امورپناهندگي

روزنامه سوینسکا داگبلادت SvD در سرمقاله خویش در مورد اخراج یک پناهجوی افغان پرداخته که به مسیحیت گرویده ولی اداره مهاجرت به او باور نکرده است  . سرمقاله روزنامه از تصمیم اداره مهاجرت در زمینه انتقاد مینماید . اینک متن سرمقاله روزنامه :

برای اداره مهاجرت به اندازه کافی مسیحی نیست

گرویده به مسیحیت  به افغانستان بازگردانده می شود.

سرمقاله روزنامه [ سوینسکا داگبلادت SvD]  قبلاً در مورد فرد گرویده به مسیحیت  نوشته بود كه  اداره  مهاجرت با او به شیوه غیرمنطقی  رفتار نموده بود. به همین منظور سرمقاله روزنامه از سوی  میکائیل ریبینویک (Michael Ribbenvik) رئیس عمومی اداره مهاجرت مورد انتقاد قرار گرفت و او افاده نمود که نه اداره  او(اداره مهاجرت )   و نه پرسونل اش  مرتکب کدام اشتباهی نشده اند (”حتی مسوول دوسیه این فرد  آزادی مذهبی دارد ، SvD 16 / 12-19.)

فرد گرویده به مسیحیت  راجع به اعتقادات مذهبی اش  توسط یک کارمند رسمی اداره مهاجرت  با لباس مسلمانی مورد سؤال قرار گرفت و همین امر باعث ترس و ناامنی او شد. این کارمند رسمی اداره مهاجرت قضاوت نمود  كه این فرد نظر به عقاید مذهبی خویش  بطور واقعی  به مسیحیت ایمان نیاورده است. از این فیصله اداره مهاجرت  توسط فرد مسیحی شده  شکایت گردید و به محکمه مهاجرتی  غرض  تجدید نظر فرستاده شد . او این شکایت را  تا حدودی برای احیای ایمان خودش  و بخشی نیز برای حق پناهندگی خود نمود  ، زیرا زندگی این فرد در افغانستان در معرض خطر مستقیم قرار دارد.

محکمه مهاجرتی تصمیم گرفت كه درهر حالت  این فرد گرویده به مسیحیت  را به افغانستان بازگرداند ، جایی كه  تهدیدهای مرگ در انتظارش است. محکمه فیصله خود را بر این اساس بنا نهاده  كه اعتقادات فرد گرویده به مسیحیت به اندازه كافی قوی نیست ، اعتقادات وی سطحی و گذرا است و نمی توان آنرا بسیار عمیق دانست ، به همین دلیل محکمه اعلام كرد كه هیچ خطری برای زندگی این مرد وجود ندارد. او اکنون به نظر می رسد که  به مسیحیت گرویده  گرچه به اندازه کافی عمیق نبوده است. علاوه بر این ، انتظار نمی رود که تغییر مذهب  بطور سطحی توسط افراد  زندگی شانرا در افغانستان به خطرمواجه بسازند.

ریبنویک (Ribbenvik ) در پاسخ به متن سرمقاله نوشت: ”در افغانستان ممکن است  ترک اسلام با مجازات اعدام همراه باشد”. فیصله  اداره او [ اداره مهاجرت ]  این بود که تغییر دین قابل باور نبود  ، یعنی اینکه تغییر عقیده دینی بطور واقعی نبود  و بنابراین می توان بدون ریسک زیادی به افغانستان برگردانده شود. حکم محکمه که اکنون وجود دارد ، کاملاً به بسیاری  وضعیت بازجویی انتقاد شده استوار است.

در حال حاضر این حق وجود دارد که بازجوگران دیگر ( مصاحبه کنندگان دیگر) را مطالبه کرد درصورتیکه  به عنوان مثال ، همجنسگرایان از عدم برخورد صحیح از آنها ترس داشته باشند. این خوب و درست است بنابراین به حدی که باید برای افراد آسیب پذیر تر اعمال شود.

در این دوسیه موارد زیادی وجود دارد که کاملاً اشتباه است. ناامنی قضایی و یا حقوقی  آشکارترین آنهاست. این واقعیت که شروط  برای متقاضیان پناهندگی در سویدن به طور مداوم در حال تغییر است ، نه تنها بالای افرادیکه دین شانرا تغییر میدهند  تأثیر می گذارد. قانون به اصطلاح جمنازیوم ( لیسه )   همواره ناامنی حقوقی و قضایی داشته  و دائماً  موضوعی است که برایش  قوانین جدید موقت و استثنائات  مطرح میگردد.

مقررات نامشخص و اشتباهات  در اداره مهاجرت باعث میگردد که کشور ما به هیچ وجه نمی تواند افتخار کند ، همانطور که اغلب در هنگام تجلیل از حقوق بشر آنرا بنمایش میگذارد . موارد بسیاری وجود دارد که باید از آن خجالت بکشیم  و سپس آنرا باید تغییر دهیم.

نوشته از  

 Maria Ludvigsson

ترجمه از نسیم سحر

منبع : روز نامه سوینسکا داگبلادت

https://www.svd.se/kristen-men-inte-kristen-nog-for-migrationsverket

برادر عصمت [مرحوم اسد ] بعد از دریافت فیصله اخراجی اشتباه آمیز ازجانب اداره مهاجرت دست به خودکشی زد.

سارنوال کل (JK) از تصمیم اشتباه آمیز اداره مهاجرت انتقاد میکند ولی آن اداره را به پرداخت غرامت بخاطر تصمیم اشتباه آمیز مکلف نمی سازد[سارنوال کل ویاJustitiekanslern ویا مختصر ( JK) مرجعی است که هدفش  اینست که کنترول نماید که سایر مقامات از قوانین سویدن پیروی کنند].

انا  روگالسکا هدلوند(Anna Rogalska Hedlund ) وکیل  عصمت میگوید که این خیلی معضله ساز است وقتی دولت اشتباه کند ولی از پیامد آن پاسخگو نباشد.

برادران هریک اسد و عصمت که در آنوقت 16و 14ساله بودند و از افغانستان بعنوان اطفال بدون همراه آمده و در ماه نومبر2015در سویدن پناهندگی داده بودند .

برادران در یک خانه یک خانواده جابجا شدند . اسد که  از اختلال بینایی شدید رنج می برد  می خواست در نزدیکی برادر کوچک خود[ عصمت] زندگی کند. با این حال ، وقتی او 18ساله شد مجبور شد که به اقامتگاه اداره مهاجرت واقع سمولند( Småland)  منتقل گردد.

اسد احساس كرد كه این مسئله آنقدر دشوار است كه خودش را در یك جاده پرازدحام  انداخت. با این حال ، او قبل از اینکه مجروح شود نجات یافت.

 همین مدتی که برادران منتظر پاسخ های پناهندگی خود ازجانب  اداره  مهاجرت بودند به حالت  روانی اسد تأثیر منفی گذاشت.

نخست عصمت ، برادر کوچک [ اسد] فیصله اداره مهاجرت را دریافت نمود و اداره مهاجرت به دلیل اینکه او شبکه اجتماعی دارد و به این شبکه اجتماعی اویعنی  اسد برادرش که در آنزمان 18 ساله شده بود ودر سویدن زندگی میکرد اشاره شده  بود.

اسد نیز سرانجام با وجود بیماری روانی و ناتوانی شدید[ اختلال بینایی] ، تصمیم اخراجی [ از اداره مهاجرت ]  دریافت کرد. اسد صرف  چند روز بعد از این فیصله خود کشی نمود.

عصمت از  تصمیم  اخراجی شکایت  نمود و اجازه اقامت دریافت كرد . اداره مهاجرت سپس  متوجه گردید كه این اداره  در ارزیابی اشتباه كرده است كه فرد 18 ساله با اختلال بینایی می تواند یك شبكه اجتماعی برای برادر کوچک خود  در كشورخود باشد . همچنین اداره مهاحرت اعتراف مینماید که در ارزیابی تصمیم اخراج اسد کاستی هایی نیز وجود داشته است.

عصمت به کمک وکیل انا روگالسکا هدلوند ، درخواست خسارت را به سارنوال کل (JK ) ارسال کرد. آنها می خواستند که سارنوال کل ( JK)   مسوولیت و پاسخگویی دولت سویدن را در قبال خود کشی این 18ساله بررسی نماید.

 سارنوال کل (JK)  دریک  بیانیه خود می نویسد که ایشان این موضوع را جدی می گیرد. سارنوال کل (JK)  عملکردهای مقامات را در چند نکته مورد انتقاد قرار می دهد.

ازجمله سارنوال کل (JK)  معتقد است که اداره  مهاجرت ”نتوانسته صریح تحقیق و ارزیابی کند” که  تا چه اندازه ناتوانی و وضعیت روحی 18 ساله بر نیازهای محافظت از وی تأثیر گذاشته است.

سارنوال کل (JK) همچنین معتقد است كه در ارزیابی مقامات در مورد دوسیه پناهندگی برادران باید ناتوانی و سلامت روانی وی نیز مورد توجه قرار میگرفت.

سارنوال کل (JK)  برعلاوه  اظهار داشته که رسیدگی صحیح و درست به دوسیه های  برادران به این معنی بوده است  که به آنها اجازه اقامت داده میشد  که  می توانست از خودکشی برادر کلان عصمت [مرحوم اسد]جلوگیری نماید.

به باورسارنوال کل (JK) فیصله اداره مهاجرت میتواند” غفلت صریح” (grovt oaktsam””) ارزیابی شود.

با وجود انتقادهای شدید ، سارنوال کل (JK) اعتقاد ندارد که برای  عصمت باید  جبران خسارت اعطا گردد ، تصمیمی که از طرف  انا روگالسکا هدلوند نماینده قانونی ( وکیل )  انتقاد شده است.

-او به روزنامه میگوید که این چیزی عجیب است که  وقتی شخصی متوجه نقص های جدی می شود  و اشتباهات صورت گرفته  ،  اما هیچگونه مسئولیت پذیری وجود نداشته باشد. من فکر می کنم  در یک سطح اصول  بسیار مشکل ساز است و اینکه  دولت  کار اشتباهی انجام دهد و سپس هیچ اتفاقی رخ ندهد.

 او هنوز هم انتقاد سارنوال کل (JK) را شدید ارزیابی میکند . روگالسکا هدلوند هنوز نمی داند که آیا او و عصمت  این روندو پروسه  را پیش خواهند برد یعنی به مراجع بالاتر شکایت خواهد نمود.

در هر دو صورت ممکن است موضوع به محکمه بالا راجع شود ، اما روشی است که در صورت  باختن قضیه برای عصمت می تواند گران تمام شود وهزینه آنرا وی بپردازد.

– این یک ریسک و خطری  است که او نمی تواند آن را بعهده بگیرد. او تقریباً تعریف شخصی را دارد که هیچ چیز ندارد.

یک راه دیگر این میتواند باشد  که سعی  شود تا دوسیه در محکمه اروپایی  مورد غور قرار گیرد. عصمت و وکیل او طی چند ماه آینده تصمیم خواهند گرفت که چگونه آنرا پیش خواهند برد.

چیزهای زیادی وجود دارند که از لحاظ اصول  جالب اند و با اتخاذ حکم قطعی در زمینه ممکن چندین قضیه را حل وفصل نماید. من فکر می کنم  به عنوان مثال  اگردر اداره  مهاجرت یک قضیه موجود باشد که تهدیدها و علائم خطر خودکشی وجود داشته باشد ،  اصلاً فرد چه کاری انجام می دهد؟ آیا روال خاصی وجود دارد؟ زیرا اصلاً شخصی در این قضیه هیچ کاری انجام نداده است. انا روگالسکا هدلوند می گوید ، این فقط اطلاعاتی بود که به شکلی از اشکال در اطراف دوسیه می چرخید.

پیر ایک (Per EK) رئیس مطبوعاتی اداره مهاجرت در مورد فیصله سارنوال کل (JK)  از طریق ایمیل اظهار نظر می کند.

خوب است که مساله خسارت توسط سارنوال کل  (JK) حل و فصل شده است. همانطور که  سارنوال کل (JK)اشاره می کند ، ما از این واقعه تاسف آور درس عبرت گرفتیم  ، اما مطمئنا اکنون به تصمیم  سارنوال کل (JK)خواهیم پرداخت و ارزیابی خواهیم کرد که آیا تغییرات دیگری وجود دارد که باید انجام دهیم.

او میگوید که در اکتبر سال 2017 ، ما به نواقص در رسیدگی به دوسیه های  برادران اشاره کردیم و متعاقباً اقداماتی را برای عدم تکرار نواقص مشابه در تحقیقات خود انجام دادیم.

ترجمه از نسیم سحر

منبع : روزنامه داگنس نیهیتر

https://www.dn.se/nyheter/sverige/jk-kritiserar-migrationsverket-efter-felaktigt-utvisningsbeslut-18-aring-tog-sitt-liv/

روز نامه اکسپریسن ( Expressen) در شماره مورخ 7 فبروری خویش به مساله مهاجرتی میپردازد:

آنها [جوانان ] از طریق قانون جمنازیوم (لیسه ویا دبیرستان) اقامت دریافت کرده اند. روزنامه داگنس نیهیتر( DN)  می نویسد: اما پس از اینکه این قانون یک تفسیر جدیدی را ارايه داد، اکنون این جوانان مجبور به ترک مسکن های خود که اداره مهاجرت به آنها داده بود هستند.

این قانون از طرف سازمان کمون ها ونواحی سویدن (SKR)، شدیدا مورد انتقاد قرار گرفته است.

ــ پیر ارنه اندرشون (Per-Arne Andersson)، رئیس امور آموزشی و بازار کار در بخش کمون ها ونواحی سویدن (SKR) به روزنامه می گوید:  این به گونه ای به نظر می رسد که  فقط اداره مهاجرت سویدن از بخش مهاجرپذیری سویدن جدا شده باشد.

 اداره مهاجرت پس از صدور حكم درمحکمه مافوق مهاجرتی ( محکمه عالی در امور مهاجرت)  در ماه جون ،  پاشنه خود را چرخانده است (به اصطلاح خود را تغییر داده است) – ویک تفسیری دیگری از  قانون به اصطلاح جمنازیوم ( لیسه ) نموده است .

آن جوانانی که اقامت دریافت کرده اند، دیگر اجازه زندگی کردن در مسکن های دولتی را ندارند.

این پیغام، حتی آنانی را که منتظر جواب اقامت خود هستند و یا آنهایی که حکم اخراج داشته اند ولی به دلیل موانعی که در  اجرای حکم شان بوده است، دیپورت نشده اند را درنیز بر می گیرد. بر اساس اعلان اداره مهاجرت، این تصمیم به این معنا است که حدود 750 نفر، نیاز دارند برای خود مسکن و جایی برای زندگی کردن ترتیب دهند.

اس کو ار(SKR) می گوید: ”ما فکر نمی کنیم این معقول باشد”

پیر آرنه اندشون (Per-Arne Andersson) رئیس امور آموزشی سازمان کمونها و نواحی  سویدن (SKR) ، منتقد این ارزیابی است و به DNروزنامه  میگوید:

ــ ما فکر نمی کنیم این تفسیر منطقی باشد. بسیاری از همکاران عضو در مجموعه ما سخت تلاش می کنند تا این جوانان تحصیل کنند، خود را وارد جامعه کنند و اقامت دریافت کنند تا بتوانند بمانند. سپس یک تصمیم از طرف یک اداره ای می آید که انسان احساس می کند نه این را می فهمد، نه درک می کند و نه کارها را تسهیل می بخشد.

دولت 60 میلیون کرون را اختصاص داده است، تا کمون هایی که در مورد حل مشکل مسکن جوانان بی سرپرست تلاش می کنند، بتوانند تقاضای استفاده از آن را کنند.

مورگان یوهانسون (Morgan Johansson) (S) وزیر مهاجرت و عدلیه سویدن توضیح داده است که دولت در صدد تغییر قانون نیست.

ــ یوهانسون(Johansson) توضیح می دهد: هدف این قانون  روشن است. اگر آنها بتوانند تحصیلات و امور مالی خود را خودشان، بدون کمک دولت اداره کنند، پس می توانند به طور دایم اقامت دریافت کنند. اگر نتوانند این شرایط لازم را برای ماندن داشته باشند، پس باید برگردانده شوند.

ترجمه از صفیه وحیدی

منبع:

https://www.expressen.se/nyheter/hundratals-unga-vuxna-maste-lamna-sina-boenden/?fbclid=IwAR29Kvk8Yp7NdKb4lvA6U9epAZZ303tpNncwkwxXfNfCjIIV7ppVRb4oDFk

به گفته صلیب سرخ، تعداد بیشتری از افراد بی سرپرست بدون همراه، مورد سوء استفاده جنسی قرار می گیرند، یا مرتکب جرم و جنایت می شوند و یا کار می کنند. بسیاری از این بی سرپرستان تنها، خود را در عوض غذا و مسکن می فروشند.

بر اساس گزارشی از صلیب سرخ، تعداد کودکان ونوجوانان تنها و بی سرپرستی که خارج ازشبکه حمایت اجتماعی هستند، رو به افزایش اند.

ــ مارتین ارنلوف دبیر کل صلیب سرخ می گوید: : این گروه از افراد رو به افزایش اند. دو یا سه سال پیش، تعداد بسیار کمی از مردم در این شرایط بودند زیرا یا آنها بر اساس سن ثبت نشده بودند و یا اینکه به سن 18 سالگی نرسیده بودند و توانسته بودند از مسؤلیت شهرداری فرارکنند.

از همه مهمتر برای افراد تنهای بی سرپرست، مشکل پیدا کردن مسکن است زیرا مسؤلیت تنظیم مسکن برای این گروه از افراد را هیچ جایی بر عهده نمی گیرد. اخیرا در روز سه شنبه، اداره مهاجرت اعلام کرد که 400 نفر دیگر که اکثر آنها همین بی سرپرستان تنها می باشند، به زودترین فرصت باید محل های اقامت دولتی را ترک کنند.

ــ مارتین ارنلوف می گوید: ما حداقل 1200 جوان داریم که در وضعیت اضطراری به خاطر نداشتن مسکن به سر می برند. این یک گروه بسیار بزرگ است که نه شهرداری( کمون ) ، نه مقامات منطقه ای و نه ادارات دولتی هیچ گونه مسؤلیت مشخصی برای کمک به مسکن ندارند و این گروه از مردم بسیار آسیب پذیر می شوند.

در یک نظرسنجی از 103 نفری که به دنبال حمایت و پشتیبانی از یک سازمان داوطلبانه بوده اند، تقریبا یک پنجم آنها پاسخ داده اند که شب قبل  از انجام دادن این نظرسنجی را در خارج از خانه خوابیده اند.

این مشکل منجر به عدم سلامت روان می شود اما خطر سوء استفاده را نیز افزایش می دهد. در این نظر سنجی، 38.5 درصد از افراد تنهای بی سرپرست اظهار داشته اند که کارهایی را بر خلاف میل خود انجام داده اند زیرا نیاز به پول یا مسکن داشته اند. بیش از یک پنجم از این افراد می گویند که مجبور به انجام روابط جنسی شده اند. در این گزارش یک فرد ناشناس به طورداوطلبانه اینچنین اظهار می دارد:

 ”جوانان در روابط با زنان پیر و یا مردانی که شبها باید با آنها بمانند، گیر افتاده اند. حدود 20 نفر در اینجا گفته اند که مورد سوء استفاده ی جنسی قرار گرفته اند و در روابط گیر افتاده اند”.

همچنین اطلاعاتی در مورد باندهای جنایتکار وجود دارد که عمدا این افراد بی خانمان و تنها را استخدام می کنندــ” اگر آنها یک فرد بدون مدارک شناسایی (بدون اسناد هویتی)  را بکشند، هیچ چیزی کم نمیشود”ــ و کار کردن مانند یک برده برای پیدا کردن یک جای خواب بر روی زمین.

 مرکز صلیب سرخ به دنبال مسؤلیت هماهنگی ملی برای کودکان و نوجوانان بدون همراه در سویدن است.

مارتین ارنلوف خاطرنشان می کند: شهرداری ها (کمون ها )  نیز به یک وظیفه ی روشن و مشخص و همچنین به کمک های مالی  نیاز دارند تا بتوانند مسؤلیت حل مشکل مسکن برای این گروه را بر عهده بگیرند.

وی همچنین می خواهد تأکید کند که برای عده ی زیادی از افراد بی سرپرست تنها که به سویدن آمده اند، اوضاع خوب بوده است.

ــ او می گوید: آنها به تحصیلات خود در رشته ی آشپزی یا دستیار پرستار ادامه می دهند، جواز رانندگی (لیسنس)  خود را می گیرند و نخستین کار جانبی خود را دریافت می کنند. وی می گوید که این افراد خود را با جامعه ی سویدن وفق داده اند و افراد فعالی در این جامعه هستند.

ترجمه از صفیه وحیدی

منبع :

https://www.svt.se/nyheter/inrikes/ensamkommande-saljer-sig-for-mat-och-boende

بی اعتنایی جدی به رسم و آئین خوب وکالت خوانده شده ، وقتی یک وکیل بعنوان دستیارو مشاور پناهندگی ، سه موکل خود را بدون رضایت آنها ، برای یک نشست مشترک و گروهی در دفتر خود فرامیخواند.

این وکیل همچنین آگاهانه ازوارد شدن به دلایل پناهندگی موکلان خود قبل از  مصاحبه های شان در اداره مهاجرت خود داری کرده  و هم چنان مهلت زمانی  برای شکایت و تجدید نظرپیرامون رد درخواست پناهندگی شان را از دست داده است .

یک موکل اسبق از وکیل خود که بعنوان مشاوروکیل در بخش دوسیه پناهندگی خود دریافت کرده بود به انجمن حقوقدانان شکایت نموده بود . موکل ، که اهل افغانستان است و در آن زمان زیر سن  بود، در شکایتنامه خود  اظهار داشته بود که وی برای اولین بار قبل ازمصاحبه پناهندگی در سال 2016 به دفتر وکیل فراخوانده شده بود.

” وقت نداشت ”

در دفتر[وکیل ] دو جوان دیگر افغان  که این وکیل از ایشان وکالت مینمود  و همچنین سرپرست های ( gode män) آنها نیز حضور داشتند  و از طریق تیلفون یک مترجم نیز وصل بود. یک مشتری (موکل ) اظهار داشته که ”او بخشی از [دلایلی] را باخود داشت که نمی خواست دیگران آن را بشنوند”. با این حال ، هنگامی که پناهجویان در مورد بیان کردن  و گفتن  کیس های شان در یک گروپ [با حضور داشت افراد مختلف] اعتراض نمودند وکیل برایشان توضیح داده بود  که او وقت ندارد تا هریک آنهارا یکایک ملاقات نماید و او ”صد دوسیه دارد ”.

پس ازاینکه محکمه مهاجرتی به تجدید نظر درخواست مشتری [ پناهجو] رای منفی داد ، وكیل قول داده بود که از این رای محکمه مهاجرتی به مرجع بالاتر شکایت نماید و تقاضای تجدید نظرنماید. با این حال ، مشتری [ پناهجو] پس از آن نامه ای [ ازاداره مهاجرت ] دریافت کرد که در آن آمده بود که رای محکمه قوت اجرایی پیدا نموده است، زیرا تقاضای تجدید نظر[ شکایت بمرجع بالایی ] در مهلت معین صورت نگرفته بود .

اطلاعات را تأیید می کند

وکیل در یک اظهار نظر خویش به انجمن وکلا اساسا اطلاعات مشتریها[ موکلین ]  را تأیید کرده ، اما استدلال نموده  که این کار با یک ”روش مناسب” انجام شده است. این یک ”استراتژی آگاهانه” بوده است که  همزمان با سه پناهجو جلسه  دادرسی داشته باشیم – این در مورد متقاضیان زیر سن از یک کشوربوده  که به یک زبان صحبت می کردند و درهمان زمان در یک کمون  زندگی می کردند وبه یک مکتب می رفتند.

به گفته وكیل این جلسه عمدتاً درمورد ارائه اطلاعات در مورد روند پناهندگی در یك گروپ بود – سپس به هر كدام از مشتریان [موکلین ]  اجازه داده شد كه با  سرپرست هایشان  وارد شوند و صحبت های جداگانه كنند. در این زمینه وکیل  درمورد موارد حساس تر ، مانند خشونت در خانه  و سوء استفاده جنسی سوال نموده است. وی همچنین در مورد دلایل پناهندگی  مشتریان[ موکلین]     ” فوق العاده سطحی ”  تماس گرفته است  – اما در عین حال اظهار داشت که  او در کار قبلی خود به عنوان مسوول رسیدگی(handläggare )  به  دوسیه های پناهندگی  به این نتیجه رسیده بود که این ممکن ” مزیت داشته باشد که اگر متقاضی که نزد او نشسته داستان خود را قبل از مصاحبه خود در اداره مهاجرت بیان نکند ”.

چندین نقطه نظر

وكیل مسوولیت نفرستادن بموقع  درخوست تجدید نظر [ شکایت به محکمه مافوق مهاجرتی] رابعهده خود گرفته و با یک تبصره علاوه مینماید که مساله  جوازتجدید نظر(prövningstillståndsfråga ) که او و مشتری [ موکل ] باید تقاضا مینمودند  توسط محکمه مافوق مهاجرتی (محکمه عالی د رامور مهاجرت)  هم قبل و هم بعد از مدتی كه تجدید نظر آنها باید روی میز محکمه قرار میداشت ، پاسخ منفی داده شده بود.

اکنون کمیته انضباطی انجمن حقوقدانان  اقدامات وکیل را ازچندین نقطه نظرمورد انتقاد قرار میدهد.

از اطلاعات خود وکیل  مشخص برمی آید که او قبل از مصاحبه موکل در اداره مهاجرت قصدا وارد دلایل پناهندگی مشتری [موکل] خود نشد که به معنای عدم مراقبت و بی اعتنایی به مکلفیتهای وکیل  میباشد.

بی اعتنایی و نقض شدید

یک وکیل بادرنظر داشت مکلفیتهای خود در زمینه محرمیت باید بیشتر ” توجه  به محرمیت مسایل مربوط به موکلین خود” نماید. در این حالت ، مشتریان[ موکلین]  بدون رضایت شان به یک جلسه مشترک و گروهی فراخوانده شده اند. وكیل با اقدامات خود به طور جدی به رسم و آئین خوب وکالت صدمه وارد نموده است.

همین موضوع  در مورد موفق نشدن [ بموقع نفرستادن ] درخواست  تجدیدنظر[ شکایت ] از  تصمیم محکمه  مهاجرتی به محکمه مافوق مهاجرتی که نقش تعیین کننده داشت ،  نیز صدق می کند.اکنون به وكیل اخطار داده میشود و مبلغ 5000 كرون بخاطر اقدامات  خود جریمه میگردد.

ترجمه از نسیم سحر

اصل مطلب در لینک زیر:

https://www.dagensjuridik.se/nyheter/advokat-varnas-efter-gruppmote-med-asylsokande-klienter/?utm_campaign=unspecified&utm_medium=email&utm_source=apsis

تصویراز مهاجرت هیچ وقت به سیاهی امروز نبوده است. اکنون مهمترین وظیفه ، برجسته ساختن  چهره های مهاجرینی است که برای سویدن ای بهتر تلاش می کنند.

پرستار( نرس) ، نالین پکگل  (Nalin Pekgul ) در شام 24 دسمبر در تویتر خود اینگونه نوشت: من هم اکنون در روز یول افتون(شب کرسمس) از ساعت 7-21 کار  کرده ام به خاطریکه بتوانم کمی خوشحالی به خانواده های پرستار مسیحی تقدیم کنم. مزیت فرهنگ های متنوع این است که در عیدهای سنتی میتوان به راحتی رخصتی گرفت.

نالین پکگل اولین مسلمانی بود که در پارلمان سویدن جای گرفت و در طول سالها یک تن از اعضای داخلی حزب سوسیال دموکرات ها بود. زمانیکه او به فعالیت های سیاسی اش در سال 2011 خاتمه داد دوباره به سر وظیفه ی سابق خود که پرستاری بود بازگشت به جای اینکه مانند بقیه رهبران سیاسی سابق از پول مالیات دهنده گان لذت ببرد.

کمتر افرادی مانند نالین پکگل به خاطر عقاید ضد افراط گرایی اسلامی اش مهم شمرده شده است. در حالیکه بقیه از پشت میزهای کاری خود به اصطلاح میجنگیدند, نالین جنجال و اعتراضات خود را در محله های منزل خود به میدان برد. او یک مدتی به نشانه ی اعتراض با دامن های کوتاه و پاهای برهنه به خاطر همبستگی با زنانی که جرات لباس پوشیدن به سلیقه ی خود را ندارند,در کوچه و خیابان راه میرفت.

تغییر چشمگیر در دیدگاه به مهاجرت

طی چند سال اخیر دیدگاه به مهاجرت دستخوش تغییرات چشمگیری شده است. تا پاییز سال 2015 یک چهره از دروغهای ایده آل و سرنوشت ساز حاکم بودند, به طورمثال مهاجرت پناهنده گان به سویدن به عنوان یک سود برای سویدن تلقی می شد. صداهای متعجب به گوش میرسید که چرا مالمو به میلیاردها کرون از خزانه داری سویدن برای ادامه ی راهش نیازمند است ولی امروزه این اعتراضات از بین رفته است. در طی سال 2019 این داستان سرانجام کنار گذاشته شد. بسیاری از مردم بین گسترش بیش از حد مهاجرین در طول دهه ی 2000 و مشکلاتی که سویدن با آن دست و پنجه نرم میکند ارتباط برقرار کردند. این امر نه تنها در مورد انفجارها و عوامل شلیک باند ها, بلکه در مورد نا موفقیت های درسی شاگردان مکتب, بیکاری, کمبود مسکن, کسری بودجه در شهرداری (شاروالی ) های آسیب پذیر, افراط گرایی نابرابری رو به رشد, نابرابری عمومی و غیره صدق میکند.

جای تعجب نیست که آیا این تغییر سریع چشم انداز باعث ایجاد بحران اعتماد شده است. همان افرادی که اطمینان داشتند همه چیز به خوبی پیش می رود, اکنون برای حل مشکلات پیچیده ای که به وجود آمده است خواهان حکم رأی دهنده گان هستند. اما این عدم اعتماد به مهاجرین به عنوان یک گروه سرایت می کند و متأسفانه چنین روندهایی قابل مشاهده است.

افراد زیادی از همان منتقدین با استعداد خود متولدان خارج از کشور سویدن هستند.

 این ممکن است یک ایده ی پیش یا افتاده باشد اماهنوز هم شایسته تأکید است: این بسیار مهم است که در سیاست مهاجرین و مهاجرپذیری یک سری تغییراتی ایجاد شود.

نکته ی قابل ذکر این است که سویدن یک سیاست غیر مسؤلانه ای را دنبال کرده است و بدهی بزرگی برای ادغام به وجود آورده است. اما این یک امر کاملآ متفاوت است که با افراد خارجی و مهاجرین یک برخورد متفاوت شود. سویدن افراد زیادی را پذیرفته است که به شیوه های مختلف به خوبترین اهداف مشترک مان کمک مینماید . آنها در سکوت زحمت می کشند, زنده گی خود را می کنند و مالیات پرداخت می کنند.بعضی از آنها با تلاش, نیروی درونی و استعداد خود به مقام های عالی   می رسند و مثلا در انستیتوت کارولینسکا( Karolinska institutet ) یا (شرکت ) کلارنا (Klarna ) راه  می یابند. جالب اینجاست که چندین تن از همان خشن ترین و با استعدادترین منتقدین سیاست مهاجرین ، افرادی هستند که خارج از کشور سویدن متولد شده اند. حنیف بالی (Hanif Bali) , تینو سنندجی (Tino Sanandaji)  و توماس گور(Thomas Gür) . به همین ترتیب اردلان شکرآبی (Ardalan Shekarabi)  و آیدا هادیالیچ (Aida Hadzialic)  از آن نمونه هایی استند که در رده های برتر حزب سوسیال دموکراتها هستند که پیشتر به صورت واضح در بحث و مناظره شرکت کرده اند.

جالب توجه است که افرادی که خود به سویدن مهاجرت کرده اند, در حد امکان به خاطر مرزهای باز تلاش می کنند. اما مطمئناً این طور نیست. برخلاف ، در مناطق دارای محرومیتها عواقب مهاجرت گسترده بوضاحت بمشاهده میرسد. در اینجا که محدودیت مکانی (  trångboddheten ) مانند فقدان زبان سویدنی در مکاتب برای شاگردان تازه وارد که پیوسته سرازیر میشوند ، احساس میگردد.

سرازیر می شود.

مصطفی پنجشیری پولیس سابق به تفاوت های واقعی معتقد است!

دو نفری که به طور خستگی ناپذیر برای کم کردن مشکلات ادغام پذیری در سویدن کار می کنند مصطفی پنجشیری و حمید ظفر اهل افغانستان هستند. مصطفی پنجشیری یک افسر سابق پولیس است که هم اکنون در سرتا سر کشور برای سخنرانی کردن برای مهاجرین سفر میکند. تصور کردن همچنین فرد مهمی در دهه های 2020 در کشور سویدن دشوار است. این فرد در حین حال می تواند یک الگوی زنده برای همه ی جوانهای افغان که در سالهای اخیر وارد کشور سویدن شده اند باشد و یک راهنمای مهم در جامعه ی سویدن.

مصطفی پنجشیری هرگز از چیزی پرده پوشی نمیکند بلعکس به وضوح در مورد درگیری های فرهنگی که در مورد حقوق زنان است, تمایلات جنسی و سایر موارد صحبت می کند. اما در عین حال او همچنین با گرمی در مورد سفرهای ذهنی که بسیاری از افغان ها در برخورد با سویدنی ها انجام می دهند می گوید. قبل از کریسمس او در فیسبوک خود ابراز آرزویی را کرد که ما باید از دیدن افغان ها به عنوان یک گروه همگون و شبیه به هم خودداری کنیم. ”آنها افرادی با پیشینه, تجربه, سطح تحصیلات و علایق مختلف هستند. بعضی ها از حومه ی شهر و بعضی ها از شهر های بزرگ آمده اند. برخی فقیر و برخی ثروتمند هستند. آنها متفاوت هستند, آنها شبیه به هم هستند, آنها آدمهایی مثل من و تو هستند”.

حمید ظفر مدیر سابق توانست با ترکیبی از نظم و انظباط و انتظارات بالا از شاگردان  یک مکتب  در بیسکوپسگوردن (Biskopsgården) را از بحران نجات دهد. کمتر افرادی در روبرویی با مشکلات مکاتب  می توانند بهتر از او باشند.

هوشدار به آرمانهای بی حد و مرز چپ و جنگ فرهنگی راست!

نالین پکگل, مصطفی پنجشیری و حمید ظفر دقیقا از آن نوع نیروهای سازنده ای هستند که در ساخت سویدن  جدید مورد نیاز خواهند بود. پس از سال انکار(انکار از موفقیتها)  و بعد از زمان واکنش شدید( بعد از زمان خماری) , باید اتفاقی رخ بدهد. همبستگی بی حد و مرز چپ اعتبار خود را از دست داده است و جنگ فرهنگ راستگرا کاملا نتیجه معکوس میدهد.

اینکه  این جاده چگونه برای  کشور مهاجر پذیر سویدن به نظر خواهد رسید, هنوز باقی مانده است. اما بعضی از نکات مهم و قابل یادآوری می توانند اینها باشند: یک سیاست سخت مهاجرت و جرم و جنایت و همچنین تمرکز بیشتر به نظم درمکاتب و محیط های عمومی. درعین حال گنجانیدن بیشتر  سویدنیت( خواص بیشتر سویدنی ) که درآن چیزهایی مانند کشور مبدا و دین از اهمیت ثانوی و دومی  برخوردار میباشند.

 شاید که امیدوار به قطبی شدن بیش از حد عصر باشیم. اما واقعاً بسیار عالی است که نگران وضعیت کشورسویدن  باشیم  و در عین حال نسبت به چگونگی جشن گرفتن عید رمضان کنجکاوباشیم وهم  در یک کافی زبان یعنی مکان هایی که مردم برای صحبت کردن جمع میشوند با یک جوان افغان که حکم اخراج از سویدن را گرفته ، احساس همدردی کنیم. 

سال نو تان مبارک!

ترجمه از صفیه وحیدی

منبع :

https://www.expressen.se/ledare/anna-dahlberg/tack-till-alla-invandrare-som-gor-sverige-battre/?fbclid=IwAR0JHNEu1ruRa5m3Nxbbyozvc1dYXhkwF7upwnQUjg-x9DhDsM5jzHpCkYM

یک حکم ( از محکمه مافوق مهاجرتی ) که حیثیت خط مشی را دارد و آنچه در مورد اجازه اقامت محصلان درجه  دوکتورا اعمال می شود را روشن می کند. پیشینه دوسیه  محمد عرفان [ تبعه پاکستان ـ م ] است  که اجازه اقامت اش تمدید نشد زیرا او بخشی از تحقیقات خود  را در خارج از کشور انجام داده بود.

کارین بنسون (Karin Benson ) قاضی در  محکمه اداری استاکهولم(kammarrättsråd i Stockholm) می گوید که این  حکم  برای محصلان درجه  دوکتورا و پوهنتون ها  از اهمیت زیادی برخوردار است.

تابستان گذشته ، روزنامه DN گزارش داده بود كه محمد عرفان دانشجوي دوكتورا در معرض اخراج قرار دارد . او پنج سال قبل  به عنوان محصل دوکتورا در انستیتوت(طب )  کارولینسکا ( KI) به سویدن آمد. به او یکبار اجازه اقامت یکساله داده شده بود[برطبق اسناد اداره مهاجرت به او  اقامت سه ساله داده شده بودویکسال اشتباه نوشته شده است زیرا اواز 20 اگست 2014 الی 22 سپتمبر 2017 اجازه موقت دریافت کرده بودـ مترجم ] . 

هدف این بود که یک پروژه تحقیقاتی سویدن-امریکایی انجام شود. او برای عملی شدن  این پروژه و  انجام بخش هایی از تحقیقات خود به ایالات متحده سفر كرده بود. زمان تحقیق او در امریکا  با یک چهارم حصه  از کل زمان تحصیل وی مطابقت دارد.

در ابتدای سال گذشته ، اداره مهاجرت تصمیم به عدم  تمدید اجازه اقامت محمد عرفان گرفت. برعلاوه  وی می بائیست از کشور اخراج میگردید. دلیل این امر این بود که وی بخش هایی از تحقیقات را در خارج از کشور انجام داده بود. محکمه مهاجرتی نیز تصمیم اداره مهاجرت را تائید نمود.

اکنون تصمیم اخراج باطل شده است. مرجع عالی یعنی محکمه مافوق مهاجرتی ( محکمه عالی در امور مهاجرت )   معتقد است كه باید ارزیابی جامعی در این موارد انجام شود.

کارین بنسون (Karin Benson )  قاضی در بخش یک محکمه اداری استاکهولم (محکمه مافوق مهاجرتی ) (kammarrätten i Stockholm) میگوید که ابتدا باید بررسی گردد  که محصل از برنامه مطالعاتی  انفرادی خود پیروی کرده است. در این صورت ،  باید ارزیابی کلی انفرادی از وضعیت را انجام داد .

در قانون آمده که محصل درجه دوکتورا برای دستیابی به تمدید اجازه اقامت باید پیشرفتهای قابل قبول در مطالعات خود داشته باشد .   در مورد محمد عرفان ، پیشرفتهای تحصیلی در ایالات متحده حاصل شد.  محکمه مافوق مهاجرتی( محکمه عالی در امور مهاجرت )  اکنون وضاحت میدهد که این پیشرفت ( تحصیلی ) قابل محاسبه است ، علیرغم اینکه این پیشرفت در کشوردیگری صورت گرفته باشد. اکنون این  حکم حیثیت خط مشی را در موارد مشابه خواهد داشت.

کارین بنسون میگوید که این حکم قاطع  تأثیر همگانی نخواهد داشت. با این حال  ، این می تواند برای محصلان درجه دوکتورا وپوهنتون ها اهمیت فراوان داشته باشد.

کریستینا بارک(Christina Bark) دوسنت ( docent) ( پوهنیار)  انستیتوت کارولینسکا( KI) است. هنگامی که  محمد عرفان پروژه تحقیقاتی خود را انجام میداد  ، او ( کارین )  رهنما و آموزگار محمد عرفان بود. او میگوید که  می دانم که این حکم  برای سایرمحصلان خارجی بسیار اهمیت خواهد یافت. من همچنین امیدوارم که این حکم  بر اعتبار سویدن در خارج از کشور تأثیرخوب بگذارد. وی می گوید که ما به دلیل مقررات و تفسیراداره  مهاجرت  در بین محققان وپوهنتون ها شهرت بدی کسب کرده ایم.

محمد عرفان علیرغم تصمیم اخراج  موفق شد تا از رساله خود رسما در انستیتوت کارولینسکا (KI ) دفاع نماید.  با این حال کار حدود ده ماه به تعویق افتاد. دلیل آن این بود که وی تا زمان صدور حکم ( حکم محکمه مافوق مهاجرتی ) اجازه ترک سویدن را نداشت. امروز او دیگر در کشور( سویدن) نیست.

کریستینا بارک (Christina Bark) میگوید که به او شغلی داده  شد كه او در سویدن به آن علاقه مند بود. سرانجام  او شغلی را در ایالات متحده امریکا پذیرفت. وی تصمیم گرفت که در اینجا ( سویدن ) نماند زیرا آینده نامشخص در انتظارش بود . مرکز بنیاد برای عدالت (Stiftelsen Centrum för rättvisa) به محمد عرفان کمک کرد تا تصمیم اداره مهاجرت را به استیناف برساند و از آن شکایت نماید. حقوقدان  آنها (Rikard Samuelsson) ، ریکارد ساموئلسون  فکر می کند که حکم ( حکم محکمه مافوق مهاجرتی ) مهم است.

او میگوید که  شرط اصلی انجام تحقیقات این است که بتوان همکاری های بین المللی را دریافت نمود.  امیدوارم این حکم الزامات اجازه اقامت برای محصلان  دوکتورا و محققان را افزایش دهد. 

تابستان سال گذشته ، حکومت  برای تغییر مقررات  برای محققان دارای مجوز اقامت پرچم گذاری کرد. این پیشنهادها بخشی از دستورالعملهای دانشجویی و تحقیقاتی اتحادیه اروپا است. در میان چیزهای دیگردر نظر گرفته شد تا مقررات پیرامون شرط اعاشه واباطه مورد بررسی قرار گیرد. علاوه بر این ، محققانی که مجوز اقامت در یک کشور دیگر اتحادیه اروپا را دریافت کرده اند باید در سویدن اقامت دریافت کنند  تا بخش هایی از تحقیقات را در اینجا انجام دهند.

متن ازRaffaella Lindström

ترجمه از نسیم سحر

متن کامل در روزنامه DN در لینک زیر:

https://www.dn.se/ekonomi/dom-avgorande-for-doktorander-som-vill-forska-i-sverige/

متن  پروتوکول محکمه مافوق مهاجرتی 

Migrationsöverdomstolens-beslut-den-11-mars-2019-Muhammad-Irfan

تصمیم اداره مهاجرت و فیصله محکمه مهاجرتی در زمینه :

Migrationsverkets-beslut-den-4-januari-2018-Muhammad-Irfan

Migrationsdomstolens-dom-den-12-november-2018-Muhammad-Irfan

http://centrumforrattvisa.se/arbetskraftsinvandring/migrationsverket-vill-utvisa-ki-doktoranden-muhammad-irfan-pa-grund-av-att-han-gjorde-en-del-av-sin-forskning-i-usa-nu-ska-hans-fall-provas-i-hogsta-instans/

اکنون افرادی که به افغانستان بازگشت مینمایند، می توانند حمایت و کمک را طبق برنامه از سویدن دریافت کنند.

اداره مهاجرت همکاری خود را با سازمان (IRARA)( کمک بین المللی به عودت و ادغام مجدد )   که حمایت و کمک  رادر محل  ارائه می دهد از سر می گیرد.

برنامه به اصطلاح ارین (Erin-programmet) می تواند افرادی را که از سویدن  به افغانستان دیپورت میشوند، در میدان هوایی بگیرد  ، اسکان اضطراری و تلاش برای دستیابی به کار در کشور را ارائه دهد. این برنامه از طرف حکومت بعنوان یک شرط  در برابراداره مهاجرت گذاشته است تا این این اداره ( اداره مهاجرت ) باید برای افزایش برگشت  داوطلبانه کار نماید.

این برنامه بارها با مشکلات روبرو بوده و وقفه گرفته است. اخیراً وقتی اداره مهاجرت سویدن  پی برده  که سازمان همکاری Irara نمی تواند فکتوراهای ( تعرفه ها ویا صورتحساب  ها) خود را به درستی گزارش دهد.

– تریسه نائیس (Thérése Naess) رئیس دیپارتمنت بین المللی اداره  میگوید که البته ، جای تاسف است  برای افرادی که حق این حمایت را دارند ، اما ما به عنوان یک مقام دولتی وظیفه داریم که مالیات را به خوبی مدیریت کنیم.  به همین دلیل ، ما باید منتظراسناد ( اساس برای تعرفه) بهتر باشیم.

اکنون این اداره  اعلام می کند که پرداخت ها از سر گرفته می شود. 190 نفر بدون اینکه تاکنون از این حمایت مستفید شده باشند ، برگشت نموده اند. اداره مهاجرت درنظر دارد  که اکنون باید با آنها تماس گرفته شود.

یوناس کرانتز( Jonas Krantz) مدیر منطقه ای دریک  پیام مطبوعاتی میگوید که – خوشحال کننده است که ما می توانیم کار را روی این پروژه از سر بگیریم ، همزمان واضح است که  جای تأسف است  که مردم منتظر ماندند .  ما باید هرچه سریعتر و موثرتر کار کنیم تا افرادی که در سویدن ویا افغانستان منتظر هستند ، به این پشتیبانی و حمایت دسترسی پیدا نمایند.

Alexandra Carlsson TenitskajaText

ترجمه از سیم سحر

متن کامل در لینک زیر روزنامه داگنس نی هیر

https://www.dn.se/nyheter/politik/migrationsverket-aterupptar-stodverksamhet-for-atervandare-till-afghanistan/