انجمن افغانها در سویدن | په سویدن کی دافغانانو ټولنه | Afghanska Föreningen i Sverige

درمورد پناهجويان افغان

دیدار با اعضای پارلمان افغانستان در انستیتوت سویدنی

 

دیشب مورخ 17 ماه می 2013 ، کمیته سویدن برای افغانستان ضیافتی به افتخار یک گروپ زنانه چهارنفری پارلمان افغانستان در انستیتوت سویدنی  ترتیب داده بود که درآن برعلاوه هیئت پارلمانی افغانستان ، لوتا هیدستروم عضو پارلمان سویدن از حزب محیط زیست ورئیس کمیته سویدن برای افغانستان ، یکتعداد اعضای کمیته سویدن برای افغانستان ، اعضای انجمن افغانها در سویدن اشتراک داشتند. گفتنی است که در گروپ زنانه پارلمان افغانستان خانم ها هریک شکریه بارکزی نماینده منتخب ازشهر کابل ، شینکی ذهین کروخیل از ولایت کابل، ریحانه آزاد نماینده منتخب از ولایت ارزگان و رنگینه کارگر نماینده منتخب از ولایت فاریاب حضور داشته و این گروپ پارلمانی افغانستان به اساس دعوت یک گروپ زنانه پارلمان سویدن که در یک پروژه تبادل تجارب و همکاری سهم دارند ، وارد سویدن شده است

نمایندگان پارلمان افغانستان در صحبت با رئیس انجمن افغانها از فعالیتهای که آنها بعد از دیدار با نمایندگان انجمن انجام داده یادآوری کرده گفتند که بتاریخ 16 ماه می ، دیداری با نمایندگان تمام احزاب پارلمانی در پارلمان سویدن داشتند که آنها منجمله در مورد معضلات پناهجویان افغان در سویدن صحبت کرده و از اعضای پارلمان سویدن تقاضا نمودند که به خواست ها ومشکلات متقاضیان پناهندگی افغانها رسیدگی نمایند. خانم بارکزی و ذهین کروخیل تذکر دادند که اعضای پارلمان سویدن وعده دادند که مشکلات پناهجویان افغان را بررسی خواهند کرد. خانم شکریه بارکزی گفت که او برعلاوه در چند مصاحبه خود از مشکلات پناهجویان افغان یادآوری کرده است. به عقیده خانم شینکی ذهین کروخیل که تجربه فراوان در کار با مهاجرین افغان در پاکستان دارد همان پیشنهاد انجمن افغانها یعنی تدابیر مشخص جانب افغانستان است که به مسترد نمودن دیپورت های اجباری از اروپا اقدام نماید وبه گمان او نیز این یگانه تدابیر عملی غرض متوقف ساختن دیپورت های اجباری در شرایط کنونی محسوب میگردد 
نسیم سحر ، رئیس انجمن افغانها طبق تفاهم قبلی پیشنهاد انجمن های افغانی در سویدن شامل یک نامه عنوانی پارلمان افغانستان با ضمایم نامه سرگشاده به پارلمان افغانستان که یک نقل آن قبلا به سفارت افغانستان مقیم ناروی ارسال شده و گزارشی پیرامون ” ارزیابی اداره مهاجرت سویدن از اسناد هویتی افغانستان ” به خانم شینکی ذهین کروخیل سپرد ؛ هردو عضو پارلمان ( بارکزی و ذهین کروخیل ) وعده دادند که این پیشنهاد را در پارلمان افغانستان مطرح نمایند. رئیس انجمن افغانها به نوبه خود وعده سپرد که با تمام انجمن های افغانها در اتحادیه اروپا و مسوول اتحادیه بین المللی مهاجرین افغان تماس گرفته که آنها نیز از همین طرح حمایت نمایند
سپس صحبت در مورد کاندیداتوری خانم شکریه بارکزی در انتخابات آینده ریاست جمهوری افغانستان صورت گرفت خانم بارکزی گفت که او در این انتخابات خود را بعنوان اولین زن بخاطر اخذ پست ریاست جمهوری کاندید میکند. در برابر پرسشی که آیا او طرح یک پلاتفورم انتخاباتی در چارچوب یک ائتلاف نیروهای دموکراتیک وترقی پسند را دارند ، گفت که چنین طرحی وجود دارد اما نیروهای مترقی و دموکرات پراگنده بوده و برخی آنها مترصد و غیر فعال اند. همه صحبت کنندگان متفق به این نظریه بودند که کاندید بارکزی و پیشبرد کارهای انتخاباتی در انتخابات آینده یک گام به پیش در جهت دموکراسی در افغانستان خواهد بود. گفتنی است که اعلان این آمادگی برای بار اول دیروز مورخ 17 می از طریق امواج رادیوی سویدن پخش شد
در جریان ضیافت ، خانم لوتا هیدستروم رئیس کمیته سویدن برای افغانستان هدف دعوت هئیت پارلمانی و روی برنامه کاری آن صحبت نمود و مهمانان را به صرف غذای سویدنی نمود . در جریان محفل موسیقی محلی نواخته شده رقص های محلی سویدنی نیز نمایش داده میشد. سپس خانم ذهین کروخیل به نمایندگی هیئت پارلمانی افغانستان از مهمان نوازی میزبانان به زبان انگلیسی تشکری نمود وسپس در خطاب به افغانهای حاضر به زبان دری گفت که هیئت پارلمانی مشکلات افغانها را به نمایندگان پارلمان سویدن رسانیده است اما خود افغانها باید متحد شوند ویک انجمن واحد بسازند و از طریق تظاهرات قانونی اعتراض نمایند ، در فیسبوک و شبکه های اجتماعی صدای اعتراض خود را بلند کنند. غربی ها در افغانستان به دنبال اهداف خود اند و خود افغانها باید متحد شوند وحق خود را خود بگیرند. افغانها باید حتی در پارلمان و مراجع تصمیم گیری کشور سویدن حضور داشته باشند. خانم ذهین کروخیل برای ثبوت گفته های خود مثال پاکستانی ها را می آورد و میگوید باوجودیکه همه میدانند که مرکز تروریزم در پاکستان است اما چون پاکستانی ها از طریق لابی های خود در پارلمان انگلستان و حتی مقامات مهم در امریکا نفوذ داشته و این کشور ها نمیتوانند که علیه پاکستان اقدامات قاطعانه اتخاذ نمایند و سیاست مستقلانه را در قبال افغانستان داشته باشند که دلیل اساسی آن همانا لابی ها در پارلمان انگلیس میباشد. افغانها نیز با ایجاد لابی ها در ارگان های مختلف تلاش کنند که به نفع افغانستان تصامیم را تغییر دهند وخدا نخواسته اگر در آینده مشکلاتی ب
ا حضور مثلا طالبان در افغانستان ایجاد گردد ، با داشتن چنین لابی ها به نفع افغانستان سیاست ها را تغییر دهند. او در پایان از تمام افغانهای که علاقمند با دیدار هیئت بودند صمیمانه ابراز سپاس نمود 
ضیافت ودیدار که ساعت هفت شام آغاز شده بود با اخذ عکس های یادگاری و تبادل تیلفون ها حوالی ساعت نه شب پایان یافت
گزارش : ن س

یک خبر ناگوار و حزن انگیز

اناالله و انا الیه راجعون
با نهایت تأثر و تأسف اطلاع یافتیم که خانم مریم صافی ساکن کمون کروکوم واقع شمال سویدن به حیات خود خاتمه داده و یک پسر هفت ساله از خود به جا گذاشته است
به اساس اطلاع شفاهی و تماس تلفنی با آقایان محمد رسولی و کریم بایانی ساکنین شمال، خانم مریم صافی با پسر هفت ساله اش از طریق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در تهران بعنوان پناهنده پذیرفته شده و به کشور سویدن فرستاده میشود و محل سکونت آن در کمون کروکوم تعیین میگردد. مریم صافی که قبلن با خانواده اش در ایران مشکل داشته بعد از قبولی در سویدن دوباره عازم ایران میگردد و با شخص دیگری ازدواج میکند و در خواست اقامت اورا از طریق سفارت سویدن در تهران در جریان میاندازد

خانم مریم که روابط اش هم با خانواده اش در طرز مطلوبی به پیش نمیرفته و هم پروسه قبولی شوهر تازه ازدواج کرده اش به طول می انجامد، زیر فشار روانی قرار میگیرد و دچار افسردگی حاد میشود. در این جریان دفتر سوسیال کمون مربوطه پسرش از وی جدا نموده و به یک خانواده سویدنی میسپارد و خانم مریم اجازه داشته فقط هفته دوبار با پسرش دیدار نماید
باالاخره دو ماه قبل دست به خودکشی نافرجام میزند که این بار نجات پیدا میکند و بعد از ختم پروسه تداوی فزیکی از شفاخانه مرخص و به خانه اش برمیگردد
در این مدت باوجودیکه سکرتر سوسیال از وضعیت روانی وی آگاه بوده کاری انجام نداده است تا وضعیت وی بهبود یابد. سوسیال میتوانسته وی را دریکی از خانه های زیر نظارت دوکتوران روانی معرفی نماید. نه تنها که سوسیال کمکی در حل مشکل وی ننموده بلکه وی را تحت فشار گذاشته که پسری که همراهش هست از خود او نیست و از جانب دگر بدبختانه دوهفته قبل برای قبولی شوهرش هم جواب رد آمده و ناراحتی اورا دو برابر ساخته است
خانم مریم بر اثر دیپریشن شدید و عدم مسئولیت پذیری دفتر سویال تقریبن دو هفته قبل در خانه اش که تنها بوده اقدام به خودکشی مینماید. دفتر سوسیال که ازین جریان مطلع بوده قضیه را مسکوت گذاشته و مرگ اورا کتمان میکند تا اینکه یک خانم افغان در دفتر سوسیال از جریان صحبت دو نفر سکرتر سوسیال از موضوع آگاه میشود و به دیگران اطلاع میدهد
از قرار صحبت راویان، اداره سوسیال شهر کروکوم میخواسته که جنازه را پنهانی دفن نماید تا هیچکس مطلع نگردد ولی اطلاع رسانی یک خانم افغان باعث میگردد که این مخفی کاری افشا گردد
الآ جسد وی در شفاخانه شهر اوستر سوند قرار دارد و قرار است ساعت دونیم روز جمعه تاریخ 17 می به خاک سپرده شود. دعا میکنیم که خداوند وی را بیامرزد ولی درد آور این است که چرا یک افغان مظلوم که با آنهمه زحمت و برای بدست آوردن یک زندگی بهتر خود را به اروپا میرساند اما با این سرنوشت دچار میشود
تازه که اقامت این خانم هم قانونی بوده و داشتن شوهر حق مسلم وی میباشد ولی نحوه برخورد اداره مهاجرت و حتی اداره سوسیال که در این قبال مسئولیت مستقیم داشته سئوال بر انگیز است
ــ چرا اداره مهاجرت از حق قانونی وی چشم پوشی نموده و به درخواست اقامت همسر وی جواب رد داده است؟
ــ چرا اداره سوسیال کمون مربوطه باوجودیکه از حالت روانی خانم موصوف آگاه بوده اول پسرش را از وی جدا میکند؟ دوم به وی اتهام میبندد که پسر از خودش نیست؟ سوم اینکه با وصف یکبار اقدام وی به خودکشی او را تنها رها میکند و به یک مرکز روانی معرفی نمیکند؟ و چهارم اینکه چرا میخواسته مرگ وی را کتمان نموده و پنهانی دفن اش نماید
با این اوصاف جای آن دارد که یک دادخواست ترتیب شود و از عدم مسئولیت پذیری اداره سوسیال کمون کروکوم به محکمه شکایت شود
از تمام افغانهای عزیز تقاضا داریم که این موضوع را از طریق شبکه های اجتماعی بطور گسترده و وسیع پخش نمایند و در صورت امکان در تشییع جنازه وی شرکت نمایند
:آدرس محل تشییع جنازه
شهر اوسترسوند
زمان: جمعه مورخ 2013/05/17 ساعت 14:30
شهر اوسترسوند به آدرس آتی
Mittemot till Palmcrantzskolan kyrkan, Stuguvägen 50, Ostersund

گزارش دهنده: خداداد فطرت

قول بررسی مجدد دوسیه ها بعداز سه هفته اعتصاب غذا

پناهجویان افغان که در بودن دست به اعتصاب غذا زده بودند، از شب گذشته به اعتصاب غذای خود خاتمه دادند. این پناهجویان که تعداد آنها سیزده نفر بود، ببیش از سه هفته در مقابل اداره ی مهاجرت دست به تحصن و اعتصاب غذا زدند. این اعتصاب به گفته ی ذکی خلیل سخنگوی اعتصاب کنندگان، ازجمله با قول رسیدگی مجدد به دوسیه های این پناهجویان به پایان رسید. او همچنین می گوید که چهار تن از نمایندگان زن پارلمان افغانستان ( از جمله خانم شکریه بارکزی )امروز یا فردا(دوشنبه ) به سویدن خواهند آمد تا پیرامون از جمله سرنوشت این پناهجویان، با مقامات اداره ی مهاجرت دیدار و گفتگو کنند 

میکائیل ریبن ویک، از مسئولان اداره ی مهاجرت نیز در گفتگوئی با خبرگزاری سویدن، ت ت( TT) در این زمینه گفت که تمام بعداز ظهر روز گذشته، روز یکشنبه دوازدهم ماه می، اداره ی مهاجرت و پولیس در این زمینه با یکدیگر بحث و تبادل نظر داشته اند. او گفت اداره ی مهاجرت همه ی اعتصابیون را به بیمارستان (شفاخانه ) منتقل کرده است تا با دریافت کمک های پزشکی ( طبی) بتوانند خوردن را آغاز کنند. او گفت که بعد از خودداری از خوردن غذا در مدت زمان طولانی، مشکلاتی بروز خواهد کرد که به کنترل و کمک های پزشکی نیاز خواهد بود.
ساعت دو بعد از ظهر امروز نیز قرار است اداره مهاجرت با اعتصاب غذا کنندگان در یوله که تعداد آنها هشت نفر است و هفت نفر از آنان عنوان می کنند که زیر هجده ساله هستند گفتگو کند. رفیع زرگر زاده در گفتگوئی با پژواک از محل تحصن در یوله، وضعیت جسمانی اعتصاب کنندگان را بسیار وخیم می خواند.
اضافه کنیم که نماینده ای از اداره ی مهاجرت نیز با اعتصاب کنندگان در اومئو گفتگو کرده است( امروز خبر پخش شد که در هولمسوند نیز اعتضاب کنندگان به اعتصاب غذایی شان پایان دادند).در این جا می توانید صدای گزارش قبلی از تحصن و اعتصاب غذای در بودن و اومئو را بشنوید

http://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx?programid=2493&artikel=5532477

اعتصاب غذا یی پناهجویان افغان در شهر امئو سویدن

 

Afghaner fortsätter sin hungerstrejk i Holmsund

باعرض سلام واحترام

به اطلاع میرسانیم تعداد 4 نفر از پناهجویان افغان و 1 نفر از کشور ایران در روستای هلمسوند( Holmsund)  مربوط به شهر امئو( Umeå)  در شمال سویدن به دلیل دریافت پاسخ منفی از اداره مهاجرت برای پناهندگی و در آستانه اخراج از کشور قرار گرفتن از تاریخ 14 اپریل دست به اعتصاب غذا زده و تا حال ادامه دارد و ادامه خواهد داشت همچنین در شهرهای بودن( Boden)  از تاریخ 18 اپریل به دلیل دریافت حکم اخراج تعداد 13 نفر از پناهجویان افغان دست به اعتصاب غذا زده اند و در شهر یفله هم تعداد 7 نفر از افغانها که در میانشان افراد زیر 18 سال است دست به اعتصاب غذا زده ولی اداره مهاجرت تا به امروز 11 می و با گذشت 27 روز از اعتصاب غذای ما هیچ عکس العمل مثبتی در این راستا نشان نداده . از این رو از شما درخواست داریم که این خبر را منتشر بسازید . با تشکر فراوان

اعتصاب کنندگان هلمسوند شهر امئو

:شماره های تماس 

0727743551 جاوید ذوالفقاری
0767152290 علی عزیزی کلانتری
0735885622 ابولفضل موسوی
0769516138 رضا رحیمی

 

نامه به سفارت افغانستان در اوسلو

!به سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان در اوسلو

مقامات محترم سفارت کبرای جمهوری اسلامی افغانستان در اوسلو از جمله شخص جلالتمآب سفیر کبیر خانم منیژه باختری مستحضر هستند که در این اواخر فشار و فوکس اعظمی اداره امور مهاجرت و پولیس سرحدی سویدن بالای پناهجویان افغان متمرکز شده است
در حال حاضر سیزده نفر از پناهجویان افغان در معرض اخراج در شهر بودین سویدن در حال اعتصاب غذائی به سر میبرندو موج اعتراضات و اعتصابات غذایی به شهر های اومیو و یفلی سویدن نیز سرایت کرده که حال اکثراعتصاب کنندگان در بودین  وخیم گزارش شده است. هفته گذشته به حمایت از اعتصاب کنندگان راهپیمائی اعتراضی به اشتراک افغانهای مقیم شهرهای شمالی و سویدنی های ساکن آنجا برگزار گردید و اعتصاب کنندگان خواستار بررسی مجدد پرونده های (دوسیه های ) شان شده بودند که مجددآ جواب منفی گرفتند و این راهپیمائی در اکثر روزنامه های سویدن تتر درشت خبری گردید

به همین منوال دستگیری و اخراج پناهجویان افغان بعنوان بی دردسر ترین وریانت در میان پناهجویان ایرانی، عراقی و سومالیائی ادامه دارد
پولیس در تعقیب آنعده از خانواده ها و افرادی از اتباع افغانستان اند که آخرین نگاتیف (پاسخ منفی ) را از محکمه عالی درامور مهاجرت ( محکمه مافوق مهاجرتی ) دریافت کرده اند و اکثر آنها چندین سال را در سویدن سپری کرده اند و زمانیکه به اقدام ناگهانی پولیس مواجه میشوند حتی اجازه برداشتن لباس ضروری خود را هم ندارند که اینگونه برخورد خشن خارج از تمام موازین پذیرفته شده حقوق بشر بین المللی میباشد
عدم اعتبار اسناد هویتی صادر شده از ارگانهای دولتی داخل و نمایندگی های خارج افغانستان نزد اداره امور مهاجرت سویدن چالش دیگری است که بر پرونده ( دوسیه ) پناهجویان تأثیر میگذارد
بعنوان ساده ترین تجربه و راه حل با استفاده از روش کشورهای ایران، عراق و سومالی برای جلوگیری از اخراج اجباری پناهجویان افغان، مسترد کردن پناهجویان از جانب پولیس میدانهای هوائی کشوری میباشد و اگر پولیس افغانستان هم چنین روشی را به پیش گیرد، آنگاه پولیس سرحدی سویدن نخواهند توانست که هموطنان ما را بعنوان کم هزینه ترین گزینه دیپورت نماید
تمام انجمن های افغانی فعال در کشور سویدن توافق نظر دارند که از هر مسیر ممکن میبایست برای رفع مشکل اقامتی پناهجویان راه حل جستجو گردد
به همین منظور با نوشتن این نامه میخواهند به سفارت کبرای افغانستان که نماینده این کشور در کشورهای اسکاندیناوی محسوب میگردد پیشنهاد نمایند تا از طریق روابط دیپلوماتیک در خارج و تماس با مقامات عالیه دولت افغانستان سفیر درد و رنج پناهجویان افغانستان گردد

با احترام
:از جانب
 

 انجمن افغانهادر سویدن ـ شهر استکهلم ؛ نسیم سحر رئیس انجمن افغانها

کلوب قلم افغانها در استکهلم ؛انجنیر محمدفتاح معاون کلوب قلم

انجمن فرهنگی بابر در استکهلم ؛ شرعی جوزجانی رئیس انجمن

انجمن فرهنگی میهن در گوتنبرگ ؛ باقر فرین رئیس انجمن 

په سويډن کښي ددوستۍ فرهنگی ټولنه ؛ حبیب الله غمخورد  ټولنې مشر 

په سویډن کي د افغانانو علمي او فرهنگي مرکز ؛ عزیز مقری د مرکز مشر

 مرکز اسلامی افغانها در سویدن ؛ الحاج نقیب الله سادات رئیس مرکز

انجمن کلتوری افغانها در شهر کارلستاد ؛ خلیل نجات رئیس انجمن

انجمن افغانها در شهر بودین ؛ ضیا حیدری رئیس انجمن

انجمن کلتوری افغانها در شهر ویستروس ؛ عارف سروری رئیس انجمن    

انجمن دوستی مردم افغانستان وسویدن ، رضا ضیایی رئیس انجمن 

 

اسم سایر انجمن ها

انجمن های که با این طرح موافق اند ، لطفا در زیر این نامه موافقت خود را ابراز کرده ویا طی یادداشت نظریات شانرا  به ایمل زیر بفرستند

saharnasim31@hotmail.com

سفیر افغانستان در اوسلو از وضعیت اعتصاب کنندگان در بودین وارسی مینماید

 

دیروز شنبه مورخ 4 می ،محترمه منیژه باختری سفیر افغانستان در کشور های اسکندیناوی در مورد وضعیت پناهجویان افغان که مدتی است به اعتصاب غذایی پرداخته با رئیس انجمن افغانها در سویدن تیلفونی صحبت کرده و جویای احوال اعتصاب کنندگان شد. او که چند روز مصروف همرایی در سفر رئیس جمهور به کشور های فنلند ودنمارک بود، دیروز در صحبت تیلفونی با رئیس انجمن افغانها جناب نسیم سحر تصمیم خود را در مورد اعزام نماینده سفارت به بودین سویدن اظهار نمودو علاوه کرد که او شخصا در زمینه با وزارت خارجه سویدن صحبت کرده است. در صحبتهای تیلفونی مشکلات افغانها ومنجمله اسناد هویتی افغانها و تشدید دیپورت پناهجویان افغان مورد بحث و گفتگو قرار گرفت . قرار شد که طرح انجمن افغانها به سفارت ارسال شودتا پیشنهاد گرددکه جمهوری افغانستان مانند عراق و ایران از پذیرش پناهجویان افغان که به جبر وزور به افغانستان دیپورت میشوند ، در میدان هوایی کابل خودداری نمایدو قرار شدکه این طرح از طرف تمام نهاد ها مورد حمایت قرار گیرد . این طرح به زودی به تمام نهاد های افغانی در سویدن ارسال خواهد شد

قرار است فردا نماینده سفارت  غرض دیدار از وضعیت اعتصاب کنندگان افغان عازم شهر بودین سویدن شود

هشت نفر جواب رد گرفتند

 

 Åtta har fått avslag

14-åriga Saras familj har fått avslag på asylansökan

:بودن
هشت نفر از اعتصاب کنندگان شهر بودن که به اخراج از سویدن بسوی افغانستان تهدید شده اند، در مورد بازبینی پرونده شان امروز از جانب اداره امور پناهندگان جواب رد گرفتند
:احمد اکلیل خلیل مشهور به ذکی سخنگوی اعتصاب کنندگان میگوید
من نمیخواهم در مورد این جواب برای اعتصاب کنندگان صحبت کنم تا زمانیکه آنها به اعتصاب شان ادامه میدهند. تمام کسانیکه اینجا هستند با آنها همکاری مینمایند
قرار اظهار اداره امور پناهندگان؛ اعتصاب کنندگان دلایل جدیدی را برای باقیماندن شان در سویدن ارائه نکرده اند به همین منظور حکم اخراج قبلی به جای خود باقی میماند

با مراجعه به گفته یکی از محاکم اروپائی، تمام مناطق داخل افغانستان خطرناک و ناامن نیستند
:قرار اظهار میکائیل ریبنویک رئیس حقوقی اداره امور پناهندگان 
به تشخیص ما از جانب اداره امور پناهندگان سویدن؛ برگشتن به ولایتهای جنوبی افغانستان خطر آفرین است اما ما مناطق جایگزین آنرا نیز امتحان میکنیم و در نظر میگیریم. شاید این افراد بتوانند پناهگاهی در کایل برای خود بیابند تا از تهدیدات در امان بمانند
زمانیکه از خبرنامه «نوردنیت» به ساعت 61:30 در محل حاضر بودند، دو نفر از اعتصاب کنندگان در شفاخانه بودند. اعتصاب وارد سیزدهمین روز خود میشود و دارد سلامتی این افراد بطور جدی به خطر میافتد
:بنا به اظهار خانم باربرو هلبری اندرشون پرستار از جانب صلیب سرخ
آدم توانائی خود را از دست میدهد و فشار خون آن پائین میآید. مغز آدم به کمبود اوکسیجن دچار میشود و ارگانهای داخلی بدن صدمه می بینند و میتواند چراغ زندگی در تمام بدن مصدوم خاموش گردد
:باربرو در ادامه اظهارات خود چنین گفت
تقریبن تمام اعتصاب کنندگان ساعاتی در شفاخانه بوده اند و به آنها سیرم زرق شده است اما این یک راه حل موقتی است و هر لحظه میتواند یکی از اعتصاب کنندگان کابوس مرگ را در آغوش بگیرد و جان خود را از دست دهد
هشت نفر افغانیکه امروز جواب رد گرفته اند میخواهند به این تصمیم جدید اعتراض کنند

برگردان به دری : س خ فطرت

 منبع : تلویزیون محلی سویدن

http://www.svt.se/nyheter/regionalt/nordnytt/atta-har-fatt-negativt-besked?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%253A+Svtse-Nordnytt+%2528svt.se+-+Nordnytt%2529 

 

ترجمه فارسی متن گزارش در مورد اعتصاب غذایی پناهجویان افغان در بودین

وضعیت جسمی سه نفر از پناهجویان افغان مقیم شهر بودن در شمال سویدن که در اعتراض به اخراج اجباری شان دست به اعتصاب غذا زده اند به وخامت گرائیده و به شفاخانه انتقال یافته اند.
به گزارش روزنامه محلی « ان اس دی» توربیورن لیندبری رئیس کمون بودن خواستار عملکرد مسئولانه اداره مهاجرت سویدن شده و وی در مصاحبه خود می افزاید: « من فکر میکنم که وصعیت ناگواریست، باید اخراج پناهجویان در حال اعتصاب غذا متوقف گردد.»
روزنامه در ادامه گزارش خود می افزاید

اعتصاب غذا از ساعت نه صبح روز پنجشنبه هفته گذشته آغاز شد و در ابتدا توسط دو نفر آغاز شد که اکنون جمعن به نه نفر رسیده است. بعضی ازین اعتصاب کنندگان به مدت شش روز بدون آب و غذا و دارو به سر برده اند که اکنون حال سه نفر آن وخیم است و بکلی هوش و حواس خود را از دست داده اند و به بیمارستان منتقل شده اند.
احمد اکلیل خلیل (ذکی) سخنگوی اعتصاب کنندگان میگوید: از آنچه من میترسیدم بوقوع پیوست؛ « اجساد بی رمق» زمانیکه آنها به اعتصاب غذا شروع کردند میگفتند که تازه این شروع اش است و همینطور در جمع ما اضافه خواهد شد و این به عهده اداره مهاجرت سوئد است که از فرستادن افغانها به سوی مرگ خودداری نمایند.
احمد اکلیل(ذکی) می افزاید: امیدوارم که اداره مهاجرت و دولت سوئد درک نمایند که اوضاع بسیار جدی و وخیم است و از سماجت دست بردارند.
بعدن دوشنبه شب دو مرد دیگر افغان به سنین شصت ساله و سی و پنج ساله، به علت از دست دادن آب بدن شان، هوشیاری خود را از دست دادند و توسط امبولانس به بخش اورژانس شفاخانه انتقال یافتند.
دفتر مطبوعاتی شورای صحی شهر بودن بعدن اظهار داشت که مردان بعنوان مصدومان جزئی در نظر گرفته شدند و همان دوشنبه شب مجبور به ترک شفاخانه سوندربی شدند.
«چه حزن انگیز و ناگوار؟»
همزمان رئیس کمون بودن «توربیورن لیندبری» خود را درگیر مسایل خانواده های افغان ساخت و به خبرنگار روزنامه محلی «ان ای دی» گفت:
از اداره امور پناهندگان تقاضا مینماید که حد اقل بگذارد که افغانهای مذکور برای چند ساعتی خود را گرم کنند.
لیندبری میگوید: من فکر میکنم که وضعیت اسفناک است.
پنج افغان در پنجشنبه شب دست به اعتصاب غذا زده اند و در پلاکارت چنین آمده است:
این مردان را همینجا بکشید تا اینکه برگردانیدشان به افغانستان!
روز شنبه به حمایت از اعتصاب کنندگان و فامیلهای افغانی که جواب رد گرفته اند و اجازه اقامت در سویدن نخواهند داشت در شهر بودن راهپیمائی اعتراضی برگزار شد و حدود صد نفر از بخشهای دیگر ولایت شلفتیو به شمول باشندگان شهر بودن و حتی مسافرینی که در آنجا سفر کرده بودند شرکت کردند.
توجه داشته باشید که «ان اس دی» با معلومات بیشتر بر میگردد!

ما میخواهیم بمانیم، ما میخواهیم زندگی کنیم!

بودین:
اعتصاب کنندگان در سومین شب و روز اعتصاب غذائی خود قرار دارند و اعتصاب را ادامه داده اند.
حبیب الله احمدی یکی از آن مردان است و وضع جسمی آن به وخامت میگراید. او از طرف یک داکتر معاینه شد.
تظاهراتی به حمایت از اعتصاب کنندگان و خانواده های افغانیکه جواب گرفته اند تا سویدن را بسوی افغانستان ترک نمایند در حال جریان است.
ساعت نه روز پنجشنبه پنج افغان از غذا خوردن خودداری کردند و به روز جمعه دونفر دیگر به آنها پیوست.
امروز صبح به درخواست خانم باربرو اندریاس سون یک داکتر از صلیب سرخ تقاضا گردید تا بیاید.
اندریاس سون میگوید: گرچه یک داکتر برای پناهجویان موجود است اما من میخواهم که این موضوع رسمی شود. زمانیکه یک فردی از خوردن و آشامیدن خودداری میکند، یک سلسله تغییرات در بدن ایجاد میشود. دریافت ما اینست که حال دو نفر از آنها رو به وخامت است.
افراد در حال اعتصاب در بخش مربوط به اداره مهاجرت بستری اند و از جانب موسسه ای « ای او گ تی ـ ان تی او» برای شان پتو و لحاف کمک شده است.
احمد اکلیل خلیل مشهور به ذکی سخنگوی این پناهجویان میگوید:
ما امیدوار هستیم که اینها جواب مثبت بگیرند و به تشخیص ما که باید اخراج این پناهجویان متوقف گردد و اداره پناهجویان پرونده شان را دوباره بررسی نماید.
از صحبتهای ذکی چنین پیداست که نماینده اداره امور پناهندگان به این پناهجویان گفته است که: یک درخواست گروهی ترتیب دهند و در آن درخواست وضعیت بحرانی افغانستان را توضیح دهند.
ما این کار را خواهیم کرد اما اعتصاب کنندگان هنوز در اعتصاب اند.
ما از اداره امور پناهندگان تقاضای یک بررسی عادلانه و انسانی خواهیم کرد و ذکی همچنان اشاره میکند به اینکه: قبلن هم چنین درخواستهای انفرادی مبنی بر نشاندادن وضعیت اجتماعی خطرناک در وطن فرستاده شده است اما با آنهم خیلی ها جواب منفی گرفتند.
در تظاهراتی که به روز شنبه از جانب انجمن افغانهای بودن برگزار شده بود نه تنها فامیلهای افغان مقیم بودن بلکه از شهر های کیرونا، شلیفتیئو و هپاراندا نیز شرکت ورزیده بودند.
ضیا حیدری سخنگوی انجمن افغانهای بودن میگوید که انجمن ما افغانهائی را که به یک مشکل شخصی و یا اجتماعی بر میخورند همکاری مینماید تا مشکل شان برطرف گردد.
آنها از ترور و تهدیدات فردی و اجتماعی فرار کرده اند، افغانستان در حال حاضر یک کشور آرام محسوب نمیگردد، چیزهائیکه در آنجا و اینجا اتفاق میافتند بغرنج و پیچیده اند، ما بالای واقعاتی که در افغانستان اتفاق میافتن
د تأثیرگزار نیستیم و لی چیزهائی را که در اینجا اتفاق میافتند حد اقل میتوانیم کوشش نمائیم تا در مقابل واقعات کاری انجام دهیم.
ضیا حیدری در ادامه صحبتهایش می افزاید:
مردم دارند نا امید میشوند. آنها سعی دارند که به اداره امور پناهندگان بفهمانند که در مورد آنها غیر عادلانه تصمیمگیری شده است، آنها در مقابل یک تصمیمگیری بیرحمانه قرار گرفته اند.
ضیا حیدری به این نکته اشاره میکند که یک عزم جدی سیاسی ضرورت است که پروسه اخراج اجباری به سوی افغانستان را متوقف سازد.
فقدان آزادی عقیده و بیان:
ذکی وضعیت اسفبار آزادی بیان و عقیده و حقوق زن را در افغانستان توضیح داد. افغانها نمیتوانند عقاید خود را به روشهای دلخواه خود بیان نمایند، یک دولتی که در فساد اداری غرق است بزرگترین تهدید است برای مردم آن کشور تا درد خود را از طریق تلویزون و رادیو به گوش مردم برسانند.
رسانه های گروهی از تهیه گزارش از داخل پارلمان منع شده اند، زنان حقوقی ندارند و خیلی از زنها حق ندارند که تحصیل کنند، مردها مانع آنها میشوند. بزرگان خانواده نمیگزارند که پسران و دختران جوان مطابق میل شان ازدواج نمایند. ذکی اشاره میکند به اینکه مردم حق ندارند تحمیلهائی را که به دین نسبت داده میشوند زیر سئوال ببرند. او می بیند که دولت در تأمین حقوق و عدالت اجتماعی نامؤفق است.
« بشنو و ببین!»
مریم صالحی مدت هفت سال از عمرش را در سویدن سپری کرده است، پدر و برادرش قبلن واپس فرستاده شده اند، وی در خطاب به ساکنان بودن گفت:
« من میخواهم شما درک نمائید که همه شانس ندارند که مثل شما آرام زندگی نمایند. من میخواهم که شما اهمیت قایل شوید به آنچه که در زندگی دیگر انسانها میگذرد، من میخواهم که شما وضعیت این کودکان و افراد سالمند را با چشم سر ببینید، این مرد ضعیف بخاطر بچه های کوچیک خود دست به اعتصاب غذا زده است، من میخواهم که شما برای یک دقیقه هم که شده احساس نمائید که افغان بودن چه معنی ای دارد. ما این کار را انجام میدهیم چون واقعن به همکاری و دستگیری نیاز داریم. من از شما توقع دارم که این را بفهمید که کودکان، جوانان و سالمندان ما به آرزوی داشتن یک آینده بهتر به اینجا آمده اند. اینکه ما میخواهیم در اینجا بمانیم یک مزاح نیست بلکه باید جدی گرفته شود.
به اساس گزارش گزارشگر تکست تی وی کانال چهار، لینا تگستروم در شهر هولمسوند هم چهار نفر افغان و ایرانی اعتصاب غذا کرده اند. شماره های تماس در متن سویدنی موجود است.
با احترام
ترجمه کننده: سید خداداد فطرت
یادداشت:
ببینید که مردم افغانستان به چه روزی رسیده اند که نه در داخل و نه در خارج کشور کسی به آنها اهمیت نمیدهند، نه دولت افغانستان در قبال شهروندانش مسئولانه عمل میکند و نه هم دولتهای پناهنده پذیر چنین وضعیتی را جدی میگیرند.
اینگونه قضایا برای ما افغانها و تمام کسانیکه به انسانیت ارزش قایل اند مسئولیت ایجاد میکنند تا در برابر اینگونه بیعدالتیها اعتراض نمائیم و بایستیم.

یک خانواده افغان در معرض اخراج به حمایت نیازدارد

En afghansk familj tvångsutvisas från Sverige
یک تن از هموطنان ما بنام علی حیدری با همسرش رفیعه کاظمی از ولسوالی (جیغتو) ولایت غزنی بعد از دو و نیم سال اقامت در سویدن در آستانۀ اخراج اجباری از اینکشور قرار دارد. چندی قبل این خانواده بدون اطلاع قبلی توسط پولیس با اعمال فشار و برخورد غیر انسانی جبراَ به میدان هوایی برده شد. اما پولیس سرحدی بدلیل مقاومت علی حیدری و خانمش موفق به اخراج آنها نگردید. این خانوادۀ افغان که اکنون در نظارتخانه اداره مهاجرت در شهر( Gävle)بسر میبرد از هموطنان شان تقاضا مینمایدکه که ازاین خانوادۀ هموطن شان حمایه نموده و برخورد غیر انسانی و خشنونت آمیز پولیس را تقبیح نمایند

 

سمیر سخی زاده یک پناهجو افغان در خطر شدید دیپورت قرار دارد

سمیر سخی زاده در نامه خود مینویسد

سلام آقای نسیم سحر ، شما در شماره من زنگ نزدید ، من شماره خود را برایتان روان کردم . دیروز باز میخواستند دیپورتم کنند . لینک زیر را غزض نشر برایتان ارسال میکنم 

 

سمیر سخی زاده یک پناهجو افغان که تقریبا به مدت ۲سال است که از دولت سویدن درخواست پناهندگی کرده ،ولی دولت سویدن ،اداره مهاجرت از درخواست پناهندگی سمیر سخی زاده ممانعت کرده و تصمیم به دیپورت سمیر دارد پولیس سویدن تا الان ۲بار سمیر را به سمت دیپوت به داخل هواپیما(طیاره ) هدایت کردند ولی سمیر جان خوشبختانه از دیپورت خودش جلوگیری کرده. بازداشتگاه( نظارتخانه ) فلن مدت ۴۰ روز میشود که سمیر سخی زاده را تحت مراقبت دارند ،و در طول این مدت سمیر دو بار مورد خطر دیپورت بسمت افغانستان قرار گرفت 

، یک بار پنجشنبه ۲۸ فبروری ۲۰۱۳ – ۱۳۹۱ سمیر سخی زاده را به فرودگاه( میدان هوایی ) آرلاندا_استکهلم انتقال دادند و به داخل طیاره بردند، اما خوشبختانه و با مقاومت زیاد سمیر و تلاش بسیار زیادش از این دیپورت جلوگیری شد و سمیر را مجدد به بازداشتگاه( نظارتخانه )  فلن انتقال داده در طول این مدت تحت کنترول شدید از سوی مسوولین اداره مهاجرت قرار داشت و تا تاریخ شنبه ۱۶ مارچ ۲۰۱۳ – ۲۶( ۱۳۹۱) مجدد بدون آگاهی و خبر دادن از قبل سمیر را به سمت دیپورت شدن بردند. صبح روز شنبه به اتاق سمیر آمدند و همراه با قرص ( تابلیت )و یک گیلاس که میتوان حدس زد که منظورشان از این کار چیست ولی سمیرجان از هوش و زکاوت بالایی داراست ، سمیر قرص خود را زیر زبان خود قرار داد و نخورد. ساعت ۱۳:۰۰ مامورین پولیس که تعدادشان به ۸ نفر میرسید و یک دکتر با دو ماشین سمیر را به سمت فرودگاه آرلاندا انتقال دادند. ساعت ۱۵:۰۰ سمیر سخی زاده را با یک طیاره شخصی جت” ،با تعداد چند تن از مامورین پولیس وهمراه یک داکتر که تعدادشان به ۶ نفر میرسید ،به سمت ( فنلاند ) کشور همسایه سویدن بردند ” .سمیر را با زور و بد رفتاری بطور ناجوانمردانه مورد شکنجه قرار دادند همراه با دستبند و در طول این مدت ۲بار آمپول بیهوشی وقرص همراه با مواد بیهوش کننده به سمیر جان دادند تا بتوانند به راحتی سمیر را دیپورت کنند، لازم به ذکر” است قبل از خارج شدن بازداشتگاه( نظارتخانه )  فلن سمیر یک لیوان    ( گیلاس )  پر آبلیمو” خورد” تا مواد بیهوشی و قرص ها که به سمیر تزریق میشود تاثیر گذار نشود” سمیر را دراین مدت تا زمان پرواز در یک زیرزمین بصورت انفرادی تحت مراقبت نگهداشتند تا ساعت ۲۰:۰۰ سمیر را به داخل هواپیما (طیاره )بردند و تحت مراقبت شدید قرار داشت و درب های هواپیما بسته شد و مامورین پولیس خوشحال از اینکه سمیرا دارند میبرند بسمت افغانستان حتا تمام حرکات ریز سمیر تحت کنترول شدید بود ،تا اینکه سمیر یک مرتبه دست خود را مورد جراحت” قرارمیدهد می ایستد فریاد زنان از مسافرین کمک میخواهد وهمراه فریاد زیاد وبا دستان خونین واز مسافرین کمک میخواست تا این که این حرکات سمیر موجب شد از دیپورتش جلوگیری شود و سمیر را به سویدن ،آرلاندا ،لیشوپینگ،و

منبع

http://hamidrezahasaniyavand.blogspot.se/2013/03/blog-post_17.html

افغانهای عزیز

از این پناهجوی افغان که در معرض خطر جدی اخراج اجباری قرار دارد حمایت نموده و اعمال خشونت آمیز پولیس سرحدی و مسوولین دیپورت را در برابر یک پناهجو محکوم کنید  

شماره تیلفون

0769716028