شوراي زنان انجمن افغانها

روز شنبه نهم مارچ 2019محفلی به مناسبت روزهمبستگی جهانی زن از جانب شورای زنان انجمن افغانها دریک فضای خانوادگی در رستورانت سلطانی  برگزار گردید.

محفل از دو بخش تشکیل گردیده بود: بخش سخنرانی ها و کنسرت .

گردانندگی  بخش اول  برنامه را خانم فریبا چرخی بعهده داشت.
در بخش نخست ، خانم فریبا چرخی برنامه را افتتاح کرده  با نواختن سرود ملی برنامه  آغاز گردید. سپس قرائت پیام انجمن  افغانها توسط محترمه ملیحه اصغری به خوانش گرفته شد. در این بخش تقدیر از زنان برازنده سال 2018 افغانها در سویدن و مادران که به تنهایی در تربیه اولاد ها نقش داشته اند ، خوانش مقاله ها و اشعار در وصف زن و مادر و همچنان توزیع تحایف به زنان برازنده را در برمیگرفت.

 این بخش برنامه را خانم فریبا چرخی بگونه جالب و جذاب به پیش برد که مورد پسند اشتراک کنندگان محفل قرار گرفت.
سرپرستی و تنظیم بخش اول برنامه را خانم ملیحه اصغری مسئول شورای زنان آنجمن افغانها به عهده داشت که در نوع خود بهترین بود.

گفتنی است که در ختم بخش اول از طرف اعضای رهبری انجمن افغانها مثل سالهای گذشته  به تمام زنان و دختران حاضر در محفل یک یک شاخه گل اهداء گردید. 

در بخش دوم، آقای احمد مرید هنرمند و آواز خوان خوش صدا و سابقه دار رادیو و تلویزیون افغانستان با اجرای آهنگهای متنوع در وصف زن، در وصف میهن و آهنگهای شاد و عاشقانه به جذابیت و زینت محفل افزود و با تشویق و کف زدن های ممتد حاضرین همراه گردید. گفتنی است که نوازندگان معروف و با استعداد مان رومان جان حساس با نواختن کیبورد و یحیی جان احمدزی با نواختن طبله احمد مرید را در کنسرت همرایی میکردند. .
گردانندگی بخش دوم برنامه را آقای قاسم رامشگر داور محبوب  برنامه معروف ” ستاره افغان ” و گیتار نواز نامی کشور به پیش برد و در اغازاو از موسیقی افغانستان ومشخصات ان در سالهای که احمد مرید شروع به آوازخوانی نموده سخن گفت و درکل در بخش موسیقی نقش مکمل خوب و موفق را بازی کرد.در کل نحوه اجرای برنامه خوب و قناعت بخش بود.

در وسط برنامه حوالی ساعت هفت ونیم شام غذای افغانی توسط رستورانت سلطانی سرویس گردید.

جا دارد که از زحمات خانم فریبا چرخی بعنوان گرداننده بخش اول ، جناب رامشگر بعنوان گرداننده بخش دوم ، از هنرمندان عزیزمان جناب احمد مرید ، رومان جان و یحیی جان ،  مسوول استدیوی فلمبرداری ( Z) که بدون دریافت حق الزحمه فلمبرداری نمود ، از جناب یوسف سلطانی بخاطر سرویس و غذای لذیذ افغانی ، درکل از اعضای شورای زنان و بخصوص  خانم ملیحه اصغری برنامه ریز و ومسوول بخش اول برنامه و تمام اعضای رهبری انجمن افغانها و هم چنان از جناب فیض نور و خانم  دیبا جان حیدری بعنوان اسپانسران  محفل ابراز سپاسگذاری و قدر دانی نماییم. گفتنی است که در جریان برنامه از هنرمندان محبوب هریک جناب احمد مرید ، رومان جان و یحیی جان و همچنان گردانندگان سرشناس هریک خانم چرخی و جناب رامشگر و مسوول استدیوی فلمبرداری ( Z) و خانم ملیحه اصغری از جانب جناب نسیم سحر رئیس انجمن افغانها بخاطر سهم فعال شان در برنامه قدردانی شده  و دسته های گل برای شان اهداء نمود . 

برنامه که حوالی ساعت 17.00 آغاز شده بود ، حوالی ساعت یازده شب با تمدید حدود بیست دقیقه در یک فضای صمیمانه به پایان رسید .

پیام انجمن افغانها در سویدن بمناسبت روز جهانی زن

آهنگ ”کابل جان” توسط احمد مرید در برنامه تجلیل از روز جهانی زن در شهر استاکهولم

http://www.afghanskaforeningen.se/2019/03/10/%D8%A2%D9%87%D9%86%DA%AF-%DA%A9%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AA/

پیام انجمن افغانها بمناسبت روز جهانی زن توسط محترمه ملیحه اصغری مسوول شورای زنان انجمن افغانها در برنامه انجمن افغانها که بمناسبت روز جهانی زن به تاریخ نهم مارچ دررستورانت سلطانی برگزار شده بود قرائت گردید. متن پیام انجمن قرار زیر است:

هشتم مارچ ـ روز جهانی زن گرامی باد!

تجلیل از روز جهانی زن در واقع تجلیل از عدالتخواهی و حق طلبی است و محروم تر از قشر زن کسی نیست که نیاز به تامین عدالت دارد.

مبارزات زنان عدالتخواه امریکایی در سال ۱۸۴۷ در گذشت زمان ثمر داد و چنین روزی را به ارمغان آورد که هم اکنون به تجلیل از این رویداد تاریخی خجسته نشسته ایم.

انجمن افغانها همیشه حامی اقشار آسیب پذیر جامعه و به ویژه زنان میباشد و به همین اساس روز زن همه ساله از جانب شورای زنان انجمن تجلیل میگردد.

میخواهم از طریق این تریبیون به نمایندگی از انجمن افغانها بهترین تبریکات، تمنیات و شادباش های گرم خود وشورای رهبری انجمن را خدمت حضار گرامی، بخصوص زنان غیور و غمدیده هم میهن که در طور تاریخ از حقوق خویش محروم بوده اند تقدیم نمایم.

چشم پوشی از حقوق زنان هم در خانه ، محل کار و بطور کلی در تمام امور زندگی واضح بوده است. در حالی که همه قبول داریم هر زنی یک مادر است و یک خواهر، یک همسر است و یک دختر و همه ادعا داریم که بهشت زیر پای مادران است، زن را سمبول مهر و عطوفت، زیبایی و لطافت ، مظهر عشق ابدی و سمبول مقاومت و ایستادگی و خود گذشتگی میدانیم اما در عمل به آن هیچ وقی نمی گذاریم.  چه بهتر که با اتکا به موارد فوق یک زن را منهای تعلق آن به یک مرد احترام نماییم و حقوق انسانی آن را به رسمیت بشناسیم.

تا هنوز نابرابری حقوق زن و مرد در اکثر جوامع واضح و روشن است و کارهای بنیادی برای بهبود حقوق زن انجام نشده است، به ویژه در کشور ما افغانستان.

اما، آنهایی که در این کشور دموکراتیک(سویدن) زندگی مینمایند اعم از زن و مرد، همه بدون در نظرداشت جنسیت از حقوق مساوی برخوردار میباشند.

با شوربختی باید گفت که در کشوری اصلی ما افغانستان زن یک موجود درجه دوم به شمار میرود و از حقوق انسانی خود مستفید نمیگردد. حتا بردن اسم زن یک ننگ به حساب میآید و او را خانم فلان مرد یا مادر فلان پسر و یا خواهر فلان برادر صدا میزنند.

گرچه در این هجده سال اخیر به برکت فشار نیروهای بین المللی، فضا برای تنفس زنان یک اندازه سهل تر گردیده ولی کارهای بنیادی به نفع بهبود شرایط زنان صورت نگرفته است. یک تعداد ارگانها، نهادها و سازمانهائی که بنام دفاع از حقوق زن ایجاد گردیده است، آنقدر وابسته به امکانات دونرها اند که بطور مستقل نفس هم کشیده نمی توانند و بخصوص که حالا صحبت از صلح با طالبان است معلوم نیست که چه آینده ای فراراه زنان کشور قرار خواهد گرفت.

وضعیت زنان افغان مقیم خارج هم چندان قابل قبول نیست. بیشتر زنان افغان در اینجا هم به دور از اجتماع مصروف خانه داری و پخت و پز برای فامیل اند که این امر باعث افسردگی، گوشه گیری و عقب ماندگی خانمهای افغان شده است.

ما میخواهیم کشور ما هم مثل سویدن از فرهنگ و قوانین مترقی برخوردار گردد تا هیچ انسان آن سرزمین احساس سرخوردگی ننمایند و زن و مرد در کنار هم و همکاری با هم افغانستان را به یک کشور پیشرفته و پویا تبدیل نمایند.

رسیدن به حقوق مساوی و عادلانه برای زنان باید توسط زنان و کمک مردان صورت گیرد. تغییر دادن موقعیت و نقش مرد در جامعه ی که هزارها سال بالای زنان حکمرانی نموده اند بسیار دشوار است، اما ناممکن نیست. اگر زنان غرب میتوانند برای دریافت حقوق خود تلاش نمایند، پس زن افغان نیز میتواند.

در آخر باید گفت: تجلیل از هشتم مارچ نباید به چند سخنرانی و تدویر محفل خلاصه گردد بلکه تلاش نمود تا زنان را به جایگاهی شایسته آنهاست برسانیم.

انجمن افغانهای سویدن بار دیگر تشریف آوری شما را خیر مقدم گفته و وعده میدهد که همیشه جهت خدمت برای شما عزیزان حاضر باشد.

فرخنده باد هشتم مارچ ـ روز جهانی زن !

انجمن افغانها در سویدن بهترین شادباش ها و تبریکات خویشرا بمناسبت روز جهانی زن به تمام زنان و بخصوص زنان رنجدیده افغان تقدیم میدارد.

برنامه شاد تجلیل از روز جهانی را به روز شنبه مورخ 9 مارچ در رستورانت سلطانی فراموش نکیند.

بزرگداشت از روز مادر در کشور های مختلف به روز ها و تاریخ های مختلف بعمل می آید . در سویدن از سال 1919 بدینسو در آخرین یکشنبه ماه می از روز مادر تجلیل صورت میگیرد. امسال روز مادر در سویدن  مصادف میگردد به 27 ماه می   2018. در حالیکه در افغانستان از سال 1346 ه ش( 1967م) بدینسو  بتاریخ 24 جوزاز روز مادر  تجلیل بعمل می آید .

انجمن افغانها در سویدن روز خجسته مادر را به تمام مادران تبریک و تهنیت میگوید.پیام انجمن افغانها بمناسبت روز مادر درسویدن

قرار است فردا یکشنبه مورخ 27 می 2018 از ساعت 14.30 الی 15.30 از طرف شورای زنان انجمن افغانها  در فیسبوک افغانهای سویدن برنامه اختصاصی بمناسبت روز مادر بطور زنده پخش گردد.  

هشتم مارچ، روز جهانی زن در بسیاری از کشورهای جهان گرامی داشته می شود. 8 مارچ روزی است که زنان جهان بدون توجه به گرایشات مختلف فکری، عقیدتی،نژادی و … به یادآوری موفقیت ها و دستاوردهای شان می پردازند. در حقیقت، این روز مجالی است برای نگاه کردن به گذشته در مسیر تلاش ها، منازعه ها و فعالیت های پیشین، و بیشتر برای نگریستن در راستای حرکت های پیش رو برای باز کردن راه در جهت شکوفایی استعدادها و فرصت هایی که در انتظار نسل آینده زنان است

علت انتخاب 8 مارچ به عنوان روز جهانی زن
سالانه ملیونها تن زن و مرد در اقصی نقاط جهان در روز هشتم مارچ با ترتیب اجتماعات و گردهمایی ها این روز را گرامی میدارند. انتخاب روز هشتم مارچ به عنوان روز زن بخاطر مبارزۀ زنان کارگر فابریکه نساجی کتان در سال 1857 میلادی در شهر نیویورک آمریکا بر می گردد.
شرایط کاری سخت و غیر انسانی با دستمزد کم کارگران زن در اوایل قرن بیستم که همراه با مردان در کشور های صنعتی وارد فابریکات و بازار کاری شده بودند آنان را وادار به مبارزه علیه این بی عدالتی به شکل سازمان یافته و منظم نمود. در اين روز كارگران نساجى زن در يك كارخانه بزرگ پوشاك براى اعتراض عليه شرايط بسيار سخت كارى و وضعيت اقتصادي شان دست به اعتصاب زدند. خاطره اين اعتصاب براى كارگران فابریکۀ نساجى باقى ماند. نارضايتى عمومى ازاين شرايط براى زنان كارگر ادامه داشت.

هشتم مارچ سال1908 میلادی:
بعد از گذشت بیش از پنجاه سال، کاگران زن کارخانـۀ نساجی کتان در شهر نیویورک به منظور احیا خاطرۀ اعتصاب در این روز را که تبعیض،محرومیت وفشار کار و حقوق بسیار کم زنان را بیاد می آورد دست به اعتصاب زدند، صاحب این کارخانه به همراه نگهبانان بخاطر جلوگیری از همبستگی کارگران بخش های دیگر با اعتصاب گران و عدم سرایت آن به بخش های دیگر ، این زنان را در محل کارشان محبوس ساخت و بعدا به دلایل نامعلوم کارخانه آتش گرفت و فقط تعداد کمی از زنان توانستند از این حادثه نجات یابند و مابقی 129 تن از زنان کارگر در این آتش سوختند.

به همین دلیل روز هشتم مارچ بطور سنتی بنام روز مبارزه زنان علیه بی عدالتی و فشار علیه زنان در خاطره ها باقی ماند. در سال هاى بعد در كشورهاى مختلف اروپايى و امريكا مبارزه زنان به شكل تظاهرات و اعتصاب کاری علیه فشار، تبعیض و استعمار کاری و همینطور برای داشتن حقوق برابر در اجتماع ادامه پیدا کرد.

از جمله یکی از مهمترین مدافعان حقوق زن در آلمان خانم کلارا زتکین (1857-1933) خواسته های مبارزان زن در آلمان را مبنی بر هشت ساعت کار در روز، تعصیلات ویژه در ایام زایمان و سایر حقوق طبق قانون را تقاضا کرد.

در اروپا دومین کنفرانس سوسیالیستی زنان که در آن صد زن مبارز از هفده کشور جهان شرکت داشتند،با اثر پیشنهاد خانم کلارا زتکین در روز27 اگست سال 1910 میلادی درکوپنهاگن پایتخت دنمارک روز هشتم مارچ به عنوان روز زن و روز همبستگی بخاطر دفاع از حقوق زنان و مبارزه در مقابل تبعیض های گوناگون علیه زنان بر گزیده شد.
در واقع می توان گفت آغاز حرکت برای شکل گیری یک روز و اختصاص آن به زنان، ابتدا از دل فعالیت های اعتراضی زنان کارگر در آغاز قرن بیستم در امریکای شمالی و سراسر اروپا نطفه بست :
1909: نخستین روز جهانی زن در ایالات متحده در 28 فوریه 1909 برپا شد. حزب سوسیالیست آمریکا این روز را به افتخار و تجلیل از اعتصاب کارگران نساجی نیویورک، که در آن زنان علیه شرایط کاری خود اعتراض کرده بودند، برگزید.

1910: کنگره جهانی سوسیالیست ها، طی جلسه ای در کوپنهاگن، «روز زن» را روز بین المللی زنان اعلام و آن را به عنوان حرکتی در جهت کسب حقوق زنان و گسترش حمایت به منظور دستیابی زنان به حق رای در سراسر جهان، تثبیت کرد. طرح پیشنهادی با موافقت بیش از یکصد تن از زنان از 17 کشور جهان در این کنگره به تصویب رسید، و نخستین پیامد آن، انتخاب سه زن در پارلمان فنلند بود. در این کنگره تاریخ ثابتی برای برگزاری مراسم انتخاب نشد.

1911 : بازتاب کنگره کوپنهاگن سبب شد که روز جهانی زن برای نخستین بار (19 مارچ) در اتریش، دنمارک، آلمان و سویس برگزار شود، یعنی در کشورهایی که بیش از یک میلیون زن و مرد در تظاهرات بزرگی شرکت و حق رای برای زنان، امکان دستیابی به مشاغل دولتی، حقوق زنان برای کار، آموزش حرفه ای و پایان تبعیض شغلی را مطالبه کردند.

1913-1914 : با شروع جنگ جهانی، روز جهانی زن، دستمایه ای برای جنبش های زنان در سراسر جهان شد تا آن را به روزی برای اعتراض به جنگ جهانی تبدیل کنند. زنان روسی، به عنوان بخشی از جنبش صلح خواهی، نخستین مراسم روز جهانی زن را در آخرین یکشنبه ماه فبروری برگزار کردند. زنان در دیگر نقاط اروپا نیز حول و حوش 8 مارچ در اعتراض به جنگ و با ابراز همبستگی با دیگر فعالان، تظاهرات باشکوهی برپا ساختند.

روز زن, روز جهانی زن, 8 مارچ روز جهانی زن

1917 : زنان روسی، علیه عاقبت شوم جنگ، آخرین یکشنبه فبروری را برای اعتراض و اعتصاب خود و با درخواست «نان و صلح» انتخاب کردند (که بر اساس تقویم گرگوری روز 8 مارچ قطعیت پیدا کرد). چهار روز بعد، تزار روسیه استعفا داد و دولت موقت حق رای برای زنان را به رسمیت شناخت.

سازمان ملل متحد و برابری جنسیتی
قطعنامه سازمان ملل متحد که در سال 1945 امضا شد، نخستین توافقنامه ای بود که اصل برابری زن و مرد را تصریح کرد. از آن زمان تاکنون، این قطعنامه بین المللی که منجر به ارائه استراتیژی ها، استانداردها، برنامه ها و اهداف مختلف از سوی سازمان ملل شده، در پیشرفت موقعیت و وضعیت زنان در سرتاسر جهان موثر بوده است.

پس از سال ها، سازمان ملل متحد و آژانس های تخصصی اش مشارکت زنان را به عنوان شرکا برابر با مردان در دستیابی به پرورش، صلح، امنیت، و احترام کامل برای حقوق بشر مداوم، ترفیع داده اند. قدرت و اختیار زنان، نشان از چهره آشکار تلاش های سازمان ملل متحد با نظارت و تصحیح چالش های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در سراسر جهان دارد.

امروزه و تجلیل از روز جهانی زن

در چند ساله اخیر، 8 مارچ روز جهانی زن برای زنان، نه تنها در کشورهای توسعه یافته که در جوامع در حال توسعه نیز به صورت گسترده تری مطرح و ابعاد تازه ای به خود گرفته است. جنبش رو به رشد جهانی زنان، که با برگزاری چهار کنفرانس بین المللی زنان توسط سازمان ملل متحد جهان تعمیق یافته است، در تبدیل روز جهانی زن به صف آرایی و اعتراض در جهت دستیابی زنان به حقوق شان و مشارکت آنان در عرصه های سیاسی و اقتصادی یاری بسیار رسانده است.

علاوه بر این، زنان جهان در روز جهانی زن تلاش کرده اند تا این روز را به فرصتی برای انعکاس پیشرفت ها و دستاوردهای به دست آمده، و کنش های شجاعانه و نیز عزم راسخ زنان عادی (که نقش شگفت آوری را در تاریخ کشورها و جوامع شان ایفا کرده اند) تبدیل کرده و این دستاوردها را گرامی بدارند.

منبع : بخش فرهنگ و هنر بیتوته

در سویدن یکشنبه مورخ بیست و هشتم ماۀ می برابر است با روز مادر.

بزرگداشت از این روز خجسته نه تنها ارجگذاری از فداکاری های مادرانی است که نسل های گذشته و امروزی را در دامان خود پرورش داده اند بلکه قدردانی و حمایت از آن مادران جوان نیز میباشد که امروز نسل فردا را در آغوش شان پرورش میدهند.

مادر پرورش دهندۀ و مربی نخستین انسان است. مادر است که آینده سازان را در دامان خود پرورش میدهد. در اصل بنیانگذار واقعی جامعۀ بشری مادر است و رشد شخصیت از دامان او آغاز میگردد. در واقع موفقیت های جامعه دستاورد، سعی، تلاش و کار خستگی ناپذیری آن فرزندان لایقی است که در دامان مادران با شخصیت پرورده شده اند.

نخستین مکتب بشر دامان پاک مادر بوده  و این مادرست که به فرزندش آئین زندگی را می آموزد تا باشد که او در مبارزات زندگی موفق بدر آید.

نام مادر گرامی ترین نامهاست. زیرا در محبت بیکران او و  در عشق او به فرزندش ریا را راهی نیست.

ستایش از مقام مادر یکی از سنن برگزیدۀ ماست که متکی است بر تعالیم دین اسلام. هرچند دین اسلام پیروان خود را به احترام و اطاعت از والدین خصوصاَ مادر توصیه نموده و حتی گفتن (اُوف) را هم در برابر شان مجاز نمیداند اما با با آن هم با تاسف باید گفت که امروز در برخی از نقاط کشورما زنان از ابتدایی ترین حقوق برخوردار نیستند.

این در حالی که موقف زن در کشورما  در بخش های مختلف زندگی اجتماعی از سالیان درازی قابل یاد آوریست. بدون شک همه ما مادرانی را میشناسیم که در کنار تربیه و پرورش فرزندان شان، در شرایط خیلی دشوار به کار های اجتماعی نیز پرداخته اند. تا باشد بدین وسیله چرخ زندگی را به پیش برده و فرزندان صالح و سالمی را تحویل جامعه نمایند.

مقام مادر خیلی والاتر و بالاتر از آنست که صرفاَ یک روز را در تقویم بنامش مسمی کنیم.اما اختصاص این روز صرفاَ از آن جهت صورت میگیرد که از مقام شامخ او بزرگداشت و قدردانی صورت بگیرد و از ارزش بی انتهای او یادهانی.

انجمن افغان ها در سویدن روز خجستۀ مادر را به همه مادران جهان، خصوصاَ مادران رنجدیده و ستمکشیدۀ افغان تبریک گفته آرزومند است به حال مادران افغان و وضع مادی و معنوی شان توجه مبذول گردیده و احترام به مادر صرفاَ به ابراز احساسات و بیان الفاظ محدود نماند. زیرا مادر یعنی فرشتۀ سعادت، مادر یعنی ستارۀ اقبال و ایجاد کنندۀ تمدن ها.