پيامها

انجمن افغانها در سویدن عید ویساک ویاجشن زایش طبیعت را به تمام هموطنان سیکهـ و هندوباور تبریک و تهنیت میگوید.

###

پيشينهء جشن ویساک در افغانستان مقدس

گوگل چند کَکُر

افغانستان تأریخ پنجهزار ساله دارد. مردمان آن از گذشته های دور فرهنگ غنامند داشته اند که مایه سرفرازی نسل امروز نیز میباشد. روابط اجتماعی و فرهنگی در همان برش زمان نیز از نظم و نسق، صفا، صمیمیت و ضابطه ها بهره مند بوده اند.

 زنده گی اجتماعی در آریانای باستان بر اصل تشکیل خانواده استوار بوده و مسأله عروسی و ازدواج نزد آنها همواره مقدس بوده است. عروسی در جامعه آن عصر با شادمانی استقبال میشد و همواره بر بنیاد قویترین عاطفه انسانی یعنی عشق استوار می بود. در همان فاصله های دور از امروز نیز انسان آریایی به نیروی عشق ایمان داشت.

 در ریگ ویدا و دیگر سرود های ویدی موازی به توصیف مناظر طبیعت، ستارگان، صبح شفق، شام آرمش دهنده و صدای آبشار ـ از زیبایی انسان، از خوش سیمایی زنان و دوشیزگان، قامت مردان، سینه فراخ و قوت بازوی آنها شاعرانه ستایش یافته اند. در سروده یی آمده است: «جوانان صدای دختران جوان را به قدری دوست دارند که رب النوع ستایش خود را از زبان بشر بشنود.» آیا درین حرف یک عالم عشق پنهان نیست؟

 در سرزمین نامدار آریانا عروسی پسر و دختر از همان قدیمها در پهلوی اینکه بر عشق استوار می بود، باور های مذهبی را نیز پشتوانه داشت و عقد این پيوند نازنین همیش در اماکن مقدس صورت میگرفت. نیاز به عروسی یک اصل مبارک و محترم قبول شده بود، و والاترین و پاکیزه ترین نماد رابطه مرد و زن را آشکار میساخت. به همراهی و همنفسی زن با مرد در امور زند گانی ارج فراوان گذاشته می شد و چنانکه در ریگ ویدا آمده:
«زن به اندازه یی برای مرد ضرور است که زه برای کمان». با وصف اینکه داشتن پسر اغلبأ آرزوی هر خانواده می بود، مگر داشتن دختر و رفتن آن به خانه شوهر هم از نیات نیکو تلقی می شد. به مقام زن ارج مزید به عمل می آمد. و در پرورش کودکان و سعادت خانواده ها، نقش او را اساسی تر و سازنده تر از شوهر می شمردند، چه نفقهً خانواده به دوش شوهر می بود و این امر باعث دور شدن از تربیه کودکان می شد.

 احترام به مقام والای زن در مجموع و به مقام مادر طور ویژه در آثار فرهنگی تذکر رفته است. این ارجگذاری همواره در سروده های ویدی به مشاهده می رسد و روی همین اصل است که اشعاری از خانم های شاعر مثل شهزاده خانم گوشا، خانم لوپامودرا، ماته ماماتوی، بانو ایالا، خانم سوریا، خانم اندرانی و ساسی در کتاب های ویدی جا یافته اند.

ویشوه میترا یکی از «ریشی» ها که عارف بزرگ سرزمین آبایی ما بود، گفته است که: «زن خانه است». این سخن میرساند که وجود زن عامل تشکیل خانواده و مایه محبت و سعادت برای خانواده ها میباشد.

دوشیزه گانی که بدون مراعات اصل عشق، شوهران متمول انتخاب میکردند، به نظر نیک دیده نمی شدند. لذا از همان مقطع زمان اصل موافقت طرفین در تشکیل زنده گی خانواد، پذیرفته شده بود.

اجداد ما در عصر ویدی صرف یک زن میگرفتند، به سن و سال پسر و دختر در هنگام ازدواج دقت می شد. پسانها که مهاجرت افغان ها که به صورت عام (آریاوند) مسما بودند به هند صورت گرفت و به آن سرزمین پهناور نام «بهارت ورش» را اطلاق کردند، کم کم تعدد ازدواج رواج یافت.(١)

 اجداد ما برای رسیدن به آرزوی عروسی و ایجاد رابطه عاشقانه به فالبین ها مراجعه نمیکردند، بلکه به بهانه ها و مناسبت های گوناگون میله ها و جنش های برپا میداشتند و در خلال آن ها با خانواده های دیگر آشنایی و نزدیکی بیشتر تأمین میداشتند تا زمینهً شناخت و دوستی و ایجاد عشق برای پسران و دوشیزه گان فراهم آید. چنانکه در ریگ ویدا تسجیل یافته، یکی ازین میله ها به نام «سامانه» بود که به زبان فارسی آن را (طرف شدن) یا ”رویا رویی” میتوان گفت.

این میله در میدان های آزاد و فراخ برپا میشد. تمام اقشار جامعه در آن اشتراک میکردند. جوانان افزون به سرود خوانی و موسیقی، به نمایشات ورزشی می پرداختند. ریشی ها (عارفین) به خوانش اشعار شان نظر صاحبدلان و فرهنگدوستان را جلب میکردند. اسپ سواری و نمایشاتی که نقش سوارکار و اسپ را متجلی میساخت، بخش دیگری ازین میله می بود. دوشیزگان هم به تفریح های مورد پسند می پرداختند و با استفاده از فرصت به انتخاب شریک زندگی هم عشوه می فروختند.

جشن ها و میله های ملی که امروز معمولا در اوایل بهار در نقاط مختلف افغانستان در هوای آزاد زیر چتر نیلگون خالق عاشقان به عمل می آیند، در حقیقت شکل دگرگون شده همان «سامانه» کهن آریایی است. مثال عمده آن نوروز باستانی و ویساک میباشند.

واژه ويساک داراي ريشه سانسکريت بوده (نيز به همين گونه در زبانهاي هندي و پنجابي كاربرد يكسان دارد) و معناي آن ”زايش طبيعت” ميباشد. اين واژه با نماد روشني كه در مفهوم آن نهفته است، فراواني محصولات کشاورزي را مژده ميدهد و نام ماه اول از جمع دوازده ماه مهتابي، در زبان هاي ياد شده نيز مي باشد.

 عيد عنعنوي ويساک مانند جشن باستاني نوروز، پيشينه کهني دارد و همواره در فاصلهء سه هفته يي با نوروز، در سرزمين بزرگ «گندهارا» برگزار گرديده است. بنابر اقليم جغرافيايي منطقه گندهارا در دامان آرياناي کبير، در ماه ويساک معمولا نخستين فصل سال، آماده ثمردهي و درو مي گردد و كاشتكاران با راه انداختن ميله ها، به برداشت حاصلات فصل اول کشت شان مي پردازند. همچنان مردم هندوي منطقهء «گندهارا» جهت شکر گزاري به درگاه خدواند، درين روز در کنار رودخانه ها و دريا هاي بزرگ به غسل عنعنوي «Abhishka» مي پرداختند. در کشور هاي ديگر هندو مذهب نيز بزرگداشت اين عنعنه پارينه معمول بوده است چنانکه در هندوستان در کنار درياي گنگا و درياهاي ديگر در همين روز آبتني صورت ميگيرد.

 در افغانستان عزيز، آنگاه که يعقوب ليث به کابلستان حمله کرد و به ويراني آبدات، معابد و نيايشگاههاي مردم آن هنگام کابل که پيرو آيين هندو بودند، دست يازيد، با آن هم درين روز، در رودخانه هاي مناطق شيوه کي، لوگر، گرديز، هنده کي و کمري ـ جهت اداي مراتب شکران به بارگاه ايزدي، اهالي به صورت دسته جمعي، براي به جا آوردن غسل ”ابهشکا” ميکوشيدند.(۲)

به بيان ديگر، عيد ويساک با آنكه بيشتر عنعنه كاشتكاران بوده، ولي ساير اقشار جامعه هم در نيايش شان از پروردگار، براي فرارسيدن سال پر از آب و دانه (حاصلات زراعتي) دست نياز بلند كرده و وفور نعمت را استدعا ميكردند.

 تقريبا چهار صد سال پيش از امروز، در يکي از بخشداريهاي سرزمين «گندهارا» يعني «پنجاب» که در ميانگاه هندوستان و پاکستان امروزي واقع گرديده، از اقبال نيک در ماه ويساک و روز عنعنوي عيد ويساک، کتاب مذهبي پيروان طريقت «سکهـ پنتهـ» يعني (گورو گرانتهـ صاحب) که ”دربار صاحب” نيز ناميده ميشود، تکميل گرديده و براي پيروان آن طريقت، در مقام والاي رهبر مذهبي قرار گرفت.

این طریقت که در ابتدا بنیاد عارفانه داشت، از جانب «گورو نانک دیوی جی» بوجود آمد و آشتی و همگونی مذاهب را پیام میداد که سیر تکامل خویش را ازسالهای (1469-1708) پیمود ولی در سال 1708 تغییراتی برنامه یی و زیربنایی به ابتکار دهمین رهبر مذهبی آن طریقت؛ حضرت گورو گوبند سنگهـ ـ به عمل آمد و آیین «سکهـ پنتهـ» اعلام گردید و دستور داد که پیروان مذهب سکهـ پنتهـ از همان روز به بعد بایست دارای پنج علامه فارقه که اسم هر پنج علامه حرف «کاف» را به آغاز خویش دارند، باشند. این علامات عبارت اند از:

 1 – «کیس» موی سر

 2- «کنگه» شانه کوچک چوبی برای شانه کردن موی سر و ریش

 3- «کرپان» کارد خورد

 4- «کره» حلقه یا دستبند فلزی

 5- «کهچه» نیکر پاچه دار.

افزودن پسوند واژه «سنگهـ» که در زبان فارسی به آن شــیر و به زبان عربی اسد گویند، در اخیر نام مردها و افزایش پسوند «کور» (کاوَر) که می شود آن را در فارسی «بی بی» و گاهی «سپاهی» معنا کرد، در اخیر نام دوشیزه گان و خانم ها ـ نیز از شاخص های همان روز است.

اعتبار از همان روز که تقریبأ حدود 300 سال پیش از امروز در عصر اورنگ زیب، شاه مغولی هندوستان اتفاق افتاد، سکهـ پنتهـ به گونه جهانبینی مذهبی عرض اندام کرد و پیروان آن در هند، پاکستان، افغانستان و در دیگر کشور های جهان زیست دارند، به روز ویساک به شادمانی بیشتر می پردازند.

 البته از قدیم های قدیم، مردم راجستان هند، هم در ختم نام های مردانه و برخی نام های زنانه پسوند «سنگهـ» را به کار میبرند مانند که در مرز شرقی افغانستان کلمه «خان» معمول است و بدین وسیله میخواهند دلیری و شجاعت خویش را تبارز دهند.

 از گذشته های دور میله ویساک با ویژه گی های منحصر به هندوان و سکهـ های افغان، در نقاط مختلف سرزمین آبایی شان افغانستان عزیز، تجلیل به عمل می آورند. در روز اول عيد ويساک خانواه هاي هندو و سکهـ افغان، با لباس هاي نو به معابد و درمسال ها رفته و در جماعت اشتراک مي ورزيدند. بزرگسالان براي کودکان عيدي مي دادند. در بسياري از خانه ها شيريني به نام «متايي» تهيه گرديده با شولهء شرين و سالن سبزی پالک و ميان خانواده و همسايه ها تبادل مي گرديد. خير و خيرات بيشتر در راه رضاي خداوند درين ايام صورت مي گرفت. آوازخوان هاي اهل خرابات با خواندن راگ راگني و تهمري در معابد، به شادي و شادماني بيشتر هموطنان هندو وسکهـ شان ميپرداختند.

براي کارمندان هندو وسکهـ ادارات دولتي، مکاتب و دانشگاه ها مدت سه روز و براي سربازان قطعات نظامي، مدت يک هفته رخصتي رسمي پذيرفته شده بود. روز دوم وسوم عيد ويساک، طور رسمي با راه اندازي محافلي در معبد درگاه پير رتن ناتهـ باغبانکوچه و درمسال سنگهـ سبهء کارته پروان، با جمعي از مهمانان عاليربته دولتي، نمايندگان اتباع خارجي و سرشناسان شهر کابل، تجليل مي شد. به گمان زياد از اين نوع همايشهاي مردمي و برادرانه در ولايات ديگر چون ننگرهار، پروان و پکتيا هم بوده اند.

اين مختصر ناتمام و نارسا خواهد ماند، اگر از ميله عنعنوي ويساک در شهرهاي جلال آباد و سلطانپور ياد نگردد. در روز ويساک کتاب مذهبي مردم سکهـ (دربار صاحب) طي مراسم با شکوه از درمسال جلال آباد به شهر سلطانپور انتقال مي يافت و درمسال (چشمه صاحب) آن شهر تاريخي، مدت يک هفته جلوس مي کرد. در آن هفته از پول اعانه مردم و درمسال سه وقت نان تهیه شده براي زايرين توزيع مي شد. کساني که توان مصارف عروسي را نمي داشتند و يا ازدواج درين روز را خجسته مي شمردند، در روند مراسم يک هفته يي، با اتحاف کتاب مذهبي نکاح بسته و به اين صورت پيوند خانوادگي مييافتند

البته با کمترين هزينه پولي. دلدادگان زيادي براي فرارسيدن اين ميله عنعنوي، روزشماري مي کردند تا به وصال رسند. شايان يادآوري است كه در هند عيد ويساک از رخصتي عمومي (سرتاسري) برخوردار نبوده، صرف در ايالت پنجاب آن کشور رخصتي عام مي باشد.

رويكردها:

1.  تاریخ افغانستان (جلد اول) تالیف، احمد علی کهزاد، صفحات 128، 129 و 522
2.  ما باشندگان ديرينهء اين سرزمين، تاليف ايشورداس، صفحات 30 و 33
3.  در ارتباط زنده گانی حضرت گور نانک دیو جی اینجا کلیک کنید.
4. جهت آگاهی زنده گانی حضرت گورگوبند سنگهـ جی اینجا را کلیک کنید

منبع :

http://www.kabulnath.de/Schankar%20Dara/Minare%20Chakari/Gokol%20Chand%20Kakor/Peshinae%20Waisak%20Afghani.htm

جنگ تحميلى بيشتر از چهاردهه مصايب بزرگ رابر مردم ما تحميل نموده ،كه باراساسى انرا زنان افغانستان متحمل ميگردند.
صلح نياز و شرط بقاى جامعه و خواست اساسى مردم و منجمله زنان ميباشد.
تراژيدى خونبارافغانستان معلول و محصول مداخله و تجاوز خارجى است و قدرتهاى رقيب بين المللى و اعضاى دايمى شوراى امنيت سازمان ملل متحد كه مسئوليت حقوقى و اخلاقى شان در قبال افغانستان و مردم ان اظهر من الشمس ميباشد .
بدينروجامعه بين المللى و در گام نخست ايالات متحده امريكا با توجه به همين اصل قبول شده جهانى ( مسئوليت اخلاقى – moral obligation ) بايد به قربانى بزرگ مردم ما درين چهاردهه و منجمله هجده سال حضورگسترده نظامى و سياسى به نام دفاع از حقوق و ازادى ، احترام نمايند و خواست برحق زنان و مردان افغان را در پروسه صلح در سطح يك پروژه انتخابات داخل امريكا عجولانه تنزيل ندهند.
بسيار ضرور است تا هنگام اتخاذ تصميم در قبال صلح افغانستان اقاى ترامپ سخن ارزشمند يكى از اسلاف خود ( ابراهام لينكلن ) را ملاك فكر و عمل قراردهد كه :
” هيچ معضله حل نميشود تا عادلانه حل نگردد ”
بدينرو ذكر اين واقعيت كه :
مردم ومنجمله زنان افغانستان از امريكا و متحدان ان صلح و حقوق شانرا تگدى نمي نمايند . حقوق زنان افغان به تعبير عده يى از دست اندركاران امريكايى و اروپائى تحفه هجده سال حضورامريكا نبوده و به استناد شهادت تاريخ و وقوف انان متذكر ميشويم كه :
در أوائل و اواخير قرن گذشته نهضت زنان افغان و دولت هاى پاسدار آن را ــ استعمار انگليس ، امريكا و متحدان شان به نابودى كشانيده اند و انگيزه غولهاى نفت و گاز يونيكال و بريداس در دفاع از طالبان و نقش بلند دولت امريكا درين بازى از كفر ابليس معروفتر است .
اين درست است كه جامعه افغانستان مردسالار ميباشد و اما اذعان به اين واقعيت نميتواند منتفى حرمت و حضور تاريخى انان در دفاع از ميهن و مبارزه بخاطر حقوق شان گردد .
زن درين سرزمين هزار سال قبل شعرسروده و در دفاع از كشور حماسه افريده است و خلاصه ساختن شخصيت زن به چادرى و دلاق كار كسانى است كه ميخواهند اين پديده مزموم استعمارانگليس را مستدام ساخته و بر چادر مادر و زن افغان و جايگاه رفيع ان در تاريخ افغانستان بى حرمتى نمايند .
بدينترتيب دفاع از حق و حقوق زنان افغان نه تقليد از غرب است و نه اضافه خواهى پيش از وقت، كه اهم انرا ميتوان چنين مشخص ساخت :
— بر انچه زنان افغانستان در طول تاریخ و صد سال اخیر بخاطر ان رزميده اند و از نخستين قانون اساسى تا ايجاد دولت ملى به رهبرى شاه امان الله و در شش قانون اساسى و بشمول قانون اساسى نافذ که در فصل دوم، بویژه ماده(۲۲) تساوی حقوق زن با مرد منحیث سند حقوقی معتبر مسجل گرديده است ، خط بطلان نكشيد .
— حقوق زنان كه بيشتر از چهل سال قبل و درجمهوريت اول و زمان محمد داود فقيد و در كُد هاى مدنى و جزايى بيان گرديده محترم و مرعى داريد .
تمام قوانين اساسى يادشده و دو كُد بزرگ مدنى و جزايى در انطباق كامل با شئونات تاريخى و ملى ما قرار داشته و در واقع اسلامى ترين اسناد تقنينى و حقوقى جهان اسلام ميباشند .
— خواست زنان افغانستان از امريكا و اقاى ترامپ :
اين خواست در صورتيكه منافع رافعهٔ انتخاباتى و مصالح جيوپولوتيك ميثاقهاى جهانى را مصدوم نسازد ، بسيار ساده و انسانى است :
با پشت كردن به مجسمه ازادى امريكا ، منشور ملل متحد و ميثاقهاى جهانى که دولت شما ملزم برعايت ان است ، زيرپا نكنيد ! ! !
زیرا ؛ عادلانه بودن صلح و احترام بحق حاكميت ملى مندرج مواد اعلاميه جهانى حقوق بشر و معيار هاى قبول شده حقوق بين المللى ، خط فاصل قانون جنگل و جهان متمدن بوده و نقض ان دولت امريكارا بمثابه دولت اشغالگر بحافظه تاريخ ثبت مينمايد .
— زنان افغانستان سخنان جلالتمآب سرمنشى سازمان ملل متحد را كه با پيشرفت مذاكرات امريكا و طالبان خواهان اغاز فورى مذاكرات مستقيم طالبان و دولت گرديده از طرفين تقاضا نموده است تا :
” مشاركت هدفمند را براى زنان در تمام سطوح روند صلح تامين ” و ” نتيجه توافق را منوط بحمايت ورعايت حقوق زنان و تضمين انرا ” مطابق قانون اساسى و مكلفيت هاى بين المللى بدانند ، استقبال و خواهان تحقق ان ميباشد .
— صلح واقعى و پايدار مستلزم مكانيزيم همجانبه است و به وسيله نيرومند تحقق ضرورت دارد و اين وسيله همانا نهاد و موسسه دولت موجود افغانستان ميباشد كه هرنوع طفره رفتن و دولت زدايى و تضعيف قواى مسلح منجر به تكرار تراژيدى دهه نود و تحقق پلانهاى خصمانه كشور متخاصم پاكستان خواهد گرديد .
انجمن حقوقدانان افغان در اروپا از تمام پاسداران حقوق مردم ، مدافعان حقوق زنان ، جوامع مدنى و شخصيت هاى طرفدار حق و صلح واقعى صميمانه ميخواهد تا با نداى برحق انجمن، همصدا و بخاطر پخش و نشروسيع اين فراخوان و جمع اورى تاييد و امضا ، با دفاع از حقوق زنان ، صلح واقعى و پايدار را جانبدارى نمايند.
با حرمت
هيات رهبرى انجمن حقوقدانان  افغان در اروپا
مير عبدالواحد سادات رئيس انجمن

farakhwan-200319

منبع :http://hoqooq.eu/farakhwan-200319.pdf

حلول سال نو ۱۳۹۸ خورشیدی و جشن باستانی نوروز مبارکباد!

نوروز کهنترین جشن باستانی است که از بلخ آغاز شده است و در درازای تاریخ تا امروز ادامه یافته است.

نوروز روز اول بهترین فصل سال یعنی فصل شگفتن سبزه و گل و طبیعت زیباست.

فرهنگ خوشی و شادمانی میراث پیشینیان ماست و ما آن را پاس می داریم.

با وجودیکه نوروز و فرهنگ نوروزی در سالهای واپسین مورد هجمه وسیع واپسگرایان و تازی پرستان واقع شده است ولی به یمن پاسداران زیبا اندیشی و شادی پروری هر سال با شکوه تر سال قبل برگزار میگردد.

افغانستان کشوریست که چهل سال است، درگیر جدال و منازعه است و روزی نیست که غمی در پی نداشته باشد.

جشنهای ملی، باستانی و مذهبی بهانه است برای فراموش کردن این اندوه های روز افزون.

انجمن افغانها کوشیده است به بهانه های مختلف با برگزاری محافل فرهنگی و هنری خوشی را به خانه های مردم هدیه نماید و به این تلاش خویش ادامه خواهد داد.

مردم ما همواره مخالفت خود را با بنیادگرایی و افراطی گری اعلام نموده و تداوم جشن نوروز در شهر مزار شریف و سایر شهرهای کشور گویای این امر است.

هم میهنان عزیز!

انجمن افغانها در سویدن حلول سال نو خورشیدی 1398 ، نوروز باستانی و فرارسیدن بهار  را به همه شما تبریک و تهنیت گفته سال پرمیمنت ، سال موفقیت و سال برقراری صلح و آرامش در افغانستان برای همه تان آرزو مینماید.

هر روز تان نوروز، نوروز تان پیروز!

انجمن افغانها در سویدن فرارسیدن نوروز ، بهار و سال نو1398 خورشیدی  را به تمام هموطنان عزیز تبریک و تهنیت میگوید. 

پیام انجمن افغانها بمناسبت روز جهانی زن توسط محترمه ملیحه اصغری مسوول شورای زنان انجمن افغانها در برنامه انجمن افغانها که بمناسبت روز جهانی زن به تاریخ نهم مارچ دررستورانت سلطانی برگزار شده بود قرائت گردید. متن پیام انجمن قرار زیر است:

هشتم مارچ ـ روز جهانی زن گرامی باد!

تجلیل از روز جهانی زن در واقع تجلیل از عدالتخواهی و حق طلبی است و محروم تر از قشر زن کسی نیست که نیاز به تامین عدالت دارد.

مبارزات زنان عدالتخواه امریکایی در سال ۱۸۴۷ در گذشت زمان ثمر داد و چنین روزی را به ارمغان آورد که هم اکنون به تجلیل از این رویداد تاریخی خجسته نشسته ایم.

انجمن افغانها همیشه حامی اقشار آسیب پذیر جامعه و به ویژه زنان میباشد و به همین اساس روز زن همه ساله از جانب شورای زنان انجمن تجلیل میگردد.

میخواهم از طریق این تریبیون به نمایندگی از انجمن افغانها بهترین تبریکات، تمنیات و شادباش های گرم خود وشورای رهبری انجمن را خدمت حضار گرامی، بخصوص زنان غیور و غمدیده هم میهن که در طور تاریخ از حقوق خویش محروم بوده اند تقدیم نمایم.

چشم پوشی از حقوق زنان هم در خانه ، محل کار و بطور کلی در تمام امور زندگی واضح بوده است. در حالی که همه قبول داریم هر زنی یک مادر است و یک خواهر، یک همسر است و یک دختر و همه ادعا داریم که بهشت زیر پای مادران است، زن را سمبول مهر و عطوفت، زیبایی و لطافت ، مظهر عشق ابدی و سمبول مقاومت و ایستادگی و خود گذشتگی میدانیم اما در عمل به آن هیچ وقی نمی گذاریم.  چه بهتر که با اتکا به موارد فوق یک زن را منهای تعلق آن به یک مرد احترام نماییم و حقوق انسانی آن را به رسمیت بشناسیم.

تا هنوز نابرابری حقوق زن و مرد در اکثر جوامع واضح و روشن است و کارهای بنیادی برای بهبود حقوق زن انجام نشده است، به ویژه در کشور ما افغانستان.

اما، آنهایی که در این کشور دموکراتیک(سویدن) زندگی مینمایند اعم از زن و مرد، همه بدون در نظرداشت جنسیت از حقوق مساوی برخوردار میباشند.

با شوربختی باید گفت که در کشوری اصلی ما افغانستان زن یک موجود درجه دوم به شمار میرود و از حقوق انسانی خود مستفید نمیگردد. حتا بردن اسم زن یک ننگ به حساب میآید و او را خانم فلان مرد یا مادر فلان پسر و یا خواهر فلان برادر صدا میزنند.

گرچه در این هجده سال اخیر به برکت فشار نیروهای بین المللی، فضا برای تنفس زنان یک اندازه سهل تر گردیده ولی کارهای بنیادی به نفع بهبود شرایط زنان صورت نگرفته است. یک تعداد ارگانها، نهادها و سازمانهائی که بنام دفاع از حقوق زن ایجاد گردیده است، آنقدر وابسته به امکانات دونرها اند که بطور مستقل نفس هم کشیده نمی توانند و بخصوص که حالا صحبت از صلح با طالبان است معلوم نیست که چه آینده ای فراراه زنان کشور قرار خواهد گرفت.

وضعیت زنان افغان مقیم خارج هم چندان قابل قبول نیست. بیشتر زنان افغان در اینجا هم به دور از اجتماع مصروف خانه داری و پخت و پز برای فامیل اند که این امر باعث افسردگی، گوشه گیری و عقب ماندگی خانمهای افغان شده است.

ما میخواهیم کشور ما هم مثل سویدن از فرهنگ و قوانین مترقی برخوردار گردد تا هیچ انسان آن سرزمین احساس سرخوردگی ننمایند و زن و مرد در کنار هم و همکاری با هم افغانستان را به یک کشور پیشرفته و پویا تبدیل نمایند.

رسیدن به حقوق مساوی و عادلانه برای زنان باید توسط زنان و کمک مردان صورت گیرد. تغییر دادن موقعیت و نقش مرد در جامعه ی که هزارها سال بالای زنان حکمرانی نموده اند بسیار دشوار است، اما ناممکن نیست. اگر زنان غرب میتوانند برای دریافت حقوق خود تلاش نمایند، پس زن افغان نیز میتواند.

در آخر باید گفت: تجلیل از هشتم مارچ نباید به چند سخنرانی و تدویر محفل خلاصه گردد بلکه تلاش نمود تا زنان را به جایگاهی شایسته آنهاست برسانیم.

انجمن افغانهای سویدن بار دیگر تشریف آوری شما را خیر مقدم گفته و وعده میدهد که همیشه جهت خدمت برای شما عزیزان حاضر باشد.

فرخنده باد هشتم مارچ ـ روز جهانی زن !

انجمن افغانها در سویدن بهترین شادباش ها و تبریکات خویشرا بمناسبت روز جهانی زن به تمام زنان و بخصوص زنان رنجدیده افغان تقدیم میدارد.

برنامه شاد تجلیل از روز جهانی را به روز شنبه مورخ 9 مارچ در رستورانت سلطانی فراموش نکیند.

انجمن افغانها در سویدن حلول عید سعید اضحی را برای تمام افغانهای عزیز تبریک و تهنیت گفته  روز های خوش عیدی  را برای همه آرزو مینماید.

انجمن افغانها در سویدن حلول عید سعید فطر را به تمام افغانهای عزیز تبریک و تهنیت گفته روز های خوش عید برای همه آرزو مینماید

اطلاعیه مسجد افغانها

دوستان، برادران و خواهران هم میهن السلام و علیکم!

فرارسیدن عید سعید فطر را به شما تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

برنامه نماز عید قرار آتی تنظیم گردیده است که به محضر شما اعلام میگردد تا مطابق آن برنامه را تعقیب نمایید.

نماز عید در سه نوبت در روز اول عید ادا میگردد.

۱ – ساعت چهار صبح.

۲ – ساعت هفت صبح.

۳- ساعت نه قبل از ظهر.

آرزو داریم که سی روز کوشش و عبادت روزه داران مقبول درگاه حق قرار گرفته و روز های عید خوشی پیش رو داشته باشید.

هیات رهبری مسجد افغانها