سمیر سخی زاده در نامه خود مینویسد

سلام آقای نسیم سحر ، شما در شماره من زنگ نزدید ، من شماره خود را برایتان روان کردم . دیروز باز میخواستند دیپورتم کنند . لینک زیر را غزض نشر برایتان ارسال میکنم 

سمیر سخی زاده یک پناهجو افغان که تقریبا به مدت ۲سال است که از دولت سویدن درخواست پناهندگی کرده ،ولی دولت سویدن ،اداره مهاجرت از درخواست پناهندگی سمیر سخی زاده ممانعت کرده و تصمیم به دیپورت سمیر دارد پولیس سویدن تا الان ۲بار سمیر را به سمت دیپوت به داخل هواپیما(طیاره ) هدایت کردند ولی سمیر جان خوشبختانه از دیپورت خودش جلوگیری کرده. بازداشتگاه( نظارتخانه ) فلن مدت ۴۰ روز میشود که سمیر سخی زاده را تحت مراقبت دارند ،و در طول این مدت سمیر دو بار مورد خطر دیپورت بسمت افغانستان قرار گرفت 

، یک بار پنجشنبه ۲۸ فبروری ۲۰۱۳ – ۱۳۹۱ سمیر سخی زاده را به فرودگاه( میدان هوایی ) آرلاندا_استکهلم انتقال دادند و به داخل طیاره بردند، اما خوشبختانه و با مقاومت زیاد سمیر و تلاش بسیار زیادش از این دیپورت جلوگیری شد و سمیر را مجدد به بازداشتگاه( نظارتخانه )  فلن انتقال داده در طول این مدت تحت کنترول شدید از سوی مسوولین اداره مهاجرت قرار داشت و تا تاریخ شنبه ۱۶ مارچ ۲۰۱۳ – ۲۶( ۱۳۹۱) مجدد بدون آگاهی و خبر دادن از قبل سمیر را به سمت دیپورت شدن بردند. صبح روز شنبه به اتاق سمیر آمدند و همراه با قرص ( تابلیت )و یک گیلاس که میتوان حدس زد که منظورشان از این کار چیست ولی سمیرجان از هوش و زکاوت بالایی داراست ، سمیر قرص خود را زیر زبان خود قرار داد و نخورد. ساعت ۱۳:۰۰ مامورین پولیس که تعدادشان به ۸ نفر میرسید و یک دکتر با دو ماشین سمیر را به سمت فرودگاه آرلاندا انتقال دادند. ساعت ۱۵:۰۰ سمیر سخی زاده را با یک طیاره شخصی جت” ،با تعداد چند تن از مامورین پولیس وهمراه یک داکتر که تعدادشان به ۶ نفر میرسید ،به سمت ( فنلاند ) کشور همسایه سویدن بردند ” .سمیر را با زور و بد رفتاری بطور ناجوانمردانه مورد شکنجه قرار دادند همراه با دستبند و در طول این مدت ۲بار آمپول بیهوشی وقرص همراه با مواد بیهوش کننده به سمیر جان دادند تا بتوانند به راحتی سمیر را دیپورت کنند، لازم به ذکر” است قبل از خارج شدن بازداشتگاه( نظارتخانه )  فلن سمیر یک لیوان    ( گیلاس )  پر آبلیمو” خورد” تا مواد بیهوشی و قرص ها که به سمیر تزریق میشود تاثیر گذار نشود” سمیر را دراین مدت تا زمان پرواز در یک زیرزمین بصورت انفرادی تحت مراقبت نگهداشتند تا ساعت ۲۰:۰۰ سمیر را به داخل هواپیما (طیاره )بردند و تحت مراقبت شدید قرار داشت و درب های هواپیما بسته شد و مامورین پولیس خوشحال از اینکه سمیرا دارند میبرند بسمت افغانستان حتا تمام حرکات ریز سمیر تحت کنترول شدید بود ،تا اینکه سمیر یک مرتبه دست خود را مورد جراحت” قرارمیدهد می ایستد فریاد زنان از مسافرین کمک میخواهد وهمراه فریاد زیاد وبا دستان خونین واز مسافرین کمک میخواست تا این که این حرکات سمیر موجب شد از دیپورتش جلوگیری شود و سمیر را به سویدن ،آرلاندا ،لیشوپینگ،و

منبع

http://hamidrezahasaniyavand.blogspot.se/2013/03/blog-post_17.html

افغانهای عزیز

از این پناهجوی افغان که در معرض خطر جدی اخراج اجباری قرار دارد حمایت نموده و اعمال خشونت آمیز پولیس سرحدی و مسوولین دیپورت را در برابر یک پناهجو محکوم کنید  

شماره تیلفون

0769716028

سال گذشته 24 ترجمان افغان استخدام شده در جنب قوای سویدن در مزارشریف ، تقاضای پناهندگی در سفارت سویدن در کابل سپردند که همه شان پاسخ منفی گرفتند. دراین هفته رهبری نیروهای نظامی سویدن گزارشی را پیرامون وضعیت ترجمانان افغان به حکومت ارائه میکند اما وزیر مهاجرت قبلا گفته بود که ترجمانی دلیلی برای پناهندگی نیست. در حالیکه ایالات متحده امریکا ، ناروی ، آلمان و زیلاند جدید به ترجمانان افغان خویش پناهندگی را بعد از خروج شان از افغانستان تضمین کرده اند. این درحالی است که طالبان تمام قوای ایساف را اشغالگر و ترجمانان را خاینان مینامند. روزنامه افتون بلادت گزارش مفصلی ازوضعیت ترجمانان افغان تهیه نموده که تفصیل آنرا درلینک زیر به زبان سویدنی میتوانید مطالعه کنید

Hjälper Sverige – nu överges de 
همزمان کتاب جدیدی توسط پروفیسور ویلهلم اگریل پژوهشگر امور صلح و درگیری در مورد قوای سویدن در افغانستان نوشته شده است. به عقیده اکثریت تحلیلگران عملیات دوازده ساله بین المللی در افغانستان یک شکست عظیم بوده است . پروفیسور ویلهلم اگریل مینویسد که در سال 2010 به اثر تصمیم امریکا ماموریت نیروهای سویدن از ماموریت حافظ صلح به ماموریت عملیات جنگی نظامی در یک سکوت کامل تبدیل شد و حکومت سویدن پارلمان کشور را نیز در جریان نگذاشت. دراینباره در لینک زیر بیشتر بخوانید

Riksdagen ska ha vilseletts om Afghanistaninsats

ترجمه گزارش روزنامه سویدنی آفتون بلادت چاپ سویدن شماره مورخ 2 جنوری 2013
از نحوه کشته شدن منیژه
برگردان شده توسط: سید خداداد فطرت
منیژه بیست ساله شهروند سویدن که در جریان یک سفر به افغانستان ازدواج کرد. او تقریبن به مدت دوسال با یک مردی زندگی کرد که وی را شدیدن تحت کنترول قرار داده بود، او را مورد ضرب و شتم قرار میداد و به او تجاوز میکرد که بعدن کشته شد

بتاریخ 23 اگست پارسال بود که از اپارتمانی واقع هلوندا زنگ خطر به پولیس رسید. زمانیکه پولیس به محل حادثه آمد دیده شد که منیژه با گلوی بریده و بیجان در روی سالون نشیمن افتاده بود
گزمه پولیس ، شوهر بیست و یک ساله مقتول را در زینه های بلاک ( منزل ) پیدا کرد و بعدن وی را با دلیل روشن به ظن قتل گرفتار و در نظارتخانه، تحت نظارت قرار گرفت
طبق گزارش اولین گزمه پولیس که در آن بعد از ظهر شوم در محل حادثه حاضر شده بود، مرد مظنون به قتل ( صفی اله بیست و یک ساله )   را ” بسیار آرام که ناراحت به نظر نمیرسید و به هیچ وجه هیجان زده و پریشان نبود ”، توصیف نموده بود
داستان مامائی که قرار بود آنها را سرپرستی نماید
منیژه متولد افغانستان بود اما بخش اعظمی زندگیش در کشور سویدن سپری شده بود. با توجه به منابع به « روزنامه آفتون بلادت »، منیژه در یک خانواده شدیدن محافظه کار مرد سالار بزرگ شده بود. زمانیکه او نوجوان بود پدرش را از دست داد و مامایش سرپرستی آنها را به دوش گرفت و به خانه آنها کوچ کرد
ماما به اساس پافشاری اقوام آمده است که از مادر و چهار خواهر منیژه مواظبت نماید. بعد از مدت زمانی منیژه از خانه فرار کرد چون او نمیخواست با فرهنگ خشنی که خانواده بر او تحمیل میکرد سر تسلیم فرود آورد. به استناد از یک منبع، او در یک خانه نگهداری کودکان بی سرپرست اسکان داده شد اما این کار به آرام کردن احساسات او که خود را در فرار از خانه مدیون و مقصر میدانست کمکی نکرد. بعدن او در یک اپارتمانی در هودینگه کوچ کرد اما دوری از خانواده او را رنج میداد تا بالاخره تصمیم خود را تغییر داد و نزد خانواده بازگشت
یک منبع آشنا میگوید: زمانیکه او در آغوش خانواده بازگشت او میدانست که آزادی خود را قربانی میکند

ازدواج در افغانستان
در تابستان سال 2010 بعد از مدت زمان کوتاهی که منیژه اسناد فراغت خود را از دورۀ لیسه بدست آورد مادرش تصمیم گرفت که با دخترش به افغانستان برود و مردی را بیابد که منیژه را به عقد دایمی آن مرد درآورد
در جریان یک عروسی مادر منیژه پسری را که یکسال کوچکتر از منیژه بود به او معرفی کرد و فکر میکرد او را بپسندد. بعد از یک هفته مراسم عروسی آنها برگزار شد
منیژه دوباره با مادرش به سویدن برگشت و بعد از چند ماه داماد جدید ( شوهر منیژه ) نیز به سویدن آمد و از همان زمان بود که تحمل فضای جهنمی بالای منیژه آغاز گردید
:الیزابت مسی فریتزوکیل مدعی ( مقتول ) میگوید
اسناد مؤثق در پرونده اش ( دوسیه اش ) موجود است که وی از جانب شوهرش شدیدن زیر کنترول بود. او زمانیکه بیرون میرفت شوهرش او را تعقیب میکرد، همیشه به او زنگ میزد و او اجازه نداشت که لباس مطابق میل خود را بپوشد
مرد 21 ساله درجریان یک و نیم سال منیژه را در یک حالت اختناق و سختگیری قرار داده بود. با توجه به مصاحبه با خانواده او، شوهر منیژه رفت و آمد او را زیر نظر گرفته بود، اورا لت و کوب میکرد و او را تهدید مینمود. شوهرش اورا مورد تجاوزجنسی نیز قرار میداد
:یکی از بستگان مقتول به پولیس بازجوئی از زبان قاتل چنین گفت
« تو جرئت نداری که مرا اخراج نمائی و من دوباره می آیم و تو را خواهم کشت، تو هرگز از نزد من طلاق نخواهی گرفت »

فرار به سوی خانواده پدری
در اگست سال 2012 مرد 21 ساله سوء ظن را به جان منیژه شروع کرد و میگفت: زمانیکه او با منیژه عروسی نمود او باکره نبود. سه روز قبل از واقعه قتل با او ( منیژه ) برخورد کرد ، دست و پایش را بست و به او تجاوزجنسی نمود و ازاو      ( منیژه ) خواست که چگونگی موضوع را قصه کند. او خودش ازارتکاب به تجاوزجنسی که در نوع خود سنگین شناخته شده انکار مینماید
روز بعدش منیژه در جستجوی پناهگاه شد و به اپارتمانی که خانواده اش در آن زندگی میکرد به هلوندا آمد. آنجا بود که او شکسته و پریشان صحبت کرد که بر او چی پیش آمده است. آنگاه بود که مادرش او را تشویق به طلاق گرفتن از شوهرش کرد
فقط چند ساعت قبل از کشته شدن در تاریخ 23 منیژه خود را با خواهر کوچکتر اش به خانه مادرش رسانید، در آن موقع او فهمیده بود که وضعیت خطرناکی است. او از شوهرش وحشت زده شده بود.  این موضوع را اقاربش به پولیس تحقیق گفتند

 منیژه) کوشش کرد که خود را پنهان کند( 
ساعت چهار بعد از ظهر بود که درب دخولی باز شد و مرد 21 ساله به زور وارد خانه شد و به زودترین فرصت زنش را که سعی داشت خود را در یکی از اطاقهای خواب پنهان نماید، پیدا کرد. تقریبن همه چیز بسیار زود اتفاق افتاد 
ساعت 16:18 خواهر کوچک منیژه به « ارگان تقاضای کمک فوری » زنگ زد و فریاد کشید
مرد 21 ساله یک میز را چپه کرد و منیژه را بر روی فرش خانه خوابانید و با یک پا محکم گرفت و بعد بالای او نشست و با چاقوی آشپزخانه که در دست داشت حلق او را برید 
چند لحظه بعد دیگر منیژه جان را به جان آبرین تسلیم کرد
آفتون
بلادت وکیل مرد بیست و یک ساله را جستجو کرد . در بازجوئی پولیس مرد اقرارمینماید که همسرش را به قتل رسانیده اما از ارتکاب به تجاوزجنسی انکار مینماید
حکم محکمه فردا صادر میشود
گزارش از پانتوس اهلکویست
PONTUS AHLKVIST

اصل مقاله

http://www.aftonbladet.se/nyheter/article16006310.ab

***

سایت افغانها 

حکم محکمه ازنقل قول روزنامه افتون بلادت مورخ 4 جنوری 2013
محکمه سودرتورن ( استکهولم ) صفی اله جان نور زمان ـ شوهر را به جرم قتل منیژه 22 ساله و تجاوز جنسی به او به حبس ابد و سپس اخراج از سویدن و پرداخت مبلغ 200 هزار کرون ( حدود 22 هزار وسه صد ایرو ) بعنوان غرامت به خانواده منیژه محکوم نمود
دلایل حکم محکمه
انگیزه قتل غیرت ، مسایل در رابطه به ناموس  
او ( صفی اله جان ) بخاطرشرم خانواده این عمل را انجام دادزیرا فکر میکرد که خانمش به او خیانت کرده که به باور محکمه این سوء ظن بی بنیاد میباشد. بر طبق حکم محکمه منیژه قبل از کشته شدن مورد شکنجه قرار گرفته است 
صفی اله جان همچنان بخاطر تهدید غیرقانونی خواهر منیژه نیز محکوم شناخته شده است
منبع : روزنامه افتون بلادت مورخ 3 جنوری 2013 و سایت افتون بلادت لینک زیر

Livstids fängelse för Manidjas mördare

تبصره سایت افغانها 

 دو قتل وحشتناک در سویدن توسط افغانها انجام یافته است که یکی آن  چند سال قبل ، قتل عباس بود که بر صورت او نخست  روغن داغ پاشیده  شد و سپس توسط کارد بقتل رسید . این قتل در مطبوعات سویدن بازتاب گسترده یافت .  قتل دومی پارسال در ماه سپتمبر توسط صفی اله در استاکهولم صورت گرفت که گلوی منیژه ( خانمش )را با کارد برید ـ    

این قتل ها در سویدن به نام ( Hedersmord) ” قتل ناموسی ” مسمی میباشند که عمدتا کردها ، افغانها ، ایرانی ها ، عرب ها … و بالاخره مهاجران  وغیر اروپایی ها انجام میدهند که انگیزه قتل همیشه مسئله ناموس ، غیرت و عزت خود وخانواده قلمداد میگرددو جزایش نیز در محکمه سنگین میباشد

”اگر همچو قتل ها را یک سویدنی ویا یک اروپایی انجام بدهد ، یعنی زن خود را به قتل برساند ، آنرا” قتل از روی حسادت  مینامند و میگویند که او بیمار و مریض بود و جزایش در محکمه نیز کمتر میباشد .و بهمینگونه اگر یکنفر مسلمان عمل تروریستی انجام دهد آنرا تروریست خطاب میکنند واما اگر همین عمل را یک اروپایی انجام دهد آنرا صرف قاتل میگویند ویا قاتل بیمار روانی  که در نتیجه جزای اعمالش سنگین نمیباشدو مثال روشن اندرش بریویک در ناروی است که جوانان بیگناه سوسیال دموکراتها را قتل عام نمود که در واقعیت یک تعمل روریستی بود اما آنرا  عمل تروریستی خطاب نکردند و برای او بیماری های روانی نوشتند

در مقاله بالا آمده است که تجاوز جنسی بالای خانمش

در سویدن قانونی نافذ است که هر گاه مقاربت جنسی بدون رضایت انجام یابد ، آنرا تجاوز جنسی مینامند و لو این مقاربت بین زن وشوهر باشد . وقتی زن قبل از مقاربت بگوید ، نی ؛ این نی باید نی قبول شود و در تخلف آن  عمل  مرد تجاوز جنسی محسوب میگردد و جزای سنگین در قبال دارد . از همین خاطر حقیقت جو ترین مرد دنیا یعنی آساننژ را در سویدن متهم به ” تجاوز جنسی ” ساختند زیرا او با دوست دخترش مقاربت جنسی داشت و آن زن اجازه یکبار مقاربت جنسی را داده بود وگویا آسانژ  آنرا دوبار انجام داد و  دفعه دوم  در زمان سکس با دوست دختردیگرش پرزیرواتیف ( پوقانه ) کفیده بود و اکنون متهم است که گویا او پطور عمدی از پوقانه فرسوده استفاده کرده بود که در زمان سکس پاره شود. عجیب اتهامی

 با شنیدن این اتهام یکی از وکیلان پرآوازه سویدن میگوید ”که در دوران پنجاه ساله دوره وکالتم برای اولینبار با چنین اتهامی برمیخورم .” عجیب است وعجیب ! و بهمینگونه در سویدن فروش سکس جرم نیست در حالیکه خرید آن توسط مرد جرم محسوب میشود و مورد پیگرد قانون . واکنون سویدن تلاش دارد که خرید سکس برای سویدنی ها را در اروپا نیز غیر قانونی و جرم اعلان نماید و اما برای اینکار باید قانون تمام کشور های اروپایی تغییر کنندو کمیشنر اروپایی سویدنی در امور مهاجرین و عدلی این قضیه را روی دست دارد

یک مرد بیست و دو ساله ( صفی اله ) امروز در دادگاه ( محکمه ) سودرتورن به حبس ابد و اخراج از  سویدن  محکوم شد. او متهم است که در تابستان گذشته همسر خود ( منیژه )  را در اپارتمانی در نورش بوری واقع در جنوب استکهلم به قتل رسانده است. انگیزه او برای این جنایت حسادت شدید نسبت به زن خود اعلام شده است 

زن مقتول سال ها پیش به همراه خانواده خود از افغانستان به سویدن مهاجرت کرده بود. در سال ٢٠١٠خانواده او به این کشور برگشتند تا همسری مناسب برای او پیدا کنند. او پس از آن با این مرد ازدواج کرد و این فرد را به سویدن آورد. بر طبق حکم دادگاه ( محکمه )ازدواج این دو خیلی زود با مشکلات زیادی روبرو شد و این مرد با سخت گیری های بسیاری سعی در کنترل همسر خود داشت. او بارها این زن را به خاطر حسادت  کتک زده بود. شرایط این زن در تابستان ٢٠١٢غیر قابل تحمل شد و پس از اینکه این مرد به تصور اینکه به او خیانت کرده است، او را مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار داد،به خانه مادر خود پناه برد. در اینجا بود که این مرد با مراجعه به خانه مادر همسر خود، او را با چاقو به قتل رساند و خواهر اورا نیز ضرب و شتم و تهدید کرد. دادگاه سودرتورن علاوه بر حکم حبس ابد و اخراج از سویدن ،حکم پرداخت غرامت به خواهر و خانواده مقتول را نیز صادر کرده است

منبع : سایت پژواک

در اینباره بیشتر بخوانید

Livstids fängelse för Botkyrkamord

Kvinnan flyttade till Sverige med sin familj från Afganistan när hon var tio årsåldern. Tio år senare, under sommaren 2010, åkte de tillbaka till Afganistan för att hitta en lämplig man till den unga kvinnan.

Hon gifte sig med nu den dömde mannen men det arrangerade äktenskapet var enligt domen inte lyckligt. Flera vittnen berättar hur den glada och positiva kvinnan blev ledsen och dämpad.

Enligt domen utövade den 22-årige mannen hård kontroll över sin unga fru. Hon hade ofta blåmärken och hon berättade hur han våldtog och slog henne när han var missnöjd, t ex när han upptäckte att hon hade klippt sig hos en manlig frisör.

Situationen sattes på sin spets under sensommaren 2012. Mannen trodde att hon varit otrogen och våldtog henne brutalt. Kvinnan sökte därefter skydd hos sin mamma.

På morddagen den 23 augusti kom mannen till mammans lägenheten i Norsborg. Mannen dödade henne genom att skära henne i halsen så hon förblödde. En av hennes systrar var i lägenheten och försökte förgäves stoppa mordet.

Södertörns tingsrätten anser det bevisat att mannen dödat kvinnan för att återupprätta sin och sin familjs heder då han, av allt att döma utan grund, misstänkt att hans unga hustru varit otrogen.

Mannen döms till livstids fängelse och utvisning efter avtjänat straff.

Mannen döms också för att ha misshandlat och hotat kvinnans syster och ska betala skadestånd till hustruns mor och systrar.

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=103&artikel=5397389

دولت افغانستان هیاتی را به یونان فرستاده است تا اجساد مهاجرین افغان را که اخیرا در مسیر ترکیه به یونان جان خود را از دست داده اند به افغانستان بازگرداند.
تعدادی از افغان‌ها که سوار به یک کشتی بودند و از ترکیه به یونان سفر می‌کردند،به تاریخ ۱۳ دسامبر، کشتی حامل‌شان غرق شد. در این سانحه ۲۱ افغان جانشان را از دست دادند.

جانان موسی‌زی، سخنگوی وزارت خارجه افغانستان، روز چهارشنبه ۶ جدی/دی در صحبت با بی‌بی‌سی فارسی گفت که یکی از دیپلمات‌های ارشد سفارت افغانستان در بلغاریا/بلغارستان به یونان سفر کرده است تا تدابیر برگرداندن اجساد افغان ها را بگیرد.
دولت افغانستان در یونان سفارت ندارد.
آقای موسی‌زی گفت که هنوز جزئیات زیادی در مورد کشته شده‌ها در دست نیست.
دولت افغانستان امیدوار است که تا چند روز دیگر، با کامل شدن اسناد مورد نیاز، با یک پرواز اختصاصی اجساد افغان‌ها را به کشور بازگرداند.
این بار اول نیست که مهاجرین افغان در مسیر راه ترکیه – یونان غرق می شوند.
وحید پژمان خبرنگار آزاد که در شهر آتن زندگی می کند، به بی‌بی‌سی گفت‌که حد اقل چهار مورد دیگر وجود دارد که تعداد زیادی از افغان‌ها در مسیر راه ترکیه-یونان و یونان ایتالیا جان خود را از دست داده اند.
در اکثر موارد، عامل مرگ این مهاجرین، غرق شدن کشتی یا قایق آنها بوده است.
آقای پژمان می‌گوید، افغان هایی که به یونان سفر می‌کنند هیچ کدام قصد ماندن در یونان را ندارند و اکثر آنها به کشورهای دیگر اروپایی سفر می کنند.
این خبرنگار افغان می‌گوید، شمار مجموعی افغانها در یونان، به حدود ۲۰ هزار نفر می‌رسد.
در سالهای اخیر گزارشهایی هم از برخورد خشونت آمیز افراد و گروه های راست افراطی با این پناهجویان منتشر شده است.

http://www.bbc.co.uk/persian/afghanistan/2012/12/121226_mar_afghan_dead_greece.shtml

روز پنجشنبه مورخ 22 نومبر نمایندگان نهاد های افغانی در استاکهولم با جناب الحاج دکتور جماهیر انوری وزیر مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان .هیئت همرایی شان که غرض اشتراک در یک سیمینار وارد سویدن شده بود ، دیدار نمودند
اما قبل از دیدار روز چهار شنبه مورخ 21 نومبر ، رئیس انجمن افغانها در سویدن با جناب اجمل امین قونسل سفارت جمهوری افغانستان در کشور های اسکندیناوی ملاقات نمود . نماینده انجمن افغانها پیرامون مشکلات پناهجویان افغان ، مسئله هویت افغانها ، عدم قبولی تذکره افغانها وپاسپورتهای صادر شده در سفارت افغانستان بعنوان اسناد هویت افغانها و در نتیجه عدم در یافت اجازه اقامت وبویژه اقامت بر اساس کار و هکذا اخراج منظم وبدون درد سر پناهجویان افغان صحبت نمود

آقای اجمل امین درهمان روز در ضیافتی اشتراک ورزید که به افتخار اشتراک کنندگان سیمینار پیرامون ” وضعیت پناهجویان زیر سن و تنها ” که در استاکهولم برگزار میگردیدترتیب داده شده بود . گفتنی است که در پروژه ” پناهجویان زیر سن ” چهار کشور : سویدن ، انگلستان ، دنمارک و ناروی سهم دارند اما در این ضیافت برعلاوه نمایندگان سفارت های ناروی ، انگلستان ، دنمارک ؛ نمایندگان سفارت های استرالیا و نماینده آی او ام ، اداره مهاجرت ، وزارت خارجه سویدن و سفیر جدید سویدن در افغانستان اشتراک داشتند  
بتاریخ 22 نومبر 2012 ساعت 14.00 نمایندگان نهاد های افغانی به اشتراک نسیم سحر رئیس انجمن افغانها ، جناب الحاج نقیب اله سادات رئیس مرکز اسلامی افغانها در سویدن ، سیمین آقتاش مسوول پناهندگی انجمن افغانها و جنرال سخی از انجمن افغانها با جناب الحاج دکتور جماهیر انوری وزیر مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان ، جناب دوکتور ابوالحسن فواد سرپرست ریاست پلان ، جناب روستایی آمر پلان و پالیسی وزارت امور مهاجرین وعودت کنندگان افغانستان ، جناب اجمل امین قونسل سفارت افغانستان در اوسلو ملاقات نمودند
در آغاز جناب نسیم سحر رئیس انجمن افغانها در مورد وضعیت افغانها و مشکلات شان صحبت نمود و علاوه نمود که اداره مهاجرت سویدن و محاکمات مربوط به بهانه عدم تثبیت هویت افغانها ، به درخواست پناهندگی ودریافت اقامت و اجازه کارحتی زمانیکه پناهجوی افغان کار دایمی نیز داشته باشد پاسخ منفی میدهند و بویژه به درخواست اعضای خانواده که میخواهند با خانواده ملحق شوند ، جواب منفی میدهند و باافغانها مانند سومالی ها که چند سال به همین سرنوشت گرفتار بودند ، رفتار مینمایند . از این لحاظ این موضوع سیاسی است که در سطح حکومات حل وفصل شود
رئیس انجمن افغانها پیشنهاد نمود تا وزارت امور مهاجرین و حکومت افغانستان با مقامات سویدن صحبت نمایند و همچنان اقدامات مشخص غرض متوقف ساختن اخراج اجباری افغانها اتخاذ نمایندویکی از این تدابیر عدم پذیرش آنعده پناهجویان اخراج شده اجباری در میدانهای های هوایی افغانستان ( سرحدات ) میتواند باشد 
به ادامه جناب الحاج سادات رئیس مرکز اسلامی در مورد جنبه های حقوقی پناهندگان از دیدگاه حقوق بین الدول صحبت کرد
سپس الحاج دکتور جماهیر انوری وزیر مهاجرین و عودت کنندگان افغانستان صحبت کرد و گفت که بادر نظرداشت مبریت قضیه پناهجویان اجازه سفر را از رئیس جمهور افغانستان گرفته است زیرا در اوضاع کنونی تمام وزرا باید به ولایات سفر کنند وپالیسی حکومت را در اوضاع جاری و آینده توضیح دهند. وزیر مهاجرین افغانستان خاطر نشان ساخت که در مورد معضلات پناهجویان از طریق آقای اجمل امین قونسل سفارت اطلاعاتی کافی بدست آورده و امروز در غذای چاشت در دعوت وزیر مهاجرین سویدن که در آن رئیس عمومی اداره مهاجرت و تمام هیئت افغانی اشتراک داشتند به معضلات پناهجویان افغان و بیعدالتی هایکه در مورد پناهجویان افغان صورت میگیرد اشاره نموده و توقع افغانها را در جهت کمک به پناهجویان افغان و دیپورت ننمودن آن معطوف داشته است 
او گفت که جانب افغانی این تقاضا را درشرایط مطرح میکند که عنقریب سفارت افغانستان در سویدن افتتاح میگردد 
وزیر امور مهاجرین وعودت کنندگان وعده داد که در هفته اینده گزارش خود را برای حکومت ارائه میکند و در آن از وزرای داخله و اداره امنیت ملی نیز تقاضا مینماید که افراد بدون پاسپورت افغانی و افرادیکه به زور اخراج میشوند اجازه دخول به افغانستان ندهند
دیدار با گرفتن عکس های یادگاری در فضای دوستانه به پایان رسید

به ادامه تخطی های مکرر پولیس سرحدی سویدن، این بار نیز حادثه زجرآور دیگری اتفاق افتاد
فرهاد احد اهل کشور افغانستان که از مدت هفت سال بدینسو با خانمش به عنوان پناهجو در سویدن زندگی مینماید و در حال حاضر در نظارت خانه اداره مهاجرت واقع مرشتا به سر میبرد
انجمن افغانها در راستای دفاع از حقوق پناهجویان افغان ساعت شش شام روز پنجشنبه 08 نومبر 2012 با وی گفتگوی تلفنی انجام داد که در جریان مصاحبه چنین اظهار داشت

« از هفت سال بدینسو با فامیلم در کشور سویدن زندگی مینمایم و در سال 2010 بنابر تصمیم اداره مهاجرت به تقاضای پناهندگی بنده جواب منفی داده شد و من را به اداره پولیس معرفی کردند. ازان به بعد تقریبن سه بار پولیس را ملاقات کردم و مشکلاتم را برای شان بازگو کردم ولی آزاد بودم و به زندگی روزمره ام ادامه میدادم تا بالاخره به تاریخ 30 اگست 2012 اداره مهاجرت من را در دفتر مرشتا خواستند و من هم یک ملاقات عادی فکر میکردم و رفتم ولی به مجرد مراجعه من در آنجا دوباره به من اجازه ندادند که خانه بیایم و مرا در نظارتخانه مرشتا نگهداشتند و اسرار میکردند و فشار میاوردند که خودم را به پولیس سرحدی معرفی نمایم و سویدن را هرچه عاجل ترک کنم ولی من در عدم بازگشت به افغانستان دلایل خاصم را داشتم و جواب من منفی بود تا اینکه به ساعت 15:25 تاریخ 27 سپتمبر 2012 کارمندان اداره مهاجرت در طبقه بالای ساختمان آمد و به من گفتند که پایین بروم و با مامورین پولیس حرف بزنم اما من قبول نکردم .زیرا در بالا تعداد زیاد پناهجویان حضور داشتند وآنها در پیشروی آنها کاری انجام داده نمیتوانستند . زیرا تعداد شاهدان زیاد بودنددرصورتیکه آنها یک عمل غیر قانونی انجام میدادند سپس یک خانم ازکارمندان نظارتخانه در نزدم آمد و گفت که در اتاقم بیا تا باهم گپ بزنیم ، اما این خانم مرا بازی داد و بمجردیکه وارد اتاق این خانم شدم ، دیدم که چهار مأمور پولیس بالا آمدند وداخل اتاق شدند دست و پایم را گرفته از زمین بلندم کردند و پایین بردند، در پایین من را به رو خواباندند دستم را دست بند زدند و بعد تمام لباسهایم را از بدنم بیرون کردند، اول امپول زدند و بعد به بازجوئی بدنی پرداختند ولی من مقاومت میکردم در این اثنا رویم به شدت به زمین خورد و دماغ و دهنم ضربه دید و خون شدیدی جاری شد. دو نفر روی کمرم نشسته بودند و زمین را خون گرفته بود و آنها بدون آنکه به وضعیت خونریزی من توجه کنند تلاش داشتند تا پاهایم را ببندند، این کش و گیر تقریبن یک ونیم تا دوساعت ادامه پیداکرد و سر انجام پاهایم را نیز از دوجا با یک کمربند مخصوص بستند و من را مانند یک مجرم خطرناک در داخل موتر پولیس جنائی انداختند و خونریزی از دماغ و دهنم هنوزهم ادامه داشت ولی پولیسهای مؤظف کوچکترین التفاتی نکردند و من را بردند به توقیف خانه سولینتونا و با دست و پای بسته در داخل یک اتاق پرتاب کردند و دروازه را قفل کردند
بیست دقیقه گذشت و من در میان درد و خون می تپیدم تا دوکتور آمد، وقتیکه اوضاع وخیم من را دید مسئولین پولیس را محکوم کرد که چرا من را در یک شفاخانه انتقال نداده اند و در آنزمان به امبولانس زنگ زد و من را در شفاخانه ای واقع سولنا بردند و در آنجا به مدت دو روز بستری شدم. دوکتوران معالج بعد از تکمیل معاینات و سیتی اسکن نظر خود را نوشتند و از مضروب شدنم گواهی کردند. در مدتی که در شفاخانه هم بودم دو نفر پولیس کریمینال ورد( کارمندان مواظبت از مجرمین ) بر من نظارت داشتند و زمانیکه از شفاخانه مرخص شدم گواهی دوکتور را هم پولیس از دستم گرفت و قید کرد تا اسنادی از جنایتکاری شان در دستم باقی نماند
زمانیکه از شفاخانه مرخص شدم هیچ لباسی در بدنم نبود و داکتر لباس مریض را برای من قرض داد و از بسکه حالم خوب نبود و با پا نمیتوانستم راه بروم مرا بالای چپرکت ارابه دار بالا کردند، دستم را دستبند زدند و پاهایم را با کمربند در چوکات چپرکت محکم بستند تا پیش موتر رساندند و بعد توسط موتر دوباره در توقیفخانه سولینتونا محبوسم کردند. دو هفته در طبقه هشتم توقیف ماندم، نه اجازه تماس تلفنی داشتم و نه اجازه ملاقات، هرچه تقاضا کردم به خانواده ام زنگ بزنم اجازه ندادند.
خانمی که مسئول طبقه هشتم بود به من گفت که دوسیه ام را مطالعه کرده است و هیچ جرمی در آن دیده نمیشود و تعجب کرده بود که چرا من را توقیف کرده اند
بالاخره خانم مذکور من را در توقیفخانه یوتیبوری واقع اسکوگوم فرستاد و مدت هفت یا هشت روز در آنجا بودم تا کارمندان اداره مهاجرت یوتبوری آمدند و مرا با خود بردند در نظارتخانه یوتبوری
بعد از دو روز اقامت در نظارتخانه یوتبوری روز شنبه تاریخ 22 اکتوبر 2012 مرا دوباره در نظارتخانه مرشتا آورده اند و در حال حاضر در اینجا اقامت دارم
آثار شکنجه های غیر انسانی پولیس سرحدی سویدن هنوز هم در صورت، دماغ و سر من مشهود است و اکنون دو شصت بزرگ هر دو دستم از اثر اینکه بیشتر از چهار ساعت در دست بند های مخصوص بسته بود رشته های عصبی کار کرد خود را بکلی از دست داده و بی حس میباشند و قرار نظریه دوکتوران این دستبند ها نهایتن تا دو ساعت اگر بسته باشند ضرر ندارند و لی بیشتر از دوساعت باعث اختلال جریان خون شده و عضو مربوطه را بطور موقت و حتی دایمی از کار می اندازد. تا که در مرشتا آمده ام یکی از نمایندگان پارلمان، مسئولین اداره مهاجرت و دوکتور معالج با من ملاقات داشته و در یک دلهره و سرنوشت نا معلوم و نگران کنن
ده بسر میبرم، نه دروطن برایم امنیت جانی وجود دارد و نه اینجا به حرفهایم گوش میدهند.
از همه هموطنانم و همه کسانیکه به حقوق انسان ارزش قایل اند و حرف شان به یک جائی میرسد تقاضا دارم صدایم من و خیلی های دیگر را که در عین وضعیت من قرار دارند به گوش مسئولین و سازمانهای مدافع حقوق بشر برسانند تا از تکرار چنین حوادث ضد انسانی جلوگیری بعمل آید
به کسانیکه در معرض خروج قرار دارند توصیه میکنم که به حرف مسئولین اداره مهاجرت اعتماد نکنند و خود را به پولیس معرفی نکنند تا به سرنوشت مشابه من گرفتار نشوند.»
در فوق از اظهارات آقای فرهاد برمی آید که پولیس سویدن به عملی دست زده که با هیچ ضوابط و قانونمندی کشوری، حقوق بشری و کنوانسیونهای ملل متحد همخوانی ندارد و از هر نظر محکوم است 
در قوانین کشور سویدن حتی شکنجه و ضرب و شتم مجرمین جواز ندارد چی رسد به اینکه فرد بی گناهی مثل فرهاد زیر شکنجه وحشیانه قرار گیرد
از نظر انجمن افغانها باید افرادی که دست به چنین عمل غیر انسانی زده اند تحت پیگرد قانونی قرار گیرند و مجازات شوند
از مقامات سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان مقیم اسلو تقاضا مینمائیم که با احساس مسئولیت در مقابل شهروندان افغان حوزه مسئولیت شان با مقامات کشور سویدن به تماس شوند و نقض حقوق انسانی پناهجویان افغان را که از جانب پولیس و اداره مهاجرت صورت می پذیرد به آنها گوشزد نمایند تا در آینده از تکرار حوادث مشابه جلوگیری بعمل آید 
 

گزارش: س.ف

http://www.youtube.com/watch?v=4nkxQffwr5w&feature=plcp

یک خانواده پناهجو درکمون بنگسفورش درغرب سویدن مورد سوء قصد قرارگرفتند که در روزنامه های داگنس نی هتر و افتون بلادت نیز بازتاب یافت. روزچهارشنبه، سوم اکتوبرمحل سکونت این خانواده پناهجوی افغان در کمپ پناهندگی این کمون با مواد منفجره مورد حمله قرار گرفت. پیش از این حادثه نیز پدر خانواده، امید صدیقی در روز ۳۱ سپتمبر در محل یک جشن فرهنگی که توسط کمون  منطقه برگزار شده بود، مورد ضرب و شتم چند ناشناس قرار گرفت. به دلیل نزدیک بودن  زمان این دوحادثه و احتمال وقوع حمله ای دیگر به این خانواده،  تصمیم گرفته شد که آنها  به محل امنی که نشانی آن نیز مخفی ست منتقل شوند

 توماس فوکسبوری مسئول روابط عمومی پلیس در کمون در گفتگوئی با پژواک ضمن شرح این حادثه، بیان کرد که پیش از این، به ندرت چنین حوادثی درآن منطقه رخ داده است

پلیس توصیه کرده است که اعضا خانواده تا حد امکان از آپارتمان خود خارج نشوند. این خانواده دارای چهار فرزندخردسال هستند که کوچکترین آنها سه ماهه و بزرگترینآنها نیز شش ساله است. برای با خبر شدن از چگونگی حادثه و شرایط این خانواده، با امید صدیقی گفتگو کرده و خواسته ایم تا خود حادثه را شرح دهد.
مسئول روابط عمومی پلیس، توماس فوکس بری نیز می گوید که تحقیقات دراین زمینه ادامه دارد و پیش از روشن شدن نتیجه ی تحقیقات، نمی توان گفت که چه کسانی مسئول این دو حادثه برای خانواده ی صدیقی هستند

منبع : سایت پژواک

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=5302306

شکیلاعیدی زاده

این گفته ی رمضان بشر دوست، نماینده ی مردم در پارلمان افغانستان، بود در نشستی با افغان های مقیم استاکهلم که شام امروز – شنبه ششم اکتوبر 2012 – برگزار شد، اظهار داشت.درد دل های افغان ها از برخورد سخت پولیس سویدن در برابر پناهجوبان، زیاد بود که در این نشست با رمضان بشردوست در میان گذاشتند

اداره ی امور مهاجرت سویدن افغان هایی را که جواب رد به درخواست پناهندگی خود گرفته اند، به اجبار و به نام عودت داوطلبانه به افغانستان اخراج می کند. با وجود ناآرامی ها در افغانستان اخراج پناهجویان پذیرفته نشده به طور مداوام از سویدن ادامه دارد. هفته ی گذشته یک زوج افغان را به زور و خشونت در طیاره سوار کردند و برای جلوگیری از داد و فریاد زن که مریضی نفس تنگی هم دارد، پولیس به روی قفس سینه اش و دست هایش فشار شدید آوردند، ولی صدای وی را نتوانستند خفه کنند. در اثر اعتراض مسافرین دیگر طیاره به این  رویداد، پولیس این زوج را از طیاره بیرون آوردند. رمصان بشردوست برخورد پولیس سویدن با پناهجویان در حال اخراج را ظالمانه خواند و گفت
-این کشور ها از برخورد با جنایتکاران جنگی در افغانستان انتقاد می کنند و می گویند شما حقوق بشر را رعایت نمی کنید، در حالیکه خود  در سویدن با یک پناهجو با خشونت رفتار می کنید

اداره امور مهاجرت سویدن پاسپورت و تذکره ی افغانی را معتبر نمی داند و زمانی که موضوع درخواست شهروندی و یا پیوستن اعضای فامیل با افغان ها مطرح شود، این اسناد نمی توانند هویت فرد مهاجر را تثبیت کند. مهاجرین پذیرفته شده در سویدن نه تنها به مشکل بدست آوردن تابعیت سویدنی در زمان معین شده در قانون مواجه هستند، که در این موارد احساس حقارت هم می کنند 
– چرا این کشور افغانستان را به رسمیت شناخته است که پاسپورت و تذکره اش را نمی پذیرد. رمضان بشردوست اضافه کرد: سویدن که خود را یک کشور دموکرات می داند، یک کشور یاغی است

رمضان بشردوست یادآور شد که کشور های غربی از موجودیت کلمه ی ”داوطلبانه” در موافقتنامه های بین المللی با افغانستان سوء استفاده می کنند و به افغان ها خیانت می کنند. وی گفته های خود را ادامه داد
– درخواست من از کشور های غربی همواره این بوده که به پناهجویان افغان حق اولویت بدهند. افغان ها هیچ مشکل اساسی به کشور های میزبان ایجاد نمی کنند. یکی از دلایل دیگر این است که هر افغانی که در غرب کار می کند، یک یا دو فامیل را در افغانستان کمک مالی می کند. به این ترتیب قسمتی از کار و خواست کشور های غربی که کمک مالی به افغانستان است، این مهاجرین انجام می دهند

انجمن افغان ها در سویدن که نشست و دیدار رمصان بشردوست با افغان های مقیم استاکهلم را ترتیب داده بود، خواهان اقدام دولت افغانستان در این موارد شد: توقف اخراج اجباری پناهجویان از سویدن به افغانستان و به رسمیت و معتبر شناختن اسناد افغانی توسط اداره امور مهاجرت سویدن

حتی در صفحه انترنیتی اداره امور مهاجرت سویدن به اطلاع افغان ها رسانیده شده که پاسپورت و تذکره ی افغانی برای تثبیت هویت در خصوص تقاضای شهروندی قابل پذیریش نیست. دولت سویدن شرایط صدور پاسپورت و تذکره در افغانستان را بی اعتبار می خواند. به این مفهوم که بدست آوردن این اسناد با شناخت های شخصی و پرداخت پول هم ممکن است. رمضان بشر دوست اظهار داشت که کشور های غربی نباید جرئیات تاریخ تولد را سخت بگیرند، سرنوشت انسان ها در میان است
– افغانستان سویدن نیست. سویدن باید بداند که در افغانستان تاریخ تولد افراد دقیق نیست. اگر این کشور ها خود را دوست افغانستان می دانند، این مسایل را بپذیرند

شرکت کننده های این نشست از شرایط دشوار زندگی پناهجویان و مهاجرین افغان در کشور های همسایه ی افغانستان و به خصوص سویدن گله مند بودند و می خواستند بدانند دولت و پارلمان افغانستان در این رابطه چه کمکی می توانند. بطور نمونه پناهجویان اخراجی به سومالیا و ایزان را دولت های این کشور ها نمی پذیرند و سویدن مجبور می شود این پناهجویان را بپذیرد. رمصان بشردوست که از کار پارلمان افغانستان چندان دل خوش ندارد گفت: پارلمان افغانستان اولین پارلمان دنیاست که روز سه ساعت کار می کند و آن هم چهار روز در هفته. تمویل پولی پارلمان را هم این کشور ها به عهده دارند. آیا این پارلمان می تواند بر نوعه ی برخورد این کشور ها با پناهجویان و مهاجرین افغان انتقاد کند؟!
– افغانستان اگر دولت و پارلمان می داشت، شما به این روز نمی رسیدید. شما اگر امیدوارید که دولت و پارلمان افغانستان شما را کمک کند، اشتباه می کنید

شکیلا عیدی زاده
2012/10/06

همه چیز بعد از سفر آنتونيو گوترس رئيس كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان به ایران شروع شد
این مقام سازمان ملل به تاریخ 25/6/91 با دعوت وزیر داخله ایران وارد تهران شد، وی در مدت اقامت دو روزه خود در ایران با رییس جمهوری ایران، دکتر احمدی نژاد، مصطفی نجار وزیر داخله ایران و ساير مقامات عالي جمهوري اسلامي ايران، دیدار و ملاقات کرد

رئيس كميسارياي عالي سازمان ملل در امور پناهندگان، در یکی از همین دیدارها بود که اعلان کرد، سازمان ملل طرحی را روی دست دارد که بر اساس آن شماری از مهاجران افغان مقیم ایران به کشورهای ثالث (استرالیا، فنلاند و سویدن) منتقل می شوند. اگر چه این مقام سازمان ملل تاکید کرده بود که این سخن در حال حاضر فقط یک طرح است و برای نهایی شدن آن زمانی زیاد درکار است. (ممکن این زمان سالها طول بکشد) اما متاسفانه بعضی از افراد سودجوی افغان و ایرانی این سخن مقام سازمان ملل را دست آویز قرار داده و از یک هفته به این سو با عنوان فرم ثبت نام کشور استرالیا بر چشم کم بین مهاجران درمانده افغان خاک میزنند

موضوع ثبت نام مهاجران افغان مقیم ایران، برای مهاجرت به کشور استرالیا در کافی نت ها از اساس دروغ است. پیش از این خبر این کلاه برداری آشکار از تهران و شهر های دیگر را شنیده بودم و به دنبال مکانی بودم که با چشم خود ببینم و قضیه را بررسی کرده مطلبی بنویسم. بر همین اساس دیروز دوستی به من زنگ زد و گفت در میدان انقلاب تهران دفتری برای مهاجران افغان فرم ثبت نام مهاجرت به استرالیا صادر می کند. سریع رفتم به میدان انقلاب ساختمان 310 طبقه 2 ، با تاسف تعداد زیادی از مهاجران را دیدم که سعی بر دریافت فرم دارند. از آنها پرسیدم که برای هر فرم چند می گیرد، گفتند: مبلغ 8000 تومان، در مقابل خانمی که پشت کامپیوتری نشسته بود و فرم ها را از سایت مورد نظرش پرینت می گرفت به آنها می داد. البته با یک رسید 8000 تومانی کاغذ معمولی بدون مهر و امضا

دیشب از دوستی شنیدم که ازدحام مهاجران افغان در مقابل سفارت استرالیا به حدی بوده که موتر ها به سختی از خیابان نزدیک به سفارت عبور می کردند. و همین فرم کذایی ثبت نام را بعضی از سودجویان در برابر دفتر سازمان ملل در تهران تا بیست هزار تومان هم به فروش رسانده اند. فرمی که سه برگ است و پول کوپی آن 300 تومان می شود

روز چهارم ماه میزان هم متاسفانه زمانی که به محل کارم می رفتم، در ضلع شمالی میدان انقلاب تهران در اولین کوچه سمت چپ خیابان کارگر شمالی، کافی نتی مشغول این کار بود و جمعیت بی خبر و نا آگاه مهاجران در صف دریافت فرم ثبت نام مهاجرت به استرالیا، اگرچه به آنها موضع را شرح دادم و گفتم به دیگران هم بگویند که این کار دروغ است. ولی آن ها از سر درماندگی به سخنان من تردید داشتند

ساعت 9 در محل کارم بودم که دوستی از پاکدشت ورامین به من تلفن زد و گفت جمعیتی زیادی از مهاجرین برای ثبت نام استرالیا از این حاشیه شهر عازم تهران هستند، قضیه ثبت نام استرالیا چیست؟ به دوستم گفتم که قضیه کلاه برداری است، ولی بر شدت تاثر من از این همه بی خبری، نا آگاهی و سادگی هموطنان آواره ام افزوده شد
سفارت افغانستان می بایست که وارد ماجرا و آگاهی بخشی مردم شود، که نشده است. مسئولین سفارت در تهران خود را به بی خیالی و ناشنوایی عجیبی زده اند و خواب خوش مصئونیت دیپلوماتیکی شان را می بینند. لطفا شما دوستان فرهنگی به مردم اطلاع رسانی کنید که فریب این کلاه برداری آشکار را نخورند. این فرم ها را هر کسی که به انترنت آشنایی داشته باشد می تواند دریافت کند. جدای از آن این فرم برای مهاجران امثال ما نیست. شما فرض کنید مسئول سودجوی یک کافی نت در یک هفته تعداد هزار فرم با مبلغ 8 هزار تومان صادر کند، در نتیجه رقم بالای هشت میلیون تومان می شود. مبالغ بالا و پایینش بماند

این درست است که مهاجران افغان از این جا رانده و از آنجا مانده، اند. این درست است که سختی های زیادی را تحمل می کنند. این درست است که بسیاری از آنها از سر ناچاری و درماندگی به هر شاخه ای چنگ می اندازند. این درست است که آنها غافل و بیخبراند. اما این سبب نمی شود که ما شاهد ظلم آشکاری باشیم و لب فرو بندیم. وظیفه همه قلم به دستان است که در باره این موضوع روشن گری کنند. هرکسی به هر طریقی که می توانند

آصف غزنوي

ارسالی محمدحامد قیامی

منبع : شبکه اطلاع رسانی افغانستان

تاریخ انتشار: ۱۸:۳۹ ۱۳۹۱/۷/۵

کد خبر: 41915