بتاريخ 15 ماه مي 2007 رئيس حقوقي اداره مهاجرت سويدن تصميمي را در مورد يک مرد افغان دارنده اقامت يکساله مؤفت صادر نمود که حکم خط مشي را داشته و بالاي تمام افغانهاي داراي شرايط مشابه قابل تطبيق ميباشد برطبق اين ” حکم رهنمودي ” و يا خط مشي اين مرد افغان ميتواند به افغانستان عودت نمايد و وضعيت امنيتي آن محل در افغانستان که اين افغان در آنجا قبلاٌ زندگي داشت ، در حد ” درگيري مسلحانه ” و يا شرايط ناآرام ديگري که در قانون خارجيان سويدن به آن اشاره گرديده ، نمي باشد .در اخير ماه جون 2007توافقنامه ای میان کشورهای سويدن و افغانستان و کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهجویان در مورد اخراج آنعده متقاضيان پناهندگي در سويدن که درخواست پناهندگی شان رد شده به امضا رسيد . انجمن افغانها در سويدن در مخالفت با حکم ظالمانه اداره مهاجرت دست به اعتراضات گسترده زده و بتاريخ 27 جولاي2007 الي اول اگست 2007 رهبري مارش و راه پيمايي اعتراضيه را از شهر نورشوپنگ الي ستوکهولم ( در حدود دوصد کيلومتر راه ) را بعهده داشت . در روز اخير راه پيمايي در پيشروي پارلمان سويدن تظاهرات وسيع افغانها برگزار گرديد و درآن نمايندگان چهار حزب پارلماني ، نهاد هاي اجتماعي و جنرال دايرکتور کميته سويدن افغانستان اشتراک و صحبت نموده و از خواستهاي پناهجويان حمايت کردند. از تاريخ 4 اگست تاکنون تحصن شبانه روزه پناهجويان افغان در ستوکهولم ادامه دارد و از همين تاريخ يکتعداد پناهجويان دست به اعتصاب غذايي خشک زدند که بعد از سه روز يازده نفر به بيمارستان انتقال يافتند . تمام اين تلاشها در مطبوعات سويدن بطور گسترده انعکاس يافت که در نتيجه اداره مهاجرت حاضر گرديد تا با نمايندگان انجمن افغانها در سويدن ديدار نمايد . بنا بر تقاضاي انجمنهاي افغاني و شخصيتهاي اجتماعي و بر اساس وعده اداره مهاجرت براي ملاقات با نمايندگان انجمن افغانهابه تاريخ 23 ماه اگست ، اعتصاب غذايي پناهجويان افغان موقتاٌاز تاريخ 13 الي 23 اگست قطع گرديد . بتاريخ 20 اگست ملاقات با رئيس دادگاه عالي مهاجرتي سويدن صورت گرفت و شکايتنامه پناهجويان با هشت هزار امضاي جمع شده در حمايت از آنها براي ايشان توسط نسيم سحر معاون انجمن افغانها تسليم داده شد .بتاريخ 23 اگست 2007 ملاقات ميان نمايندگان اداره مهاجرت ، کميسارياي عالي ملل متحد در امور پناهجويان وکميسيون امور مهاجرين انجمن افغانها صورت گرفت . در ترکيب هيئت انجمن آقايون : نسيم سحر معاون انجمن ورئيس کميسيون ، انورفرزام عضوکميسيون ، قاضي معصوم عضو کميسيون ، داکتر سعدالدين دشتي و استاد راز محمد عزيزي نمايندگان پناهجويان و اندرش ساندکويست، حقوقدان و رئيس بورد مشوره دهي براي پناهجويان و مهاجرين شامل بودند . در ترکيب کميساري عالي ملل متحد در امور پناهجويان در سويدن آقايون : هانس تن فلد مسوول منطقوي در بالتيک و کشور هاي شمال ، پيتر تروتر مسوول سويدن . خانم هاني ماتيسن ( قبلاٌ در ناروي مسووليت افغانها را داشت ) و جانب اداره مهاجرت : ويرونيکا ليندسترند کانت مسوول عودت افغانها ، يوهان ستولپي از بخش حقوقي اداره مهاجرت و يوهان رهم و اليزابت جورج از بخش اطلاعتي شامل بودند . اما با تأسف فراوان که ملاقات 23 اگست نمايندگان انجمن افغانها با اداره مهاجرت و کميسارياي عالي ملل متحد در امور مهاجرين نتايج مطلوب بدست نداد . اداره مهاجرت سويدن کمافي السابق مصمم است تا متقاضيان پناهندگي را که حکم اخراجي نهايي دريافت نموده اند ، جبراٌ از سويدن به افغانستان اخراج نمايند. ازينرو از تاريخ 23 اگست ساعت يک بعد از ظهر پناهجويان افغان اعتصاب غذايي شانرا از سر گرفتند . آقاي کاله لارشون سخنگوي حزب چپ در امور پناهندگي و عضو پارلمان سويدن نيز براي يک شبانه روزبا اعتصاب کنندگان غذايي پيوست .البته اعتراضات پناهجويان افغان در روزنامه ها ، جرايد و تلويزيون هاي مرکزي و محلي وسيعاٌ بازتاب يافت . اعت
راضات پناهجويان افغان در نشرات برون مرزي افغانها ، راديوي بي بي سي ، تلويزيون آشنا ، شبکه جهاني آريانا ، آرياناي افغانستان ، راديوآزادي و ساير نشرات افغاني پخش گرديد . انجمن افغانها نامه سرگشاده را عنواني سفارت دولت اسلامي افغانستان در اوسلو به نشر سپرد . درين نامه از امضاي توافقنامه توسط نمايندگان حکومت افغانستان غرض اخراج افغانها شديداٌ انتقاد گرديده است . نامه را ميتوانيد در اينجا مطاله نمائيد . اخراج پناهجويان افغان از سويدن در زماني صورت ميگيرد که از يکسو وضعيت امنيتي کشور رو به وخامت گرايده است و از جانب ديگر ملل متحد از بيجا شدن افغانها هشدار ميدهد . توجه نمائيد به خبر بي بي سي دولت سويدن با اين اقدام غيرانساني خود حد اقل دو هدف را دنبال مينمايد . نخست اخراج اجباري افغانها و عراقي ها از سويدن زگنال و پيام است به پايان سخاوتمندي سويدن در قسمت پذيرش مهاجرين . زيرا مدتهاست که دولت سويدن ازپذيرش غيرمتناسب پناهجويان و بخصوص عراقي ها در ميان کشورهاي اتحاديه اروپا سخن ميگويد . دوم ـ با وجود اينکه سويدن بعنوان يک کشور بيطرف نيروهاي نظامي اش را در زير بيرق ناتودر افغانستان قرار داده و با اخراج پناهجويان افغان ، اين دولت ميخواهد وضعيت امنيتي را در افغانستان مطلوب ترسيم نمايد و ذهنيت عامه رادر سويدن به نفع سياست حکومت کنوني در سويدن و ناتو تغيير دهد . پناهجويان افغان و عراقي قرباني اين سياست بازي ها قرار گرفته اند . بيائيد ، يکجا باهم عليه اين سياست بازيها که زندگي انسانها را به بازي ميگيرند ، قرار گيريم ! اعتصاب کنندگان افغان در سويدن از هموطنان خويش چنين خواهش دارند : ”ما پناهجويان افغان که اداره مهاجرت به درخواست پناهندگي ما جواب رد ـ منفي داده و در معرض خطر اخراج دايمي از سويدن بسر ميبريم . از چندي قبل بدينسو دست به تحصن و اعتصاب غذايي زده بوديم و عزيز ترين و باارزش ترين داشته خود يعني حيات و صحتمندي خود را در معرض نابودي گذاشتيم و مرگ را در اينجا نسبت به زندگي فلاکتبار در زير بمباردمان در افغانستان ترجيح داديم . در نتيجه اين تلاشها اداره مهاجرت پذيرفت تا با نمايندگان ما بتاريخ 23 اگست ملاقاتي داشته باشد . امروز بعد از ملاقات تمام اميد ها و آرزوهاي مان هم نقش بر آب بست و ما ناگزيرگرديديم تا دوباره دست به تحصن و اعتصاب غذايي بزنيم .خواهش و تمناي ما از تمام هموطنان عزيز مان اينست که ما را در اين مبارزه انساني هميار و همکار باشند ”.انجمن افغانها در سويدن بتاريخ 30 اگست روز پنجشنبه تظاهرات و راه پيمايي وسيع را از اداره مهاجرت سويدن واقع سولنا در شهر ستوکهولم الي مرکز شهر ( ميدان سرگل ) از ساعت چهارونيم الي هفت عصر برگزار مينمايد . از تمام نهاد هاي اجتماعي افغاني و غير افغاني در سويدن و خارج سويدن تقاضا مينمائيم تا از خواستهاي انساني و شريفانه پناهجويان افغان حمايت بيدريغ نمايند . توقع ما اينست تا نهاد هاي داخل سويدن به تظاهرات و مارش افغانها در ستوکهولم بپيوندند و نهاد هاي مدافع حقوق پناهجويان در خارج از سويدن همچو تظاهرات را در کشور هايشان در دفاع از خواستهاي پناهجويان افغان در سويدن برگزار نمايند . پناهندگي حق همه ماست ! بيائيد از حق پناهندگي مان دفاع نمائيم ! 26 اگست 2007نسيم سحرمعاون انجمن افغانها در سويدن و مسوول کميسيون امور مهاجرين www.afghanskaforeningen.se
برخلاف خبر بي بي سي ” سوئد پناهجویان افغان را اخراج نمی کند ” ويا ” دولت سوئد توافق کرده است که از اخراج اجباری پناهجویان افغان خودداری کند” دولت سويدن برنامه اخراج اجباري افغانها را رويدست گرفته است و اين مطلب در اطلاعيه مطبوعاتي حکومت فعلي صراحت دارد درين اطلاعيه گفته ميشود که اين موافقتنامه بعنوان آخرين راه حل ، زمينه را براي اخراج اجباري افغانها مساعد ميسازد . احضارنمودن پناهجويان در روزهاي اخير توسط اداره مهاجرت سويدن و گذاشتن اولتيماتوم براي ترک سويدن در ماه اگست 2007 ادعاي ما را تائيد مينمايد . مقامات سويدني مانند طالبان ( در يک دست کلام خدا ودردست ديگر شمشير ) دريک دست پول وعودت داوطلبانه به افغانستان ودر دست ديگر زور و اخراج اجباري با اولتيماتوم برخورد مينمايند . با تاسف و اندوه فراوان بايد تذکر داد که کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل متحد ومقامات افغاني در توافقنامه سه جانبه ، امکانات اين تدابير ظالمانه مقامات سويدني را نيز مشروعيت داده اند . در ماده چهارم ، پراگراف سوم الترناتيف عودت داوطلبانه بمثابه آخرين راه حل مدنظر گرفته شده که همانا اخراج جبري افغانها از سويدن است . دولت سويدن به يک دستاويز ضرورت داشت که موافقتنامه سه جانبه اين نقش منفي را ادا مينمايد وبراي مقامات سويدني اين توافقنامه بعنوان ابزار حقوقي وقانوني غرض اخراج جبري افغانهاي پناهجو مبدل خواهد شد . حکومت بي کفايت افغانستان بعوض اينکه شرايط مساعد را غرض عودت براي افغانهاي که در بدترين ووحشتناکترين شرايط در کشورهاي ايران وپاکستان بسر ميبرند، مساعد بسازد ، بدنبال پناهجويا ن افغان در اروپا بوده ، جائيکه اينها حداقل کار ومسکن نسبتاٌ آبرومندانه داشته و حداقل از کمکهاي انساني برخوردار اند وحتي بسياري شان توانسته اند فاميلهاي شانرا در وطن کمک مالي نمايند . مابه نمايندگي افغانهاي پناهجو، با امضاي توافقنامه توسط نماينده حکومت افغانستان شديداٌاعتراض داريم و عنقريب نامه سرگشاده درين زمينه نشرخواهد شد .ما عليه اين توافقات برپا مي خيزيم وبتاريخ 27 جولاي مارش کنان تظاهرات خود رااز شهر نورشوپنگ سويدن آغاز وبتاريخ 30 جولاي در ستوکهولم پايان ميدهيم . مسير راه ما : Fredag 27/7 Start kl 10-11 opinionsmöte vid Migrationsverket, avmarsch till
Katrineholm
Lördag 28/7 Från Katrineholm möte vid kyrkan kl 10 till Stjärnhov
Söndag 29/7 Från Stjärnhov till Södertälje
Måndag 30/7 Från Södertälje till Stockholm, Mynttorget
پيشروي پارلمان سويدن از ساعت 16.00 الي 18.00
همين اکنون يک سازمان مدافع حقوق پناهجويان مبلغ 20 هزار کرون براي غذا و نوشيدني تظاهرکنندگان در شهر کترني هولم تخصيص داده است . به نامه او توجه نمائيد : Hej
Klart med pengarna. Vi har avsatt 20 000:- till mat(kraftiga smörgåsar) och
dryck
Jag bor i närheten av Stjärnhov, är hemma det datumet.Skall tala med avd,s
kassör för att frigöra lite pengar till mat och dryck samt få med
intresserade.
Återkommer så snart jag har mer info.
/ST
Sixten Thuresson
Meteorvägen 13
646 92 Gnesta افغانهاي پناهجو ! بخاطر بدست آوردن حق مسلم خويش باهم متحد گرديد وصفوف تانرا فشرده تر بسازيد !حق بجانب شماست ! براي اين حق بايد مبارزه نمود و آنرا بايد بدست آورد !افغانهاي عزيز ! ازخواست بر حق افغانهاي پناهجو وآواره خود حمايت بيدريغ نماييد ! اين هموطنان بي سرنوشت ما به حمايت شما ضرورت دارد .از آنها بمثابه وجيبه وطني ، انساني وبشرخواهانه پشتيباني کنيد ! نسيم سحر معاون انجمن و مسوول کميسيون امور پناهندگي انجمن
دولت سويدن و کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل متحد با تطميع نمودن مقامات افغاني سرنوشت حدود ششصد نفر پناهجوي افغان رادريک توافقنامه به بازي گرفته اند .
. اين توافقنامه زمينه اخراج اجباري پناهجويان افغان را از کشور سويدن به افغانستان جنگ زده فراهم ميسازد . درحاليکه اکثريت پناهجويان بنابروضعيت جنگي کشور ، عدم مصئونيت در وطن ، فشاروتهدید افراد وگروپهاي مسلح ویاعوامل دیگر ترک ديار نموده وبا قبول خطر جاني و هزاران مشقت فرار از وطن درسويدن پناهنده شده اند . اکنون دولت سويدن در تفاهم با کمیساریای عالی پناهجویان سازمان ملل متحد و مقامات رسمي افغانستان اين پناهجويان را تهديد به اخراج از کشور پناهنده پذير مينمايد و تمام آرزوهاي يک زندگي شرافتمندانه و انساني آنهارا نابود ميسازد . در حاليکه پناهندگي حق همه ماست ! براي اين حق بايد مبارزه نمود و آنرابايد بدست آورد ! قانون ضدانساني پناهندگي سويدن و تصاميم ظالمانه مسوولين اداره مهاجرت سويدن جايي را براي تحمل نگذاشته است . بناٌ مارش و راه پيمايي پناهجويان افغان بيانگر اعتراض صدها انسان اواره وفراري است که از جهنم وحشت وزورگويي حاکمان ظالم ترک وطن نموده اند . با دريغ و افسوس که پاسخ دولت سويدن به جمعيت معترض ، اخراج دسته جمعي پناهجويان است . اين سرنوشت نيست که پناهجويان افغان سزاوار آن باشند . ما عليه اين تصميم غير انساني قرار ميگيريم و الترناتيف ما مدافعان حقوق پناهندگي ، اعطاي اقامت دايمي به پناهجويان است . پناهجويان افغان در مخالفت با تصاميم اداره مهاجرت سويدن مبني بر اخراج افغانهاي پناهجو، بتاريخ 27 جولاي 2007 مارش اعتراضيه را از مقر اداره مهاجرت سويدن از شهر نورشوپنگ آغاز و مسير 170 کيلو متر را در ظرف شش روز الي شهر ستوکهولم و ميتنگ در مقابل پارلمان سويدن بتاريخ اول اگست پايان ميدهند . افغانهاي پناهجو ! بخاطر بدست آوردن حق مسلم خويش باهم متحد گرديد وصفوف تانرا فشرده تر بسازيد !حق بجانب شماست ! افغانهاي عزيز ! ازخواست بر حق هموطنان پناهجو وآواره خود حمايت بيدريغ نماييد ! اين هموطنان بي سرنوشت ما به حمايت شما ضرورت دارد .از آنها بمثابه وجيبه وطني ، انساني وبشرخواهانه پشتيباني کنيد !مسير راه مارش : 27 جولاي : آغاز ميتنگ در مقابل اداره مهاجرت سويدن واقع نورشوپنگ از ساعت 10.00 الي 12.00 ساعت 12.00 آغاز راه پيمايي به جانب شهر يون اوکير ( 25 کيلو متر )28 جولاي : آغاز مارش ساعت 10.00 به جانب ني شوپنگ ( 23 کيلو متر ) 29 جولاي : آغاز مارش ساعت 10.00 به جانب واگنهارد ( در حدود 40 کيلو متر ) 30 جولاي : آغاز مارش ساعت 10.00 به جانب سودرتيله 31 جولاي : آغاز مارش ساعت 09.00ازسودر تيله و تومبه به جانب شارهولمن اول اگست : آغاز راه پيمايي ساعت 09.00 به جانب شهر ستوکهولم ساعت 15.15 در هورنشتول منتظر پوليس شده و يکجا با پوليس بسوي پارلمان سويدن راه پيمايي ميگردد .ميتنگ نهايي در مقابل پارلمان سويدن 16.00 الي 18.00
نسيم سحر معاون انجمن افغانها در سويدن و مسوول امور پناهندگي
21 جولاي 2007
.
تبصره های رسمی مقامات مذکور درمورد موافقتنامهءسه جانبه چنان است که گویا عده ای حاضر به بازگشت اند واین موافقتنامه کمکی است به انها . درحالیکه هیچکس نمیتواند حد اقل یکنفررا درسویدن سراغ کندکه حاضرباشد تا داوطلبانه دراین وضع ناهنجاروخطرناک افغانستان به کشور بازگردد. آنهاییکه سالهاست درسویدن اقامت دارند اکثراً دارای ریشه های دراینجا شده ونمیتوانند کار، خانه، تحصیل اطفال را بگذارند ودر طول مدت پنج ماه که مدت نافذبودن این موافقتنامه است آمادگی گیرند و به وطن بازگردند. ازینرو واضح است که موافقتنامه علیه آنعده از افغانهایی است که ازعرصهء چندین سال منتظراخذ اجازه اقامت درسویدن بسرمیبرند. اینان اکثراً افرادی اند که از وضع موجود کشور بنا بر فشاروتهدید گروه های مسلح ویابنابرعوامل دیگر فرارکرده وبه اینجا پناهنده شده اند. اگر دولت افغانستان مصئونیت وامنیت اینهاراتامین مینمود،هیچگاه وطن واقارب خودراترک نمیکردندوچندین سال را درغربت ودورازفامیل واقارب دربی سرنوشتی کامل سپری نمی نمودند. تعداد این هموطنان ما که درسویدن بدون تعیین سرنوشت سرگردانند به رقم کمی بیشترازیکهزارنفرمیرسد. میگویندکه این موافقتنامه بعدازچندین ماه مذاکره ومباحثه بین اطراف ذینفع بامضارسیده است. معلوم میشود که دولت سویدن بسیار مایل است خودراازباصطلاح شر این افغانها خلاص کند، باینکه تعداد آنان انقدرزیادهم نیست که برای دولت سویدن باربزرگ اقتصادی باشد. بر علاوه بایدگفت که تعدادزیادی ازاینعده خود صاحب کاروفعالیت اقتصادی هستند ویا بودند که متاسفانه ازبرکت اين موافقتنامه ازدست دادند. پس اصلاً این مسئله جنبهءسیاسی دارد.واقعیت اینست که دولت سویدن زیرفشاربسیارنیرومند ایالات متحدهء امریکا وناتو قراردارد که به پناهجویان افغان اقامت ندهد. امریکا دادن اقامت به افغانان را آبروریزی خود میداندکه با گذشت بیش از پنج سال از اشغال نظامی افغانستان بازهم دولت مورد پشتیبانی آن نمیتواندحد اقل مصئونیت شهروندان راتأمین کند. دولت سویدن میخواهد این موافقتنامه را بحیث روپوشی قراردهد تا اخراج اجباری افغانان راعملی سازد وبخواست ایالات متحده وناتو لبیک گوید. پراگراف سوم ماده چهارم موافقتنامه چنین امکانی را برای مقامات سویدن مهیامیسازد و درآن با صراحت پیش بینی میشود که الترناتیف باصطلاح بازگشت داوطلبانه اخراج اجباری است.درعمل اداره مهاجرت سویدن از مدتی به اینسوآمادگی هایی بمنظوراخراج اجباری افغانان پناهجوگرفته است. آنعده ازهموطنان که درموردشان فیصله نهایی مبنی برترک”داوطلبانهء” سویدن صورت گرفته است ، زیرفشاربسیارشدیدقراردارند تاباصطلاح ”داوطلبانه” این کشورراترک کننددرغیر ان ازآغازماه اگست به پولیس معرفی خواهند شدکه بااجباراخراج گردند. اداره مهاجرت اجازه کار اینعده ازهموطنان مارالغونموده وپرداخت هرگونه کمک مالی واقتصادی به آنانرامشروط به قبول بازگشت ”داوطلبانه”میسازد. به آنان گفته میشود که یا فوراً اسنادحاوی تقاضانامهءبازگشت به اصطلاح داوطلبانه را امضاکنندویاازدریافت هرگونه کمک اجتماعی واقتصادی محروم میشوند. به این میگویند بازگشت داوطلبانه! برای ما موضع دولت سویدن کاملاًروشن است، مقامات این کشورمیخواهندباصطلاح بایک تیردوفاخته راشکارکنند.آنهاتلاش میورزند ازیکطرف مشکل سیاسی خودراحل کنندوازجانب دیگر خودراازهرگونه مسئولیت احتمالی درقبال سرنوشت بعدی عودت کنندگان درداخل افغانستان آزادسازند. لیکن برای ما شیوه عمل مقامات دولت افغانستان کاملاًغیر قابل درک است. دراین شرایط سخت بحرانی که هنوزرسوایی ناشی ازبازگشت نابهنگام پناهندگان ازایران فروننشسته باز یک موافقتنامه برای بازگرداندن مهاجرین بامضامیرسدو اینباربازگرداندن ازیک کشور اروپایی جاییکه اکثراً پناهندگان شرایط بسیار بهترکاروزندگی رادارند. آیا دولت افغانستان شرایط بهتر را برای زیست این اوارگان مهیا ساخته میتواند؟ اگرمیتواند چرا اینکاررا برای آن هموطنان مصیبت رسیدهء ما که از کشورهای همسایه بازگشته اندودرشرایط کاملاً غیر انسانی بسر میبرند، انجام نمیدهد؟ وقتی انسان درباره این برخوردغیر مسئولانه ای مقامات دولت افغانستان فکرمیکند، فوراًسوالهای زیادی مطرح میشود. مافقط چندتاازاین سوالهارا مطرح میسازیم.ایا دولت افغانستان ازامضای موافقتنامه های مشابه با یک عده کشورهای اروپایی دیگر تجربه لازم نگرفته است که بداند این نوع موافقات چه بلایی رابرسر پناهندگان وپناهجویان میآورد؟آیا ممکن نبود که قبل ازامضای چنین موافقتنامهءمهم مقامات افغانستان یکباربخود زحمت میدادندو تلاش میورزیدند که ازنزدیک با مشکلات ومعضلات افغانهای پناهجو در محل آشنایی حاصل کنند؟ متاسفانه، مقامات افغانی نه تنها خود به ابتکاری دست نزدند،برعکس حتی مراجعات پناهجویان رابی جواب گذاشتند. چنانچه انجمن افغانها در سویدن از مدت بیش از یکسال باینطرف بارهابه سفارت دولت اسلامی افغانستان دراوسلوکه مسئولیت سویدن رانیزدارد، مراجعه کرده وتقاضانموده است که یک نماینده خودراجهت بررسی مشکلات افغانها در این کشور به ستوکهولم بفرستند. اما این تقاضاها تا کنون بدون پاسخ باقی مانده است. ماازجانب خود حاضربودیم که هرنوع همکاری را درزمینه بعمل آوریم.ازینرو ما شدیداًبه این برخورد غیرمسئولانه ی مقامات دولت افغانستان اعتراض نموده وانرا نمونه دیگری از عدم توجه به مکلفیتهای شان میدانیم! ما طرفداربازگشت داوطلبانه افغانها با شرايط مطلوب بوده ، اما ما مخالف شديد اخراج اجباري افغانها ميباشيم . ما ازاین مقامات میخواهیم که هرچه زودتر با ارگانهای مربوط کشورسویدن درتماس شوندوازاخراج اجباری، قطع کمکهای اجتماعی به افغانان پناهجوولغو اجازه کار انان جلوگیری بعمل آورند! ما از مقامات ذيربط در افغانستان ميخواهيم تا غرض عملي شدن ” عودت داوطلبانه ” هيچ افغان را بدون تقاضا وامضاي شان در ميدان بين المللي کابل تحويل نگيرند .چنانکه دیده میشود مقامات دولتی افغانستان مانند همیشه حد اعلای عدم توجه وعدم احساس مسئولیت درقبال سرنوشت هموطنان رااز خودنشان دادند.نباید اجازه داده شودکه چنین برخوردغیر مسئولانه باعث آزارواذیت بیشتر افغانهای پناهجو گردد! هيئت اجرائيه انجمن افغانها در سويدن ستوکهولم 4 جولاي 2007 www.afghanskaforeningen.se
ب.ع. قاسمي
در اواخرهفته گذشته پارلمان افغانستان به سه تن از وزیران معرفی شده از سوی رئیس جمهور کرزی رأي اعتماد دادند که وحید الله شهرانی بحیث وزیر تجارت جانشین امین فرهنگ گشت و عبدالکریم براهوی کرسی وزارت سرحدات و قبایل را با کرسی وزارت مهاجرین و عودت کننده گان تبادله نمود
اما اسد الله خالد مهره شش پهلوی رئیس جمهور کرزی اینبار اسپ ننشسته و کرسی وزارت سرحدات را از آن خود نتوانست . درحالیکه طبق اعلامیه ریاست مطبوعات ریاست جمهوری اقای خالد برای بار دوم نیز برای کسب رأي اعتماد به پارلمان معرفی خواهد شد . و این بار با توزیع پول در میان مشتی از وکیلان ثروت اندوز به جبهه موافقینش افزوده و به هدفش خواهید رسید چنانچه در سال 2006 امین فرهنگ از همین روش استفاده نمود.در گزارشی که دراین مورد توجه مرا جلب کرد و سایت وزین افغان پییر ان را کمی مفصل تر نوشته بود ، صحبت ها ونظریاتی بود که در حین سوال و جواب اعضای پارلمان با وزیر جدید التقرر مهاجرین صورت گرفته بود .وزیر جدید مهاجرین اقای براهوی برای اینکه توجه اعضای پارلمان را بهتر جلب کرده باشد ، طرح های زرورق پیچ و خیالی را برای مهاجرین عودت کننده ارائه داشته است که همگی بدور از حقیقت بوده و از یک خواب و خیالی بیش نیست . وزرای قبل از براهوی نیز طرح های چرب و روغنی تر را به مردم داده بود اما هیچ کدام از وعده های انها به حقیقت نپیوست . و اقای براهوی در درازای چهار سال هیچ گونه کارکردی در وزارت سرحدات ندارد بلکه تمام برنامه های کاری اش خلاصه میگردید به وقت گرفتن برای ملاقات چند تن از موسفیدان قبایل مومند و افریدی با رئیس جمهور کرزی و یا معاونین رئیس جمهور و میزبانی از سران این قبایل.اقای براهوی برای اینکه بتواند به پست وزارت مهاجرین برسد به نماینده گان پارلمان وعده سپرده است که با کشور های میزبان پناهنده گان و مهاجرین افغان قرار داد های را امضا خواهد کرد که دران زمینه برگشت غیر اجباری مهاجرین را فراهم سازد .مهم تراز ان اقای سیاف که خود را نماینده مردم در پارلمان میداند ، به وزیر جدید مهاجرین طرحی را پیشنهاد میدهد که وزارت مهاجرین باید هرچه زود تر تمام افغانهای را که در خارج از کشور هستند به کشور برگرداند چون به نظر ایشان موجودیت افغانها در کشور های میزبان به نفع ان کشور ها میباشد و درامد اقتصادی افغانها نیز به همان کشورها تعلق میگیرد .این اقا که شاید مقام نمایندگی در پارلمان کشور را با زور و پول به یغما برده و تمام کشور را از شیشه های دودی موتر های زرهی اش مینگرد و وضعیت مردم افغانستان را همانند حرم سرای خودش در ناز و نعمت فکر میکند که از دارائی های تاراج شده مردم ثروت اندوخته و در ناز و نعمت بسر میبرد .جای تأسف است که یک نفر از این باصطلاح مسئولین بی مسئولیت سوال نمیکند که در مدت این هفت سال که ملیون ها مهاجر از ایران ، پاکستان و دیگر کشور ها ی جهان به افغانستان برگشته اند ، برای چند درصد انها وزارت مهاجرین که مربوط به شخص سیاف است خانه و سرپناه تهیه کرده و چند درصد انها دارای کار و درامد کافی هستند .این یک حقیقت اشکار است که تمام خانواده ها و اشخاصیکه بعد از سالها دوری از وطن به افغانستان برگشتند اکنون در بد ترین شرایط زنده گی بسر میبرند . این اقایان صبح ها یکبار با موتر های شیشه دودی شان از مسیر چوک کوته سنگی ، سینمای بهارستان ، سرچوک جاده میوند ، سه راه خیرخانه یا کارته نو عبور نمایند تا ببینند که چند هزار انسان برای یافتن کار تجمع میکنند و برای چند درصد این افراد در روز کار میسری میکند.یا گاهی از زرهپوش های خود زحمت کشیده پیاده شوند و درهمین هوای زمستانی و یخ بسته کابل سری به خیمه نشین ها و عودت کننده گان بی خانه بزنند تا بدانند که چندین هزار خانوار بدون مواد خوراکه و محروقاتی در حال مرگ بسر میبرند .افزایش آمار گداگران در کابل و شهر های دیگر ، افزایش کارهای خلاف همچون آدم ربائی ، رهزنی و حتی جسم فروشی دلیلی بر فقر و ناتوانی جامعه است. و باید توجه کرد که هیچ انسانی از هوس دست به این گونه جنایت نمیزند . افزایش بی کاری ، فساد اداری ، فقر و افزایش روز به روزقیمت مواد خوراکه ، پوشاکه و محروقانی زنده گی را برمردم تلخ کرده است و بیشتر مردم که توان برگشتن را به کشور های همسایه داشتند دوباره به همان کشور ها برگشته اند . انهائیکه در کشور مانده اند محتاج تامین ضروریات شبانه روزی خود هستند .برعکس مهاجرین و پناهنده گانیکه در خارج هستند نه تنها اینکه خود و خانواده های شان بار دوش جامعه نیستند بلکه هرکدام از یک تا چندین خانواده از دوستان و اقارب خودرا در داخل کشور نیز کمک و یاری میکنند.این اقایون از دنیا بیخبر گاهی از موتر های خود پائین شده و سری به کوچه و پس کوچه های کابل بزنند که وضعیت زندگی مردم تا چه حد پائین است و یا حد اقل اخبار و رسانه ها را بخوانند و ببینند که چند درصد مردم افغانستان زیرخط فقر زنده گی میکنند. جای تعجب است که دیگرکشورها برای اینکه نیروی کار شان در خارج از کشور شان فعالیت داشته باشند مردم شان را تشویق میکنند که به کشور های ثروت مند سفر و کار کنند تا درامدی برای مملکت شان شده و اقتصاد شان بهبود یابد و دولت زمین
ه این کار را مهیا میسازد .بطور نمونه کشور فلیپین که شاید وضعیت زنده گی مردم شان به مراتب بهتر از مردم ما باشند طبق یک آمار چندین ملیون شهروند شان در خارج از کشور به کار اشتغال دارند و حتی دولت فلیپین شهروندان شان را تشویق میکند و زمینه سفر شان را به خارج و کشور های عربی مساعد میسازد تا برای کار کردن به خارج از کشور بروند . اما این مقامات از خود راضی افغان هستند که خودها از سیری میترکند و خبری از وضعیت مردم کشور شان ندارند .از همه بی شرمانه تر در حالی طرح برگشت شهروندان کشور را از خارج در سر میپرورانند که بیش از هشتاد درصد شهروندان افغانستان در زیر خط فقر زنده گی میکنند و اینها میخواهند تا مردم از خارج به افغانستان برگردند که در نتیجه یا از گرسنگی بمیرند و یا با نیروهای دزدان ، ادم ربایان و قاچاقبران مواد مخدر یکجا شوند و یا جبهه های طالبان را تقویت بخشند . از این نا اگاهان باید سوال کرد که اگر یک کار گر افغان در خارج از کشور کار میکند ، درست است که انرژي و عمرش صرف میشود اما دربدل ان پول بدست می اورد که هدف تمام انسانها همین است . و بجز شما و امثال تان که با فروش وطن و خون مردم ثروت اندخته اید دیگر تمام انسانها به همین نحوه زنده گی شان را پیش برده ومیبرند. اگر دقیق و با هوش خردمندانه محاسبه کنیم که ، اگر از یک ملیون مهاجرو پناهنده افغان که در کشور های اروپاي غربی ، امريکا، کشور های عربی و استرالیا مقیم هستند ، هر کدام ماهوار دوصد دلار برای بازمانده گان و اقارب خود به افغانستان بفرستد ، ماهانه دوصد ملیون دلار به افغانستان سرازیر خواهد شد .به همین منوال اگر از پنج ملیون مهاجر افغان که در کشورهای ایران و پاکستان زنده گی میکنند، دوملیون انها ماهانه پنجاه دلار در داخل کشور برای بازمانده گان شان بفرستند ماهانه یکصد ملیون دلار داخل افغانستان میشود و علاوه بران سه ملیون دیگر انها هم باردوش جامعه و دولت افغانستان نمیباشند .اما اگر تمام این پناهنده گان و مهاجرین طبق طرح پیشنهادی این یاوه گویان به افغانستان برگردند ، ایا دولت افغانستان برای انها و خانواده های زیر کفالت شان ماه ده دلار پرداخت میتواند ؟که حتمأ جواب این پرسش نه است . و مثالش را در سرپرستی خانواده های شهدا و معلوملین میبینیم که دولت برای خانواده های شهدا و یا معلولین در ماه چهارصد افغانی میدهد و در همین راستا هم با هزاران مشکل روبرو میگردد. درحالیکه چهارصد افغانی نمک و صابون یک خانواده پنج نفری نمیشود.پس نماینده گان حقیقی مردم که در پارلمان نشسته اند باید از یاوه گوئی های سیاف و امثالش جلوگیری نمایند . گذشته از این موضوع امنیت کشور است . هفته گذشته شاهد اشغال وزارت عدلیه واقع در گوشه جنوبی چهار راه پشتونستان توسط افراد مسلح طالبان بودیم که این ساختمان در پنجاه متری قصر ریاست جمهوری قرار دارد. و نیروهای امنیتی از وحشت سراسیمه شده و به جای تامین امنیت شهروندان ، ساختمان وزارت مالیه را نیز تخلیه میکنند که مبادا تروريستان درانجا حمله کنند.در یک روز، سه ساختمان مهم دولتی درمرکز شهر کابل توسط تروريستان مورد حمله قرار میگیرد . مهم تراز همه کشور های اروپائی که با وزارت نام نهاد مهاجرین قرار داد هارا در مورد اخراج پناهنده گان امضا میکنند، روی بهبودي اوضاع جاری در افغانستان باور ندارند و این قرارداد هارا که در سالهای گذشته برای مدت یکساله اعتبار میدادند ، حالا یکماه و سه ماه میعاد میگذارند و مطمئن هستند که بالای اوضاع افغانستان هیچ اعتباری نیست . بنأ در وضعيت کنوني ، با برگشت هر افغان ازخارج به داخل کشور ضربهء بزرگ اقتصادی نصیب جامعه افغانستان خواهد شد و این عمل یک فاجعه بزرگ و تاریخی در کشور بحساب خواهد امد. و سرازیری مهاجرین و پناهنده گان افغان ازکشور های میزبان در شرایط کنونی فاجعه افرین خواهد بود