اجمل عمر ترینر ورزیده بوکس در سویدن بتاریخ 12 اپریل 2019 ازطرف اداره ورزشی شهراستاکهولم( Idrottsförvaltningen) در شهرداری استاکهولم مفنخر به دریافت مدال گردید.او در زمان سمت ترینری بوکس خدمات زیاد انجام داده و تعدادی از شاگردانش در مسابقات قهرمانی سویدن درخشیدند . انجمن افغانها این موفقیت و دریافت مدال را برای ورزشکار و یکی از مسوولین ورزشی انجمن جناب اجمل عمر تبریک و تهنیت گفته موفقیتهای مزید برایش آرزو مینماید.
قرار است بزرگترین مسابقات والیبال اروپایی افغانها بتاریخ 27 اپریل 2019 در شهر هامبورگ کشور جرمنی برگزار گردد. در این تورنمنت 23 تیم از کشور های اتحادیه اروپا اشتراک ورزیده و در چهار گروپ مسابقات خواهند اداد . تیم والیبال انجمن افغانها به اسم ” کابل استاکهولم” در گروپ ( C) مسابقات خواهد داد .این مسابقات از طرف انجمن ” خانه افغانها ” در شهر هامبورگ برگزار میگردد. برای تیم والیبال انجمن افغانها موفقیت آرزو مینماییم .
Glad Påsk!
önskar
Afghanska föreningen i Sverige
انجمن افغانها در سویدن عید ویساک ویاجشن زایش طبیعت را به تمام هموطنان سیکهـ و هندوباور تبریک و تهنیت میگوید.
###
پيشينهء جشن ویساک در افغانستان مقدس
گوگل چند کَکُر
افغانستان تأریخ پنجهزار ساله دارد. مردمان آن از گذشته های دور فرهنگ غنامند داشته اند که مایه سرفرازی نسل امروز نیز میباشد. روابط اجتماعی و فرهنگی در همان برش زمان نیز از نظم و نسق، صفا، صمیمیت و ضابطه ها بهره مند بوده اند.
زنده گی اجتماعی در آریانای باستان بر اصل تشکیل خانواده استوار بوده و مسأله عروسی و ازدواج نزد آنها همواره مقدس بوده است. عروسی در جامعه آن عصر با شادمانی استقبال میشد و همواره بر بنیاد قویترین عاطفه انسانی یعنی عشق استوار می بود. در همان فاصله های دور از امروز نیز انسان آریایی به نیروی عشق ایمان داشت.
در ریگ ویدا و دیگر سرود های ویدی موازی به توصیف مناظر طبیعت، ستارگان، صبح شفق، شام آرمش دهنده و صدای آبشار ـ از زیبایی انسان، از خوش سیمایی زنان و دوشیزگان، قامت مردان، سینه فراخ و قوت بازوی آنها شاعرانه ستایش یافته اند. در سروده یی آمده است: «جوانان صدای دختران جوان را به قدری دوست دارند که رب النوع ستایش خود را از زبان بشر بشنود.» آیا درین حرف یک عالم عشق پنهان نیست؟
در سرزمین نامدار آریانا عروسی پسر و دختر از همان قدیمها در پهلوی اینکه بر عشق استوار می بود، باور های مذهبی را نیز پشتوانه داشت و عقد این پيوند نازنین همیش در اماکن مقدس صورت میگرفت. نیاز به عروسی یک اصل مبارک و محترم قبول شده بود، و والاترین و پاکیزه ترین نماد رابطه مرد و زن را آشکار میساخت. به همراهی و همنفسی زن با مرد در امور زند گانی ارج فراوان گذاشته می شد و چنانکه در ریگ ویدا آمده:
«زن به اندازه یی برای مرد ضرور است که زه برای کمان». با وصف اینکه داشتن پسر اغلبأ آرزوی هر خانواده می بود، مگر داشتن دختر و رفتن آن به خانه شوهر هم از نیات نیکو تلقی می شد. به مقام زن ارج مزید به عمل می آمد. و در پرورش کودکان و سعادت خانواده ها، نقش او را اساسی تر و سازنده تر از شوهر می شمردند، چه نفقهً خانواده به دوش شوهر می بود و این امر باعث دور شدن از تربیه کودکان می شد.
احترام به مقام والای زن در مجموع و به مقام مادر طور ویژه در آثار فرهنگی تذکر رفته است. این ارجگذاری همواره در سروده های ویدی به مشاهده می رسد و روی همین اصل است که اشعاری از خانم های شاعر مثل شهزاده خانم گوشا، خانم لوپامودرا، ماته ماماتوی، بانو ایالا، خانم سوریا، خانم اندرانی و ساسی در کتاب های ویدی جا یافته اند.
ویشوه میترا یکی از «ریشی» ها که عارف بزرگ سرزمین آبایی ما بود، گفته است که: «زن خانه است». این سخن میرساند که وجود زن عامل تشکیل خانواده و مایه محبت و سعادت برای خانواده ها میباشد.
دوشیزه گانی که بدون مراعات اصل عشق، شوهران متمول انتخاب میکردند، به نظر نیک دیده نمی شدند. لذا از همان مقطع زمان اصل موافقت طرفین در تشکیل زنده گی خانواد، پذیرفته شده بود.
اجداد ما در عصر ویدی صرف یک زن میگرفتند، به سن و سال پسر و دختر در هنگام ازدواج دقت می شد. پسانها که مهاجرت افغان ها که به صورت عام (آریاوند) مسما بودند به هند صورت گرفت و به آن سرزمین پهناور نام «بهارت ورش» را اطلاق کردند، کم کم تعدد ازدواج رواج یافت.(١)
اجداد ما برای رسیدن به آرزوی عروسی و ایجاد رابطه عاشقانه به فالبین ها مراجعه نمیکردند، بلکه به بهانه ها و مناسبت های گوناگون میله ها و جنش های برپا میداشتند و در خلال آن ها با خانواده های دیگر آشنایی و نزدیکی بیشتر تأمین میداشتند تا زمینهً شناخت و دوستی و ایجاد عشق برای پسران و دوشیزه گان فراهم آید. چنانکه در ریگ ویدا تسجیل یافته، یکی ازین میله ها به نام «سامانه» بود که به زبان فارسی آن را (طرف شدن) یا ”رویا رویی” میتوان گفت.
این میله در میدان های آزاد و فراخ برپا میشد. تمام اقشار جامعه در آن اشتراک میکردند. جوانان افزون به سرود خوانی و موسیقی، به نمایشات ورزشی می پرداختند. ریشی ها (عارفین) به خوانش اشعار شان نظر صاحبدلان و فرهنگدوستان را جلب میکردند. اسپ سواری و نمایشاتی که نقش سوارکار و اسپ را متجلی میساخت، بخش دیگری ازین میله می بود. دوشیزگان هم به تفریح های مورد پسند می پرداختند و با استفاده از فرصت به انتخاب شریک زندگی هم عشوه می فروختند.
جشن ها و میله های ملی که امروز معمولا در اوایل بهار در نقاط مختلف افغانستان در هوای آزاد زیر چتر نیلگون خالق عاشقان به عمل می آیند، در حقیقت شکل دگرگون شده همان «سامانه» کهن آریایی است. مثال عمده آن نوروز باستانی و ویساک میباشند.
واژه ويساک داراي ريشه سانسکريت بوده (نيز به همين گونه در زبانهاي هندي و پنجابي كاربرد يكسان دارد) و معناي آن ”زايش طبيعت” ميباشد. اين واژه با نماد روشني كه در مفهوم آن نهفته است، فراواني محصولات کشاورزي را مژده ميدهد و نام ماه اول از جمع دوازده ماه مهتابي، در زبان هاي ياد شده نيز مي باشد.
عيد عنعنوي ويساک مانند جشن باستاني نوروز، پيشينه کهني دارد و همواره در فاصلهء سه هفته يي با نوروز، در سرزمين بزرگ «گندهارا» برگزار گرديده است. بنابر اقليم جغرافيايي منطقه گندهارا در دامان آرياناي کبير، در ماه ويساک معمولا نخستين فصل سال، آماده ثمردهي و درو مي گردد و كاشتكاران با راه انداختن ميله ها، به برداشت حاصلات فصل اول کشت شان مي پردازند. همچنان مردم هندوي منطقهء «گندهارا» جهت شکر گزاري به درگاه خدواند، درين روز در کنار رودخانه ها و دريا هاي بزرگ به غسل عنعنوي «Abhishka» مي پرداختند. در کشور هاي ديگر هندو مذهب نيز بزرگداشت اين عنعنه پارينه معمول بوده است چنانکه در هندوستان در کنار درياي گنگا و درياهاي ديگر در همين روز آبتني صورت ميگيرد.
در افغانستان عزيز، آنگاه که يعقوب ليث به کابلستان حمله کرد و به ويراني آبدات، معابد و نيايشگاههاي مردم آن هنگام کابل که پيرو آيين هندو بودند، دست يازيد، با آن هم درين روز، در رودخانه هاي مناطق شيوه کي، لوگر، گرديز، هنده کي و کمري ـ جهت اداي مراتب شکران به بارگاه ايزدي، اهالي به صورت دسته جمعي، براي به جا آوردن غسل ”ابهشکا” ميکوشيدند.(۲)
به بيان ديگر، عيد ويساک با آنكه بيشتر عنعنه كاشتكاران بوده، ولي ساير اقشار جامعه هم در نيايش شان از پروردگار، براي فرارسيدن سال پر از آب و دانه (حاصلات زراعتي) دست نياز بلند كرده و وفور نعمت را استدعا ميكردند.
تقريبا چهار صد سال پيش از امروز، در يکي از بخشداريهاي سرزمين «گندهارا» يعني «پنجاب» که در ميانگاه هندوستان و پاکستان امروزي واقع گرديده، از اقبال نيک در ماه ويساک و روز عنعنوي عيد ويساک، کتاب مذهبي پيروان طريقت «سکهـ پنتهـ» يعني (گورو گرانتهـ صاحب) که ”دربار صاحب” نيز ناميده ميشود، تکميل گرديده و براي پيروان آن طريقت، در مقام والاي رهبر مذهبي قرار گرفت.
این طریقت که در ابتدا بنیاد عارفانه داشت، از جانب «گورو نانک دیوی جی» بوجود آمد و آشتی و همگونی مذاهب را پیام میداد که سیر تکامل خویش را ازسالهای (1469-1708) پیمود ولی در سال 1708 تغییراتی برنامه یی و زیربنایی به ابتکار دهمین رهبر مذهبی آن طریقت؛ حضرت گورو گوبند سنگهـ ـ به عمل آمد و آیین «سکهـ پنتهـ» اعلام گردید و دستور داد که پیروان مذهب سکهـ پنتهـ از همان روز به بعد بایست دارای پنج علامه فارقه که اسم هر پنج علامه حرف «کاف» را به آغاز خویش دارند، باشند. این علامات عبارت اند از:
1 – «کیس» موی سر
2- «کنگه» شانه کوچک چوبی برای شانه کردن موی سر و ریش
3- «کرپان» کارد خورد
4- «کره» حلقه یا دستبند فلزی
5- «کهچه» نیکر پاچه دار.
افزودن پسوند واژه «سنگهـ» که در زبان فارسی به آن شــیر و به زبان عربی اسد گویند، در اخیر نام مردها و افزایش پسوند «کور» (کاوَر) که می شود آن را در فارسی «بی بی» و گاهی «سپاهی» معنا کرد، در اخیر نام دوشیزه گان و خانم ها ـ نیز از شاخص های همان روز است.
اعتبار از همان روز که تقریبأ حدود 300 سال پیش از امروز در عصر اورنگ زیب، شاه مغولی هندوستان اتفاق افتاد، سکهـ پنتهـ به گونه جهانبینی مذهبی عرض اندام کرد و پیروان آن در هند، پاکستان، افغانستان و در دیگر کشور های جهان زیست دارند، به روز ویساک به شادمانی بیشتر می پردازند.
البته از قدیم های قدیم، مردم راجستان هند، هم در ختم نام های مردانه و برخی نام های زنانه پسوند «سنگهـ» را به کار میبرند مانند که در مرز شرقی افغانستان کلمه «خان» معمول است و بدین وسیله میخواهند دلیری و شجاعت خویش را تبارز دهند.
از گذشته های دور میله ویساک با ویژه گی های منحصر به هندوان و سکهـ های افغان، در نقاط مختلف سرزمین آبایی شان افغانستان عزیز، تجلیل به عمل می آورند. در روز اول عيد ويساک خانواه هاي هندو و سکهـ افغان، با لباس هاي نو به معابد و درمسال ها رفته و در جماعت اشتراک مي ورزيدند. بزرگسالان براي کودکان عيدي مي دادند. در بسياري از خانه ها شيريني به نام «متايي» تهيه گرديده با شولهء شرين و سالن سبزی پالک و ميان خانواده و همسايه ها تبادل مي گرديد. خير و خيرات بيشتر در راه رضاي خداوند درين ايام صورت مي گرفت. آوازخوان هاي اهل خرابات با خواندن راگ راگني و تهمري در معابد، به شادي و شادماني بيشتر هموطنان هندو وسکهـ شان ميپرداختند.
براي کارمندان هندو وسکهـ ادارات دولتي، مکاتب و دانشگاه ها مدت سه روز و براي سربازان قطعات نظامي، مدت يک هفته رخصتي رسمي پذيرفته شده بود. روز دوم وسوم عيد ويساک، طور رسمي با راه اندازي محافلي در معبد درگاه پير رتن ناتهـ باغبانکوچه و درمسال سنگهـ سبهء کارته پروان، با جمعي از مهمانان عاليربته دولتي، نمايندگان اتباع خارجي و سرشناسان شهر کابل، تجليل مي شد. به گمان زياد از اين نوع همايشهاي مردمي و برادرانه در ولايات ديگر چون ننگرهار، پروان و پکتيا هم بوده اند.
اين مختصر ناتمام و نارسا خواهد ماند، اگر از ميله عنعنوي ويساک در شهرهاي جلال آباد و سلطانپور ياد نگردد. در روز ويساک کتاب مذهبي مردم سکهـ (دربار صاحب) طي مراسم با شکوه از درمسال جلال آباد به شهر سلطانپور انتقال مي يافت و درمسال (چشمه صاحب) آن شهر تاريخي، مدت يک هفته جلوس مي کرد. در آن هفته از پول اعانه مردم و درمسال سه وقت نان تهیه شده براي زايرين توزيع مي شد. کساني که توان مصارف عروسي را نمي داشتند و يا ازدواج درين روز را خجسته مي شمردند، در روند مراسم يک هفته يي، با اتحاف کتاب مذهبي نکاح بسته و به اين صورت پيوند خانوادگي مييافتند
البته با کمترين هزينه پولي. دلدادگان زيادي براي فرارسيدن اين ميله عنعنوي، روزشماري مي کردند تا به وصال رسند. شايان يادآوري است كه در هند عيد ويساک از رخصتي عمومي (سرتاسري) برخوردار نبوده، صرف در ايالت پنجاب آن کشور رخصتي عام مي باشد.
رويكردها:
منبع :
در سویدن اکثریت مهاجران خود را مصون احساس میکنند
یک تحقیق که توسط (انستیتوت تحقیقات در مورد آینده) صورت گرفته است در کنار دیگر موضوعات نشان میدهد آن عده مهاجران که دارای تحصیلات پایین میباشند در مقایسه به مهاجرانی که تحصیلات بالا دارند، در سویدن خود را بیشتر راحت احساس میکنند. همچنان تعداد زیادی از افرادی که از آنها پرسش به عمل آمده است اظهار داشته اند که در سویدن خود را مصئون احساس میکنند.
خانم Bi Puranen (بی پورانن) که رهبری این پروژه را بر عهده دارد میگوید ”شخص (مهاجر) درسویدن خودش را مصئون احساس نموده و با (جامعه) احساس نزدیکی میکند. آن تصویری را که ما در رسانه ها مشاهده میکنیم حکایت از موجودیت ”جوامع همسان” و خشونت ها میکند در حالی که آنچه را ما در اینجا مشاهده میکنیم چیزیست کاملاَ متفاوت”.
(انستیتوت تحقیقات در مورد آینده) در خزان سال 2018 از 6500 مهاجر غیراروپایی در سویدن سوالاتی را در مورد ارزش ها و مقررات اجتماعی طرح نمود. در این بررسی که به دستور دولت اجرا گردیده است، افراد از 54 کمون مختلف از چهار گوشۀ سویدن اشتراک نموده بودند.
گزارش مذکور نشان میدهد که بخش اعظم 6500 اشتراک کننده اظهار داشته اند که آنها در سویدن خود را مصئون احساس میکنند. 55 فیصد افراد اشتراک کننده در این تحقیق از محلات که در آن زندگی میکنند اظهار رضایت نموده و 59 فیصد شان گفته اند میخواهند در کمون که سکونت دارند همچنان باقی بمانند.
بر اساس تحلیل این گزارش اکثریت افراد اشتراک کننده در این مورد نظر مثبت داشته اند که زندگی آنها بعد از ورود به سویدن در مقاسیه به زندگی آنها در کشور های خود شان شاهد تغییرات مثبت بوده است. مثلاَ در بخش اقتصاد، مسکن، صحت و مراقبت های صحی و همچنان سهمگیری و فعالیت در انجمن ها.
این گزارش در کنار دیگر موضوعات به این نتیجه میرسد که در سویدن مهاجران دارای تحصیلات پایین در مقایسه با مهاجران دارای تحصیلات بالا، سالمندان در مقایسه با جوانان و مردان در مقایسه با زنان خود را بیشتر راحت احساس میکنند. یکی از دلایل آن میتواند این باشد که اشخاص دارای تحصیلات پایین و یا سالمند در چگونگی شرایط زندگی خود در سویدن در مقایسه به کشور های خود شان، بهبود قابل ملاحظۀ را احساس نموده اند.
در این بررسی همچنان سوالات دیگری نیز مطرح گردیده است به طور مثال در مورد ارزش ها (جامعۀ سویدن)، دیدگاه ها در مورد دین، دموکراسی، تساوی حقوق، ارتباطات و خانواده. تا جایی که موضوع به تساوی حقوق ارتباط میگیرد به باور تعداد زیادی از مهاجران، زنان در سویدن در موقعیت خیلی خوبی قرار دارند.
خانم Bi Puranen (بی پورانن) از (انستیتوت تحقیقات در مورد آینده) میگوید:
ـ شخص (مهاجر) در نظریاتش هر چه بیشتر لیبرال شده و بدین ترتیب به (ارزش های جامعه در سویدن) نزدیکتر میشود اما نه به آن سطح که سویدن در آن قرار دارد. این البته به زمان نیاز دارد. من فکر میکنم این میتواند یک تا دو نسل را در بر بگیرد تا شخص مهاجر بتواند به (ارزش های جامعه سویدن) برسد. اما شخص در حال حرکت است و این یک موضوع خیلی مهم است.
ترجمه از احمد ضیاء دانش
منبع خبر
https://sverigesradio.se/sida/artikel.aspx…
به ابتکارانجمن افغانها در سویدن یک بحث پیرامون تثبیت هویت در پروسه پناهندگی در کشور های اتحادیه اروپا وبخصوص سویدن از طریق فیسبوک افغانهای سویدن به رو زیکشنبه مورخ 7اپریل 2019 بطور زنده پخش شد . در این جروبحث ها جناب نیما رستمی حقوقدان ، وکیل و متخصص در امور مهاجرت ، جناب نصیر عطا حقوقدان وکیل و رئیس دفتر وکالت ( Ata&Co) در شهر لندن ، جناب پوهنیار بصیر دهزاد سابق استاد فاکولته حقوق پوهنتون کابل و در حال حاضر معاون انجمن حقوقدانان افغان در اروپا و جناب زلمی رزمی رئیس شورای مهاجرین افغان در المان شرکت داشتند واین برنامه توسط جناب نسیم سحر رئیس انجمن افغانها در سویدن گردانندگی میگردید. این برنامه بیشتر از دو ساعت ادامه یافت و به سوالات زیاد پناهجویان افغان پاسخ داده شد.
نیما رستمی :
در مورد تثبیت هویت مهاجرین افغان در سویدن
اداره مهاجرت طبق وحدت رویه (حکم دادگاه عالی مهاجرت)[محکمه مافوق مهاجرتی ] تنها روش اثبات هویت را از طریق پاسپورت صادر شده از طرف مقامات ذیصلاح کشور فرد پناهجو می داند. باور اداره مهاجرت بر این است که برای صدور پاسپورت به تذکره نیاز است. یعنی مقام صادر کننده پاسپورت امثال پولیس و سفارت های افغانستان پاسپورت را بر اساس تذکره صادر میکنند. متاسفانه در صدور تذکره نواقص زیادی وجود دارد. طبق اطلاعات موجود و تحقیقاتی که اداره مهاجرت در این مورد انجام داده است در افغانستان سیستم ثبت احوال نفوس منظم و یک دستی و در همه نقاط افغانستان وجود ندارد و تذکره بر اساس اطلاعات موثقی صادر نمیشود. بنابراین صدور پاسپورت هم که بر اساس تذکره صادر شده است دارای اعتبار قوی نیست و هویت فرد مهاجر دارنده پاسپورت را ثابت نمی کند.
در ارتباط با مفهوم هویت باید اشاره شود که دادگاه (محکمه)عالی مهاجرت سویدن مهمترین مشخصه های هویت را از جمله نکات زیر میداند:
در حال حاضر در پاسپورت های الکترونیکی این استاندارد رعایت می شود. علیرغم رعایت این استاندارد در صدور پاسپورت اطلاعات مهم یعنی تاریخ تولد, روز و ماه بر اساس تذکره است که یک تاریخ تخمینی میباشد. واما در ثبت و احوال نفوس افغانستان اطلاعات بیومتریک نفوس افغان ها ثبت نمی شود و دارای استاندارد قابل قبول بین المللی نیست.
در این اواخر تصمیمات اداره مهاجرت در مورد پاسپورت های الکترونیکی مختلف بوده است. منتهی دیدگاه رسمی اداره مهاجرت در این مورد عمدتا مثبت بوده است و بر این باور است که پاسپورت های الکترونیکی هویت را به صورت صد در صد ثابت نمی کند ولی آن را احتمال (sannolik) می کند.
در مورد مسئله هویت ، کیس های مهاجرین افغانستان را به سه کتگوری عمده تقسیم مینماید:
۱. اقامت پناهندگی
این گروه معمولا در اثبات هویت خود دچار مشکلات زیادی هستند و حتی اگر پاسپورت الکترونیکی هم تهیه کننده اداره مهاجرت در بعضی مورد هویت آنها را قبول نمیکند.
۲. هیچ سابقه مهاجرتی در سویدن ندارند و از افغانستان درخواست اقامت بر اساس پیوند خانوادگی و یا درخواست اقامت بر اساس کار میکنند. این کتگوری معمولا در اثبات هویت خود مشکل ندارند و اداره مهاجرت پاسپورت الکترونیکی آنها را قبول میکند.
در میان این کتگوری افرادی هم هستند که مقیم خارج از افغانستان می باشند و دارای تذکره غیابی هستند و یا در بزرگ سالگی تذکره آنها صادر شده است. این گروه با توجه به اینترویو(مصاحبه) که انجام میگیرد در برخی موارد حتی پاسپورت الکترونیکی آنها مورد قبول واقع نمیشود.
۳. کیس های تابعیت
در کیس های تابعیت اداره مهاجرت مدارک ( اسناد) هویتی را که بعد از سال ۱۹۹۲ به بعد صادر شده است اصلا مورد قبول نیست.
با توجه به وجود تعداد زیاد مهاجرین افغان در اروپا و با توجه به سیستم صدور مدارک در افغانستان و امکان سر شماری و آمارگیری امیدواری بر این است که در آینده کیفیت کنترول و صدور تذکره ها تغییر کند و یک سیستم استاندارد و قابل قبولی ایجاد شود که مشکل تثبیت هویت برای مهاجرین افغان حل شود.
از طرفی هم طبق گزارش سالانه (۲۰۱۸) موسسه بین المللی شفاف سازی ، کشور افغانستان جزء ۱۰ کشوری است که فساد اداری در ان بسیار گسترده است. این مسئله تا حدود زیادی به اعتبار بین المللی افغانستان لطمه زیادی وارد کرده است و اعتبار مدارک ( اسناد) , مخصوصا مدرک هویتی که از طرف مقامات کشورافغانستان صادر می شود را ساقط میکند و تمامی زحمات افراد خیرخواه هم عملا نتیجه محسوسی در پی ندارد.
نیما رستمی
وکیل و متخصص در امور مهاجرت
^^^^
دفتر وکالت جناب نصیر عطا در لندن ( Ata&Co)
http://www.atalaw.co.uk/?fbclid=IwAR2HADh9-N-J-7XrsAQiTtjp85xqDEVSji3xlFLKw0tixH58vqPh2N2ssL0
http://www.afghanskaforeningen.se/2019/04/06/%D8%A8%D8%AD%D8%AB-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86/
یکی از اجزای مهم دربررسی دوسیه های پناهندگی مساله تثبیت هویت متقاضی پناهندگی است. هویت برطبق مقررات جاری در بخش پناهندگی یعنی نام ، تاریخ تولد ( روز ، ماه و سال ) و شهروندی ( تابعیت ) شخص متقاضی است. تثبیت هویت هم از طریق اسناد هویتی صورت میگیرد که برای پناهجویان افغان این هویت ذریعه تذکره تابعیت و یا پاسپورت تثبیت میشود.
در کنوانسیون 1951 ژنیو و پروتوکول سال 1967 که اصول ومعیار های حقوق پناهجویان بیان شده وبرطبق آن در کتابچه رهنمای کمیشنری عالی ملل متحد در امور مهاجرین تذکر رفته که متقاضی باید اطلاعات و توضیحات رضایت بخش در مورد خودارائه نماید و تلاش نماید تا اطلاعات خود را ثابت کند . در کتابچه رهنما همچنان تذکر گردیده که متقاضیان پناهندگی در اکثر حالات بخاطر فرار از آزار واذیت تنها ضروریات اساسی خود را با خود میگیرند و در اغلب موارد اسناد هویت را باخود نمی داشته باشند.
ازاینرودراین زمینه پناهجویان افغان در اروپا با دو مشکل روبرو اند : 1 ـ برخی پناهجویان افغان فاقد اسناد هویتی اند . 2 ـ برخی دیگر که اسناد هویتی دارند مورد پذیرش ادارات مهاجرتی برخی کشور های اروپایی و از جمله سویدن به دلایل جعلی بودن و روش صدور آن مورد قبول قرار نمیگیرند.
دیدگاه اداره مهاجرت در مورد اسناد هویتی افغانستان
_________
اداره مهاجرت در گزارش لیفو موضوع افغانستان (Lifos temarapport) – پیرامون شهروندی، ثبت احوال نفوس و اسناد هویت که به تاریخ 24 جنوری 2018 نشر شده تذکر میدهد که کاستی های عمده در ثبت احوال نفوس افغانستان بمشاهده میرسد. در میان سایر موارد، به نظر می رسد که هرگز کدام سرشماری کامل نفوس صورت نگرفته است و احصائیه نفوس بر اساس برآوردها بنا یافته است.
ادارۀ مهاجرت (سویدن) چنین ارزیابی میکند که عدم موجودیت یک احصائیه قابل اعتماد و همچنان شکل صدور اسناد هویت افغانی هنوز هم نمیتواند هویت دارندۀ اسناد مذکور را تا آن حدی ثابت بسازد که برای اثبات هویت شخص برای گرفتن تابعیت سویدن بدان نیاز میباشد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
انجمن افغانها در سویدن این معضله را با اداره مهاجرت و سطوح مختلف دولتمردان افغان از سفارت افغاستان در استاکهولم گرفته تا رئیس جمهور کشور مطرح کرده ولی تاکنون به حل عادلانه آن فایق نشده است . ازینرو این معضله را با برخی نهاد های مدافع حقوق پناهجویان افغانها و حقوقدانان مطرح مینماید و تلاش میورزد که از یکطرف روشن گردد که آیا تمام کشورهای اتحادیه اروپا با اسناد هویتی افغانها برخورد واحد دارند ویا این برخورد در کشور های مختلف متنوع میباشد و از جانب دیگر راه های حل برای این معضل جستجوشود . بدین منظور قرار است روز یکشنبه مورخ 7 اپریل 2019 به ساعت 18.00 به وقت اروپا ( لندن 17.00 ، فنلند 19.00 ) یک برنامه زنده با حضور حقوقدانان و کارشناسان مجرب در بخش پناهندگی از طریق فیسبوک افغانهای سویدن پخش گردد. از تمام افغانهای عزیز میخواهیم که اگر سوالاتی در زمینه داشته باشند آنرا پیش از پیش مطرح نمایند.
آدرس فیسبوکی مان : افغانهای سویدن
https://www.facebook.com/121226484580698/posts/2142339975802662/
https://www.facebook.com/Saharmnasim/
اشتراک کنندگان گفتگو وبحث :
جناب نصیر عطا
نصير عطا، بنيانگذار Ata&Co، تحصيلات خويش را در پوهنتون کابل، پوهنتون ”وست منستر” (University of Westminster)، و کالج حقوق لندن (College of Law London) تکميل و از سال 2004 به اين سو به عنوان حقوقدان ايفای وظيفه کرده است. وی بيش از هفت سال، تا اپريل 2013، برای شرکت حقوقی Wilson Solicitors LLP کار کرده است. نصير در ماه اگست سال 2009 موفق شد، پس از تکميل موفقانه دوره عملی، صلاحيت کامل وکيل دعوی را کسب کند و در عين زمان عضويت کانون وکلای بريتانيا را حاصل نماید. نصير در بخش های مهاجرت، پناهندگی، حقوق اداره و قوانين اتحاديه اروپا تخصص داشته در ده سال گذشته به انبوهی از قضايا در اين بخش ها رسيدگی کرده است.
وی همچنان در موارد فراوانی از مشتريان در دعاوی شان عليه بازداشت غير قانونی نمايندگی کرده از دانش وسيعی در نمايندگی کردن از زندانيان خارجی و مشتريانی که به جرايم جنگی و جرايم عليه بشريت متهم شده اند برخوردار است.
جناب نیما رستمی
نیما رستمی در سال ۲۰۰۶ از دانشگاه استکهلم در رشته حقوق فارغ التحصیل شد و از همان سال به عنوان وکیل شروع به کار کرد . وی عضو کانون وکلا در سویدن می باشد و تخصص ایشان در امور مهاجرت و خانواده است. نیما رستمی همواره در پیشبرد دوسیه های(پرونده های) مهاجرتی افغان ها فعال بوده و در مورد پرونده های( دوسیه های ) مهاجرین افغان اطلاعات کافی دارد. وی در حال حاضر بخاطر ادامه تحصیل در شهر سانفرانسیسکو امریکا بسر می برد.
جناب پوهنیار بصیر دهزاد
پوهنیار بصیر دهزاد سابق استاد در فاکولته حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل، فعلن معاون و سکرتر مسئول انجمن حقوقدانان افغان در اروپا، از 17 سال بدین بدینسو فعال حقوق پناهجویان افغان در کشور هالند، از 20 سال تا اکنون سابقه کاری بحیث کارشناس تخصصی و با راجستر رسمی کار شناسی تخصصی در اداره بخش حمایت حقوق اطفال در کشور هالند و شش سال سابقه کاری بحیث کارمند حمایت حقوق ( وصایت حقوقی ) اطفال بی سرپرست پناهجو در هالند ،در موسسه نیدوس .
جناب زلمی رزمی
– آقای زلمی رزمی کارمند اسبق کمیته دولتی رادیوتلویزیون و سینماتوگرافی ، از سال ۱۹۹۰بدینسو در آلمان زندگی میکند . از سال 2011 بدینسو رئیس شورای مهاجران افغان درآلمان بوده واین شورا درسال ۱۹۹۳ ایجاد و ثبت راجستر درمحاکم آلمان میباشد . آقای زلمی رزمی یکی ازبنیانگذاران آن شورا بود و همچنان ازسال ۱۹۹۵ الی ۲۰۱۱ بعنوان سردبیر و مدیرمسوول نشریه تصویرارگان نشراتی شورای مهاجران افغان بود . در سال 2011بحیث رئیس همین شورا انتخاب شده است.
گرداننده : نسیم سحر رئیس انجمن افغانها در سویدن
زمان : یکشنبه مورخ 7 اپریل 2019 ساعت 18.00 وقت اروپا ( 17.00 وقت لندن و 19.00 وقت فنلند )
افغانهای سویدن
https://www.facebook.com/121226484580698/posts/2142339975802662/
روز جهانی زن توسط شورای زنان انجمن افغانها در سویدن به روز شنبه مورخ 9 مارچ 2019 دریک فضای فامیلی در رستورانت سلطانی تجلیل بعمل آمد . برنامه از دوبخش تشکیل یافته بود : بخش صحبت ها و بخش کنسرت احمد مرید . گردانندگی بخش اول را خانم فریبا چرخی و گردانندگی بخش دوم را جناب رامشگر بعهده داشتند. فلمبرداری توسط استدیوی ( Z) صورت گرفته است.
یک مرد افغان که با لایسنس (جواز ) رانندگی افغانی در سویدن رانندگی میکرد توسط محکمه استیناف به پرداخت جریمه محکوم شد
یک مرد 25 سالۀ افغان میخواست بداند آیا میتواند با لایسنس (جواز) رانندگی افغانی اش در سویدن رانندگی کند؟ او برای یافتن پاسخ به این سوال نزد پولیس مراجعه نمود. پاسخ پولیس در این مورد مثبت بود. اما بعداَ زمانی که مرد مذکور در ماۀ اگست سال 2017 در شهر Växsjö (ویکس شو) سرگرم رانندگی بود توسط پولیس متوقف ساخته شده و برایش گفته شد که لایسنس رانندگی او در سویدن مدار اعتبار نمی باشد.
نظر به قانون یک شخصی که ثبت دفتر احوال نفوس در سویدن میباشد و لایسنس ( جواز ) رانندگی اش در خارج از ”منطقۀ اقتصادی اروپایی” صادر شده باشد صرفاَ میتواند برای مدت یک سال با لایسنس خارجی خود در سویدن رانندگی نماید.
این مرد در محکمه منطقه Växjö متهم به رانندگی غیرقانونی شد. اما درمحکمه ابتداییه معاف شد وسپس این مرد توسط محکمۀ استیناف به جرم رانندگی غیرقانونی محکوم گردید. اکنون این قضیه توسط ستره محکمه (محکمه عالی )و یا Högsta domstolen مورد بررسی قرار دارد.
این مرد 25 ساله افغان در هنگام محاکمه ابتداییه (Växjö) اظهار نموده است که او نزد پولیس مراجعه کرده و پولیس برایش گفته است که تا یک سال میتواند با لایسنس افغانی اش رانندگی کند. اوهشت ماه قبل از این که توسط پولیس متوقف ساخته شود لایسنس افغانی اش را توسط پُست دریافت نموده بود و به همین دلیل فکر میکرد تا یک سال بعد از بدست آوردن لایسنس اش حق دارد در سویدن رانندگی کند. آنچه را مرد مذکور اشتباه فهمیده بود این بود که مهلت یک سال رانندگی با لایسنس خارجی در سویدن از روزی شروع میشود که شخص ثبت دفتر احوال نفوس در سویدن میگردد نه از روزی که لایسنس را بدست میآورد. مرد مذکور به طور آشکار قوانین را اشتباه فهمیده بود و از آنجایی که او خود فعالانه تلاش نموده بود مجاز بودن رانندگی با لایسنس رانندگی افغانی در سویدن را بداند و نیز ثابت نگردید که او قصدا به رانندگی غیرقانونی مبادرت ورزیده است ، بناَ محکمۀ ابتداییه اتهام رانندگی غیرقانونی اورا فسخ نمود.
سپس قضیه به محکمۀ استیناف( Göta Hovrätt) رسید و در آنجا مرد مذکور به جریمه 30 روز (30 dagsböter) و پرداخت جریمۀ نقدی 1500 کرون متهم گردید. به باور محکمۀ استیناف برای پذیرش این ادعا که راننده تصور نموده بوده اجازه دارد در سویدن رانندگی نماید، به ”شرایط خاص” نیاز است.
گفته میشود او در مورد شروع مهلت یک ساله رانندگی در سویدن بر اساس حدس خودش عمل نموده و در مورد درست بودن این حدس و گمان اش تلاش ننموده است. به این معنی به باور محکمۀ استیناف مرد مذکور در مورد این احتمال که لایسنس ( جواز ) رانندگی اش اعتبار ندارد، بی تفاوت بوده است و به همین دلیل اتهام وارده در محکمه مورد تایید قرار گرفت.
اکنون ستره محکمه یا Högsta domstolen اعلام نموده که شکایت مرد مذکور را پذیرفته و قضیه مذکور را برای بررسی می پذیرد.
تلخیص و ترجمه : احمد ضیا دانش
