدیقی و شجیه از جمله پناهجویانی هستند که عنوان می کنند مدارک و سخنان آنها مورد قبول اداره ی مهاجرت واقع نشده است.
 دررابطه با ارائه ی مدرک توسط پناهجویان، به دشواری های تهیه ی این مدارک و ازسوی دیگررسیدگی به چنین تقاضاهایی اشاره می کند. او می گوید چنین نیست که متقاضی پناهندگی ازپیش اسنادی را آماده کرده و همراه درخواست خود ارائه می دهد، بلکه اغلب با این متقاضیان دراداره مهاجرت گفتگومی شود و براساس آنچه که آنها تعریف می کنند و بادرنظرگرفتن زمینه و شرایط موجود درکشورشان، وضعیت آنها ارزیابی می شود.
از او می پرسم که آیا اداره مهاجرت به افرادی مانند خانواده ی صدیقی که عنوان می کنند درصورت بازگشت به دلائل ناموسی، با خطرجانی روبرو هستند، اجازه ی اقامت می دهد یانه.
اومی گوید: پاسخ به این پرسش به این آسانی نیست که آدم بگوید بله یانه، بلکه برمی گردد به وضعیت کشوری که پناهجو ازآنجا آمده، به موقعیت اجتماعی خود او یا این که آیا مثلا تعقیب و آزاردرآن کشوربه این متقاضی پناهندگی ربط پیدامی کند یانه. او درادامه می گوید که چنین شرایطی دردادن پاسخ به تقاضای پناهندگی بسیارتعیین کننده هستند.
ازاو می پرسم که پناهجویان چگونه می توانند چنین وضعیتی را ثابت کنند و بررسی کنندگان پرونده های این پناهجویان دراداره ی مهاجرت تا چه اندازه با مشکلات موجود درکشورآنها آشنائی دارند.
او می گوید که این تقریبا دشوارترین بخش کارماست که تعیین کنیم پناهنده ای می تواند یا نمی تواند اجازه ی اقامت دریافت کند، بخصوص که مدرکی وجودندارد و تنها سخنان پناهجو شنیده می شود. دراین مورد میان فرد تا فرد که دارای فرهنگ های مختلف هستند، تفاوت وجوددارد. ما با زمینه های مختلف و برخوردهای متفاوت پناهجویان با کارکنان اداره مهاجرت روبرومی شویم. این کاملا طبیعی ست که آنها ممکن است با تجربه هایی که از رفتار مقامات کشورخود دارند، نتوانند درمراحل اولیه با آمادگی کامل برای یک شخص بیگانه ازکشوری غریب که روبروی آنها نشسته است، که بطورمعمول دراداره مهاجرت اتفاق می افتد، حرف بزنند. کارل بک سلیوس می گوید که امکان ارائه ی مدارک جدید برای پناهجویانی که پاسخ منفی دریافت کرده اند نیز وجود دارد.
او می گوید که براساس قوانین موجود، می توان اطلاعات و مدارک جدیدی را که پناهجو ارائه می دهد، مورد رسیدگی قرارداد، حتی اگر پناهجو پیش ازاین ازاداره کل امورمهاجرت و دادگاه پاسخ منفی دریافت کرده باشد. این اطلاعات به اداره مهاجرت داده می شود و درآنجا مورد رسیدگی قرارمی گیرد. او اضافه می کند که اما این قانون محدوداست و براساس آن، تنها اطلاعات جدیدی که پیش ازاین ارائه نشده، برای رسیدگی پذیرفته می شود و می گوید که این قانون یک استثناست و امکان محدودی را برای بررسی مجدد یک پرونده می دهد.
امید صدیقی می گوید، فرارآنها تا کنون چند قربانی داشته، ازجمله پدرشجیه که به دست عوامل مردخریداراو کشته شده است. او می گوید که موقعیت آنها و داشتن سه فرزند بدون ازدواج، آنها را نیز باخطرمرگ روبروخواهدساخت.
با نیما رستمی حقوقدان نیز در این رابطه گفتگوئی داریم که به زودی در این سایت
قرار داده خواهد شد.
زینت هاشمی

zinat.hashemi@sverigesradio.se

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=4755530

به اساس گزارشهاي مطبوعات سويدن به نقل از آژانس هاي خبر رساني سويدن ( تي تي ) و اي اف پي ، هفت پناهجوي افغان که توسط قاچاقبران در يک مسکن در محله فقير نشين استانبول ترکيه قفل شده بودند ، به اثر يک حريق به روز يکشنبه گذشته ( 9 اکتوبر 2011 ) به هلاکت رسيدند. پوليس ترکيه دو نفر را به ارتباط اين حادثه دستگير کرده اما شخص سومي که متهم به قاچاقبري است ، مورد تعقيب ميباشد. حريق در حومه سلطان غازي استانبول بوقوع پيوسته است . برطبق آژانس اناتولي ، اين پناهجويان افغان بنا بر قفل بودن مسکن از بيرون نتوانستند که ازحريق شدن نجات يابند . برطبق اظهارات پوليس تمام قربانيان حريق و( يا قربانيان رفتار بيرحمانه قاچاقبران انسان ها )، مهاجرين مرد وبدون اسناد قانوني به اميد رسيدن به کشور هاي غربي بودند . اين حادثه غم انگيرو اسفناک در تمام روزنامه هاي معتبر سويدن نشر گرديده است

Inlåsta migranter dog i brand

حسین کاظمی چندین‌بار در گذشته با خطرهای مشابهی روبرو شده بود. شاید از همین‌رو با وجود جراحت‌های متعدد گلوله‌ها در بازو و پاها و تصویر مرد مسلح خشن در ذهنش، بر بستر شفاخانه لمیده و هنوز هم تبسم برلب دارد.

پناه‌جویی از کشور افغانستان که دو سال قبل در کشور ناروی پناه گرفت، یکی از ده‌ها تنی است که در اثر حمله‌ی مسلحانه مرگباری که در کمپ جوانان و نوجوانان به وقوع پیوست، جراحت برداشت. در اثر این حمله 86 تن کشته شدند که اکثر آنان را نوجوانان پایین‌تر از 20 سال تشکیل می‌داد. یک مرد نارویژی( بنام اندرش بيهرنگ بريويک ) با دیدگاه ضدیت با حضور مهاجرین، به عنوان مظنون این حملات دستگیر شده

است. در این حمله شمار زیادی به علت غرق شدن در آب، تا هنوز مفقودالاثر‌اند

Flydde från kriget – sköts på Utøya

حسین کاظمی 19ساله در یک گفت و شنودی که با وی دو روز پس از حمله‌ی مرگبار انجام گرفت، چنین گفت: «من خطرهای زیادی را در افغانستان تجربه کردم. اما شاید این بدترین تجربه‌‌ای است که در تمام عمرم داشته‌ام.» با این وجود وی هنوز دیدگاه مثبتی در مورد کشور دومی دارد و می‌گوید بسا مسایل خوبی را در این کشور فرا گرفته است.

شمار زیادی از مهاجرین و فرزندان مهاجرین در کمپ حضور داشتند و در جشنواره‌ی سالیانه‌ی فعالان حزب کارگری لیبرال شرکت کرده بودند. کاظمی اظهار داشت که گلوله‌باری درست پس آن آغاز شد که مسابقه‌ی فوتبال میان فعالان کشورهای افغانستان، گرجستان، کردهای اهل ترکیه و عراق، سریلانکا، سومالیا، لبنان و کشورهای دیگر، به پایان رسیده بود.

دولت لیبرال کشور ناروی یکی از حامیان اعطای پناهندگی به پناه‌گزینان کشورهای جنگ‌زده است. این موضوع به‌صورت ‌عتاب‌آمیزی در شبکه‌های آنلاین از سوی «اندیرس بیرینگ بریویک» یک ملی‌گرای نارویژی 32 ساله که مظنون حملات مرگبار در ناروی خوانده می‌شود و دیدگاه مبنی بر پاک‌سازی اروپا از حضور مسلمانان دارد، بازتاب یافته است.

کاظمی اظهار داشت که ظاهرا چنین نمی‌نمود که مرد مسلح یک طیف مشخص مردم را هدف قرار دهد. «این‌طور می‌نمود که وی می‌خواست همه را به قتل برساند. هیچ‌کسی از گلوله‌باری وی در امان نماند.» اظهارات کاظمی را  که دوستش از زبان دری برگردان می‌نمود جریان حادثه را چنین شرح داد. کاظمی در طعام‌خانه‌ی کمپ بود که ناگهان صدای رگبار و به تعقیب آن صدای شیون و فریاد را از بیرون طعام‌خانه شنید. عده‌ای دیگر با آگاهی از موضوع خودشان را به‌روی زمین انداختند. وی افزود: «من نیز خودم را به پایین افگندم، اما بی‌آن‌که به موضوع پی ببرم.» در این حال بود که وی مرد مسلح را دید. مردمان اطراف در اثر گلوله‌باری به زمین افتیده بودند. سپس وی با سرعت خودش را به جمعی از نجات‌یافتگان پریشان‌حال رسانید که در قسمتی از بیرون جنگل گردآمده بودند. این جمع درحالی‌که از فرط خستگی به نفس زدن افتاده بودند، در قسمت سنگی ساحل رسیدند که یکی از دوستان کاظمی متوجه وی گردید که هدف گلوله‌ای قرار گرفته بود. کاظمی به گفته‌هایش چنین افزود: «پایم کاملا خونین بود. اصلا متوجه نبودم. فقط و فقط می‌کوشیدم زنده بمانم.» برای کمک‌های عاجل وقت نبود. مرد مسلح به تعقیب آنها پرداخته بود و پیهم از دهانه‌ی تفنگش گلوله می‌جهید. جوانان دو راه بیش نداشتند: یا این‌که در پس صخره‌ها خودشان را پنهان می‌کردند و یا این‌که خودشان را به آب سرد استخوان‌سوز می‌انداختند و با عبور از دریاچه‌ای به طول 600 متر، خودشان را به ساحل آن‌سوی دریاچه می‌رسانند. کاظمی نخست خودش را در عقب صخره‌ای پنهان نمود، اما همین که رگباری از گلوله‌ها سنگ‌های اطرافش را نشانه بست، خودش را به آب انداخت، هرچند وی هیچ‌گاهی آموزش شنا ندیده بود.

مرد مسلح پیهم گلوله باری می‌کرد. اجساد روی آب شناور شده و اطراف کاظمی را پر کرده بودند و خون‌شان آب را به رنگ سرخ تیره درآورده بود. وی به‌صورت تخمینی 20 تن از دوستانش را که کشته شده بودند و یا در حال جان دادن بودند، در اطرافش به‌روی آب شمرد. وی کوشید تا در همان حال خوابیده بماند. به زودی توجه مرد مسلح به سوی دیگری از ساحل معطوف گردید، آن‌جایی‌که شماری دیگری از جوانان می‌گریستند و فریاد بر می‌آوردند. اما پس از مدتی گلوله‌باری به آن صوب، صدای فریاد‌ها به خاموشی گرایید.

پس از نیم ساعت دیگر که کاظمی خودش را به مردگی زده بود، پولیس با کشتی‌ها فرا رسیدند تا مرد مسلح را دستگیر کنند.

لبخند درخشنده‌ی کاظمی بیانگر صحتمندی وی است، به وی برادر و دوستش کمک می‌کنند. وی محتاطانه با دستی که جراحت برنداشته، روجایی را کنار می‌زند تا دو زخمی را که در بالای زانوانش و یک زخم دیگر را که در قسمت ساق پایش، که محکم بانداژ پیچ شده‌اند، به‌من نشان بدهد. بازوی دست چپش را نیز گلوله‌ای به‌صورت سطحی خراشیده است.

کاظمی اظهاراتش را چنین پی می‌گیرد: «داکتر به‌من گفت که به زودی می‌توانی قدم بزنی، اما امشب نیاز به یک جراحی دیگر دارم. احساس می‌کنم نیرومندم.» وقتی از وی پرسیدم: آیا اکنون نیز فکر می‌کند که
کشور ناروی یک محل نامناسب و پرخشونت برای زندگی کردن است، وی با اندوه «نه» می‌گوید و می‌افزاید که در زادگاهش در شهر شمال‌غربی هرات چندین‌بار از حادثات مشابهی جان به در برده است و هیچ شکی وجود نداشت که از حمله مرگبار ناروی نیز جان سالم به در ببرد. «یک بار زندگی می‌کنیم و خوبی‌ها و بدی‌ها یکسان دم راهمان سبز می‌شوند. زندگی چنین است. مملو از پستی‌ها و بلندی‌ها. در یک محل پرمخاطره همیشه اقبال زنده ماندن وجود دارد و در یک جایگاه امن همیشه ممکن است به قتل برسی. این تقدیر است که نمی‌شود از آن رهید.»

http://www.8am.af/index.php?option=com_content&view=article&id=20717:1390-05-03-16-24-18&catid=3:2008-10-31-09-37-07&Itemid=554

http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2011/04/110405_l13_afghan_migrant_vid.shtml