وضعیت جسمی سه نفر از پناهجویان افغان مقیم شهر بودن در شمال سویدن که در اعتراض به اخراج اجباری شان دست به اعتصاب غذا زده اند به وخامت گرائیده و به شفاخانه انتقال یافته اند.
به گزارش روزنامه محلی « ان اس دی» توربیورن لیندبری رئیس کمون بودن خواستار عملکرد مسئولانه اداره مهاجرت سویدن شده و وی در مصاحبه خود می افزاید: « من فکر میکنم که وصعیت ناگواریست، باید اخراج پناهجویان در حال اعتصاب غذا متوقف گردد.»
روزنامه در ادامه گزارش خود می افزاید

اعتصاب غذا از ساعت نه صبح روز پنجشنبه هفته گذشته آغاز شد و در ابتدا توسط دو نفر آغاز شد که اکنون جمعن به نه نفر رسیده است. بعضی ازین اعتصاب کنندگان به مدت شش روز بدون آب و غذا و دارو به سر برده اند که اکنون حال سه نفر آن وخیم است و بکلی هوش و حواس خود را از دست داده اند و به بیمارستان منتقل شده اند.
احمد اکلیل خلیل (ذکی) سخنگوی اعتصاب کنندگان میگوید: از آنچه من میترسیدم بوقوع پیوست؛ « اجساد بی رمق» زمانیکه آنها به اعتصاب غذا شروع کردند میگفتند که تازه این شروع اش است و همینطور در جمع ما اضافه خواهد شد و این به عهده اداره مهاجرت سوئد است که از فرستادن افغانها به سوی مرگ خودداری نمایند.
احمد اکلیل(ذکی) می افزاید: امیدوارم که اداره مهاجرت و دولت سوئد درک نمایند که اوضاع بسیار جدی و وخیم است و از سماجت دست بردارند.
بعدن دوشنبه شب دو مرد دیگر افغان به سنین شصت ساله و سی و پنج ساله، به علت از دست دادن آب بدن شان، هوشیاری خود را از دست دادند و توسط امبولانس به بخش اورژانس شفاخانه انتقال یافتند.
دفتر مطبوعاتی شورای صحی شهر بودن بعدن اظهار داشت که مردان بعنوان مصدومان جزئی در نظر گرفته شدند و همان دوشنبه شب مجبور به ترک شفاخانه سوندربی شدند.
«چه حزن انگیز و ناگوار؟»
همزمان رئیس کمون بودن «توربیورن لیندبری» خود را درگیر مسایل خانواده های افغان ساخت و به خبرنگار روزنامه محلی «ان ای دی» گفت:
از اداره امور پناهندگان تقاضا مینماید که حد اقل بگذارد که افغانهای مذکور برای چند ساعتی خود را گرم کنند.
لیندبری میگوید: من فکر میکنم که وضعیت اسفناک است.
پنج افغان در پنجشنبه شب دست به اعتصاب غذا زده اند و در پلاکارت چنین آمده است:
این مردان را همینجا بکشید تا اینکه برگردانیدشان به افغانستان!
روز شنبه به حمایت از اعتصاب کنندگان و فامیلهای افغانی که جواب رد گرفته اند و اجازه اقامت در سویدن نخواهند داشت در شهر بودن راهپیمائی اعتراضی برگزار شد و حدود صد نفر از بخشهای دیگر ولایت شلفتیو به شمول باشندگان شهر بودن و حتی مسافرینی که در آنجا سفر کرده بودند شرکت کردند.
توجه داشته باشید که «ان اس دی» با معلومات بیشتر بر میگردد!

ما میخواهیم بمانیم، ما میخواهیم زندگی کنیم!

بودین:
اعتصاب کنندگان در سومین شب و روز اعتصاب غذائی خود قرار دارند و اعتصاب را ادامه داده اند.
حبیب الله احمدی یکی از آن مردان است و وضع جسمی آن به وخامت میگراید. او از طرف یک داکتر معاینه شد.
تظاهراتی به حمایت از اعتصاب کنندگان و خانواده های افغانیکه جواب گرفته اند تا سویدن را بسوی افغانستان ترک نمایند در حال جریان است.
ساعت نه روز پنجشنبه پنج افغان از غذا خوردن خودداری کردند و به روز جمعه دونفر دیگر به آنها پیوست.
امروز صبح به درخواست خانم باربرو اندریاس سون یک داکتر از صلیب سرخ تقاضا گردید تا بیاید.
اندریاس سون میگوید: گرچه یک داکتر برای پناهجویان موجود است اما من میخواهم که این موضوع رسمی شود. زمانیکه یک فردی از خوردن و آشامیدن خودداری میکند، یک سلسله تغییرات در بدن ایجاد میشود. دریافت ما اینست که حال دو نفر از آنها رو به وخامت است.
افراد در حال اعتصاب در بخش مربوط به اداره مهاجرت بستری اند و از جانب موسسه ای « ای او گ تی ـ ان تی او» برای شان پتو و لحاف کمک شده است.
احمد اکلیل خلیل مشهور به ذکی سخنگوی این پناهجویان میگوید:
ما امیدوار هستیم که اینها جواب مثبت بگیرند و به تشخیص ما که باید اخراج این پناهجویان متوقف گردد و اداره پناهجویان پرونده شان را دوباره بررسی نماید.
از صحبتهای ذکی چنین پیداست که نماینده اداره امور پناهندگان به این پناهجویان گفته است که: یک درخواست گروهی ترتیب دهند و در آن درخواست وضعیت بحرانی افغانستان را توضیح دهند.
ما این کار را خواهیم کرد اما اعتصاب کنندگان هنوز در اعتصاب اند.
ما از اداره امور پناهندگان تقاضای یک بررسی عادلانه و انسانی خواهیم کرد و ذکی همچنان اشاره میکند به اینکه: قبلن هم چنین درخواستهای انفرادی مبنی بر نشاندادن وضعیت اجتماعی خطرناک در وطن فرستاده شده است اما با آنهم خیلی ها جواب منفی گرفتند.
در تظاهراتی که به روز شنبه از جانب انجمن افغانهای بودن برگزار شده بود نه تنها فامیلهای افغان مقیم بودن بلکه از شهر های کیرونا، شلیفتیئو و هپاراندا نیز شرکت ورزیده بودند.
ضیا حیدری سخنگوی انجمن افغانهای بودن میگوید که انجمن ما افغانهائی را که به یک مشکل شخصی و یا اجتماعی بر میخورند همکاری مینماید تا مشکل شان برطرف گردد.
آنها از ترور و تهدیدات فردی و اجتماعی فرار کرده اند، افغانستان در حال حاضر یک کشور آرام محسوب نمیگردد، چیزهائیکه در آنجا و اینجا اتفاق میافتند بغرنج و پیچیده اند، ما بالای واقعاتی که در افغانستان اتفاق میافتن
د تأثیرگزار نیستیم و لی چیزهائی را که در اینجا اتفاق میافتند حد اقل میتوانیم کوشش نمائیم تا در مقابل واقعات کاری انجام دهیم.
ضیا حیدری در ادامه صحبتهایش می افزاید:
مردم دارند نا امید میشوند. آنها سعی دارند که به اداره امور پناهندگان بفهمانند که در مورد آنها غیر عادلانه تصمیمگیری شده است، آنها در مقابل یک تصمیمگیری بیرحمانه قرار گرفته اند.
ضیا حیدری به این نکته اشاره میکند که یک عزم جدی سیاسی ضرورت است که پروسه اخراج اجباری به سوی افغانستان را متوقف سازد.
فقدان آزادی عقیده و بیان:
ذکی وضعیت اسفبار آزادی بیان و عقیده و حقوق زن را در افغانستان توضیح داد. افغانها نمیتوانند عقاید خود را به روشهای دلخواه خود بیان نمایند، یک دولتی که در فساد اداری غرق است بزرگترین تهدید است برای مردم آن کشور تا درد خود را از طریق تلویزون و رادیو به گوش مردم برسانند.
رسانه های گروهی از تهیه گزارش از داخل پارلمان منع شده اند، زنان حقوقی ندارند و خیلی از زنها حق ندارند که تحصیل کنند، مردها مانع آنها میشوند. بزرگان خانواده نمیگزارند که پسران و دختران جوان مطابق میل شان ازدواج نمایند. ذکی اشاره میکند به اینکه مردم حق ندارند تحمیلهائی را که به دین نسبت داده میشوند زیر سئوال ببرند. او می بیند که دولت در تأمین حقوق و عدالت اجتماعی نامؤفق است.
« بشنو و ببین!»
مریم صالحی مدت هفت سال از عمرش را در سویدن سپری کرده است، پدر و برادرش قبلن واپس فرستاده شده اند، وی در خطاب به ساکنان بودن گفت:
« من میخواهم شما درک نمائید که همه شانس ندارند که مثل شما آرام زندگی نمایند. من میخواهم که شما اهمیت قایل شوید به آنچه که در زندگی دیگر انسانها میگذرد، من میخواهم که شما وضعیت این کودکان و افراد سالمند را با چشم سر ببینید، این مرد ضعیف بخاطر بچه های کوچیک خود دست به اعتصاب غذا زده است، من میخواهم که شما برای یک دقیقه هم که شده احساس نمائید که افغان بودن چه معنی ای دارد. ما این کار را انجام میدهیم چون واقعن به همکاری و دستگیری نیاز داریم. من از شما توقع دارم که این را بفهمید که کودکان، جوانان و سالمندان ما به آرزوی داشتن یک آینده بهتر به اینجا آمده اند. اینکه ما میخواهیم در اینجا بمانیم یک مزاح نیست بلکه باید جدی گرفته شود.
به اساس گزارش گزارشگر تکست تی وی کانال چهار، لینا تگستروم در شهر هولمسوند هم چهار نفر افغان و ایرانی اعتصاب غذا کرده اند. شماره های تماس در متن سویدنی موجود است.
با احترام
ترجمه کننده: سید خداداد فطرت
یادداشت:
ببینید که مردم افغانستان به چه روزی رسیده اند که نه در داخل و نه در خارج کشور کسی به آنها اهمیت نمیدهند، نه دولت افغانستان در قبال شهروندانش مسئولانه عمل میکند و نه هم دولتهای پناهنده پذیر چنین وضعیتی را جدی میگیرند.
اینگونه قضایا برای ما افغانها و تمام کسانیکه به انسانیت ارزش قایل اند مسئولیت ایجاد میکنند تا در برابر اینگونه بیعدالتیها اعتراض نمائیم و بایستیم.

یازده نفراز پناهجویان افغان در مقابل اداره ی مهاجرت در بودن، در اعتراض به حکم اخراج خود دست به اعتصاب غذا زده اند. بنا بر سایت خبری انجمن افغان ها در سوئد(سویدن )، به دلیل ضعف شدید تعدادی از اعتصاب کنندگان، آنها به بیمارستان منتقل شدند. در حمایت از این پناهجویان از ساعت دو بعد از ظهر امروز، ساعتی پیش، تظاهراتی  نیز در بودن برگزار شد. ضیا حیدری مسئول انجمن افغان ها در بودن در گفتگوئی با پژواک عنوان کرد که اکثر تظاهر کنندگان سوئدی( سویدنی ) هستند. اطلاعات بیشتر را می توانید در فایل صوتی زیر بشنوید

منبع سایت پژواک

http://sverigesradio.se/sida/default.aspx?programid=2493

Afghanska asylsökande hungerstrejker i Boden

پناهجویان افغان در شهر بودین سویدن دست به تظاهرات و اعتصابات غذایی زده اند. وضعیت جسمی سه پناهجو بسیار وخیم  شده که توسط امبولانس به شفاخانه انتقال یافتند . روزنامه های محلی در مورد پناهجویان افغان مطالبی نشر کرده که آنرا در اینجا نقل میکنیم 

تفصیل گزارش رابه زبان فارسی دری در اینجا بخوانید

Tre afghaner förda till sjukhus

BODEN.
UPPDATERAD
Tre av de hungerstrejkande afghanerna i Boden fick föras akut i ambulans till sjukhus på måndag eftermiddag.
Nu kräver kommunalrådet Torbjörn Lidberg att Migrationsverket agerar.
– Jag tycker att situationen är bedrövlig, säger han till NSD.

Hungerstrejken: ”Deportationen måste stoppas”
Hungerstrejken i Boden inleddes vid 09-tiden i torsdags förra veckan. I söndags anslöt ytterligare två män och nu är det totalt nio personer som hungerstrejkar.
Några av de hungerstrejkande har varit utan mat, vatten eller mediciner i snart sex dygn.
Vid 16-tiden på måndag blev läget akut för en av de hungerstrejkande afghanerna. Mannen förlorade medvetandet, föll ihop och var inte kontaktbar. Ambulans tillkallades och mannen fick föras till Sunderby sjukhus.
– Det som jag var rädd för skulle hända, händer nu, säger Ahmad Aklil Khalil, säger Ahmad Aklil Khalid, även kallad Zaki och talesperson för de hungerstrejkande afghanerna.
”Döda kroppar”
– När de började hungerstrejken sa de att det här är starten och att det skulle sluta med döda kroppar. Det här är på Migrationsverkets axlar. Idag är det han, i morgon nästa.
– Jag hoppas att Migrationsverket och regeringen i Sverige inser att det här är allvarligt, säger Ahmad Aklil Khalil till NSD.
Senare på måndag kväll hade ytterligare två afghaner – en man i 60-årsåldern, en man i 35-årsåldern – förlorat medvetandet på grund av uttorkning. Båda fick föras akut i ambulans till sjukhus.
Landstingets pressjour uppgav senare att männen betraktades som lindrigt skadade och skulle få lämna Sunderby sjukhus på måndagskvällen.
”Bedrövlig”
Samtidigt har Bodens kommunalråd Torbjörn Lidberg (S) engagerat sig i de afghanska familjerna.
Till NSD säger Lidberg att han nu kräver att Migrationsverket åtminstone låter afghanerna få komma in i värmen i några timmar.
– Jag tycker att situationen är bedrövlig, säger Torbjörn Lidberg.
Fem afghanska män inledde hungerstrejken i torsdags klockan nio. Enligt plakaten dör männen hellre här än åker tillbaka till hemlandet.
I lördags hölls också en demonstration i centrala Boden till stöd för de hungerstrejkande och de afghanska familjerna som har fått besked om att de inte får stanna.
Omkring ett 100-tal deltog, även tillresande från andra delar av länet och Skellefteå.

NSD återkommer med mer information!

 ”Vi vill leva, vi vill stanna!”

BODEN.
Hungerstrejken i Boden är inne på sitt tredje dygn.
Habibullah Ahmady är en av männen och börjar att må sämre. Han kontrollerades av en läkare.
En demonstration hölls idag till stöd för de hungerstrejkande och de afghanska familjerna som har fått besked om att de inte får stanna.
Fem afghanska män inledde hungerstrejken på torsdag klockan nio. På fredagn anslöt ytterligare två.
I dag på förmiddagen tillkallade Barbro Hällgren Andreasson, Röda korset, en läkare.
– Det finns en läkare inom den afghanska asylgruppen, men jag vill ha de officiellt. När man inte äter eller dricker händer det saker i kroppen och vi märkte att två av dem har börjat må sämre, säger hon.
De hungerstrejkande sover vid Migrationsverkets entré och har fått filtar och täcken av IOGT-NTO.
– Vår förhoppning är att de ska få ett positivt besked eller i vart fall att deportationen av familjerna ska stoppas och att Migrationsverket omprövar deras fall, säger Ahmad Aklil Khalil, även kallad Zaki, och talesperson.
Svår situation
Han berättar att Migrationsverkets representant under fredagen ville att gruppen skulle lämna en gemensam ansökningshandling med de ny fakta om den förvärrade situationen i Afghanistan.
– Vi kommer att göra det, men hungerstrejken fortsätter. Vi efterfrågar en mänsklig och rättvis behandling från Migrationsverket, säger Zaki och påpekar att de asylsökande redan tidigare individuellt skickat in handlingar om den allt svårare situationen för civilbefolkningen i hemlandet.
– De flesta har ändå fått negativt besked.
Demonstrationen i centrala Boden på lördagen samlade inte bara afghaner i Boden, utan det kom familjer från Kiruna, Haparanda och även från Skellefteå. Arrangör var Afghanska föreningen i Boden.
Är desperata
Zia Haydari, ordförande, säger att föreningen stöttar sina landsmän som befinner sig i en svår personlig situation.
– De flydde från terror och hot. Afghanist
an är fortfarande inte ett tryggt land. Det som händer där är svårt, men det som händer här är också svårt. Vi kan inte göra något åt det som händer i Afghanistan, men vi kan försöka att göra något åt det som händer här.
– Människor blir desperata. De vill påverka Migrationsverket och känner att de blivit orättvist behandlade. De har kommit fram till ett tungt beslut, att de hellre dör här än där, säger Zia Haydari och påpekar att det krävs ett politiskt beslut för att stoppa avvisningarna tillbaka till Afghanistan.
Ingen yttrandefrihet
Zaki beskrev situation i sitt hemland med avsaknaden av yttrandefrihet och rättigheter för kvinnor.
– Afghaner har inte yttrandefrihet på flera sätt. En korrumperad regering hotar människor som uttalar sig i radio och teve. Media stoppades från att komma in i parlamentet. Kvinnor har inga rättigheter. Många kvinnor får inte utbilda sig. De stoppas av mannen. De äldre låter inte kvinnor och män gifta sig med vem de vill, säger Zaki och påpekar att det inte har något att göra med deras religion.
Han ser det istället som att regeringen misslyckats införa dessa fri- och rättigheter i samhället.
”Lyssna och se”
Marjam Salihi har bott i Sverige i sju år. Hennas pappa och bror har redan skickats tillbaka. Hon sa till bodensarna:
– Jag vill att ni ska förstå att alla inte har det lika bra som ni. Jag vill att ni bryr er, att ni lyssnar, för det handlar om människors liv. Jag vill att ni ser på barnen och de äldre.
– De här männen hungerstrejkar för sina barn. Jag vill att ni, för en minut, försöker känna hur det känns att vara afghan. Vi gör det här för att vi verkligen behöver hjälp. Jag vill att ni förstår att unga, gamla och barn kom hit med hopp om en framtid. Vi vill inte bara stanna här för att det är skoj.
I Holmsund är det också enligt tv4s textteve sex personer från Afghanistan och Iran som hungerstrejkar.
Av Lena Tegström lena.tegstrom@nsd.se 0921-13623
Publicerad 20 april 2013 14:37
Uppdaterad 21 april 2013 08:55

Av Lena Tegström lena.tegstrom@nsd.se 0921-13623

تیم فوتبال افغانها در استاکهولم که بنام میلی اف سی( Melli FC) ثبت در اتحادیه فوتبال سویدن است در سال 2011 ایجاد شده و در دیویشون 7 باز ی میکند و دارای 22 بازی کن میباشد . این تیم توسط دو ورزشکار : نوید حیدری و مصطفی سعیدزی تمرین داده میشود

در صورت سوال با مصطفی سعیدزی به شماره تیلفون و ایمل آدرس زیر در تماس شوید

mustafa_mum@hotmail.com
facebook: Melli FC
Mobil nr: 0737678874 

اول اردیبهشت(ثور) روز سعدی شیرازی یکی از شعرا و عرفای با نام ادب فارسی و اندیشه اسلامی است و ما هم به همین بهانه خواستیم از او یادی کرده باشیم
شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی شاعر خوشنامی است که بعد از فردوسی آسمان زیبای ادبیات فارسی را با نور خود روشن ساخت و او نه تنها یکی از نامورترین شعرای پارسیگوی است بلکه از بزرگترین سخنوران جهان میباشد، که شعر او سر درب سازمان ملل را آزین کرده است؛

”The children of humanity are each other’s limbs”
”That shares an origin in their creator”
”When one limb passes its days in pain”
”The other limbs cannot remain easy”
”You who feel no pain at the suffering of others”
”It is not fitting you be called human”

بنی آدم اعضای یکدیگرند
که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمي

سعدی متولد شهر شیراز کشور ایران و خانواده اش از عالمان دین بوده اند
:ژکفر حسینی شاعر معاصر افغان در صفحه فیسبوک خود در مورد سعدی چنین نوشته است
« سعدی شاعریست که بیشترین نقش را در تثبیت لحن و زبان پس از فردوسی داشته است. سعدی آبشخور بسیاری از رویدادها و جریانهای ادبی پس از خویش است. در سبک هندی میتوان رد پای سعدی را مشاهده کرد. در واقع بسیاری از صنایع معنوی موجود در سبک هندی از غزلیات و دیگر آثار سعدی نشأت گرفته اند
یا مثلاً نوع نگاه متفاوتی که در مکتب وقوع به معشوق دارند در غزلیات سعدی به چشم می‌خورد… این نوع نگرش تا پیش از سعدی سابقه ندارد. در ادبیان کهن همواره معشوق را در اوج می‌دانسته‌اند و حتا خطاهایش را با دیدۀ منت می‌پذیرفته‌اند. سعدی‌ست که در اوج این نگاه‌های اغماض‌آمیز این چنین می‌نویسد

ای لعبت خندان لب لعلت که مزیده‌ست؟
وی باغ لطافت به رویت که گزیده‌ست؟

نیکوتر از این میوه همه عمر که خورده‌ست؟
شیرین‌تر از این خربزه هرگز که چشیده‌ست؟

ای خضر حلالت نکنم چشمۀ حیوان
دانی که سکندر به چه محنت طلبیده‌ست

این خون کسی ریخته‌ای یا می سرخ است؟
یا توت سیاه‌ست که بر جامه چکیده‌ست

با جمله برآمیزی و از ما بگریزی
جرم از تو نباشد گنه از بخت رمیده‌ست

نیک است که دیوار به یک بار بیفتاد
تا هیچ‌کس این باغ نگویی که ندیده‌ست

بسیار توقف نکند میوۀ پر بار
چون عام بدانست که شیرین و رسیده‌ست

گل نیز در آن هفته دهن باز نمی‌کرد
و امروز نسیم سحرش پرده دریده‌ست

رفت آن که فقاع از تو گشاییم دگر بار
ما را بس از این کوزه که بیگانه مکیده‌ست

سعدی در بستان هوای دگری زن
وین کِشته رها کن که در او گله چریده‌ست…»

:شهرت سعدی معلول چند خاصیت است
اول او زبان شیوای خود را وقف مدح و احساسات عاشقانه نکرده است
دوم اینکه او یک شاعر جهانگرد بود و گرم و سرد روزگار را چشیده و تجارب خود را برای دیگران به زیبائی و شیرینی بیان کرده و همچنین وی در سخنان خود چه از نظر نظم و چه از نظر نثر از امثال و حکایات دلپذیر استفاده نموده است
و سوم اینکه سعدی به شاعر شوخ طبع و بذله گو معروف است که خواننده را مجذوب میکند
همه اینها دست بدست هم داده و سبب شهرت او گردیده است
یاد این شاعر تکتاز و عارف بی بدیل گرامی و روزش مبارک باد
این هم یکی از اشعار سعدی در مورد تلاش در زندگی تقدیم شما باد!

هر دم از عمر می رود نفسی                چون نگه می کنم نماند بسی
ای که پنجاه رفت و در خوابی              مگر این پنج روزه درﯾابی
خجل آن کس که رفت و کار نساخت             کوس رحلت زدند و بار نساخت
خواب نوشین بامداد رحیل                باز دارد پیاده را ز سبیل
هر که آمد عمارتی نو ساخت                   رفت و منزل به دیگری پرداخت
نیک و بد چون همی بباید مُرد                 خُنُک آن کس که گوی نیکی بُرد
برگ عیشی به گور خویش فرست                     کس نیارد ز پس، تو پیش فرست

سید خدادا فطرت

روز شنبه مورخ 20 اپریل تظاهرات وسیع در اعتراض به تعقیب  و اخراج اجباری پناهجویان و امنیستی برای پناهجویان بدون اسناد از طرف نهضت  پناهندگی استاکهولم( Asyl rörelse Stockholm) به اشتراک نهاد های مدافع حقوق پناهجویان و منجمله انجمن افغانهادر استاکهولم برگزارشد.  مظاهره کنندگان که تعداد شان به صد هانفر میرسیدند ،حوالی ساعت 14.00 مارش کننان از میدان سرگل به صوب پارلمان سویدن حرکت نمودند و در مسیر راه شعار های در مخالفت با تعقیب پناهجویان و دیپورت های اجباری و  در دفاع از امنیستی شعار میدادند. اشتراک کنندگان تظاهرات حوالی ساعت 14.30 به  جوار پارلمان سویدن رسیده وبخش صحبتهای نمایندگان نهاد ها و انجمن های مختلف شروع شد. به نمایندگی از نهضت پناهندگی آقای متیاس برنهاردسون صحبت کرده وسپس فدراسیون پناهندگی ایرانی ها ، به تعقیب آن کاله لارشون سخنگوی اسبق حزب چپ در امور سیاست پناهندگی و به نمایندگی از انجمن افغانها ، فریانه اصغری مسوول جوانان انجمن افغانها صحبت نمود